ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Step Father : Ep.12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ส.ค. 2560 22:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Step Father : Ep.12
แบบอักษร

​Step father ep.12

"ยิ้มอ่อย"


ตอนนี้ไทยวันที่ 12 สิงหาแล้วครับ แต่อิตาลี่ตอนนี้ 11 สิงหาเอง ป๋าบอกว่าจะพาไปไหว้แม่ของป๋า เพราะ แม่ป๋าเป็นลูกครึ่งไทยทำให้ได้รับวัฒนธรรมแบบไทยๆมาตั้งแต่เด็กๆ ผมก็ตื่นเต้นหน่อยๆ แต่ก็อยากเห็นว่าใครคือคนแรกที่ได้กินฝีมือการทำอาหารของป๋า แต่ก่อนที่ผมจะไปไหว้แม่ป๋า ขอให้ผมไปไหว้แม่ผมก่อน แต่ผมยังไม่ได้ขอป๋าเลย


“ป๋าครับ” ผมเรียกป๋าก่อนจะมองอ้อนๆ


“มีอะไร หืม” ป๋าจากที่ตอนแรกกำลังมองโทรศัพท์อยู่ ตอนนี้กลับมาสนใจผม


“ไทม์อยากกลับไทย” ผมบอกก่อนจะมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ป๋า


จากรูปที่ผมและป๋าลง มันเป็นข่าวใหญ่ในเวลาแค่ 6 7 ชั่วโมง ผมแปลกใจอยู่ไม่น้อย แต่ก็นะ ใครจะคิดว่า ผู้ชายหล่อๆ(รวมผมได้ป่ะ)มาได้กันเอง


“ไปทำไม” ป๋าถามเสียงแข็งทันทีที่ผมขอกลับ เมื่อวานผมคุยกับป๋าเรื่องที่ว่าจะกลับไทยนี่แหละครับ ป๋าเกิดอาการหึงขึ้นมาเพราะว่าก่อนหน้านั้นมีคนไลน์มาถามผมเยอะแยะว่าผมกับป๋าคบกันจริงหรอ และ ส่วนมากเป็นผู้ชาย ป๋าเห็นแบบนั้น ป๋าก็คิดว่าผมอาจจะกลับไปหาใครรึป่าว ผมอาจจะซุกเด็กไว้ ผมเลยโดนงอนเลยครับ สุดท้ายก็ไม่รอด 4 ยก(หาเรื่องทำมากกว่า) -..- แฮร่


“วันนี้ที่ไทยวันแม่นะ” ผมบอกพร้อมทำตาปริบๆมองป๋า


“อ่อ” ป๋าพูดจบก็โทรหาพี่ฟรังแล้วบอกใมห้พี่ฟรังเอาฮอมารับ ป๋าจะพากลับไทย


“งื้ออ รักป๋าที่สุดเลย” ผมพูดจบก็หันไปหอมแก้มป๋าทีหนึ่งก่อนจะวิ่งเข้าห้องไปแล้วหยิบของขวัญวันแม่ พร้อมกับของฝากให้เด็กๆ แล้วเดินออกมานั่งข้างป๋าที่เดิม


“ไอ้เด็กบ้า” ผมได้ยินป๋าพึมพำนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้สงสัยอะไร เลยเงียบไป ผมเหลือบมองป๋าหน่อยๆ เดี๋ยวนี้ติดโทรศัพท์แฮะ ไม่ใช่แค่ติดครับ ยิ้มให้โทรศัพท์ด้วย แหมมม ยิ้มกับโทรศัพท์บ่อยกว่ายิ้มกับผมอีก (ยิ้มไง อิ้อิ้) สงสัยดูคลิปโป๊ คราวนี้ผมหันไปมองโดยให้ป๋ารู้ซึ่งๆเลย อยากกินเค้ก “เค้กอยู่ในตู้เย็น” ป๋าพูดพร้อมกับเปลี่ยนจากการจ้องจอมาจ้องผมแทน ผมได้ยินแบบนั้นก็รีบวิ่งเข้าไปในครัวทันที ไวท์ช็อกกกกก>,.<


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


ผมนั่งกินเค้กพร้อมกับดูทีวีอยู่ จู่ๆก็มีคนมาเคาะประตูห้อง ผมมองไปที่ป๋า ซึ่งป๋าก็กำลังมองผมเช่นกัน พอผมเห็นว่าป๋ามองอยู่ก็ทำสายตาที่หมายความว่า ‘ไปเปิดประตู’


“คร้าบๆ ไม่ใช่เมียไม่ให้สั่งนะเนี่ย” ป๋าพูดขำๆก่อนจะเดินไปเปิดประตู คนที่เคาะเนี่ย ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย พี่ฟรังนั้นเอง


“พร้อมแล้ว” พอพี่ฟรังพูดจบผมก็รีบหยิบเค้ก และเก็บใส่ถุงของมันก่อนจะถือถุงเค้ก แต่ยังไม่ลืมถุงที่ใส่ของขวัญกับถุงของฝาก แล้วรีบวิ่งนำไปที่ลิฟทันที


ผมเห็นนะว่าป๋ากับพี่ฟรังแอบยิ้มขำๆตามหลังผมมา ผมที่เห็น 2 คนนั้นเดินมาอย่างอืดอาด ผมก็กวักมือเรียกทันที “รีบมาๆ”


พอป๋ากับพี่ฟรังเห็นผมรีบ 2 คนนั้นก็รีบเดินเข้ามาในลิฟทันที


ติ๊ง


ผมได้ยินเสียงลิฟเปิด ก็รีบวิ่งไปที่ฮอทันที


“คนแก่เดินช้า” ผมด่าป๋ากับพี่ฟรังที่เดินมาโดนที่มือทั้ง 2 ข้างยัดไว้ในกระเป๋ากางเกง พร้อมกับแว่นตาสีชาเข้ม แหมมม มาเฟียจำเป็นต้องหล่อขนาดนี้ไหม ตอบ!!


“คนแก่เอาเด็ก 4 ยก” ป๋ากระซิบผมทัทีที่เดินมาถึงผมแล้ว กระซิบทั้งที ทำไมต้องกระซิบให้พี่ฟรังได้ยินด้วยวะ


“อึดวะ” พี่ฟรังยิ้มขำก่อนจะเดินเข้าไปในฮอก่อนจะนั่งลงบนที่นั่งคนขับ เก่งจริงเก่งจัง


“อิจละสิ” ป๋าพูดหลังที่เราเข้ามานั่งประจำที่แล้ว


“อยากได้ซักคนอยู่วะ” พี่ฟรังพูดก่อนจะใส่แว่นตาตามด้วยก็ไมค์ขนาดเล็ก


“เพื่อนผมว่างคนนึง” ผมพูดก่อนจะคิดถึงไอ้อาร์ท ก่อนจะหัวเราะเบาๆออกมาจนป๋าต้องตวัดสายตามอง “มองไม” ผมถามป๋า


“มองไม่ได้” ป๋าถามกวนตีนก่อนจะหันไปมองวิวนอกหน้าต่าง


“ต้องง้อแล้ววะไทม์” พี่ฟรังพูดติดตลก


ผมก็พยักหน้าเห็นด้วยก่อนจะหอมแก้มป๋าฟอดหนึ่ง “ไทม์ง้อ” ผมพูดเสียงอ่อย ก่อนจะผมแก้มป๋าอีกครั้ง

“นั่งนิ่งๆไป” ผมเห็นว่าป๋าไม่หันมามองผมเลย อะไรเนี่ย


“ป๋าครับ” ผมกระซิบข้างหูป๋า แถมปากผมยังไปโดนหูป๋าอีกด้วย งื้ออ เขิน


อยากโดนเอาตอนบินก็พูดต่อดิ แล้วปากอะ ไม่ต้องมาใกล้หู” ป๋าพูดก่อนจะหันมามองผม “มันเสียว” ก่อนจะก้มลงมากระซิบผม


“อะ.. อืม” ผมทำตัวไม่ถูกเมื่อป๋าพูดตรงมาซะขนาดนี้ ถึงจะโดนป๋าคุยเรื่องลามกๆบ่อยแค่ไหน แต่ก็ยังไม่ชินซักที ว่าจะแกล้งโดยการพูดจาคล้ายๆกันอยู่หลายหน แต่พอป๋ากลับตอบมา ผมต้องยอมถอยทับทุกที


“นอนซะ อีก 4 5 ชม.นู้น” ป๋าพูดออกมาก่อนจะหยิบหูฟังครอบหูมาให้ผม “เสียงดัง” ป๋าพูดก่อนจะหยิบมาใส่ให้ผม ผมก็ได้แต่ก้มหน้างุดงิด ป๋าน่ารักมากจริงๆ ผมที่ว่าจะทำให้ป๋าหลงผม จนขาดผมไม่ได้ แต่ตอนนี้มันกลับเป็นผมเสียมากกว่าที่จะขาดป๋าไม่ได้


“ป๋าด้วยนะ” ป๋าได้ยินแบบนั้นก่อนจะหยิบหูฟังครอบหูมาใส่ก่อนจะยิ้มนิดๆมาให้ โอ้ย หลง


ผมเลยเริ่มต้นเปิดเพลงทันที มีแต่เพลงชวนหลับแฮะ ผมที่ง่วงก็เอนหัวไปซ้ายทีขวาที และนั้นมันทำให้ผมหลับไม่ลง แต่สุดท้าย ผมก็เคลิ้มหลับจนได้ เพราะ มือของคนข้างๆผลักหัวผมให้มาซบไหล่ของตัวเองก่อนจะห่มผ้าให้ก่อนจะจูบไปที่เรือนผมนุ่มหนึ่งที


5 ชั่วโมงต่อมา


ผมลืมตาขึ้นมาก็เห็นว่าเป็นห้องที่คุ้นเคย ผมถึงไทยแล้ว


“ป๋าค้าบบ” ผมเรียกป๋าเสียงดัง ป๋าหายไปไหนหว่า พอผมไม่เห็นว่ามีใครตอบผมก็รีบลุกขึ้นแล้วเข้าห้องน้ำทันที ปวดฉี่


“ว่าไงไทม์” ผมได้ยินเสียงป๋าไล่หลังมา แต่ผมก็ไม่ได้สนใจ รีบเข้าห้องน้ำทันที


พอผมออกมาก็เห็นป๋ายืนพิงกำลังที่หน้าประตูห้องน้ำ ผมสะดุ้งหน่อยๆที่เห็นป๋า


“ป๋าหลบ” ผมบอกป๋าก่อนจะทำท่าเกี้ยวกราด แต่ดูอีกคนจะไม่กลัวเลยแฮะ


“น่ารัก” ผมได้ยินพึมพำเบาๆ “ว่าแต่มีไร เรียกป๋าทำไมครับ” ป๋าถามก่อนจะกอดเอวผมหลวมๆ


“พาไปหาแม่หน่อย”ผมพูดเสียงอ้อน ป๋าก็ทำหน้าเข้าใจ “ไทม์ขับเอง” ผมพูดก่อนจะลอดแขนป๋าแล้วเดินออกไปเอากุญแจรถกับกระเป๋าตังใบใหม่ที่ป๋าซื้อให้ตอนอยู่อิตาลี่ ก่อนจะเดินออกไปทันที


“คร้าบๆ” ป๋าพูดก่อนจะเดินตามผมออกมา


ตั้งแต่เรื่องเบลล์ผมก็ไม่เคยทะเลาะกับป๋าอีกเลยส่วนใหญ่ก็มีแต่งอนเรื่องเล็กๆน้อยๆกันเท่านี้ และอีกอย่าง ป๋าตามใจผมหมดทุกอย่าง


บ้านเด็กกำพร้า


“ชู่” ผมที่จอดรถไว้ไกลจากบ้านพอสมควร เพราะ กลัวแม่จะรู้ว่าผมมา ผมเหลือบมองนาฬิกาใหม่ โอ้ะ! เพิ่ง 10 โมงเองนี่นา


ก่อนจะมา ผมแวะซื้อขนมมาให้น้องๆพร้อมกับของฝากจากอิตาลี่ แต่ตอนนี้ของทุกอย่างอยู่หลังรถ ผมยังไม่เอาออกมาตอนนี้


ผมอ้อมไปหลังบ้านทันที เพราะ ผมรู้ว่าแม่ชอบมานั่งตรงนี้ตอนเช้าๆ


“ขอร้องอย่าบอกไทม์ ถือว่าอรขอ” ผมได้ยินเสียงแม่กำลังพูดกับใครไม่รู้ ผมแอบมอง สิ่งที่ผมเห็นคือแม่กำลังจับมือกับผู้หญิงคนหนึ่งอยู่


แกรบ!


โคตรเหมือนหนังเลยวะ แต่ผมไม่ได้เหยียบนะครับ พอผมหันไปก็พบกับคนตัวใหญ่ทันที อีป๋าบ้า!


“ไทม์หรอลูก” ผมเดินมาหาผมเหมือนเรื่องเมื่อกี้ไม่เคยเกิดขึ้น พอผมหันไปอีกที ก็ไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นแล้ว


“ค้าบ” ผมตอบแม่ให้ปกติที่สุด “พาป๋ามาไหว้แม่ด้วย คริคริ” ผมพูดติดตลกเพื่อปิดบังความรู้สึกบางอย่างไว้ข้างใน ผู้หญิงคนนั้นหน้าคุ้นๆแฮะ เหมือนป๋าเลย ผมอาจคิดมากเองก็ได้


“สวัสดีครับ” ป๋ายกมือไหว้แม่ทันทีที่ผมพูดจบ


แม่ก็รับไหว้อย่างสวยก่อนจะกวักมือเรียกผมกับป๋าให้ตามเข้าไปในบ้าน


ผมเห็นเด็กๆกำลังนั่งดูทีวีกันอยู่ด้วยความสนุกสนาน น่ารักแฮะ


“เจ๊ไทม์!” เสียงกิ่งดังขึ้นมาคนแรกที่เห็นผม ก่อนที่คนอื่นๆจะละสายตาจากทีวีแล้วหันมามองผม


“เจ๊ไทม์ค้าบบ” แล้วพวกเด็กๆก็วิ่งมาหาผม


“คิดถึงจังง”


“เจ๊หายไปไหนมา”


“ผมคิดถึงเจ๊มากนะ”


“พวกเราด้วยๆๆๆๆ”


แล้วก็เสียงแห่งความวุ่นวายต่างๆ ผมเห็นนะ เมื่อกี้ป๋ายกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปผมด้วย ก่อนจะหัวเราอยู่คนเดียว


“เจ๊ ใครมากับเจ๊อะ” แล้วก้านก็ทักขึ้นมาก่อนจะชี้ไปหาป๋า พอก้านพดเสร็จเด็กๆก็หันไปตามมือของก้านทันที


“หล่อจัง”


“ฝรั่งนี่นา”


2 คนำนี้แหละ ที่เด็กๆพูดออกมาก่อนจะตามด้วย


“แฟนเจ๊แน่ๆ” เด็กๆหันมาทำหน้ากรุ่มกริ่มให้ผมก่อน


“แหน้~~~~~” ตามด้วยเสียงแซวของแต่ละคน


“ไม่กินหนมใช่มะ” ผมพูดออกไปก่อนทุกคนจะเงียบทันที


หลอกง่ายจังเด็กพวกนี้ ฮ่าฮ่าฮ่า


ผมพูดจบก็บอกให้ป๋าไปขี่รถมาจอดตรงหน้าบ้าน ป๋าก็ตอบรับคำอย่างว่าง่าย ก่อนจะเดินออกไปก่อนจะขับรถมาจอดหน้าบ้าน ผมบอกเด็กๆไปช่วยป๋าขนขนมและของฝากมา ก่อนที่ผมจะเดินไปที่ที่นั่งคนขับก่อนจะหยิบของขวัญมาแล้วเดินตามเด็กๆและป๋าเข้าบ้าน


ก่อนที่ผมจะลากแม่เข้ามานั่งตรงโซฟา ผมได้คุยกับเด็กๆก่อนหน้านั้น  เด็กๆบอกผมว่ามีเซอร์ไพรส์ให้แม่ด้วย ผมได้ยินว่าเซอร์ไพรส์ที่จะให้คืออะไร ผมกลับหลุดขำออกมา


“กราบครับ” ผมบอกเด็กๆก่อนจะก้มลงกราบแม่พร้อมกับเด็กๆทันที ป๋าเห็นก็ทำตามพวกเราทันที


“ขอให้ลูกๆทั้งหลายมีความสุขมากๆนะ อย่าดื้อ อย่าซน เชื่อฟังแม่ด้วย เข้าใจไหมเด็กๆ” แม่ให้พรเสร็จผมกับน้องๆรวมถึงป๋าก็เงยหน้าขึ้น ผมเห็นน้ำตาแม่ไหลไม่หยุดเลย


“1 2 ซั่ม” ผมพูดเชิงเป็นสัญญาณ


“ขอให้แม่แข็งแรง อยู่กับเรานานๆ ขอบคุณที่เลี้ยงเรามา เรารักแม่มากครับ” ผมกับน้องๆพูดพร้อมกัน เพราะ ผมกับน้องเตรียมกันมาเรียบร้อยก่อนหน้านั้นแล้ว


ผมให้ของขวัญแม่เสร็จก็ทำมือ โอเค ขึ้น แล้วเด็กๆ ก็หายกันเข้าไปในห้อง ตอนนั้นน้าผึ้งกับน้าสรก็มาหาแม่ และทันของขวัญที่เด็กๆจะให้แม่ด้วย เข้าไปไม่ถึง 5 นาที ก็พากันเดินออกมาพร้อมกับเสียงหัวเราะของแม่ๆทั้ง 3 เป็นเสียงหัวเราะที่มาพร้อมกับน้ำตา เสียงหัวเราะที่ผมคิดว่ามีความสุขที่สุด สงสัยกันละสิ ว่าน้องทำอะไรให้แม่


แสดงละครครับ เป็นละครที่แม่ชอบมากด้วย เพราะ พระเอกหล่อ เด็กๆก็แสดงกันไปเรื่อยๆท่ามกลางเสียงหัวเราะของพวกเรา


“ไทม์ แม่มีอะไรจะให้” ผมเดินตามแม่เข้าไปในห้องทันที หลังจากที่ดูเด็กๆแสดงละครเสร็จ


แม่เดินไปที่หน้าล็อกเกอร์ขนาดใหญ่ พร้อมกับไขกุญแจแล้วนำกล่องสีดำขนาดกล่องประมาณรองเท้าแต่กล่องกลับเป็นเหล็กที่ไม่มีสนิมแต่มีฝุ่นหน่อยๆ แล้วแม่ก็ยื่นกล่องนั้นมาให้ผม พร้อมกลับบอกผม “จุดเริ่มต้นสามารถไขมันได้” ผมก้มมองกล่องในมือแม่ ก่อนจะหยิบมันออกมาจากมือแม่ มันล็อกไว้นี่นา แล้วแม่ก็พาผมลงมาข้างล่างทันที


“ได้เวลาแล้วจ้ะ” แม่หันไปพูดกับป๋า


“ครับ ลาครับ” ป๋าพูดก่อนจะไหว้แม่ผม ผมเห็นแบบนั้นเลยไหว้ตาม


“เจ๊กลับแล้วน้า บ้ายบายเด็กๆ หวังว่าจะชอบของฝากที่เจ๊ให้น้า” ผมพูดพร้อมกับโบกมือให้เด็กๆก่อนจะหันไปไหว้น้องผึ้งกับน้าอร “เดี๋ยวกลับมานะครับ” ผมพูดกลับแม่ก่อนจะกอดท่าน “รักแม่ครับ” ก่อนจะก้มหอมแก้มแม่ฟอดใหญ่


พอผมลาทุกคนเสร็จก็เดินไปขึ้นรถทันที ที่ที่ผมนั่งคือข้างๆคนขับ ป๋าคงรู้ว่าผมหมายถึงอะไร ป๋าเลยอ้อมไปที่นั่งคนขับก่อนจะออกรถไปที่คอนโด ก่อนจะขึ้นไปบนดาดฟ้าที่มีฮอตัวเดิมจอดอยู่ เสร็จจากฝั่งนี้แล้งเราก็ขึ้นฮอกลับมาที่อิตาลี่อีกครั้ง พอลงจากฮอป๋าก็รีบพาผมกลับไปที่บ้านใหญ่ทันที เหมือนรีบ


ผมรู้สึกคุ้นเคยกับบ้านหลังนี้มาก อยู่ๆ ผมก็ร้องไห้ออกมา มือไม้รวมถึงตัวก็สั่นทันที ผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไรเหมือนกัน


“ไทม์” ป๋าเรียกผมทันทีที่เห็นผมนั่งตัวสั่น


“…” ป๋าที่เห็นผมไม่ตอบก็รีบเหยียบเร่งทันที


“เป็นไร” พอรถจอดป๋าก็หันมาถามผมพร้อมกับจับมือผมทันที ผมสะดุ้งหน่อยๆก่อนจะโบกมือบอกว่าไม่เป็นไร ป๋าเห็นแบบนั้นก็รีบลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูรถให้ผม ผมลงจากรถพร้อมกับจับมือป๋าไปด้วย จู่ๆ ฝันที่ผมฝันเดิมๆซ้ำๆก็ฉายเข้ามาในหัว ปัง! ผมได้ยินเสียงกระสุนดังเข้ามาในหัว


“พ่อออออ!!” ทันทีที่ผมได้ยินเสียงกระสุนนัดแรกผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร ทำไมถึงตะโกนว่าพ่ออกเสียงดังมา ปัง! “ม่ายยยยยยยยย!!” ผมทรุดตัวลงกับพื้นพร้อมเอามือปิดหูตัวเองทันทีที่ได้ยินเสียงกระสุนนัดที่ 2 ก่อนจะรู้สึกเจ็บตรงหัวเอกข้างซ้าย ข้างที่มีแผลเป็นของผม ก่อนจะร้องไห้ออกมาพร้อมกับตัวที่สั่นเทา บ้านหลังนี้ บ้านหลังนี้นี่เอง “อ๊ากกก” ผมร้องลั่นเมื่อรู้สึกเหมือนมีคนมาบีบหัวแรงๆ


“ไทม์ เป็นไร” ป๋าเข้ามากอดผมทันทีที่เห็นผมทรุดตัวลงนั่ง “ไทม์ ตอบป๋ามา” ป๋าถามผมอีกครั้ง แต่ผมไม่อยากตอบอะไรเลย ฝ่ามืออบอุ่นที่วางบนหัวผมมันทำให้ผมรู้สึกดีจนจับมือนั้นมากอดไว้แน่น พอผมหันไปที่เดิมทางเข้าบ้าน ผมก็ต้องร้องออกมาเสียงดังอีกครั้ง ก่อนที่ทุกอย่างจะดับมืดลง


ผมมีความรู้สึก... อยากตาย 

​..........................................................

Writer​

​ขอโทษที่หายไปจ้าาาาา เราไปทำของขวัญวันแม่ 2 วัน แล้วก็มาหายายที่กาฬสินธุ์นี่แหละ ไม่ค่อยมีเวลาอัพเลย

ฮี่ฮี่ รอดูเบื้องหลังของเรื่องทั้งหมด แล้ว ก็เหตุผลที่ป๋ายอมเสียงเงินหลายล้านเพื่อนไทม์ และ เลี้ยงดูนางอย่างดีมาตลอด เราจะไขไปทีละปม มั้ง555

ดีใจกับสาวๆด้วยจ้า 200 ล้านแล้ว อิ้อิ้ บลิ้งค์เก่งมากกก

ความคิดเห็น