email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กุหลาบร้ายซ่อนปมหัวใจซาตานเถื่อน (Everything means nothing if I ain"t got you)(Aetan talk)

ชื่อตอน : กุหลาบร้ายซ่อนปมหัวใจซาตานเถื่อน (Everything means nothing if I ain"t got you)(Aetan talk)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.5k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ส.ค. 2560 03:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กุหลาบร้ายซ่อนปมหัวใจซาตานเถื่อน (Everything means nothing if I ain"t got you)(Aetan talk)
แบบอักษร

รถหรูที่จอดลงหน้าคฤหาสน์ก่อนที่ลูอีสจะเป็นคนออกมาเปิดประตูให้กับหญิงสาวด้วยทีท่าที่น่ารักบวกกับรอยยิ้มสวยๆและยืนเต็มความสูงพร้อมกับจัดแจงเสื้อตัวเองให้เข้าที่

[Aetan talk special]

[[ก่อนหน้านั้น 30 นาที]]

ผมที่สละหน้าที่ตัวเองมาขับรถแทนที่จะนั่ง เนื่องจากผมคิดถึงช่วงเวลาหลายๆอย่างที่เคยทำร่วมกันกับเธอ ถึงแม้มันจะผ่านมานานแล้วและถึงแม้จะเป็นความทรงจำเล็กๆน้อยๆ แต่ผมไม่เคยที่จะต้องนั่งขับรถให้ใครเหมือนคนรับใช้แบบนี้ แต่ตอนนี้ผมกล้าพูดได้เต็มปากว่า ทุกอย่างในชีวิตผมมันเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ผมแทบจำความรู้สึกที่มีต่อ ‘เคท’ ไม่ได้เลย แต่มันกลับเป็นอีกคนที่ผมไม่เคยคิดที่จะสนใจเลย

มันบ้าจริงๆ !!

และสิ่งที่บ้าที่สุดในชีวิตผมก็คือผมยอมละทิ้งทุกอย่างเพื่อมาตามเธอกลับไปอยู่ด้วยกัน เพราะอะไร ?? ผมก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ สงสัยผมจะเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ คนอย่างฮาเวียร์น่ะเหรอ สามารถเปลี่ยนความรู้สึก ความคิด และอีกหลายๆมุมมองในชีวิตผม ?

“นายจะไปไหน นี่ไม่ใช่ทางกลับไปบ้านนี่ ?” ฮาเวียร์ที่พูดขึ้นก่อนจะทำหน้าเลิ่กลั่กราวกับกลัวว่าผมจะพาเธอไปฆ่าที่ไหนสักที่

“นั่นสิ .. เธออยากไปไหนหรือเปล่าล่ะ ?”

“........” เงียบ

“อยากกินอะไรหรือเปล่า เดี๊ยวฉันพาไป ฉันพอรู้ร้านอาหารอร่อยๆ แถวนี้อยู่ ถ้าธะ..”

“นายต้องการอะไรจากฉัน เอเธนส์” ฮาเวียร์ที่พูดแทรกขึ้นทำเอาผมรู้สึกแปลกนิดหน่อย เพราะปกติเธอไม่เคยรุกผมแบบนี้มาก่อนและก็เป็นผมเองที่มักจะถามแบบนั้นเสมอ แต่ทำไมคราวนี้กลายเป็นผมที่ทนขับรถไปเงียบโดยไม่ตอบอะไรเธอสักคำกันล่ะ ?

“แล้วก็มาเงียบใส่แบบนี้ จอดให้ฉันลงเถอะ นายไม่มีเหตุผลเอาซะเลย” ฮาเวียร์ที่พยายามจะเปิดประตูออกในขณะที่ผมพยายามขับรถเหยียบคันเร่งทำเอา แมกซิมถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ

“เฮ้ย ! เธอจะบ้าเหรอ เดี๊ยวก็ตกไปตายหรอก !” แมกซิกไม่พูดเปล่าพลางเอื้อมมือมาดึกสายเข็มขัดนิรภัยที่รัดตัวเธออยู่ให้เธอนั้นกลับมาพิงเบาะรถอีกครั้ง ทำเอาเธอถึงกับขมวดคิ้วยุ่ง

“เธอเหมือนกัน ทำอะไรก็ไม่คิดถึงใจคนอื่นเขาบ้างเลย” ผมพูดพลางถอนหายใจยาวด้วยความเหนื่อย

“คิดถึงใจ ? ทำไมต้องคิดถึงใจคนอื่นเขาด้วย  ฉันโดนมาขนาดนี้ยังต้องไปนึกถึงจิตใจคนอื่นอีกรึไงกัน ?”

“คิดบ้าง ว่าถ้าเธอเป็นอะไรไปและคนที่เขาอยู่จะรู้สึกเจ็บปวดแค่ไหน แค่เธอหนีฉันออกมาแค่นี้”

“.......”

“ฉันก็จะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว หัดรู้เอาไว้ซะด้วย !”

เอี๊ยดดดดดดดดดดดดดดด !!! “เธอทำอะไรฉันว่ะ ?? ทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้ ?”

“ทำอะไร? ฉันจะไปทำอะไรนายได้ เอเธนส์” ฮาเวียร์ที่พยายามหันไปมองทางอื่นโดยไม่สบตากับผม ทั้งที่ผมเบรกรถเสียงดังและตัดสินใจจอดรถเพื่อเคลียร์ปัญหากับเธอ

“งั้นเดี๊ยวฉันลงก่อนนะ คุยกันดีๆละกัน ไม่อยากเป็น กขค ว่ะ ฮิ้ววว”

ปัง

แมกซิมที่ลงจากรถไปโดยทิ้งให้ผมกับเธออยู่บนรถกันสองคนพร้อมกับความเงียบที่กำลังกลืนกินที่ละนิดจนผมเริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป

“ช่วยคุยกันดีๆสักครั้งได้ไหม ฮาเวียร์ ขอร้องล่ะ” ผมที่เงยหน้าขึ้นและถอนหายใจก่อนจะหันไปมองใบหน้าสวยนั้นและเอื้อมมือไปจับแขนเธอที่วางอยู่บนตักเอามากุม ซึ่งนั่นก็ทำให้เธอมีท่าทีอึกอักเล็กน้อยแต่ก็ยอมให้ผมจับแต่โดยดี

“โอเค โอเค ได้พูดมาเลย”

[Talk end]

ชายหนุ่มหล่อที่มองหน้าหญิงสาวอีกครั้งก่อนจะเงียบไปชั่วอึดใจและค่อยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังแล้วเหมือนหดหู่ใจ

“ฉันขอโทษสำหรับทุกๆเรื่องที่ผ่านมาทั้งหมด”

“......” ฮาเวียร์ที่ตกใจกับคำพูดนั้นก่อนจะหันมามองชายหนุ่มด้วยใบหน้านิ่งแต่ในภายในร่างกายก้อนเนื้อที่เต้นรัวๆ ที่เรียกว่าหัวใจกำลังทำงานหนักอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

“ขอโทษที่ทำร้ายเธอในวันนั้น ที่ฉัน.. เอ่อ นั่นแหะ” ชายหนุ่มที่เว้นคำพูดนั้นไว้ในฐานะที่เข้าใจกันทั้งสองฝ่าย ซึ่งฮาเวียร์เองก็มองมือที่เขานั้นกุมอยู่และเอ่ยขึ้น

“แปลกเนอะ อยู่ดีๆก็มาขอโทษกันซะดื้อๆแบบนี้..”

“ฉันยอมแล้ว ยอมแล้วจริงๆ .... อย่าหนีฉันไปแบบนี้เลย อย่าทำอีกเลย ขอร้องล่ะ”

“....”

“ฉันเหมือนจะเป็นบ้า ตอนที่รู้ว่าเธอจากฉันไปจริง ให้ตายสิ ! เธอทำอะไรฉันเนี่ย ทำไมฉันถึงรู้สึกแบบนี้ ทำไมกัน ?”

“ในเมื่อเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ทำไมฉันจะทำแบบนั้นไม่ได้ ฉันไม่เข้าใจ” หญิงสาวที่ตกอยู่ในความเงียบมาเป็นเวลานานก่อนจะเอ่ยขึ้น

“เธอต้องโง่มากแน่ๆ ในเมื่อฉันอยู่กับเธอมานานขนาดนี้จะบอกว่า เธอไม่รู้สึกอะไรสักนิดเล้ย ??” ชายหนุ่มที่โพล่งขึ้นมาเสียงดังก่อนจะยกยิ้มมุมปากราวกับพูดแทงใจดำเธอไปทีนึง ทำให้ฮาเวียร์ถึงกับเม้มริมฝีปากสวยก่อนจะมองไปทางอื่น

“ทำไมล่ะ ขนาดนายอยู่กับฉัน ใจนายยังไปอยู่กับเคทได้เลย”

“....”

“แค่คิดฉันก็แพ้ขาดไปแล้วล่ะ เหอะ” ใบหน้าสวยที่มีอาการหม่นๆก่อนจะดึงมือกลับและพยายามไม่หันไปมองหน้าชายหนุ่มด้านข้างที่กำลังจ้องเธอราวกับจะกลืนกินไปทั้งตัว

“ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับเคทแล้ว ไม่ได้รู้สึกอีกแล้วจริงๆ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน ... อาจจะเป็นเพราะเธอเข้ามาด้วยละมั้ง เลยทำให้อะไรหลายๆอย่างในชีวิตฉันเปลี่ยนไป แต่ก็แปลกนะ กว่าฉันจะรู้ใจตัวเองก็เกือบจะเสียเธอไปเหมือนกัน” เอเธนส์ที่นั่งตัวตรงพรางยกมือขึ้นลูบหน้าราวกับคิดหนักแต่มันกลับทำให้หญิงสาวนั้นใจเต้นรัวราวกับจะระเบิดออกมาจากอกเพราะคำพูดนั้น

“แต่นายเป็นคนในอิสระฉันเองนะ..”

“ตอนนั้นฉันโมโหไง ฉันไม่อยากให้เธอต้องมาทนอยู่กับฉันในเมื่อเธอไม่อยากอยู่ ทุกๆอย่างที่ฉันเคยพูดเพียงแค่เพราะลองใจเธอแต่เธอกับทำมันทุกอย่างจนบางทีฉันก็รู้สึกว่าแค่อยู่ด้วยแค่นี้มันยังไม่พอเลยด้วยซ้ำไป ให้ตายสิ !”

“อะไรกัน ฉันจะไปรู้เหรอว่านายมาลองใจ คนอย่างเอเธนส์ น่ะนะ จะยอมลดตัวมาชอบคนอย่างฉัน แปลกซะยิ่งกว่าแปลก” ฮาเวียร์ที่พูดหยอกชายหนุ่มและคอยจับตามองว่าเอเธนส์จะแสดงสีหน้าอย่างไรเมื่อได้ยินและก็จริง

“จะมีสักกี่คนที่ยอมเสี่ยงชีวิตไปช่วยเธอโดยไม่สนใจตัวเองเลยสักครั้ง”

“.....”

“ฉันว่าฉันแพ้แล้วว่ะ....”

“ฉันชอบเธอจริงๆ ชอบจริงๆ”

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

[[กลับมา ณ.ปัจจุบัน]]

ลูอีสที่รับกุญแจรถต่อจาก เอเธนส์ที่ลงมาจากรถพร้อมกับเดินเข้าไปคฤหาสถ์หลังใหญ่อย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะมีหญิงสาวที่ค่อยๆก้าวลงมาจากรถพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่โดยมีสายตาของลูอีสมองมาด้วยความสับสนระหว่างความสัมพันธ์ของคู่นี้

“คงเคลียร์กันไม่ลงตัวสินะ” เสียงนุ่มพูดลอยๆก่อนจะคว้ากระเป๋าเดินทางใบใหญ่ของฮาเวียร์ไปและเอ่ยถามอีกครั้ง

“ฉันพูดถูกมั้ย ?”

“คืออะไร ?” ร่างสวยที่ถามกลับไปอีกครั้งทำให้ลูอีสต้องหยุดเดินและยื่นกระเป๋าเดินทางให้กับบอดีการ์ดที่ยืนรออยู่ด้านหน้าก่อนจะหันมาหาเธอ

“เธอกับไอ้เธนส์น่ะ ทะเลาะกันมาเหรอ ? ทำไมมันถึงรีบเข้าบ้านขนาดนั้น ปกติมันไม่ใช่คนรีบร้อนอะไรขนาดนั้นนี่ ...” ฮาเวียร์ที่ถอนหายใจก่อนจะมองเข้าไปด้านในคฤหาสถ์ที่เธอพึ่งจะตัดสินใจออกมา และเอ่ยขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้

“เปล่า เขาก็แค่....”

“แค่ ?”

“ขี้ยุ่งจริงๆนายนี่ ไปดีกว่า~~~”

ฮาเวียร์ไม่พูดเปล่าแต่ยังคงเดินลอยหน้าลอยตาเข้าไปด้านในอีกครั้งและอีกครั้ง บรรยากาศเดิมๆ วิวเดิมๆ แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือเขาและเธอที่กำลังจะดีขึ้น

เอ้ะ ! หรือแย่ลงกันนะ

“ยินดีต้อนรับกลับมา ^^” เสียงหล่อเอ่ยขึ้นที่มุมโต้ะทานข้าวทำให้ฮาเวียร์ที่กำลังย่างกายเข้าไปต้องหันไปมองอย่างเลี่ยงไม่ได้ ก่อนที่จะพบกับหนุ่มนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลนั่งจิบชา โดยมีหนังสือพิมพ์วางอยู่ตรงหน้า

“ใครบอกฉันอยากกลับมากัน”

“หึ ! ไอ้เธนส์ขึ้นห้องไปแล้ว จะขึ้นไปตามหรือไง ?”

“.......”

“มันให้ฉันฝากบอกเธอว่า ไม่ต้องตามขึ้นไป มันขออยู่คนเดียวสักพัก”

“เพื่อ ?” ฮาเวียร์ที่เลิกคิ้วขึ้นค้างนึง ด้วยสีหน้างงๆ

“ฉันจะบอกอะไรเธออย่างในฐานะที่ฉันเป็นผู้ชายเหมือนกัน อย่าพยายามยึดติดกับอะไรเดิมๆ ให้มาก เพราะว่าสิ่งนั้นมันจะกลับมาทำลายตัวเธอเองนะ น้องชายฉันมันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรแถมตอนที่เธอโดนจับตัวไปมันอุส่าต์ลงทุนโดนต่อยเพื่อที่จะได้จำเธอได้ มันพยายามทำทุกวิถีทางเชียวนะ...”

“....”

“ถึงจะเสี่ยงชีวิตแค่ไหนก็ตาม แต่สุดท้ายก็เป็นเธอที่ยังตัดสินใจที่จะหนีจากมันไปอยู่ดี”

ฮาเวียร์ที่ยืนเม้มปากเน้นก่อนจะมองใบหน้าหล่อของจีโอที่ยังคงจิบชาและเอ่ยขึ้นให้เธอระทึกเล่น

“และก็แปลกตรงที่เธอเป็นคนเดียวที่อยู่ใกล้ชิดกับมันตลอดแต่ไม่รู้ว่ามันคิดอะไรกับเธอนี่โคตรแปลกชะมัด !”

“มันชอบเธอเอามากๆเลยนะ รู้ไว้ซะด้วย” จีโอที่พูดพรางขำอย่างน่ารักก่อนจะเงยหน้ามองท่าทีของหญิงสาวที่แลดูกระอั่กกระอ่วนก่อนจะเอ่ย

“คนอย่างเอเธนส์จะมาชอบผู้หญิงอย่างฉัน”

“.....”

“โคตรเป็นไปไม่ได้เลยล่ะ”

....................................................................................................................................

“แล้วฉันต้องทำไงเธอถึงจะเชื่อล่ะ จะแต่งงานเพื่อพิสูจน์กันเลยมั้ยล่ะ ??”

“ฉันคิดว่าฉันทำได้นะ และเธอคิดว่าไง ฮาเวียร์ ^^”

“หึ !” จีโอ

“อะ..เอเธนส์”



------คิดถึงทุกคนนะคะ กลับมาอัพต่อให้แล้ว หวังว่ายังคงไม่ลืมกันนะ <3-----


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว