email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 1 ดวงไม่ดี... รึเปล่า

ชื่อตอน : บทที่ 1 ดวงไม่ดี... รึเปล่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ก.ย. 2560 19:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 ดวงไม่ดี... รึเปล่า
แบบอักษร

​... ตอนนี้ผมกำลังยืนยิ้มอยู่ท่ามกลางผู้คนนับร้อยที่ต่างแต่งตัวสวยงาม และมีรอยยิ้มแต่งแต้มใบหน้ากันทุกคน จะขาดก็แต่ผมที่เป็นหนึ่งในเจ้าของงานที่เริ่มจะยิ้มไม่ออก ตั้งแต่รู้ว่างานที่ผมรับมาในครั้งนี้คืออะไร... 😧 พาลให้คิดย้อนไปเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนที่ลุงและป้ามาหาผมที่ห้องพักอย่างกะทันหันหลังจากไม่ได้พบกันนาน ตั้งแต่พ่อและแม่ผมจากไป ในตอนนั้นผมกำลังนั่งซดบะหมี่ถ้วยพลางคิดหางานทำไปด้วยและคำนวณว่ามีเงินเหลือในบัญชีเท่าไหร่หลังจากโดนเด้งออกจากงานที่ทำมากว่าสามปีโดยไร้สาเหตุ... และแน่นอนไร้เงินชดเชย(ที่ควรจะได้)  ผมจะจดไว้ในใจ สักวันจะต้องเอาคืนให้ได้ แต่ก็นั่นแหละมนุษย์ตัวเล็กๆอย่างผมจะทำอะไรได้ ทำได้แค่คิดคิดและคิดก็เท่านั้น 

ก๊อก.  ก๊อก  ก๊อกๆๆๆๆ เสียงเคาะประตูรัวขนาดนี้ มาตามทวงหนี้รึไงว่ะ

" ครับๆมาแล้วๆ อย่าใส่อารมณ์กับประตูผมเลยมันไม่เรื่องอะไรด้วยหรอกครับ " 

ใครว่ะมาตอนนี้ และพอเปิดประตูออกไปก็พบกับบุคคลซึ่งไม่คิดว่าชาตินี้จะได้พบกันอีก ลุงกับป้า ผู้แสนดีมาตลอด(ในความคิดผม) แต่กลับเอาทุกอย่างไปจากผมอย่างหน้าด้านๆในวันที่ผมไม่เหลือใคร ในวันที่พ่อและแม่ผมจากไปอย่างไม่มีวันหวนคืน... 

" แหม เซอไพรส์จังครับ ไม่คิดว่าชาตินี้จะได้เจอพวกคุณอีก คุณลุง คุณป้า " 

ชายและหญิงสูงอายุที่อยู่ตรงหน้าชายหนุ่มร่างบาง มองกลับมาอย่างเหยียดๆพร้อมกล่าวว่า

" หากไม่จำเป็น คิดว่าฉันจะอยากมาเหยียบที่สกปรกๆแบบนี้รึยังไง "

" แล้วนี่แก จะให้พวกฉันยืนหน้าประตูแบบนี้รึไง "

" ขอโทษครับก็เห็นคุณป้าบอกที่นี่สกปรกเลยไม่อยากให้เปื้อนกัน คุยกันตรงนี้ก็ได้นี่ครับ ผมสะดวก ไม่ต้องห่วง หรือเกรงใจกันหรอกครับ ว่ามาได้เลยครับ "

ระหว่างที่ป้าของผมกำลังจะอ้าปากแดงๆอย่างกะพึ่งซดลาบเลือดมาของเธอตอบโต้ผม ลุงก็เดินชนไหล่ผมเข้ามาในห้อง... นี่สินะมารยาทผู้ดี ผมเบะปากเล็กน้อยพอได้บริหารกล้ามเนื้อใบหน้า แล้วเดินตามไปนั่งบนโต๊ะกินข้าวเล็กๆที่มีเก้าอี้อยู่ 2 ตัว และแน่นอนลุงนั่งไปหนึ่ง ผมนั่งอีกหนึ่ง อีกคนที่เดินตามมาจึง... 

" แกคงไม่คิดจะให้ฉันยืนคุยอย่างนี้หรอกนะ "

" อ้าว จะคุยอะไรครับว่ามาเลย ผมพร้อมแล้ว " 

ผมแกล้งไม่ได้ยินที่มนุษย์ป้าถาม

" ที่ฉันพูดแกไม่ได้ยินรึยั... "

แต่ก่อนที่นางจะพูดจบประโยค ลุงก็พูดขัดขึ้นมาก่อน

" อาทิตย์หน้า จะมีงานเลี้ยงสำคัญจัดที่โรงแรมx ช่วงบ่ายฉันจะให้คนมารับแกที่นี่ แล้วไปแต่งตัวต่อที่นู้น... "

" เดี๋ยวก่อนนะครับ ไม่ทราบว่างานที่ว่ามันเกี่ยวอะไรกับผมไม่ทราบ "

" แกไม่ต้องรู้ รู้แค่ว่าถ้าแกไปฉันจะคืนบ้านของแม่แกให้ก็พอ"

" ลุงพูดจริง... ง่ายๆแค่ไปร่วมงานเลี้ยงแค่นี้เหรอ ไม่มั้ง... ผมว่าลุงไม่น่าจะเล่นแผนง่ายๆแบบนี้นี่ "

" ใช่ เงื่อนไขคือแกต้องแสดงเป็นลูกของฉัน และถ้าแกเกิดทำเสียเรื่องหรือก่อเรื่องขึ้นละก็ ฉันจะเผาบ้านหลังนั้นซ่ะ ทันทีที่งานเลิกฉันจะเซ็นเอกสารโอนบ้านให้แกทันที "

ลุงพูดจบก็เชิดหน้ามองตาผมอย่างผู้เหนือกว่า แน่นอนสิ เพราะลุงรู้ดีว่าสำหรับผมแล้วบ้านหลังนั้นเป็นทุกสิ่ง ทุกอย่างของผมและเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมเหลืออยู่(แม้ไม่ใช่ชื่อผมเป็นเจ้าของก็ตาม) ผมแทบไม่เสียเวลาคิดด้วยซ้ำ... 

" ตกลงผมจะทำ และหวังว่าลุงจะรักษาคำพูด กับผมนะครับ "

ผมจ้องตาลุงเขม็งขณะพูดทุกคำออกมาอย่างเน้นๆ บางครั้งผมก็อยากให้ลุงรู้ว่าผม ไม่ได้อ่อนแออย่างที่ลุงคิด... 

...กลับมาปัจจุบัน

ภาพเค้กขนาดใหญ่เกือบสิบชั้นที่ตั้งอยู่ภายในซุ้มดอกไม้สีขาวสวยงามกำลังเรียกผม... มันเป็นความลับของผมที่ผมชอบขนมหวานมากๆๆๆๆๆ ชอบมากจนเรียกว่ารัก... หรืออาจจะถึงขั้นเรียกว่าคลั่งไคล้เลยก็ว่าได้ แต่ในขณะที่ผมกำลังมีความสุขกับรสชาติของเค้กในฝันอยู่มารก็มาขวางจนได้... 

" แกคงรู้แล้วนะ ว่านี่คืองานอะไร และแกต้องทำอะไร "

" ครับรู้แล้ว แหม... ลุงกับป้านี่รักผมมากจริงๆนะครับ น่าจะบอกกันตั้งแต่แรกว่าจัดงานแต่งให้ผม ถ้าผมรู้แต่แรกนะจะไม่อิดออดเลยจริงๆ"

" เหอะ แกนี่มัน... "

ป้ากัดฟันพูดซ่ะน่ากลัวเลยทีเดียวคงสุดทนกับผมเต็มที ที่ทำอะไรผมก็ไม่สะทกสะท้าน เชิญเต้นกันไปเถอะ ผมไม่สนคนมันมีความสุขจะได้เป็นเจ้าบ่าว อะคิคิ(ยิ้มตาปิด) 

" แล้วฉันจะคอยดูว่าแกจะยิ้มแบบนี้ได้นานแค่ไหน "

มนุษย์ป้าพูดพร้อมแสยะยิ้มเยาะใส่ผมแบบเหนือกว่าทำเสียวสันหลังแปลกๆ หวังว่าเจ้าสาวของผมคงจะไม่ทำเซอไพรส์อะไรผมหรอกนะ ไม่ขอสวยมากหรอกแค่เหมือนหรือคล้ายๆนางฟ้าก็พอ... 

................ 

ดีจ้า นิยายเรื่องแรกที่วาแคนเอาลงธันวลัยก็ยังงงๆกับระบบอยู่นะคะ ยังไม่คล่องอาจช้าหรือขัดข้องบ้างเนาะ เขียนยังไม่เก่งแต่ยังไงก็เม้นติชมกันได้นะจะได้แก้ไขค่ะ.  บาย ฝากเชียร์ด้วยนะคะ


ความคิดเห็น