email-icon facebook-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

กุหลาบร้ายซ่อนปมหัวใจซาตานเถื่อน (ร้าย & ร้าย เท่ากับห่วงใย)

ชื่อตอน : กุหลาบร้ายซ่อนปมหัวใจซาตานเถื่อน (ร้าย & ร้าย เท่ากับห่วงใย)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 43.2k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 02 พ.ย. 2557 13:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กุหลาบร้ายซ่อนปมหัวใจซาตานเถื่อน (ร้าย & ร้าย เท่ากับห่วงใย)
แบบอักษร

 

เสียงประตูที่ปิดลงพร้อมกันกับชายหนุ่มที่ก้าวเท้าออกมาจากห้องด้วยอารมณ์หงุดหงิดแต่ริมฝีปากนั้นกลับยิ้มก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างกระชับเสื้อสูทธให้เข้าที่และเดินออกจากคฤหาสน์ไปพร้อมๆกับบอดีการ์ดมากมายของตน

“เดี๋ยว !! แฮ่กๆ .. เอเธนส์ อย่าพึ่งไป แฮ่กๆ” รองเท้าหนังสีกำลังก้าวนั้นถึงกับหยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงและยืนนิ่งอยู่สักพักก่อนจะหันตัวไปหาต้นเสียงที่ทำให้เขาหงุดหงิด และจะหงุดหงิดมากกว่านี้เมื่อรู้ว่าเธอกำลังจะหนี

“เจ้านายครับ” จู่ๆ ก็มีบอดีการ์ดหนุ่มที่วิ่งมาจากอีกทางพร้อมกับพูดอะไรบางอย่างข้างๆหู ไม่นานชายหนุ่มก็มีอาการตกใจอยู่เล็กน้อยก่อนจะหันไปมองหญิงสาวอย่างอารมณ์เสียและเดินไปหา

“มากับฉัน” สิ้นเสียงนั้นมือใหญ่ของเอเธนส์ก็คว้าไปที่แขนของฮาเวียร์และออกแรงดึงให้เธอเดินตามเขามา แต่เธอนั้นก็ดื้อเกินกว่าที่ใครๆจะเข้าใจ

หวืดดดด ~~

“พูดก็ได้ ไม่ต้องจับ” ร่างเล็กที่สะบัดมือออกจากการเกาะกุมและแรงลากของชายหนุ่มก่อนด้วยสีหน้าไม่ชอบใจก่อนจะมองและด่าทางสายตาว่าเขานั้น ไม่มีมารยาท เอาซะเลย

“ก็พูดไปแล้ว เธอนี่หูบอดเหรอ” เอเธนส์ที่พูดก่อนจะหันหน้าไปฟึดฟัดทางอื่น

“ฉันจะไม่ไปไหนกับนายทั้งนั้น”

“มีข้อต่อรองกับฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ เร็วๆมันเสียเวลา” เอเธนส์ที่เดินมาหาเธออีกครั้งและพยายามจะจับแขนแต่เธอนั้นกลับหันตัวและรีบวิ่งเข้าไปด้านในคฤหาสน์อย่างรวดเร็ว ซึ่งนั่นก็ทำให้ชายหนุ่มต้องยกมือขึ้นเสยผมอย่างเซ็งๆและเดินตามหญิงสาวที่วิ่งเข้าไปด้านในอย่างคาดโทษเอาไว้เสร็จสรรพ

พรึบ !!

หญิงสาวที่วิ่งหนีเอาตัวรอดอยู่นั้นก็สะดุ้งเมื่อทางที่เธอกำลังจะหนีนั้นจู่ๆไฟก็ดันดับทั้งคฤหาสน์ ซึ่งนั่นก็ทำให้คนอย่างเธอแปลกใจอยู่ไม่น้อย ร่างบางที่พยายามคลำหาวัตถุหนักๆที่พอจับได้เต็มไม้เต็มมือและยกขึ้นมา

“ไฟดับได้ไง จะบอกว่าไม่จ่ายค่าไฟก็คงจะไม่ใช่ล่ะมั้ง”

ฮาเวียร์ที่พึมพำเบาๆก่อนจะหันหลังเข้าผนังและเดินเลาะผนังไปเรื่อยๆไม่วายมือเล็กทั้งสองนั้นก็กำไม้เบสบอลไว้อย่างแน่น

ตุ้บ พลั่วะ !!
เสียงที่ดังขึ้นอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากเธอที่กำลังเดินอยู่มากนักก็ทำให้หญิงสาวถึงกับก้าวขาไม่ออกเมื่อเสียงที่ได้ยินนั้นเหมือนกันว่ามีคนกำลังบุกรุกที่นี่อยู่นะสิ จะชมว่าใจกล้ามากก็ใช่ แต่จะบอกว่าเข้ามานี่วอนตายชัดๆก็ถูก ฮาเวียร์ที่สูดหายใจเข้าลึกก่อนจะหันซ้ายหันขวาเพื่อที่เลี่ยงจะไปทางนั้น

หมับ !
“อุ้บ !! อี๊ดดดด !!

“ชู่ว ๆ ฉันเอง” เอเธนส์ที่ค่อยๆเอ่ยขึ้นเมื่อหญิงสาวทำท่าจะกรี๊ด เนื่องจากเขาเป็นคนปิดปากและลากเธอเข้ามาในห้องห้องหนึ่ง หญิงสาวที่มีอาการตกใจอยู่ไม่น้อยก่อนจะหันไปมองหน้าเจ้าของเสียงนั้นอย่างเคืองและเอ่ย

“มาทำไม”

“หยุดทะเลาะกันสักพัก บ้านใครจะระเบิดไหม” ชายหนุ่มที่พูดกลับมาแม้จะอยู่ในความมืดแต่ก็รู้เลยว่าตอนนี้เขากำลังทำสีหน้าเบื่อหน่ายเธออยู่อย่างไม่ต้องเดาเลย

“นายได้ยินเสียงไหม” หญิงสาวที่ยอมสงบศึกก่อนจะเดินมาอยู่ข้างๆเอเธนส์ที่พยักหน้าและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะปรับแสงหน้าจอลงจะสุดเพื่อที่จะไม่ได้เป็นจุดสนใจของคนด้านนอกที่ส่งเสียงเมื่อกี้

“และเธอหยิบอะไรมา”

“ไม้เบสบอล กะว่าจะตีหัวนายให้แตกและค่อยหนี” หญิงสาวที่ยืนกอดอกและมองหน้าชายหนุ่มโดยที่เขานั้นก็มองหน้าเธอก่อนจะยิ้มมุมปากและส่ายหน้าไปมา

“หึ ! ดีนี่”

“นายรู้ไหมว่าใคร นั่นๆ !! อยู่นั่น !” หญิงสาวที่เอ่ยพรางชี้นิ้วไปด้านนอกที่มีเงามืดร่างสูงใหญ่กำลังเดินไปแต่ไม่รู้ว่าเสียงเธอนั้นเบาหรือดังเกินไปที่ทำให้เงานั้นหันมามอง

“เฮ้ ! ชู่ว ~ ไม่ตะโกนให้มันได้ยินไปเลยล่ะ เบาๆหน่อย” เอเธนส์ที่จับตัวหญิงสาวให้มายืนอยู่ข้างหลังโดยที่เธอเองนั้นก็ต้องยอมแต่โดยดี เพราะตอนนี้หล่อนก็ต้องพึ่งพาเขาเป็นอย่างมาก

“ทำไมไฟต้องมาดับตอนนี้ด้วยนะ อะ..”

นิ้วชี้ของชายหนุ่มที่จรดไปที่ริมฝีปากบางนุ่มนิ่มของหญิงสาวเพื่อบอกว่าให้หยุดพูดเมื่อเงาในตอนนี้กำลังก้าวเดินมาทางเขา พร้อมกับวัตถุอะไรบางอย่างที่อยู่ในมือ เอเธนส์ที่มองซ้ายมองขวาก่อนจะดันตัวเธอให้ไปทางอื่นอย่างกำชับ

“ไป เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

“ฉันอยากเห็นนายตายอยู่หรอกนะ แต่ฉันปล่อยให้นายอยู่คนเดียวไม่ได้”

“มันใช่เวลามาบอกรักฉันตอนนี้ไหมเนี่ย”

หมับ อึก !!

หญิงสาวที่ออกแรงหยิบไปที่ต้นแขนชายหนุ่มก่อนจะบิดซึ่งนั่นก็ทำให้เขาถึงกับแทบจะส่งเสียงออกมาพร้อมกับดึงมือเธอให้ออกจากตัวเขาด้วยสีหน้าเจ็บปวด

หมับ

“อ้าย !!!

“เฮ้ย !

จู่ๆฮาเวียร์ที่กำลังโดนมือใหญ่นั้นดึงออกก็ต้องร้องออกมาอย่างเจ็บเมื่อถูกมือปริศนากระชากไปที่ผมสีน้ำตาลอมแดงของเธออย่างแรง ชายหนุ่มที่เห็นดังนั้นก็ตกใจก่อนจะก้มหยิบไม้ที่หลุดออกมาจากมือของเธอและฟาดไปเต็มๆแรงที่แขนของชายปริศนา ซึ่งนั่นก็ทำให้เขาต้องออกแรดึงศีรษะของหญิงสาวอีกครั้ง โดยที่ชายหนุ่มก็ถึงฟาดไม้ไปอีกครั้งก่อนจะทิ้งและกระโดดซัดหมัดหนักๆไปบนใบหน้า ไม่นานมือที่กำผมของเธออยู่นั้นก็ต้องปล่อยออกเมื่อถูกเอเธนส์ขึ้นคร่อมและซัดหมัดหนักลงไปบนใบหน้าแรงๆอีกครั้งและอีกครั้ง

ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ พลั่วะ พลั่วะ !!!!!

กำปั้นใหญ่ของชายหนุ่มที่กำลังโดนชกไปมาอยู่นั้นก็สวนขึ้นมาแต่เอเธนส์ก็รับไว้ก่อนจะชกไปที่กล้ามแขนอย่างหนัก ทำให้แขนนั้นถึงกับไม่มีแรงที่จะยกขึ้นมาอีก

“โอ้ย !!

หมับ !!

“แกเป็นใคร” เอเธนส์ที่ใช้มือใหญ่นั้นบีบไปที่ลำคอแกร่งของชายหนุ่มปริศนาอย่างแรงและโมโหที่บุกรุกบ้านเข้ามาแบบนี้

“เอาให้ตายเลยสิ”

“แกได้ตายสมใจแน่ !

พลั่วะ !!!!!

ทั้งเอเธนส์และฮาเวียร์ที่เดินออกมาจากคฤหาสน์พร้อมกับบอดีการ์ดที่ขนชายหนุ่มปริศนาออกมา หญิงสาวที่หยุดเดินเมื่อสังเกตเห็นที่ข้อแขนของหนุ่มร่างใหญ่ที่แน่นิ่งก่อนจะเบิกตากว้าง

“นั่นมัน !

“มีอะไร” ชายหนุ่มที่เดินอยู่ข้างหน้าก็ต้องชะงักกับคำพูดของหญิงสาวและหันมามองสีหน้าตื่นตระหนกของเธอ ร่างบางที่เงยหน้ามาสบตาเอเธนส์ก่อนจะพูดด้วยใบหน้าที่บ่งบอกว่าไม่เชื่อเลยสักนิด

“คนของพ่อฉัน” เอเธนส์ที่เลิกคิ้วขึ้นมาก่อนจะพูด

“พ่อเธอส่งคนมาทำร้ายฉันทั้งๆที่รู้ว่าเธอก็อยู่ด้วยเนี่ยนะ”

“ไม่จริงหรอกมั้ง คงบังเอิญเกินไป” ฮาเวียร์ที่ใช้มือเล็กรวบผมก่อนจะถอนหายใจออกมาและหันหลังเดินกลับเข้าไปด้านในคฤหาสน์ที่ตอนนี้ไฟสว่างและมีบอดีการ์ดมากมายที่เดินกันขวั่กไขว่ไปหมด

“นี่ ! มากับฉันก่อน”

ชายหนุ่มที่เดินตามหญิงสาวก่อนจะคว้าเข้าที่ข้อมือและยื้อไว้ซึ่งนั่นก็ทำให้หญิงสาวต้องหันหน้ามามองก่อนจะพูด

“อย่าพึ่งชวนทะเลาะได้ไหม เมื่อกี้ขอบใจละกันที่ช่วยไว้” ฮาเวียร์ที่พูดจบก็พยายามจะดึงมือออกแต่ก็ยิ่งทำให้เขานั้นกำข้อมือเธอไว้แน่น

“ฉันไม่รับคำขอบใจของเธอจนกว่าเธอจะไปกับฉัน”

“นาย !

“พ่อฉันรออยู่ เข้าใจด้วย” เอเธนส์พูดเปล่าก่อจะก้าวขาเดินโดยที่มีเธอที่พยายามจะยื้อมือไว้ จนเขานั้นต้องหันมามอง

“และทำไมฉันต้องไป”

“อยากตายอยู่ที่นี่หรือไง” เอเธนส์ที่ย้ำคำว่าตายๆชัดถ้อยชัดคำเพื่อให้เธอรู้สึกผิด แต่ร่างบางก็ยังคงเชิ่ดหน้าและตอบเขากลับไปอย่างไม่กลัวเกรง

“ฉันต้องกลัวด้วยเหรอ ในเมื่อคนของนายก็อยู่กันตั้งเยอะตั้งแยะ”

“ต้องกลัวสิ เพราะฉันกำชับไว้แล้วว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ถ้าฉันไม่ได้สั่งห้ามยื่นมือเข้าไปช่วย”

“โอ้ย !! ไปก็ไป”

“เข้าใจตั้งแต่แรกก็จบ” ชายหนุ่มที่ขำออกมาอย่างเปิดเผยของจะดึงเธอให้ไปอยู่ข้างๆก่อนจะเดินไปที่รถลีมูนซีนสีดำที่จอดรออยู่ทันทีที่ประตูเปิดออกเอเธนส์ก็ดันให้เธอเข้าไปก่อนโดยที่เขานั้นก็หันมาหาบอดีการ์ดอีกคนเอ่ย

“อย่าพึ่งฆ่า รอฉันกลับมาก่อน”

“ฉันมีเรื่องจะถามอะไรสักหน่อย” เอเธนส์ที่เอ่ยก่อนจะเอียงคอไปทางชายหนุ่มที่เขาหมายถึงที่กำลังนอนแน่นิ่งอยู่ โดยที่ชุดดำที่กำลังยืนคุยกับเขาอยู่นั้นก็เข้าใจ

“รับทราบครับ”

“หรือถ้าจะหนีก็ยิงได้เลย แต่พยายามยื้อไว้จนกว่าฉันจะกลับละกัน”

 

“ครับ เจ้านาย”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว