เป็นอะไรไป

ร้องไห้ทำไม

ร้องไห้อีกละ

น่ารำคาญ

พี่ทำอะไรเธอ

เธอนั้นแหละที่วิ่งแล้วล้มไปเอง

ไม่ !

พี่ไม่ได้ทำอะไรผิด

ไอเหมันต์

มึงขอโทษน้องไปเถอะ

ร้องไห้เสียงดังแล้วเนี่ย

ไม่ !

นี่ !

อ้ายฉิง

เอาคืนมานะ

ที่มันของพี่

เอามา

ไอเด็กบ้า

ทำไมถึงเอาแต่ใจแบบนี้เนี่ย

น่ารำคาญ !

รู้ไหม

ก็เธอมันนิสัยเสียก่อน

เอาหุ่นยนต์พี่คืนมาเดี๋ยวนี้

รู้ไหมว่าตัวนี้มันแพง

เอามา

เอามา

เห้ย

!!

อ้ายฉิง !

เธอทำอะไร

เห็นไหม

ว่ามันพังแล้ว

เธอที่มันน่ารำคาญ

นิสัยเอาแต่ใจ

เธอจะไปไหนก็ไป

ไปสิ !

อย่ามาบ้านฉันอีกนะ

ฉันเกลียดเธอมากรู้ไว้ด้วย

พอแล้วๆ

อ้ายฉิง

ไปเล่นกับพี่นะ

อย่าไปสนใจพี่เหมันต์เลย

ไปครับ

เดี๋ยวไปเล่นกับพี่

อีกไม่กี่วันหนูอ้ายฉิงก็กลับมาจากฮ่องกงแล้ว

แกเตรียมตัวไว้นะเหมันต์

อ้าว

ก็แต่งงานยังไงล่ะ

แกต้องแต่งกับหนูอ้ายฉิง

หยุดพูดถึงผู้หญิงคนนั้นของแกซักที

เมื่อไหร่แกจะรู้ตัว

ว่าเธอทิ้งแกไปนานแล้ว

เรียนต่อหรอ

พักกับผู้ชายสองต่อสอง

นั่นคือเรียนต่อหรอ

แล้วไหนละ

กี่ปีละ

ทำไมไม่เห็นจะติดต่อแกกลับมา

เลิกอ้างว่าเวลาไม่ตรงกัน

ถ้าคนมันรักมันคิดถึง

ยังไงก็ต้องติดต่อกลับมา

เชื่อมี้เถอะเหมันต์

หนูอ้ายฉิงเหมาะที่จะมาเป็นภรรยาลูกที่สุดแล้ว

รู้จักกันตั้งแต่เด็ก

ครอบครัวเราก็ดีต่อกันเสมอ

แต่งงานกับหนูอ้ายฉิงซ่ะ

ดะ..เดี๋ยว

เห้อ

ฉันไม่น่าตั้งชื่อแกว่าเหมันต์เลย

เย็นชาสมชื่อซะจริง

ใช่จ๊ะ

ไม่ได้

ลูกต้องแต่ง

ก่อนอากงเสีย

อากงบอกลูกไม่ใช่หรอ

ว่าเมื่อลูกอายุครบ22ปี

ลูกต้องแต่งงาน

วันนั้นลูกก็รับปาก

หรือหนูจะไม่รักษาคำพูด

นั่นคือคำสั่งเสียอากงเลยนะ

หรืออยากให้อากงมาหา

หึหึ

งั้นหนูก็ต้องแต่งงานนะจ๊ะลูก

พี่เหมันต์ของหนูไงจ๊ะ

หื้มม

อ้ายฉิง

เอาอะไรมาพูดลูก

พี่เขาจะเกลียดหนูได้ยังไงลูก

ตอนเด็กเห็นเล่นอยู่ด้วยกัน

ผ่านมาตั้งหลายปีเขาโตกันหมดแล้ว

คงลืมเรื่องเด็กๆไปหมดแล้ว

ใช่สิ