นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

พักร้อน (ต้น) ไปทะเลกับสาวขี้คันกันดีกว่า

ชื่อตอน : พักร้อน (ต้น) ไปทะเลกับสาวขี้คันกันดีกว่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 71.8k

ความคิดเห็น : 56

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2560 18:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พักร้อน (ต้น) ไปทะเลกับสาวขี้คันกันดีกว่า
แบบอักษร

19.พักร้อน

สัตตบงกชถัดตัวจนสามารถเอนศีรษะอิงอกกว้างได้แล้วถอนหายใจยาว พึมพำ "บัวไม่เป็นอะไร" เธอไม่เป็นอะไรแล้วจริงๆ หลังจากได้รู้แล้วว่าแม้เขาจะไม่ได้รัก เขาก็ยังเป็นห่วงเธอ แคร์เธอมากกว่าผู้หญิงคนไหนๆ มากกว่าคนที่เขาเคยรักเสียอีก

...ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นอย่างนี้ไปนานแค่ไหน แต่อย่าคิดมันอีกเลย แค่ช่วงนี้เธอมีความสุขเท่านั้นก็พอ ไว้อนาคตหากต้องทุกข์ค่อยทุกข์เมื่อถึงเวลา จะทุกข์ก่อน จะยอมให้ความทุกข์ที่ยังมาไม่ถึงเบียดบังความสุขที่ไม่รู้ว่าจะคงอยู่ได้นานหรือไม่ทำไมกัน

หญิงสาวตัดสินใจยอมเป็นคนคิดน้อยเพื่อจะได้สุขไปนานๆ

"บัวนึกว่าพี่จะโกรธบัวเสียอีกที่ทำร้ายแฟนเก่าพี่"

"ทำไมพี่ต้องโกรธ ในเมื่อพี่แน่ใจว่าเขามาที่นี่ก็เพื่อมาหาเรื่องบัวก่อน" บุญฤทธิ์โอบแขนรอบไหล่สัตตบงกชแล้วขยับเธอให้อิงอกเขาถนัดขึ้น "ตะวันน่ะเขาดีทุกอย่าง เสียอยู่อย่างเดียว หัวดื้อ ก็ตามประสาลูกคนเดียวของพ่อกับแม่ เขาอยากได้อะไรก็ดื้อรั้นจะเอาให้ได้ แต่เขาไม่รู้ว่าหัวใจคนไม่ใช่สิ่งของ โอกาสที่ผ่านไปแล้วยิ่งเรียกคืนกลับมาไม่ได้ เขาต้องเรียนรู้ที่จะผิดหวังเสียบ้าง"

อื้ม คนเราต้องเรียนรู้ที่จะผิดหวัง และความผิดหวังดูเหมือนจะเป็นสิ่งเดียวที่สัตตบงกชคุ้นชิน ไม่มีอะไรในชีวิตของเธอที่เป็นไปดังหวังเลยสักอย่าง

เกิดมาก็มีพ่อแม่ไม่ครบ พ่อที่มีก็...เฮ้อ ผู้ชายดีๆ ก็ไม่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต พอมีสามีกับเขาหนึ่งคนจึงเตรียมใจเอาไว้เต็มที่ว่าจะไม่รักใคร่ ไม่ผูกพัน

แต่แล้ว...ก็ผิดหวัง เธอรักเขาเข้าจนได้ รักมากจนปวดหัวใจ เอ๊ะ! หญิงสาวกัดริมฝีปากเมื่อหัวใจเริ่มคิดเรื่องขมๆ ที่ไม่ควรคิดขึ้นมาอีก

ไอ้หัวใจไม่รักดี จะคิดถึงแต่ความสุขไม่ได้หรืออย่างไรกันนะ ตอนนี้มีพ่อหนุ่มขาวอมชมพูนั่งเกือบเปลือยให้กอดอยู่แบบนี้ หาเรื่องแสนสุขทำกันดีกว่า

ทันทีที่คิดมือเธอก็เลื่อนไปคลายปมผ้าขนหนู ก่อให้เกิดเสียงกระแอมปราม หญิงสาวผู้ซุกซนช้อนสายตาขึ้นมองคนที่เธอรัก...ข้างเดียว

"เนียนบอกพี่ว่าเย็นนี้บัวยังไม่กินข้าวเลย บอกไว้เลยนะว่าถ้าวันนี้บัวไม่กินข้าว ก็อย่างหวังจะได้กินพี่"

คนที่เปรียบตนเองเป็นของกินยิ้มกรุ้มกริ่มก่อนลุกจากเตียงโดยไม่ยอมขมวดปมผ้าที่ถูกคลายออกก่อน ดังนั้นพอเขายืน ผ้าขนหนูสีขาวก็ร่วงลงไปกองที่พื้น ทำสัตตบงกชที่ยังนั่งอยู่บนเตียงมองรูปร่างเปลือยแสนงดงามของสามีตาเป็นมัน แถมน้ำลายก็เกือบหยด

"พี่..." เธอเรียกเขาเสียงเหมือนคราง เสียงนั้นกระตุกหัวใจคนฟังให้สั่นอยู่เหมือนกัน แต่ระหว่างสุขภาพของเมียและลูกกับความสุขชั่วคราว บุญฤทธิ์ย่อมเลือกอย่างแรก ดังนั้นเขาจึงเดินตัวเปล่าไปที่ตู้เสื้อผ้า หากางเกงนอนขายาวลายทางมาสวม และอมยิ้มเมื่อได้ยินเสียงถอดทอนใจของคนที่ยังนั่งอยู่บนเตียง

ชายหนุ่มที่สวมเสื้อยืดสำหรับใส่นอนเรียบร้อยแล้วปรายตามองคนที่นั่งทำหน้าหงอย "อ้าว จะนั่งอยู่ตรงนั้นนานไหม รีบๆ มากินข้าวกันเถอะแล้วจะได้...รีบๆ นอน"

"นอนก่อนค่อยกินไม่ได้เหรอ บัวคันแล้ว"

เวลาสัตตบงกชทำเสียงออดๆ อ้อนเขามันน่าเอ็นดูจนบุญฤทธิ์ต้องเตือนตนเองให้อดทนเข้าไว้ "คันก็ทนเอา ขืนยังโอ้เอ้ คนเกากินอิ่มและง่วงขึ้นมาก่อน บัวอาจต้องทนคันไปจนกว่าจะเช้า"

"โอ๊ยไม่เอานะ"

"ไม่เอาก็รีบๆ เข้า อย่าช้า ไม่รู้ว่าเนียนทำอาหารเอาไว้ให้เรารึเปล่า ถ้าเนียนไม่ได้ทำ พี่ต้องทำกับข้าวอีก ถึงตอนนั้นพี่คงเหนื่อย คงเกาให้ใครไม่ไหวแล้ว"

สัตตบงกชรีบลุกจากเตียงแล้วซอยเท้าเข้ามากอดแขนบุญฤทธิ์เอาไว้ก่อนยิ้มใส่ตาเขา "งั้นทำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกินกันก็ได้ เร็วดี ไม่เหนื่อยด้วย"

ได้ยินทางออกของสาวขี้คันแบบนั้นแล้วบุญฤทธิ์ก็ยกมะเหงกขึ้นเขกหัวเธอเบาๆ หนึ่งทีก่อนดุ "แม่สาวขี้คัน! "

- - - - - - - - - -


สัตตบงกชตื่นค่อนข้างสายในวันนี้เพราะเมื่อคืนเธอชักชวนให้บุญฤทธิ์นอนดึกไปหน่อย หญิงสาวพลิกหน้าหันมาทางขวามือ ฝั่งที่บุญฤทธิ์นอนประจำ แล้วก็ได้พบว่าสามีของเธอนั้นลุกไปแล้ว

เห็นแบบนั้นเธอก็ทำหน้าไม่สบอารมณ์ รีบพลิกตัวหันมาอีกทางแล้วหยิบแครกเกอร์ที่จะวางเอาไว้บนโต๊ะข้างเตียงฝั่งนั้นมารับประทาน

หลังจากแพ้ท้องมาเป็นเดือนแล้ว หญิงสาวจึงเริ่มเข้าใจอาการของตัวเองและรับมือกับมันได้ เช้าๆ หากตื่นแล้วได้กินแครกเกอร์สักสี่ห้าชิ้นก่อนลุก เธอจะไม่ค่อยวิงเวียนและอยากอาเจียน วิธีนี้ได้ผล 70-80%ต่ออาทิตย์เลยทีเดียว

และวันนี้วิธีที่เธอค้นพบเองก็ได้ผล หลังจากกินแครกเกอร์ไปหลายอันเธอก็ค่อยๆ ลุกจากที่นอนโดยไม่หวิว ไม่เวียนหัว สามารถเดินเข้าไปทำธุระในห้องน้ำได้อย่างสบาย

พอทำธุระเสร็จและเดินออกมาจากห้องน้ำ สัตตบงกชก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นบุญฤทธิ์ยืนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าแล้วสั่งการเนียนให้เก็บเสื้อผ้าของเขากับสัตตบงกชลงกระเป๋า

"พี่สั่งเนียนเก็บกระเป๋าทำไม" คนที่อยู่ในชุดคลุมอาบน้ำสีขาว โดยวงหน้ากับเรือนผมยังเปียกมะลอกมะแลกถามด้วยสีหน้างงๆ

มองสภาพเมียตอนนี้แล้วบุญฤทธิ์ก็อดยิ้มไม่ได้ เพราะเธอดูเหมือนเด็กผู้ชายวัยรุ่นซนๆ ไม่ใช่ผู้หญิงที่เป็นเมียและกำลังจะเป็นแม่

เขาดึงเอาผ้าขนหนูผืนหนึ่งออกมาจากตู้แล้วเดินเข้าไปหาเธอ ใช้ผ้านุ่มๆ ซับน้ำที่ใบหน้าและเรือนผมให้พร้อมตอบคำถาม

"พี่จะพาบัวไปเที่ยวทะเล"

**点击复制QQ表情图片 **

หนีอิตัวซุงแหลไปทะเลกันเถอะ อากาศแถวคอนโดนี้ไม่ดีซะละ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว