นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

เชื่อใจ (ปลาย) NC 18+ อีกแล้ว ฟินกันไป

ชื่อตอน : เชื่อใจ (ปลาย) NC 18+ อีกแล้ว ฟินกันไป

คำค้น : NC

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 89.1k

ความคิดเห็น : 61

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ย. 2560 18:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เชื่อใจ (ปลาย) NC 18+ อีกแล้ว ฟินกันไป
แบบอักษร

ได้ยินเช่นนี้บุญฤทธิ์ก็รวบมือหญิงสาวที่กำลังซุกซนเอาไว้ก่อนแล้วถามด้วยสีหน้าจริงจัง "นี่บัวพูดอะไร อธิบายให้พี่ฟังชัดๆ หน่อยซิ"

ดวงตาของสัตตบงกชที่มองบุญฤทธิ์เปลี่ยนไป จากหวานเยิ้มเต็มไปด้วยความพิศวาส ตอนนี้กลับหมองหม่น มีความเศร้าครอบคลุม

"บัวรู้ว่าสักวันหนึ่งพี่ก็ต้องแต่งงาน เมื่อนั้นลูกของบัวจะต้องอยู่ภายใต้การดูแลของเมียพี่..."

"เดี๋ยวๆๆๆๆ " ก่อนที่สัตตบงกชจะพูดจบ บุญฤทธิ์ก็ร้องค้านก่อนกำมือเธอแน่นขึ้น "พี่เคยบอกบัวไปแล้วว่าพี่จะไม่แต่งงาน ลูกบัว ลูกเรา บัวต้องเป็นคนเลี้ยง จะไม่มีแม่เลี้ยงอย่างแน่นอน"

"โลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนหรอกค่ะ ขนาดบัว...ก่อนนี้ยังมั่นใจว่าเรื่องของเราก็เป็นแค่ธุรกิจ เป็นแค่การแลกเปลี่ยน แต่สุดท้าย บัวยังเผลอรักพี่เลย" เธอยิ้มให้เขา ยิ้มแสนเศร้าที่ทำหัวใจบุญฤทธิ์กระตุกและรีบดึงเธอเข้ามากอด ทำให้ประโยคต่อมาของคนที่ถูกกอดจนแทบจมหายเข้าไปในอ้อมอกแกร่งอู้อี้เล็กน้อย "สักวันพอพี่เจอใครที่ชอบ ใครที่ถูกใจ พี่ก็อาจจะเปลี่ยนความตั้งใจได้ ซึ่งบัวไม่ห้าม บัวเข้าใจ แต่ขออย่างเดียว ขอให้พี่เลือกรักคนดีๆ คนที่จะไม่ดูถูกและรังแกลูกของบัว"

"จะไม่มีใครคนนั้น" บุญฤทธิ์ยืนกรานมั่นคง "หัวใจพี่มันตายไปแล้วบัว มันไม่มีวันรักใครอีก"

สำหรับคนที่เคยผิดหวังอย่างรุนแรงแบบบุญฤทธิ์ 'ความรัก' กลายเป็นสิ่งที่เขาไม่อยากเฉียดเข้าไปใกล้อีก เขาเชื่อมั่นอย่างยิ่งว่าคนเราอยู่คนเดียวได้ อยู่ได้อย่างดีด้วยโดยไม่ต้องเปลืองใจ เปลืองความรู้สึกไปกับสิ่งที่เรียกว่าความรัก

แต่สำหรับคนที่คิดว่าชาตินี้จะไม่รักผู้ชายคนไหนทั้งนั้นแบบสัตตบงกช เธอรู้ดีว่าคนเราลงจะรักมันก็รัก เธอยังรักเขาทั้งที่ไม่อยากรักเลย ก็เลยต้องมาเจ็บอยู่นี่ไง

เมื่อเริ่มเจ็บจี๊ดที่หัวใจขึ้นมาอีก สัตตบงกชก็ดันตัวออกมาจากอ้อมกอดแล้วยิ้มสู้ ตอนนี้เธอยังมีเขา เธอก็จะกอบโกยความสุขเอาไว้ให้เต็มที่ ไม่อยากคิดมากเรื่องอนาคตแล้วเพราะคิดไปก็รังแต่จะเศร้าเสียเปล่าๆ

"เอาเถอะ อย่าพูดเรื่องเครียดๆ อีกเลย เวลามีน้อยนะ บัวว่าเราคงต้องขึ้นชินคันเซนกันอีกแล้ว"

แม้น้ำเสียงคนเชิญชวนจะร่าเริง แม้ใบหน้าเธอจะยิ้ม บุญฤทธิ์ก็ยังรู้ว่าผู้หญิงตรงหน้า...เจ็บปวด

เขายกมือลูบแก้มเธอเบาๆ แล้วบอกความรู้สึกของตนเอง "พี่ชอบบัวนะ ชอบความตรงไปตรงมา ความเข้มแข็ง..."

ยังพูดไม่ทันจบสัตตบงกชก็ยกมือขึ้นจับมือที่ลูบแก้มเธอเอาไว้แล้วลดมือข้างนั้นลงมาวางที่ทรวงอกข้างหนึ่งของตนเอง ก่อนต่อประโยค "ชอบหน้าอกของบัว และชอบที่จะมีอะไรกับบัวด้วย"

บุญฤทธิ์หัวเราะแล้วส่ายหน้า "คนกำลังซีเรียส แต่บัวกลับมาชวนพี่ออกนอกลู่นอกทางซะได้"

"บัวไม่อยากให้พี่ซีเรียส บัวเข้าใจ บัวไม่เรียกร้องที่จะมีตัวตนในหัวใจพี่หรอก บัวรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ แต่...บัวเรียกร้องที่จะมีพี่อยู่ในตัวบัวได้"

พูดจบบุญฤทธิ์ก็ต้องสะดุ้งเมื่อคนพูดจริงทำจริงวางมือลงไปที่หว่างขาเขา จับเจ้ามังกรที่ยังไม่ผยองเดชแล้วลูบ...

"บัว..."

"ไม่พูดอะไรไร้สาระแล้วเนอะ ทำกันดีกว่า" สาวรุกเขย่งเท้าขึ้นจุ๊บริมฝีปากหนุ่มซึ่งมองเธออย่างอ่อนอกอ่อนใจ

หนึ่งที สองที และทันทีที่เธอจุ๊บเขาครั้งที่สาม คนที่ยืนนิ่งให้เธอลวนลามก็เริ่มโต้ตอบกลับมาบ้าง

มือที่วางอยู่บนหน้าอกเริ่มนวดคลึงหยอกเย้ายอดอกให้แข็งขึงดุนดันเสื้อยืดออกมา ส่วนริมฝีปากก็เผยอออก งับริมฝีปากล่างเธอเบาๆ อย่างมันเขี้ยวก่อนจะส่งปลายลิ้นร้อนผ่าวเข้าไปในโพรงปากหวานละมุน เขาเริ่มกินเธอเป็นอาหารเช้าอย่างเชื่องช้าช้าจนสัตตบงกชทุบเขาหลายที เร่งเขาหลายหน แต่บุญฤทธิ์ไม่เชื่อฟัง เขากินเธอทั้งตัว ไล้เลียด้วยปลายนิ้วและตามด้วยริมฝีปาก ทำให้หญิงสาวบิดร่างและร้องครวญครางไม่หยุดอยู่ใต้ร่างเขา

"พี่...พี่..." เสียงเธอราวกับจะขาดใจเมื่อเขาลูบปลายนิ้วผ่านรอยแยกที่ฉ่ำไปด้วยน้ำรัก

บุญฤทธิ์ยิ้มก่อนแยกขาเธอออกกว้างแล้วโน้มตัวลงไปลิ้มชิมรสบริเวณที่เขายังไม่เคยชิม

ทันทีที่ถูกดื่มกินในบริเวณต้องห้ามนั้น สัตตบงกชก็กระตุกอย่างรุนแรงและไปถึงสวรรค์ในเวลาอันรวดเร็ว

ประสบการณ์แปลกใหม่นั้นหอมหวานรัญจวนจิต ทำให้หญิงสาวไม่อาจต้านทานได้ และตัวบุญฤทธิ์เองก็ไม่อาจอดกลั้นเอาไว้ไหวเช่นเดียวกัน

เขาเลื่อนมังกรร้ายเข้าไปในตัวเธอช้าๆ รับรู้ได้ว่าภายในถ้ำแสนอบอุ่นยังมีอาการตอดรัดอยู่นิดๆ ชวนสยิวใจ เขาครางเบาๆ ในลำคอ รู้สึกดีจนเกินระงับตัวเริ่มเกร็งไปหมดทั้งที่เจ้ามังกรยังมุดเข้าไปเพียงแค่ครึ่งตัวเท่านั้นเอง

"พี่คะ พี่ อื้ออออ" สัตตบงกชครางยาว ใบหน้าบิดเบี้ยวราวเจ็บปวด มือเธอจิกต้นขาเขาจนเขารู้สึกแสบ ทว่า...แสบแต่ดี

"พี่รู้ว่าบัวชอบให้กอดตอนมีอะไรกัน แต่ตอนท้องเขาว่าไม่ควรลงน้ำหนักให้กระทบกระเทือน เพราะฉะนั้น เราห่างกันหน่อยนะบัว" พูดจบบุญฤทธิ์ที่เพิ่งนำมังกรร้ายมุดเข้าถ้ำจนหมดตัวก็จับขาข้างหนึ่งของสัตตบงกชขึ้นแล้วพลิกตัวเธอให้นอนตะแคงจากนั้นจึงเริ่มเคลื่อนไหวช้าๆ จนสัตตบงกชแทบขาดใจ

"เร็วกว่านี้ เร็วกว่านี้! "

บุญฤทธิ์ไม่ฟังที่เธอสั่ง เขายิ้มแล้วก้มลงกระซิบข้างหูเธอ "ไม่ได้ เดี๋ยวเป็นอันตรายกับลูก ต้องช้าๆ เบาๆ เป็นรถไฟไทย"

"โอ๊ยยยยย" หญิงสาวร้องประท้วงทำให้บุญฤทธิ์หัวเราะเบาๆ แล้วเปลี่ยนจากท่านั่งมาเป็นนอนตะแคงแนบแผ่นอกกับหลังของเธอ

อันที่จริงเขาไม่ชอบท่านี้เท่าไหร่เพราะจะไม่เห็นสีหน้าตอนเสียวซ่านสุดหัวใจของเธอ แต่ช่วยไม่ได้ ความปลอดภัยของแม่กับลูกสำคัญกว่าความพอใจของเขา

รถไฟไทยยังคงแล่นไปช้าๆ ถึงก็ช่างไม่ถึงก็ช่าง มันเป็นความทรมานอีกแบบ สุขไปอีกแบบสำหรับคนที่เคยมีเซ็กซ์กันแบบเผ็ดร้อนมาตลอด

สัตตบงกชเริ่มมองเห็นปลายทางของเธอแล้ว มันอาจไม่ได้ดุเด็ดถึงใจ แต่ความนุ่มนวลชวนฝันก็ทำให้เธอครางเสียงแผ่วและขยับสะโพกให้เข้ากับจังหวะของบุญฤทธิ์ที่เร่งเครื่องขึ้นมาทีละน้อย

ไม่นาน...เขาก็ส่งเธอถึงชานชาลา และตามเธอลงไปยังที่หมายในเวลาไล่เลี่ยกัน

- - - - - - - - - -

**ที่เร้าใจ **

อ่าาาาาา เราก็อยากไปชานชาลานั้นด้วยจุง

อยากมีคนให้สะกิดบ้างอะไรบ้าง อร๊ายยยยย เขิลลลลลล

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว