นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

ในเมื่อกล้ามาราวีถึงที่...ก็จัดไป! (ปลาย) อร๊ายยยยย พี่เขาเข้าข้างเมีย >.<

ชื่อตอน : ในเมื่อกล้ามาราวีถึงที่...ก็จัดไป! (ปลาย) อร๊ายยยยย พี่เขาเข้าข้างเมีย >.<

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 75.4k

ความคิดเห็น : 74

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2560 18:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ในเมื่อกล้ามาราวีถึงที่...ก็จัดไป! (ปลาย) อร๊ายยยยย พี่เขาเข้าข้างเมีย >.<
แบบอักษร

"คุณเปลี่ยนไปมากนะบอส เปลี่ยนไปในทางที่ตกต่ำลง คุณเห็นนังนั่นดีกว่าตะวันได้ยังไง คุณไม่อายรึไงที่ใครต่อใครเขาจะคิดว่าคุณน่ะปล่อยให้อวัยวะเบื้องล่างคิดแทนสมอง ถึงได้เลือกผู้หญิงพรรค์นั้นมาเป็นเมีย"

"ถ้าผมพอใจ ผมจะยกใครขึ้นมาเป็นเมียก็ได้" บุญฤทธิ์ตอบตรงก่อนยิ้มหยัน "ในขณะเดียวกันถ้าผมไม่พอใจ ไม่เอา" เขาลงเสียงหนัก "ดีงามสูงส่งแค่ไหนผมก็ไม่แล"

หากบุญฤทธิ์ทำเช่นนี้เพราะต้องการลงโทษที่เธอทิ้งเขาไปแต่งงานกับคนอื่น มันก็เป็นการลงโทษที่หนักข้อจนเกินคล้ายตะวันจะรับได้แล้ว

หญิงสาวปาดน้ำตาทิ้งอย่างโกรธๆ แล้วเชิดหน้าขึ้น "ถ้าอย่างนั้นก็เชิญถูกหัวเราะเยาะกับสิ่งที่คุณเลือกก็แล้วกัน! "

พูดจบคล้ายตะวันก็รีบเดินเร็วๆ ออกไปจากล็อบบี้ ส่วนบุญฤทธิ์ก็ดึงคีย์การ์ดขึ้นมาเปิดประตูแล้วรีบตรงไปกดลิฟต์อย่างร้อนใจ

คล้ายตะวันไปทำฤทธิ์กับเมียเขา ไม่รู้ว่าป่านนี้เมียเขาจะเป็นอย่างไรบ้าง เธอคงไม่เข้าใจอะไรเขาผิดหรอกนะ

- - - - - - - - - -


ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปในห้อง เนียนที่รอเขาอยู่แล้วก็รีบมารายงานเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อบ่ายให้เขาทราบทันที

"เนียนไม่ทราบจริงๆ ค่ะว่าผู้หญิงคนนั้นตั้งใจจะเข้ามาหาเรื่อง ดูหน้าตาการแต่งตัวก็ดูดี ไม่คิดเลยว่าพอมาถึงก็เอาเสื้อของคุณบอสมาโยนใส่หน้าคุณบัวแล้วบอกว่าเมื่อคืนคุณบอสไปอยู่กับเธอเลยลืมเอาไว้..."

สติบุญฤทธิ์หลุดไปแล้วเมื่อได้ยินเรื่องราวเพียงแค่ครึ่งเดียวจากปากเนียน เขาโดนใส่ร้ายขนาดนี้บัวจะโกรธเขา จะเข้าใจเขาผิดหรือไม่

"บัวอยู่ไหน" เขาไม่รอฟังเรื่องจนจบ รีบถามเนียนทันที

"หลังจากผู้หญิงคนนั้นไปคุณบัวก็เป็นลม เนียนต้องพาเข้าไปนอนพัก จนป่านนี้ยังไม่ยอมลุกจากเตียง เนียนยกอาหารเย็นไปให้ก็ไม่กินค่ะ"

"ขอบใจมากที่ดูแลคุณบัว เธอกลับไปได้แล้ว"

หลังอนุญาตให้คนดูแลเมียกลับไปได้ บุญฤทธิ์ก็เดินเร็วๆ เข้าไปที่ประตูห้องนอน เขาแตะลูกบิดประตู เกือบเปิดเข้าไปแล้วเมื่อนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

เขารีบยกแขนเสื้อขึ้นมาดมแล้วได้กลิ่นน้ำหอมของคล้ายตะวันลอยมาเบาบาง

ชายหนุ่มรีบถอดเสื้อนอกออกแล้วยกแขนขึ้นมาดมอีกที อุปาทานหรือไม่ทำให้เขายังได้กลิ่นที่เมียเขาเคยบอกว่าเหม็น เคยอาเจียนแทบตายเพราะมัน

เขารีบชักเท้าถอยหลังแล้วเดินเร็วๆ เข้าไปในห้องน้ำอีกห้องที่อยู่ติดกับห้องนอนใหญ่ ก่อนถอดเสื้อผ้า แล้วอาบน้ำล้างกลิ่นอย่างรวดเร็ว

- - - - - - - - - -


พอประตูห้องนอนเปิดออกอีกครั้ง สัตตบงกชที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงจนเบื่อแล้วก็พลิกตัวหันมามองคนที่เพิ่งปิดประตูห้องนอนลง

ประหลาด วันนี้บุญฤทธิ์เข้ามาในห้องนี้ในสภาพที่เพิ่งอาบน้ำมา เนื้อตัวเขาสะอาด ขาวอมชมพู เรือนผมยังมีหยดน้ำหยดติ่งๆ ลงมาบนอกที่เปลือยเปล่า สัตตบงกชไล่สายตามองตามหยดน้ำนั้นไปและเห็นมันซึมลงไปในผ้าขนหนูสีขาวซึ่งพันรอบเอวบุญฤทธิ์เอาไว้

อื้อหือ...เขาน่าหม่ำเป็นบ้า!

แม้จะคิดเช่นนั้นคนที่วางแผนใช้ความอ่อนแอเรียกคะแนนสงสารก็ไม่ผวาเข้าไปกินเขาดังใจนึก เธอแสร้งนอนซึมๆ หายใจรวยๆ เธอก็ทำเพียงแค่นั้นบุญฤทธิ์ก็เดินเข้ามานั่งบนเตียงแล้วลูบผมสั้นๆ ของเธอ

"เป็นยังไงบ้าง บัวป่วยเหรอ ไปหาหมอดีไหมพี่จะพาไป"

หญิงสาวยกมือขึ้นจับมือเขาแล้วนำไปแนบแก้ม "บัวไม่ได้ป่วย แค่...เหนื่อยนิดหน่อย"

"เนียนบอกพี่ว่าบัวเป็นลม" พูดถึงตรงนี้หัวคิ้วบุญฤทธิ์ก็ขมวด "พี่ขอโทษที่ปล่อยให้ตะวันมาวุ่นวายกับบัว"

"เนียนเล่าให้พี่ฟังหมดแล้วเหรอ" คำถามของเธอหมายรวมถึงฉากที่เธอสกายคิกใส่ผู้หญิงคนนั้นจนหงายหลังทั้งยืนแล้วยัง...จิกหัวลากออกไปจากห้องอีก

จะอย่างไรเขาก็เป็นแฟนเก่าแฟนแก่ ยังมีเยื่อใยกันรึเปล่าเธอก็ไม่รู้ แล้วการบู้ล้างผลาญของเธอมันจะทำให้เขาคิดว่าเธอตลาด ไม่เป็นผู้ดี ไม่น่ารักรึเปล่า

"ใช่ มันไม่จริงเลยนะบัว เมื่อคืนพี่ไปหาเขาก็จริง แต่ไปเพราะพี่ทนไม่ไหว เขาก่อกวนพี่ โทรมาหาพี่บ่อยๆ ไปหาพี่ถึงที่ทำงานด้วย พี่กลัวว่าถ้าบัวรู้ บัวจะคิดว่าพี่กับเขากลับไปคืนดีกัน เลยตัดสินใจไปคุยกับเขาให้รู้เรื่อง"

"พี่บอกเขาว่าบัวท้อง"

บุญฤทธิ์พยักหน้า "เขาจะได้รู้ว่าพี่ต้องรับผิดชอบบัวกับลูก ไม่มีวันกลับไปหาเขาอย่างแน่นอน"

รับผิดชอบ...คำนี้กระแทกใจสัตตบงกชจนน้ำตาเอ่อขึ้นมา เธอเสียใจที่เขาให้เธอได้แค่นี้ แต่เขากลับเข้าใจผิดว่าเธอเศร้าเพราะเหตุอื่น จึงรีบอธิบายด้วยน้ำเสียงติดจะร้อนใจนิดหน่อย

"เชื่อพี่นะบัว พี่บอกแล้วว่าไม่คิดจะมีใคร พี่เป็นคนพูดจริงทำจริง ขอให้บัวเชื่อพี่ ทำใจให้สบาย อย่าคิดมาก"

อย่าคิดมากอย่างนั้นหรือ...เธอจะทำอย่างนั้นได้อย่างไร

พอเห็นสีหน้าสัตตบงกชยังไม่ดีขึ้น บุญฤทธิ์ก็เริ่มพูดพร่ำ "นี่พี่ก็เพิ่งพบเขา ไม่ได้นัดกันนะ ตะวันเขามาดักรอพี่ที่ล็อบบี้ด้านล่าง มาถึงก็โผเข้าหาพี่ ฟ้องใหญ่ว่าบัวทำร้ายเขา"

ดวงตาสัตตบงกชเบิกกว้างขึ้น ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงคนนั้นจะไปดักรอบุญฤทธิ์เพื่อฟ้องเรื่องเธอก่อน

บุญฤทธิ์ลูบปลายนิ้วไปที่ปลายหางตาเธอพร้อมยิ้ม "ไม่ต้องห่วง พี่ไม่เชื่อเขาหรอก"

ได้ยินแบบนั้นแล้วแทนที่หญิงสาวจะดีใจ เธอกลับยิ้มแหยแล้ว...สารภาพ "เชื่อเถอะ บัวทำร้ายเขาจริงๆ "

"หือ" บุญฤทธิ์ทำเสียงในลำคอ ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นนิดหนึ่งอย่างตกใจ "บัวทำอะไรนะ"

""ก็..." สัตตบงกชเม้มริมฝีปากแล้วคลาย เม้มแล้วคลายก่อนยิ้มแหย "เขามาพูดจาไม่ดี บัวไล่แล้วก็ไม่ไป ยังทำท่าจะราวีบัวอีก บัวก็เลย...ถีบไปที แล้วก็ลากเขาออกไปจากห้อง"

"บัวถีบตะวัน! "

หญิงสาวร้อนรน รีบลุกขึ้นมานั่งแล้วอ้าปากหมายจะแก้ตัว ทว่ายังไม่ทันได้ทำอย่างที่คิด บุญฤทธิ์ก็ชิงพูดเสียก่อน

"แล้วนี่บัวเป็นอะไรมากไหม กระทบกระเทือนตรงไหนรึเปล่า"

*เขาเป็นห่วงเธอ...*ท่าทีร้อนรนและมองไปทั่วตัวบอกชัดว่าเขาเป็นห่วงเธอจริงๆ ถึงแม้...จะห่วงเพราะเธอท้องลูกของเขาอยู่ แต่เขาก็เป็นห่วง เพียงแค่นี้ก็ทำให้สัตตบงกชยิ้มได้

คนที่รักเขาข้างเดียวก็เป็นแบบนี้ เพียงแค่เขาแสดงความห่วงใยเรานิด เอาใจเราหน่อย หัวใจก็พลันพองโตอย่างเป็นสุข

- - - - - - - - - -

**喜欢 **

โอ๊ยยยยยย พี่บอส พ่อคนงานดี ดูแคร์เมีย ห่วงเมียเหลือเกิ๊น

เมียถีบเขานะคะไม่ใช่ถูกเขาถีบ เมียสบายดีค่ะ 55555

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว