ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 คืนนี้ ข้าจะจัดหนักเจ้า (nc)

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 คืนนี้ ข้าจะจัดหนักเจ้า (nc)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ส.ค. 2560 18:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 คืนนี้ ข้าจะจัดหนักเจ้า (nc)
แบบอักษร

พระอาทิตย์ตกดินแล้ว พระจันทร์ก็ขึ้นมาแทนที่

โกวซูชิน นั่งรอหวังเสียวหลงอยู่ภายในห้อง เวลาไหลผ่านยามต้นไปแล้ว

“ผ่านยามต้นไปแล้ว เขายังไม่มา” นางพึมพำกับตัวเอง

“ข้าหวังเสี่ยวหลง มาแล้ว” เสียงหวังเสี่ยวหลงดังขึ้นที่หน้าประตู

“มาแล้ว เข้ามาสิ ประตูไม่ได้ลงสลักไว้”

หวังเสี่ยวหลงเปิดประตูเดินเข้าห้องไป และปิดประตูลงสลักไว้ด้วย เขาหันกลับมามองไปที่โกวซูชิน นางยิ้มและพูดว่า

“นั่งก่อนสิ”

หวังเสี่ยวหลงเดินไปนั่งที่เก้าอี้ เอาเสื้อวิหคเพลิงสวรรค์ออกมามอบให้แก่โกวซูซิน และกล่าวว่า

“นี้คือเสื้อวิหคเพลิงสวรรค์”

โกวซูซินรับเสื้อวิหคเพลิงสวรรค์ และกล่าวว่า

“ข้าจะถามตรงๆแล้วกัน ท่านคิดกับข้ายังไง เราพบกันครั้งแรกท่านก็มอบสมบัติล้ำค่าให้แก่ข้า ท่านชอบข้าใช่หรือไม่”

“ข้าขอสารภาพว่า เจ้าสวยมาก ข้าไม่เคยเห็นใครสวยเท่าเจ้ามาก่อน ทันทีที่ข้าเห็นเจ้า ใจข้าก็หวั่นไหว ข้าชอบเจ้า เพราะเหตุนี้ข้าจึงได้จงใจทำเสื้อเจ้าขาด และเสนอชุดสมบัติสวรรค์ให้เพื่อจะได้สานต่อความสัมพันธ์กับเจ้าได้ ข้าอยากได้เจ้าเป็นภรรยาของข้า”

หวังเสี่ยวหลงมีความคิดจะรับโกวซูซินเป็นภรรยาเขาแต่แรกแล้ว เขาชอบนาง เขาจึงได้ตัดสินใจจะมอบชุดสมบัติให้นางตั้งแต่พึ่งได้พบกันครั้งแรก เมื่อนางนัดพบเขาที่ห้องพักของนาง เขาจึงรับรู้ว่านางเองก็มีใจให้เขา

โกวซูซินมองที่หวังเสี่ยวหลง และกล่าวว่า

“ข้าไม่ใช่ผู้หญิงใจง่ายที่จะนัดพบผู้ชายในห้องของตัวเอง แต่ข้าตั้งความหวังกับเจ้าไว้มาก

อาจารย์ข้าทำนายให้กับข้าว่า คู่แท้ของข้าจะปรากฏตัวที่ตระกูลหวังในงานประลองยุทธพิธีแต่งงาน เขาจะสวมชุดลายมังกรสีฟ้า ข้าเมื่อเห็นเจ้าก็รู้ทันทีว่าผู้ที่อาจารย์ทำนายไว้นั้นเป็นเจ้า แม้ข้าจะรู้ว่าต้องพ่ายแพ้เจ้า ข้าก็ยังจะขึ้นไปประลองกับเจ้า เพื่อจะได้สานสัมพันธ์กับเจ้า

เจ้าก็ไม่ได้ทำให้ข้าผิดหวัง เจ้าทำให้ข้าพ่ายแพ้ใน 5 กระบวนท่า ทั้งที่เจ้าสามารถทำให้ข้าแพ้ได้ภายในกระบวนท่าเดียว และยังเสนอชุดสมบัติสวรรค์ให้แก่ข้า ข้าก็ได้ตัดสินใจในตอนนั้นว่าจะเป็นของเจ้า ข้าจึงได้รับปากนัดพบเจ้าในห้องพักส่วนตัวของข้า

ข้าเป็นเด็กกำพร้า อาจารย์เลี้ยงข้าตั้งแต่ข้าจำความได้ ท่านตั้งชื่อให้ข้าสอนวิชายุทธให้ข้า ท่านมีพระคุณต่อข้ายิ่งใหญ่มหาศาล

ปีนี้ข้าอายุ 22 ปี ตอนข้าอายุ 17 ปี ข้าเสียความบริสุทธิ์ให้ชายผู้หนึ่ง เขาวางยาข้าและข่มขืนข้า แล้วเขาก็ได้ทิ้งข้าไป และแต่งงานกับคู่หมั้นของเขา นับแต่นั้นข้าก็ไม่สนใจชายใดอีก

ข้าตั้งใจฝึกวิชายุทธ จนได้ขึ้นเป็นอันดับ 3 ใน 8 อัจฉริยะแห่งอาณาจักรสุ่ยเซียงนี้

ข้าผิดหวังในผู้ชายนั้นจึงต้องการจะฆ่าผู้ชายคนนั้นที่ทรยศข้า แต่เขามีตระกูลหนุนหลัง และมีความสามารถเหนือกว่าข้า ข้าต่อสู้กับเขาหลายครั้ง ทุกครั้งข้าก็แพ้เขาใน 30 กระบวนท่า

อาจารย์ข้าก็ไม่อาจยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ของข้าได้ เพราะอาจจะนำหายนะมาสู่นิกายได้ หากท่านรับข้าเป็นภรรยา สาบานกับข้าว่าจะไม่ทิ้งข้า และล้างแค้นให้ข้า ท่านจะต้องฆ่าชายคนนั้นให้ข้า”

“ข้าให้สาบานว่าจะไม่ทิ้งเจ้า และจะฆ่าชายคนนั้นให้เจ้า เขาเป็นใคร”

“เขาชื่อว่า เป่ยชิงเหยียน เป็นอัจฉริยะแห่งราชวงศ์เป่ย เขามีศักดิ์ฐานะเป็นหลานของจักรพรรดิอาณาจักรเป่ย เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัชทายาทอันดับ 3 แห่งอาณาจักรเป่ย และเป็นสาวกหลักนิกายเรืองโรจน์แห่งอาณาจักรเป่ย นิกายเรืองโรจน์เป็นนิกายใหญ่ หนึ่งใน 5 นิกายของอาณาจักรเป่ย เขาเป็นศิษย์ทายาทของเจ้านิกายเรืองโรจน์คนปัจจุบันด้วย”

“เมื่อข้ารับปากเจ้าแล้ว ไม่ว่าเป่ยชิงเหยียนนั้นจะมีอิทธิพลยิ่งใหญ่หนุนหลังเพียงใด ข้าก็จะสังหารเขาให้เจ้า ภายใน 5 ปีนี้ให้ได้”

หวังเสี่ยวหลงคำนวณแล้วว่า ภายใน 5 ปี เขาต้องสามารถฝึกถึงระดับขอบเขตลมปราณสวรรค์ได้แน่ ถึงตอนนั้นเขาก็ไม่กลัวว่าจะถูกโต้ตอบจากกำลังอิทธิพลหนุนของเป่ยชิงเหยียน จากที่ความทรงจำร่างนี้เขารู้ว่ามีผู้ฝึกยุทธนับได้จำกัดที่ฝึกถึงระดับขอบเขตลมปราณสวรรค์ อาณาจักรหนึ่งๆก็มีไม่ถึง 100 คน ซึ่งคนเหล่านั้นก็จะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องล้างแค้นของผู้เยาว์รุ่นหลัง หากไม่ได้รับผลประโยชน์ที่คุ้มค่า

“ข้าขอเพียงเจ้าไม่ทิ้งข้า แม้เจ้าจะมีหญิงอื่นอีกข้าก็ยอมรับได้”

หวังเสี่ยวหลงกุมมือนาง และกล่าวว่า

“เชื่อข้า, ข้าไม่มีวันทอดทิ้งเจ้า ข้าจะปกป้องดูแลคุ้มครองเจ้า รักเจ้าตลอดไป”       

นางกล่าวขึ้นว่า

“ตกลง, นับจากนี้ข้าโกวซูซินจะเป็นภรรยาของเจ้า หวังเสี่ยวหลง ข้าจะรักเจ้าเท่าชีวิตของข้า ข้าจะซื่อสัตย์ต่อเจ้า ร่างกายและจิตใจข้าจะเป็นของเจ้าผู้เดียว”

หวังเสี่ยวหลงไม่ได้เอาแหวนคู่รักออกมาสวมให้นาง เพราะเขามีความลับกับตัวมากมาย หากเขาใช้แหวนคู่รัก โกวซูซินจะรับรู้ได้ทันทีว่าเขามีความคิดอย่างไร และยังจะรู้ด้วยว่าในร่างเขามีกระบี่สวรรค์ ด้วยเหตุนี้แม้ว่ารุ่นสี่จะเป็นคนสร้างแหวนคู่รักขึ้นมา เขาก็ไม่เคยใช้เองเลยแต่ใช้เป็นของขวัญมอบให้แก่คู่รักอื่นเพียงเท่านั้น แต่เขาได้เอาอัญญะมณีสร้อยเพชรเกราะสวรรค์ มอบให้แก่นางแทน เขากล่าวว่า

“นี้สร้อยเพชรเกราะสวรรค์ ข้ามอบให้เจ้าเป็นของสินสอดของหมั้น สร้อยเพชรเกราะสวรรค์นี้จะคุ้มครองเจ้าจากภยันตรายได้ เมื่อเจ้าพบภัยอันตรายให้ส่งพลังลมปราณเข้าสู่สร้อยเพชรฯ มันจะสร้างโดมเกราะเพชรขึ้นคุ้มครองตัวเจ้าทั้งหมด แม้ผู้ฝึกยุทธระดับลมปราณสวรรค์ขั้น 9 ก็ไม่อาจทำลายได้ ตราบใดที่เจ้ายังไม่ยกเลิกโดมเกราะเพชรด้วยตัวเอง มันก็จะคงอยู่ได้นานถึง 1 ปี นอกจากนี้มันยังใช้เป็นสมบัติเคลื่อนย้ายมิติด้วย  หากโดมเกราะเพชรถูกโจมตีจากผู้ฝึกยุทธระดับลมปราณเซียน มันจะเปิดใช้งานเคลื่อนย้ายมิติขึ้นโดยอัตโนมัติส่งผู้ที่สวมใส่มันไปยังสถานที่อื่นแบบสุ่มในระยะ 250 กิโลเมตรในทันที”

สร้อยเพชรเกราะสวรรค์นี้มี 2 เส้น เขาเก็บไว้เอง 1 เส้น และมอบให้แก่โกวซูซิน 1 เส้น

โกวซูซินก็ยอมรับมาแต่โดยดี นางถือว่าตนเป็นภรรยาของหวังเสี่ยวหลงแล้ว การที่สามีมอบของให้นางถือเป็นของหมั้น นางจึงไม่อาจปฏิเสธได้

หวังเสี่ยวหลงสวมสร้อยเพชรเกราะสวรรค์ให้นางด้วยตัวเอง และเขาก็จูบปากนาง

โกวซูซินใบหน้าแดงเรื่อขึ้นด้วยความตื่นเต้นตกใจ แม้จะเตรียมใจไว้แล้วก็ตาม นั้นยิ่งทำให้นางดูสวยยิ่งขึ้น กระตุ้นความต้องการหวังเสี่ยวหลงขึ้น

หวังเสี่ยวหลงกุมมือโกวซูซินไปที่เตียง กล่าวว่า

“มาเถอะ คืนนี้ข้าจะจัดหนักเจ้า”

 เขาอุ้มนางขึ้นเตียง

โกวซูซินก็ไม่ต่อต้านขัดขืน นางเต็มใจที่ตกเป็นของหวังเสี่ยวหลง

หวังเสี่ยวหลงดำเนินการไปที่ละขั้นตอน เริ่มจากปลดเสื้อผ้าของหญิงสาวออก เรืองร่างของโกวซูซินช่างน่าหลงไหลและกระตุ้นความเป็นชายของเขาขึ้น แต่เขายังไม่ถอดเสื้อผ้าของเขาออก

เขาจูบที่ปากสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวแลกลิ้นกับลิ้นนาง ไซร้ที่ซอกคอ ติ่งหู มือก็บีบนวดเต้านม

‘นมของโกวซูซินใหญ่เต็มมือดีจัง ถ้าวัดโดยมือที่มีประสบการณ์ของเราก็คงประมาณคัพอี’ ความคิดนี้วูบขึ้นในใจหวังเสี่ยวหลง

เขาก้มลงดูดหัวนมและใช้มือบีบนวด

โกวซูซินรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งร่าง นางแม้จะเคยผ่านผู้ชายมาแล้ว แต่ในครั้งนั้นนางไม่มีสติสัมปชัญญะเพราะถูกวางยาจึงไม่รับรู้รายละเอียดที่เกิดขึ้น แต่ครั้งนี้นางมีสติแจ่มใส รับรู้ได้ทุกการกระทำที่หวังเสี่ยวหลงกระทำต่อนาง

นางครางออกมาอย่างลืมตัว

“อา อา อา...”

หวังเสี่ยวหลงไซร้ไล่ต่ำลงมาเรื่อยๆ จนถึงสวนดอกไม้น้อยๆของนาง

ขนอ่อนนุ่มสีดำไม่หนามากนัก ติ่งเนื้อสีแดงสด กลีบดอกกุหลาบแดงสดและเปียกแฉะ

ร่องที่ปิดถูกแหวกออกด้วยมือตามด้วยลิ้นสาดเลียและสอดแทรกเข้าออกย่างมีชั้นเชิง มันทำให้หญิงสาวเสียวสะท้านจนต้องบิดกายดิ้น และร้องครางด้วยไม่อาจอดกั้นควบคุมได้  

น้ำเหนียวใสไหลเยิ้มออกมา ก็ถูดดูดกลืนลงได้ด้วยปากของชายหนุ่ม

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวพร้อมแล้วเขาจึงได้ผละออก และถอดเสื้อผ้าของตนออก

หญิงสาวมองไปที่ร่างชายหนุ่ม นางยอมรับว่าชายหนุ่มมีรูปร่างที่สมชายชาตรีมาก เป็นร่างที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติจริงๆ เขามีกล้ามท้องเป็นรอนสวยงาม หน้าอกก็หนาอย่างพอดี ไม่ล้ำเกินไปไม่แฟบเกินไป กล้ามเนื้อส่วนอื่นๆก็ช่างชวนให้นางเกิดอาการคั้นเนื้อคั้นตัวอยากที่จะใช้ฟันขบกัดไปเสียทุกส่วนจริงๆ และเมื่อมองไปที่ส่วนล่างของชายหนุ่ม นางก็ตกตะลึงตาค้าง และตกใจอย่างมาก เจ้าสิ่งนั้นของชายหนุ่มมันใหญ่ยาวจนน่ากลัว นางคิดว่ามันจะเข้าไปในร่างกายของนางได้จริงๆหรือ  แต่ยิ่งนางมองดูนางก็เกิดอาการคันยิกที่ร่องเสียวของนาง อยากที่จะให้มันทะลวงเข้าไปในรูสาวของนางเหลือเกิน

นางพูดขึ้น

“มันใหญ่มาก”

“เจ้ากลัวหรือ”

“ไม่ ข้าไม่กลัว ข้าไม่รู้, ข้าเพียงสงสัยว่าร่างกายข้าจะรับมันได้หมดหรือไม่”

“เจ้าจับดูสิ”

ชายหนุ่มจับมือหญิงสาวไปจับที่ดุ้นเนื้อ

นางจับดู รู้สึกว่ามันแข็งแต่พอนางบีบก็พบว่ามีความอ่อนนุ่มแฝงอยู่ นางจับรูดขึ้นลงด้วย

“อย่าชักอย่างเดียวสิ ลองใช้ปากเลียและดูดมันด้วยสิ” เขาบอก

หญิงสาวรับฟังอย่างว่าง่าย นางก้มลงใช้ปากเลียลิ้มรสชาติดู

รสชาตินี้ไม่เลวเลย ช่างแตกต่างจากที่นางเคยคิดไว้มาก มีกลิ่นหอมที่พิเศษมากๆและกระตุ้นอารมณ์มากๆ ชวนหลงใหลมากๆ นางชอบรสชาตินี้และกลิ่นนี้ นางจึงดูดเลียด้วยความหื่นกระหาย สร้างความเสียวซ่านแก่ชายหนุ่มอย่างมาก เขาจับหัวของนางเพื่อควบคุมจังหวะไว้

ชั่วครู่ต่อมาชายหนุ่มก็กล่าวว่า

“พอแล้ว ข้าต้องการให้มันแตกในร่างเจ้า”

ชายหนุ่มจับขาหญิงสาวแยกออก และจ่อดุ้นที่ร่องสาว ค่อยๆขยับดุ้นเข้าไปในร่องอย่างช้าๆ

“โอ มันคับแน่นมาก” เขากล่าวขึ้น

หญิงสาวอายจนหน้าแดงขึ้นกว่าเดิม

นางรับรู้ทุกขณะที่ดุ้นค่อยๆสอดแทรกเข้ามาในร่างของนาง ผนังข้างๆถูกขูดและทะลวงลึกเข้าไปเรื่อยๆ นางเสียวมากๆ และเจ็บนิดหน่อย นางรับรู้ว่ามันคับแน่นในร่อง มีความร้อนแผ่ซ่านออกมาจากดุ้นเนื้อด้วย รู้สึกอบอุ่นดีมาก ส่วนหัวก็เจาะเข้าไปอยู่ตลอดอย่างช้าๆ ชวนเสียวซ่านมากๆ

มันเจาะเข้าไปๆ จนถึงส่วนที่ในสุดเท่าที่มันจะเข้าไปได้ และนางรับรู้ว่ามันชนเข้ากับผนังกั้นส่วนที่ในสุด ซึ่งบอกให้รู้ว่ามันไม่อาจทะลวงเข้าไปได้อีกแล้ว

“เข้าไปสุดแล้ว” เสียงชายหนุ่มดังขึ้น

นางระบายลมออกมาอย่างโล้งใจ ในที่สุดมันก็สามารถเข้าไปในร่างของนางจนสุดได้ นางคิดว่าผู้ชายจะต้องพึงพอใจมากถ้าได้สอดใส่ดุ้นเข้าไปในร่างหญิงสาวได้จนสุด

“เจ็บไหม” เขาถาม

“เจ็บนิดหน่อย แต่ข้าดีใจที่ร่างกายข้าสามารถรองรับมันได้ และตอนนี้ข้าก็ไม่เจ็บแล้ว ข้ารู้สึกดีมากๆ ข้าเสียวมาก” หญิงสาวกล่าว     

ชายหนุ่มแช่กดไว้ชั่วขณะหนึ่ง เขาก้มลงจูบปากนาง นางก็ตอบสนองกลับ ลิ้นแลกลิ้นกันอยู่ชั่วครู่ เมื่อเขาถอนปากออกก็พูดว่า

“ข้าจะเริ่มขยับแล้วนะ”

นางพยักหน้า กล่าวว่า

“เบาๆก่อนนะ”

เอวชายหนุ่มเริ่มขยับอีกครั้ง ดุ้นเนื้อค่อยๆเลื่อนออกอย่างช้าๆ พอออกไปได้ครึ่งลำก็ดันเข้ามาอีก และเลื่อนออกไปอีกและดันเข้ามาอีก จังหวะก็เร่งขึ้นทีละนิด ความเสียวซ่านก็มากขึ้นๆ

“ตับ ตับ ตับ ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“อา อา อา อา อา อูย ซี๊ด อา อา ซี๊ด อา อูย อาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

เสียงครางและเสียงเนื้อกระทบกันผสานกัน

ร่องหญิงสาวตอดรัดกระตุกสั่น ร่างกายไหวตามแรงกระแทกของชายหนุ่ม เต้านมนางก็สั่นตามไปด้วย ดูแล้วช่างยั่วยวนสายตาเสียเหลือเกิน

ชายหนุ่มควบคุมจังหวะไว้ ผ่อนช้าบ้างเร็วบ้างอย่างช่ำซองมีชั้นเชิง

น้ำรักหญิงสาวแตกกระเซ็นติดตามลำดุ้นออกมาด้วย

หญิงสาวมีความสุขแทบคลั่งแล้ว นางน้ำแตกอย่างต่อเนื่อง

“ฉะ ฉะ ฉะ ช้า หน่อย อา  ระ  ระ ระ เร็วอีกหน่อย อา อา ระ ระ แรงๆ อา ซี๊ด อา อูย อา”

นางไม่รู้ตัวเองว่ากล่าวอะไรไปบ้าง บางครั้งก็บอกให้ช้าลงหน่อย บางครั้งก็บอกให้เร็วอีกหน่อย บ้างครั้งก็บอกให้กระแทกแรงๆ   

“ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

ชายหนุ่มจับนางพลิกท่าให้ขึ้นนั่งบนส่วนเขานอนลงล่าง และกระเด้งเอวขึ้นลงเป็นจังหวะ หญิงสาวก็ขย่มสวนรับอย่างลืมตัว

น้ำขาวเหนียวเปรอะเปื้อนทั่วลำดุ้นและขนอ่อนของทั้งสอง แต่ทั้งสองก็ไม่ได้สนใจ ยังขย่มและเด้งใส่กันอย่างเต็มที่

หญิงสาวโน้มตัวลงจูบปากชายหนุ่ม ชายหนุ่มกอดร่างหญิงสาวไว้ เต้านมเสียดสีกับแผ่นอกแน่นของชายหนุ่ม ส่วนล่างก็ขยับอย่างต่อเนื่อง

ชั่วครู่ชายหนุ่มก็เปลี่ยนท่าอีกครั้ง เขาถอดดุ้นออก

น้ำรักของทั้งสองไหลล้นทะลักออกจากร่องสาว เขาจัดท่าให้หญิงสาวให้หันหลังคุกเข่าแยกขาเล็กน้อย เขาเสียบดุ้นเข้าร่องสาวจากด้านหลังอีกครั้ง ยกเอวหญิงสาวให้กระดกร่องรับกับดุ้น จับมือหญิงสาวข้างหนึ่งมาไหว้หลัง

“ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“อา อา อูย อา ซี๊ด อา”

ทั้งสองไม่ได้พูดคุยกันอีก แต่ร่างกายก็ประสานสอดคล้องกันอย่างดี หญิงสาวครางอยู่ตลอดเวลา ชายหนุ่มก็ขยันโยกเอวดีมาก

เมื่อทำอยู่ท่านี้อยู่พักหนึ่ง ก็ได้เปลี่ยนท่าอีกครั้ง

เขาจับหญิงสาวให้ยืนหันหน้าหากัน จับขาข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่า แล้วสอดดุ้นเข้าร่องหญิงสาว จัดการโยกกระแทกเข้าออก ในท่านี้ทำให้หญิงสาวต้องสะดุ้งตัวเกร็ง ปล่อยน้ำรักออกมาหยดไหลตามเรียวขาข้างหนึ่งของนางลงพื้น

ร่องสาวเปียกแฉะด้วยน้ำสีขาวจำนวนมาก พักใหญ่ๆ ชายหนุ่มก็เปลี่ยนท่าอีกครั้ง เขาจับหญิงสาวยืนหันหลังแยกขา โน้นหัวลงพื้น เขาเข้าที่ด้านหลังหญิงสาวเสียบดุ้นเข้าร่องสาวอีกครั้ง และโยกเอว

“ตับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

“อา อา อา ซี๊ด อา อูย อาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”

ภายในห้องพักนี้ ถูกปิดกั้นเสียงไว้ด้วยลมปราณของหวังเสี่ยวหลงแล้ว ดังนั้นแม้ว่าทั้งสองจะทำกิจกรรมบนเตียงกันเสียงดังขนาดไหน มันก็ไม่เล็ดรอดออกไปยังภายนอกห้องอย่างแน่นอน

หวังเสี่ยวหลงและโกวซูชินแม้จะระเริงรักกัน แต่ก็ไม่ถึงกับหลงลืมตัวเองจนไม่ระวังตัว ด้วยทั้งสองเป็นผู้ฝึกยุทธ

ขณะที่ทั้งสองกำลังจะต่อรอบที่ 5 ก็มีเสียงกระดิ่งดังขึ้น 3 ครั้ง

พร้อมกับเสียงเรียกดังผ่านเข้าห้องมา

“โกวซูชิน เจ้าออกมา ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ที่โรงเตี๊ยมสี่ฤดูนี้ วันนี้ข้าจะต้องจัดการเจ้าให้ได้ เจ้ามันนังร่าน ข้าจะฆ่าเจ้า”

เสียงเป็นเสียงผู้หญิง

หวังเสี่ยวหลงหยุดกิจกรรมทันที เขาถามโกวซูซินว่า

“ใคร”

โกวซูซิน คว้าเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างรวดเร็ว และตอบคำถามหวังเสี่ยวหลง ว่า

“นางคือสาวกหลักนิกายบัญชาสวรรค์ ศตรูของข้า นางชื่อว่า หลิวชุ่ยเสีย เมื่อ 5 ปีก่อนข้าได้พลั่งมือฆ่าคู่หมั้นของนางตายในงานประลองยุทธ นางมักตามรังครวญข้าตลอดเวลา นางจะให้ข้าชดใช้คู่หมั้นให้นาง นางบอกว่าตราบใดที่ข้ามีผู้ชายนางจะแย่งผู้ชายของข้า หรือไม่ก็ด่าข้าอย่างรุนแรง และท้าสู้กับข้า ข้าเองก็เสียใจที่ได้พลั่งมือฆ่าคู่หมั้นนาง แต่ในตอนนั้นข้าไม่อาจยั้งกระบี่ได้ทัน เป็นเหตุให้คู่หมั้นนางเสียชีวิต ทุกครั้งที่นางมารังคราญข้า ข้าก็เพียงทำให้นางพ่ายแพ้ และปล่อยนางไป เพราะข้าไม่ต้องการสร้างความบาดหมางกับนิกายบัญชาสวรรค์ และตระกูลหลิว ข้าไม่รู้จะแก้ปัญหานี้ได้ยังไง สามีข้า ท่านเป็นสามีข้าแล้ว ช่วยข้าคิดวิธีแก้ปัญหานี้ที”

“คู่หมั้นนางเป็นคนตระกูลไหน”

“เป็นคุณชายตระกูลกัง พี่ชายของกังเสี่ยวฮุ้น ชื่อกังไหล”

“ทางฝั่งตระกูลกังไม่ทวงแค้นกับเจ้าหรือ”

“ท่านอาจารย์ข้าได้ออกหน้าให้ และได้ให้คำสัญญาว่าจะหาสมบัติสวรรค์ให้ 1 อย่าง และยารวมปราณสร้างแกนหลักให้ 2 เม็ดมามอบให้ภายใน 10 ปีนี้ ตระกูลกังจึงยินยอมเลิกรามือ ตอนนี้ท่านก็ยังหาสมบัติสวรรค์และยารวมปราณสร้างแกนหลักยังไม่ได้เลย 

แต่ว่าอีก 3 ปีจากนี้มิติอสูรโบราณจะเปิดขึ้น ภายในนั้นมีสมบัติสวรรค์และยารวมปราณมากมาย ท่านจะเข้าร่วมการสำรวจด้วย แต่ข้าไม่อยากให้ท่านไปเสี่ยงชีวิตเลย

ในมิติอสูรโบราณนั้นมีอันตรายมาก มีสัตว์อสูรระดับสูงถึงชั้น 8 และ ชั้น 9 มากมาย คนที่เข้าสำรวจ จะเสียชีวิตจำนวนมาก มีเพียงไม่ถึง 2 ใน 10 ส่วนที่รอดชีวิตกลับออกมาได้”

“มิติอสูรโบราณ ที่จะเปิด 20 ปี ครั้งหนึ่งนั้นนะหรือ” หวังเสี่ยวหลงรู้ข้อมูลนี้ เพราะมีอยู่ในตำราความรู้ทั่วไปที่ร่างนี้เคยอ่าน

“ใช่” โกวซูซินพยักหน้าตอบ

“โกวซูซิน เจ้าออกมา นังแพศยา นังร่าน นังชั่ว เจ้าออกมานะ” เสียงของหลิวชุ่ยเสียดังขึ้นมาอีกครั้ง

หวังเสี่ยวหลง สวมใส่เสื้อผ้าและกล่าวว่า

“ข้าจะไปกับเจ้า ข้าจะแก้ปัญหานี้ให้เอง”



จบตอนที่ 5

ความคิดเห็น