email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Look Like 04

คำค้น : Look Like รักเราใกล้กัน nana nanaกะหอยทาก ลุงอิน อินทร น้องพู่ พู่กัน เบาสมอง น่ารัก หวานมุ้งมิ้ง อบอุ่น เป็นผู้ใหญ่ ไร่ส้มไร่องุ่น ใส่ใจ ดูแล ดราม่านิดหน่อย ฟิน หวานละมุน นิยาย ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.8k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ส.ค. 2560 18:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Look Like 04
แบบอักษร


Look Like 04​




“หนูพู่แม่จะจัดงานแบบเรียบๆหนูว่าไงลูก” คุณป้าเอ่ยถามหลังจากฉันเดินบันไดลงมามืออุ้มมาอึมไว้แนบอก เจ้าแมวตัวนี้ใครอุ้มไม่ได้เลยนอกจากฉัน

“ค่ะ”

“แต่จะเชิญผู้หลักผู้ใหญ่มาร่วมงานด้วยนะลูก...”

คุณป้าพูดออกมายาวเหยียดส่วนฉันก็มีหน้าที่ฟังแล้วตอบรับ คุณอินทรนั่งมองฉันนิ่งๆข้างกกายเขามีคุณฟ้านั่งอยู่ด้วย ทั้งสองมองฉันด้วยสายตาที่แตกต่างกันออกไป แต่ฉันมองพวกเขาด้วยสายตารังเกียจทั้งคู่

“คุณท่านคะ ตั้งโต๊ะเสร็จแล้วค่ะ” ป้าแม่บ้านเดินออกมาพร้อมกับบอกด้วยน้ำเสียงนอบน้อม

“ขอบคุณค่ะป้า ป่ะไปทานข้าวกัน ทานข้าวด้วยกันก่อนนะหนูฟ้า” คุณป้าหันไปชวนคุณฟ้าน้ำเสียงเรียบๆ ไม่ได้บ่งบอกอารมณ์แต่อย่างใด

“ค่ะคุณแม่” คุณฟ้ายิ้มพรางตอบรับเสียงหวานแต่ก็ต้องหุบยิ้มลงเมื่อคุณป้าเอ่ยตอบกลับไป

“เรียกคุณท่านเหมือนคนอื่นดีกว่าจ๊ะอย่าเรียกฉันว่าแม่เลย ป่ะหนูพู่ไปทานข้าวกันลูก” ท้ายประโยคคุณป้าหันมาชวนฉันเสียงนุ่มชวนดูอบอุ่นต่างจากที่พูดกับคุณฟ้า

“เอ่อ แล้วมาอึนล่ะคะ”

“ให้วิ่งเล่นอยู่แถวนี้ก่อนก็ได้ ตาอินไปปิดประตูบ้านเดี๋ยวมาอึนของหนูพู่วิ่งออกไปข้างนอก”

“ครับแม่”

คุณอินทรเดินไปปิดประตูบ้านจากนั้นก็เดินกลับเข้ามาเหมือนเขาอยากจะคุยกับฉันนะถ้าไม่คิดเข้าข้างตัวเองเกินไปแต่ขอโทษด้วยฉันไม่อยากคุยกับเขา

“พู่มานั่งข้างพี่” เสียงเข้มๆดังจากด้านหลัง ยังไม่ทันจะได้ปฏิเสธคุณอินทรก็จับมือฉันแล้วดึงไปนั่งที่เก้าอี้ใกล้ๆเขา ท่ามกลางรอยยิ้มแปลกๆของคุณลุงคุณป้า แต่พ่อกับแม่ฉันท่านมองมาอย่างเป็นห่วง

“เอานั่งๆ หนูพู่อยากทานอะไรเพิ่มบอกได้เลยนะลูก” คุณป้ายังถามอย่างใส่ใจ

“ไม่เป็นไรค่ะคุณป้า ขอบคุณค่ะ”

“จ้าลูก ทานข้าวเถอะ”

“ตาอินตักต้มย้ำให้น้องหน่อย”

“ครับๆ” คนที่ถูกใช้กำลังเอื้อมมือไปตักแต่ฉันเอ่ยขัดเขาซะก่อน

“ไม่เป็นไรค่ะ”

“พู่กัน!” คุณอินทรเอ่ยเรียกฉันเสียงดัง จนฉันสะดุ้งตกใจ

“ตาอิน!” คุณป้าเอ่ยรียกลูกชายตัวเองเสียงเข้ม แต่คนข้างๆกลับไม่ได้สนใจเลยสักนิด

“โกรธอะไรพี่” คุณอินทรถามขึ้นเมื่อฉันนั่งเงียบและทานข้าวตรงหน้าโดยที่ไม่ยอมแตะอาหารที่เขาตักใส่จานให้เลย

“เรื่องส่วนตัวค่อยไปคุยกับน้องที่ห้องตาอิน” ผู้เป็นประมุขของบ้านอย่างคุณลุงเอ่ยบอกลูกชายท่านดุๆ

“ครับพ่อ พู่นั่นมันเต้าหู้ไข่นะทำไมไม่ดูบ้างจะโกรธก็โกรธแต่อย่าเหม่อแบบนี้” คุณอินทรดุมาก่อนจะตักเต้าหู้ไข่ในจานออกให้เขาไม่ได้ตักทิ้งแต่อย่างใดแต่เขาตักไปไว้ในจานข้าวของเขาและทานเอง

“จะเอาอะไร” คุณอินทรถามเมื่อฉันกำลังจะเอื้อมมือตักอาหาร น่าแปลกใจที่เขาไม่ได้สนใจคุณฟ้าเท่าไหร่และคุณฟ้าเองก็เงียบจนน่าแปลกใจ พอเงยหน้าลอบมองคนรอบข้างก็พบว่าคุณฟ้ามองฉันอยู่อย่างไม่เป็นมิตร

“คุณพู่กัน คุณนี่เก่งนะจับผู้ชายรวยๆแบบนี้ได้” คุณฟ้าเธอเอ่ยขึ้นทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอเงียบมาตลอด

“คะ?”

“ฟ้า!!”

“หนูฟ้า!” 

ทุกคนดูตกใจกับสิ่งที่คุณฟ้าพูดไม่เว้นแม้แต่คุณอินทร

“อ้าวฟ้าพูดอะไรผิดเหรอคะ ก็คุณอินบอกฟ้าเองว่าที่ต้องแต่งเพราะต้องช่วยเรื่องการเงินบริษัทคุณฟ้า จากนั้น...”

“สามเดือนก็จะหย่าใช่ไหมคะ” ฉันเอ่ยขัดก่อนที่เธอจะได้พูดอะไรต่อ ทุกคนมองฉันอย่างตกใจ ฉันยิ้มให้ทั้งคุณฟ้าและคุณอินทร

“ฟ้าคุณพูดอะไร” คุณอินทรสุดหล่อหันไปดุแฟนตัวเอง

“ตาอินนี่มันเรื่องอะไรกัน”

“ผมอธิบายได้ครับแม่”

“หึแกได้อธิบายแน่ และเธอฉันไล่เธอออก!” คุณป้าชี้นิ้วไล่คุณฟ้าเสียงดังลั่นห้อง

“แต่คุณแม่จะไล่หนูไม่ได้นะคะ เพราะหนูก็เป็นเมียคุณอิน”

“คืนนั้นมันไม่ได้มีอะไรฉันบอกกี่ครั้งแล้วฮะ!”

“มันเกิดอะไรขึ้นอินทร!!”

“เดือนที่แล้วที่เราจัดงานเลี้ยงคนงานครับ แล้วคุณฟ้าเธอดื่มแล้วเมาไม่รู้ว่าตอนกลางคืนมันเกิดอะไรขึ้นเพราะผมกลับมานอนที่บ้านแต่ตอนเช้าผมเข้าไปในออฟฟิตก็เห็นเธอกำลังแต่งตัวจากนั้นเธอก็โวยวายว่าผมมีอะไรกับเธอ ทั้งที่ความจริงแล้วมันไม่ใช่” ฉันเบือนหน้าหนีจากคนทั้งสองแต่คุณอินทรกลับเอื้อมมือมาจับมือฉันไว้แล้วบีบแน่น

ฉันดึงมือออกจากมือเขาพรางขยับออกห่าง “พู่ฟังพี่ก่อน” คุณอินทรมองฉันอย่างอ้อนวอน แต่ฉันไม่รับรู้อะไรแล้วจริงๆฉันไม่รู้ว่าจะเชื่อใจเขาได้มากแค่ไหน


=============----------------=====================


แต่งได้แค่นีี้ รีบอัพให้ก่อนกลัวทุกคนจะค้างค่ะ ฝนกำลังจะตกและไฟก็น่าจะดับเลยรีบอัพให้ 

ขอบคุณที่รอกันนะคะ ^^

ความคิดเห็น