{จบเเล้ว} roommate เพื่อนร่วม(เตียง)
แดนนี่❤️นาย : ติ้ว=ถูสบู่
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

แดนนี่❤️นาย : ติ้ว=ถูสบู่

[แดนนี่]


ประเทศอังกฤษ เมื่อสองปีก่อน


ก๊อกๆๆๆๆ


ผมยืนเคาะประตูอยู่หน้าห้องหลายครั้ง จนมีคนออกมาเปิดให้เพราะผมยังไม่มีกุญเเจอะไรเลยเนี่ย


“แดนนี่ใช่ป่ะ เข้ามาดิ” 


เสียงนั้นพูด ผมหยิบกระดาษขึ้นมาเช็คดูว่าเบอร์ห้องที่ผมเคาะมันถูกมั้ย เออ มันก็ถูกเเล้วนี่หว่า


“นี่เธอ เป็นผู้หญิงทำไมไม่นอนหอหญิงอ่ะ นี่หอชายนะ” ผมว่า 


“บ้าเหรอวะ กูเนี่ยผู้ชาย” 


“ไม่เชื่อโว้ย” ผมบอก ลองนึกสภาพคนตัวเล็กๆ สูงประมาณ150กว่าๆนะครับ ผมทรงเกาหลี หน้าขาว ปากชมพู


“โว๊ะ! เรื่องมาก”


“เชี่ย มึงทำบ้าไรวะ” ผมร้องออกมา จู่ๆมันก็เอามือผมข้างที่ว่างไปจับตรงเป้ากางเกงมัน จนผมเเทบเอาออกเเทบไม่ทัน


“เข้ามาดิ ยืนทำไม”


 ผมเลยเดินเข้าไปในห้อง กวาดตามองไปรอบๆ แม่งห้องโคตรหรู เเถมยังสะอาดอีก สบายเเล้วโว้ยจะทำรกก็ได้ ไอ้รูมเมทคงจัดเอง โทษฐานที่เอามือผมไปจับหนอนชาเขียวของมัน



นั่นเเหละครับครั้งเเรกที่ผมเหยียบเข้าประเทศอังกฤษเพื่อมาเรียนต่อไฮสคูลที่นี่ เเละนี่ก็เป็นครั้งเเรกที่ผมได้พบกับนาย รูมเมทของผม


ปัจจุบัน


“ไอ้นายโว้ย สายเเล้ว มึงจะนอนฝันถึงเทเลอร์สวิฟอีกนานมั้ยวะ” 



ผมตะโกนกรอกหูรูมเมทของผมดังลั่น เพราะเห็นว่าสายมากเเล้ว เเละมันก็ยังนอนอยู่ ส่วนผมน่ะเหรอไม่เคยหลับหรอกครับ


“อื้ม รู้เเล้ว มึงนี่ชอบปลุกกูจัง กำลังฝันดี”


“เออ ไปอาบน้ำไป กูรอมึงนะ” ผมบอก ก่อนจะไล่มันให้เข้าไปอาบน้ำ


ตอนนี้ผมอายุ17เเล้วนะครับ ไม่เด็ก ไม่เล็กเเล้วด้วย ฮ่าๆๆ ยังไงซะผมก็ต้องอยู่กับไอ้รูมเมทคนนี้อีกนานเลย ตอนเเรกผมกับมันก็ทะเลาะกันบ่อย เเต่ตอนนี้ก็ยังเหมือนเดิมเเหละครับ


ก็มันซื่อ ซื่อบื้อมากกกก เซ่อ ซุ่มซ่าม มีทุกอย่างในตัวมัน จนบางทีผมก็ปวดหัวจนไม่รู้จะปวดยังไงเเล้ว ยิ่งคราวก่อนที่มันบอกป๊ากับม๊าผมว่าผมชอบดูหนังโป๊ตอนกลางคืน มันทำให้ผมอายแทบมุดดินหนี


“ไอ้นาย มึงทำไรวะ อาบน้ำช้าชิบหาย ติ้วอยู่เหรอไง” ผมตะโกนเข้าไปถามมัน สักพักมันก็เปิดประตูออกมาพร้อมสีหน้ามึนงง



“ติ้วคือไรวะ(?)” นายถาม


“ไม่รู้จริงอ่ะ โอ้ย ติ้วคือทาสบู่ไงไอ้ฟาย” ผมเเกล้งหลอกมันเล่น อะไรวะเเค่ติ้วยังไม่รู้ ซื่อของคำว่าซื่อจริงๆ



“เออๆ กูติ้วนานเองอ่ะ” ผมถึงกับต้องกลั้นขำกับคำพูดมัน


ไอ้นายอยู่ร่วมห้องกับผมมาร่วมสองปี มันกับผมไปเรียนด้วยกันตลอด กลับก็กลับด้วยกัน คงเพราะมันเตี้ย ตัวเล็ก น่ารัก คนเลยชอบแกล้งมัน ผมเลยต้องช่วยมันตลอด ยิ่งมันซื่อๆด้วยเเล้ว ผมยิ่งห่วง(?)


เเต่ยกเว้นเวลากิน ที่ผมมักจะปฏิเสธมันเรื่อยๆ ด้วยความซื่อมันคงไม่สงสัยว่าผมเป็นอะไร ผมถึงได้เก็บความลับที่ผมไม่ใช่คนมานานถึงสองปี


“นาย วันนี้มึงกลับก่อนเลยนะ กูมีธุระ” ผมหันไปบอกคนที่นั่งข้างๆระหว่างเรียนวิชาสุดท้าย 


“อื้ม โอเค กลับดึกป่ะ”


“ทำไม คิดถึงกูเอ่อ” ผมแกล้งถาม ผมชอบหยอกมันเเบบนี้ประจำ 


“บ้าเหรอ” มันว่าก่อนจะหันไปเรียนต่อ 


เลิกเรียนผมเเยกกับนายหน้าโรงเรียน ก่อนที่จะไปทำธุระของผม กว่าจะเสร็จก็มืดเเล้ว อากาศก็หนาวนิดๆ ผมเดินกลับหอ พอมาถึงผมเห็นว่านายนั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่หน้าห้อง


“นาย ใครทำอะไรมึง” ผมปรี่เข้าไปถาม ก็มันน่าห่วงนี่น่า ตัวเล็กเเถมยังอ่อนเเออีก


“ฮึก พวกนั่นเอากุญเเจห้องไป แล้วมันตีกูด้วย เเล้วมันยังพยายามจะ ฮึก จะ” 


นายบอกก่อนจะร้องไห้ ขี้เเยจังเลยมึงเนี่ย ผมสังเกตเห็นรอยเเดงตรงซอกคอมันก็รู้ว่าพวกมันพยายามจะทำอะไรรูมเมทผม


“พวกไอ้มาร์คใช่มั้ย มันจะข่มขืนมึงใช่มั้ย ตอบ” ผมถามเสียงเข้ม


“ฮึก แดนนี่ กูกลัว” 



“มันทำอะไรมึงยัง” ผมถาม


“ยัง หนีออกมาก่อน” 


“ไป เข้าไปในห้องก่อนนะ” 


ผมพยุงไอ้ขี้เเยลุกขึ้น ก่อนจะเปิดประตูพามันเข้าไปในห้อง เอาจริงๆนะสองปีที่อยู่กับนายมา มันทำให้ผมกับนายผูกพันธ์กันอยู่ บางทีผมก็มองว่ามันน่ารัก จนผมอยากปกป้องมันบ่อยๆ


“เข้าไปอาบน้ำซะ ล้างคราบพวกมันออกให้หมด กูรอมึงตรงนี้นะ” ผมบอก ก่อนจะนั่งรอมันอาบน้ำพักใหญ่ 


“ขอบคุณนะที่เป็นห่วงกูตลอด”


“ก็มึงรูมเมทกูนี่ นอนซะ ส่วนพวกไอ้มาร์คมันต้องชดใช้เรื่องนี้เเน่” ผมพูดก่อนจะกำหมัดเเน่น ครั้งนี้อภัยให้ไม่ได้เด็ดขาด


“อย่าทำอะไรเเบบนั้นนะ มันผิด” นายเตือน


“ไม่ต้องห่วงกูหรอก ใครที่แกล้งมึงมันต้องโดนดี หลับซะนะ เเล้วตื่นมามึงจะจำเรื่องเลวร้ายพวกนั้นไม่ได้อีกเลย” 


ผมบอกก่อนจะเอามือวางบนหน้าผากนาย ก่อนที่มันจะหลับไปทันที พรุ่งนี้เช้ามันจะจำเรื่องพวกนั้นไม่ได้อีก เพราะผมลบความจำมันไปหมดเเล้ว


ผมเดินออกจากห้องเงียบๆ ไปหาไอ้คนที่มันกล้าเเกล้งไอ้ตัวเล็กของผม ไอ้มาร์คกับเเก๊งมันจ้องไอ้นายมานานเเล้ว คงอาศัยช่วงที่ผมไม่อยู่สินะ 


ผมตามไปเล่นงานลูกสมุนมันจนครบ จนมาถึงไอ้มาร์ค ผมเคาะประตูห้องมันหลายครั้ง จนมันออกมาเปิด


“อ้าว นึกว่าใคร ที่เเท้ก็แดนนี่เองเหรอ หึ!” 


“มึงทำร้ายไอ้นายทำไม” ผมกระชากคอเสื้อมันอย่างเเรง ก่อนจะต่อยมันไปหมัดนึง


“ฟัค! ก็เพื่อนมึงมันน่าแกล้งนี่หว่า มันคงบอกมึงล่ะสิว่ากูจะข่มขืนมัน” ไอ้มาร์คว่า


“ไอ้เหี้ย ปั้ก ตุ้บ” ผมต่อยมันไปหลายครั้ง นึกอยากจะฆ่ามันเหมือนกัน เเต่เเบบนั้นคงไม่ดีเเน่ ผมกระหน่ำต่อยไอ้มาร์คจนพอใจ 



“อย่ามายุ่งกับเพื่อนกูอีก ไม่งั้นมึงตาย” ผมขู่ก่อนจะเดินออกจากห้องมันเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น


ผมเป็นห่วงนายมาก ความจริงผมก็รู้สึกดีกับมันนะ เเต่เพราะมันเป็นเพื่อน ผมเลยไม่อยากคิดอะไร มันเองก็เหมือนกันล่ะมั้ง


ตอนเช้า


ผมปลุกนายตามปกติ มันงัวเงียตื่นขึ้นมา มองหน้าผมเเล้วยิ้ม ยิ้มให้ทำไม ใจกูสั่นนะไอ้เตี้ยนาย


“ตื่นนานเเล้วเหรอวะแดนนี่” นายถาม


“ก็นานเเล้ว เอ้านี่กุญเเจห้องมึง มึงลืมไว้ที่หัองเรียนเมื่อวานอ่ะ” ผมบอกก่อนจะส่งให้มัน จริงๆเเล้วผมหยิบมาจากห้องไอ้มาร์ค เพราะมันเอาไป


“ขอบคุณนะ ถ้าหายไปคงเเย่เลย” มันว่า


“อื้ม ไปอาบน้ำไป เดี๋ยวไปเรียนสายอีก” ผมบอกเเล้วดึงมันลุกจากเตียง


“เออ รอกูเเป้บนึงนะ”


ผมรอนายอาบน้ำเสร็จ ก่อนจะไปโรงเรียนด้วยกัน ระหว่างทางเจอพวกไอ้มาร์ค มันเเต่ละคนเดินก้มหน้ากันมาทุกคน พอมันเงยหน้ามาเห็นหน้าผมก็วิ่งหนีกระเจิงกันไปหมด


“พวกมันเป็นไรอ่ะ” นายถาม


“ไม่รู้ดิ มันเห็นกูหล่อเลยวิ่งหนีเพราะหล่อสู้กูไม่ได้มั้ง ไปกันเหอะ” ผมบอกขำๆ ก่อนจะจูงมือนายเข้าไปในห้องเรียน 

_____________________________________________________


ฝากน้องนายคนซื่อ(บื้อ)ไว้ในใจทุกคนด้วยนะคับ น้องน่ารักจริงๆ เจอกันตอนต่อไป เม้นท์ให้หน่อยนะคับ คิดยังไงกับเรื่องนี้

.

.

.

.


ป๊ากรณ์คนเลวมาเเล้ว เนื้อหาเหมือนในเว็บ เพิ่มเเค่ตอนพิเศษไปเเค่ตอนเดียว ฝากโหลดกันด้วยนะหากใครชอบ 

ลูกเลี้ยง
ลาเต้ใส่นม
www.mebmarket.com
"ปกรณ์" รับเด็กคนหนึ่งมาเป็นลูกบุญธรรมตั้งเเต่เด็กคนนั้นอายุสิบขวบด้วยเหตุผลบางประการ เขาเเสร้งทำเป็นรัก ใจดี มีเมตตา เเละดูเเลเด็กน้อยเป็นอย่างดีจนกระทั่ง...."ลูกพีช" อายุครบสิบเก้าปีทุกอย่างจึงเปลี่ยนไป...จากเทวดาผู้ใจดี...กลายเป็นซาตานร้ายที่พร้อมจะพรากทุกอย่างไปจากชีวิตของลูกพีช ปกรณ์ทำร้ายลูกพีชสารพัด เขาไม่มีทางรู้เลยว่าลูกเลี้ยงของตนมีความผิดปกติบางอย่างทางร่างกายที่ไม่สามารถบอกเขาได้เเต่กว่าจะรู้มันก็สายเกินไป...เมื่อลูกพีชหนีหายไปจากชีวิตเขา พร้อมกับบางสิ่งบางอย่างที่คิดว่าเขาไม่ต้องการโปรดติดตามต่อในเล่ม....

 

อีบุ๊คในเซตรุ่นพี่จอมตื๊อเรื่องเเรกมาเเล้วครับ ฝากเข้าไปดาวน์โหลดกันเยอะๆนะ นิยายวายสายละมุน+หวาน+หื่น ราคาเบาๆ 99 บาท

Cute Boy จับหัวใจนายตัวเล็ก
ลาเต้ใส่นม
www.mebmarket.com
นิยายวายสายละมุน 2018เมื่อ "เสือ" เเอบตกหลุมรักน้องปีหนึ่งต่างคณะอย่าง "ลูกอม" เขาเลยคอยตามตื๊อ ตามจีบ ตามเอาใจเด็กหนุ่มอยู่ตลอดเวลา เเม้ว่าเด็กหนุ่มจะไล่เเต่เขาก็ยังหน้าด้าน ความใกล้ชิดอาจทำให้เด็กหนุ่มหวั่นไหว เรื่องราวกุ๊กกิ๊กของทั้งคู่หวานซึ้ง ละมุน เเละร้อนเเรง "เสือจะเลิกกินเนื้อเเล้วหันมาอมลูกอมเเทน" ตามไปลุ้น เเละให้กำลังใจพี่เสือจอมตื๊อของเราได้ในเล่มครับ...
แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น