ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 264

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ค. 2562 15:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

บทนำ

 

#Teem

 

ในยุคสมัยปัจจุบันความต้องการและความรับผิดชอบของมนุษย์ก็เริ่มมีมากขึ้น เพื่อสนองความต้องการของตัวเองเราจึงตั้งเป้าหมายไว้แล้วก็ทำทุกอย่าง อย่างสุดกำลังเพื่อเป้าหมายนั้น แน่นอนว่าทุกเป้าหมายย่อมมีอุปสรรคขวางทางอยู่มากมาย บางคนก็ถอดใจจากเป้าหมายนั้นและตั้งเป้าหมายใหม่ แต่บางคนก็มุ่งมั่นที่จะทำเป้าหมายที่ตนเองตั้งไว้ให้ถึงที่สุดโดยไม่ย่อท้อ ผมชื่นชมคนประเภทนี้มากแต่มันก็แค่เรื่องราวของคนทั่วไป ผิดกับการทำธุรกิจ เพราะเป้าหมายของพวกเราค่อนข้างจะเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลาและเป้าหมายมักมีมากกว่าหนึ่ง ถึงแม้ว่าเป้าหมายของเราจะเยอะแยะมากมายหรือเปลี่ยนแปลงแค่ไหนมันก็มีข้อจำกัดเหมือนกัน ถ้าหากเป็นเป้าหมายที่สำคัญสุดๆชนิดที่ว่าพลิกจากหลังมือเป็นหน้ามือหรือหน้ามือเป็นหน้ามืออีกทีล่ะก็ เราจะไม่เปลี่ยนเป้าหมายและจะทำทุกวิถีทางเพื่อให้เป้าหมายสำเร็จ ถึงแม้มันอาจจะมีอุปสรรคมากวนใจไม่ว่าก้อนใหญ่หรือก้อนเล็กอย่างเช่นตอนนี้ก็ตาม

 

"สรุปแล้ว คุณต้องการให้เราแข่งขันกันเพื่อที่จะทำสัญญากับคุณ?" ผมถามกลับใบหน้านิ่งๆของ เพทาย​ คนที่สามารถพลิกกิจการของผมให้หน้ามือกลายเป็นหน้ามืออีกที ก็ไม่ได้จะอวดอะไรนะครับ แต่กิจการของผมค่อนข้างจะไปได้ดีมากเลยทีเดียว เพียงแต่ช่วงนี้กำไรของกิจการตกลงมาแทบจะทุกเดือน ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้ทำให้กิจการของผมขาดทุนเลยซะทีเดียว มันก็ยังอยู่ในช่วงที่ได้กำไรดีอยู่ แต่ผมก็อดกังวลไม่ได้ที่กำไรของกิจการไม่คงที่ เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง ผมจึงต้องการหาตลาดในการทำธุรกิจเพิ่มขึ้น

 

"ก็ไม่เชิง ก่อนที่พวกคุณจะติดต่อมาหาผม พวกคุณคงรู้อยู่แล้วว่าลูกค้าของผมนั้นค่อนข้างจะกระดูกใหญ่ หากพวกคุณไม่สามารถที่จะทำให้ผมมั่นใจได้ว่า ถ้าผมทำธุรกิจร่วมกับพวกคุณผมจะไม่สูญเสียลูกค้าไป"

 

"สองร้อยล้าน ภายในหกเดือนตัวเลขในบัญชีผลกำไรของ SK จะเพิ่มขึ้น คุณจะตรวจสอบยังไงก็เชิญหากนั่นยังไม่เป็นที่พอใจก็เสนอผมมาอีกทีก็ได้ ทางเราพร้อมจะทำตามเงื่อนไขของคุณ"

 

จู่ๆ ไอ่คนที่นั่งเงียบมาตลอดตั้งแต่เข้ามา เก๊กหน้านิ่งๆพอๆกับไอ่คนที่สามารถพลิกโลกของผมได้ก็เอ่ยขึ้น ชิน คู่แข่งทางธุรกิจของผมในตอนนี้ หนำซ้ำผมกับมันก็ไม่เคยจะลงรอยลงดีกันสักเท่าไหร่ตั้งแต่สมัยเด็กๆ เพราะพ่อผมกับพ่อมันดันเป็นเพื่อนสนิทกันผมกับมันก็เลยได้เจอหน้ากันบ่อยๆ เรียนที่เดียวกันตั้งแต่ประถมจนถึงมอปลาย แล้วยังเคยชอบผู้หญิงคนเดียวกันอีก สุดท้ายคนที่ได้ก็เป็นมันส่วนผมก็แดกแห้ว ยังไม่พอเพียงเท่านี้หรอกครับวีรกรรมของมันตั้งแต่ตอนเด็กๆ ที่ผมแทบอยากจะย้อนเวลากลับไปแล้วกระชากมันมากระทืบให้ยับ จับร่างมันมาฉีกมันเป็นชิ้นๆ ให้ตายคาที่ไม่ต้องโตมาเป็นมารนรกขวางทางชีวิตผมแบบนี้

 

"ไม่ยักรู้ว่ามาเฟีย ทำธุรกิจด้วย นึกว่าวันๆจะเอาแต่ไล่ฆ่ากันตาย"

 

"เชื่อเถอะ คุณไม่อยากเป็นหนึ่งในบัญชีลูกหนี้ของผมหรอก คุณยังไม่รู้อะไรเกี่ยวกับพวกเราดีเลย หึ" เจ้าของเสียงแสยะยิ้มก่อนจะเหล่สายตามามองผมเหมือนบอกเป็นนัยว่าผมมันก็แค่ไก่อ่อน

 

"สองร้อยล้าน ผมจะทำให้เห็นภายในห้าเดือนให้ดู และแน่นอนว่าคุณก็สามารถตรวจเช็คได้เช่นกัน" ผมตอบกลับไปอย่างไม่คิดอะไรทั้งนั้น ก็เอาสิ หลายๆเรื่องที่ผ่านมาผมอาจจะสู้มันไม่ได้แต่เรื่องนี้ผมจะทำให้มันรู้ว่าใครกันแน่ที่ไก่อ่อน

 

"แหม ผมดีใจนะครับที่พวกคุณทุ่มเทกันขนาดนี้เพื่อทำธุรกิจร่วมกับผม เอาเป็นว่าผมตกลงกับข้อเสนอของพวกคุณก็แล้วกัน ถ้าหากใครสามารถทำเงินได้ตามเป้าสำเร็จผมจะทำสัญญากับคุณ ขอบคุณที่อุตส่ามาฟังข้อเสนอแนะของผมนะครับ" สิ้นเสียงของ เพทาย เจ้าภาพในการประชุมครั้งนี้ เขาก็ยืนขึ้นพร้อมกับจัดสูทสีดำที่ดูหรูหรา ก่อนจะก้มหัวนิดๆแล้วเดินออกไปพร้อมกับคนติดตามอีกสองสามคน

 

"มึงคิดจะทำอะไรกันแน่" หลังจากที่ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้องอยู่ครู่หนึ่ง ผมก็เอ่ยปากถามไอ่คนตรงหน้าอย่างอดสงสัยไม่ได้ มันอาจจะดูธรรมดาสำหรับใครหลายๆคน ที่เวลาทำธุรกิจก็มักจะมีคู่แข่ง แต่อย่างที่ผมเคยบอกไปกับคนคนนี้มันค่อนข้างจะไม่ปกติดีสักเท่าไหร่นัก เพราะไม่ว่าผมจะทำอะไรมันก็มักจะเข้ามาเพิ่มระดับปัญหาของผมอยู่เรื่อยจนอดคิดไม่ได้ว่ามันจงใจหรือเปล่า

 

"ก็ทำงานไง...ธุรกิจน่ะ" มันตอบพร้อมกับยักไหล่ ก่อนจะยันตัวเองลุกขึ้นจากเก้าอี้

 

"มันจะบังเอิญไปหน่อยมั้ง ที่จู่ๆเจ้าพ่อมาเฟียอย่างมึงถึงได้กลับใจมาทำธุรกิจ"

 

ผมลุกขึ้นตามพร้อมกับจ้องอีกคนอย่างไม่วางตา ยิ่งมองหน้ามันยิ่งหงุดหงิดอยากจะเข้าไปกระทืบสักสองสามทีถ้าไม่ติดตรงที่ว่าลูกน้องมันกล้ามหนาหน้าโหดขนาดนั้นผมจะยกเก้าอี้ฟาดให้ไอ่หน้าหล่อๆนั่นยับจนกลายเป็นโจ๊กให้ดู

 

"หึหึ ก็บอกแล้วว่ารู้จักกูไม่ดีพอด้วยซ้ำ รู้อะไรไหมคุณชาย มาเฟียน่ะไม่ได้เก่งเฉพาะเรื่องฆ่าหรอกนะ"

 

พูดจบมันก็ส่งยิ้มที่โคตรน่าจะเอาเท้ากระแทกสักทีมาให้ แล้วเดินออกไปปล่อยให้ผมที่กำลังเหมือนคนเอาหัวไปมุดลงบ่อลาวาอาลาวาดหัวฟัดหัวเหวี่ยงอยู่ในห้องของโรงแรม จนพนักงานที่ตามมาด้วยสองคนรีบเดินออกไปอย่างกลัวๆ

______________________________________________________

 

"เตรียมเอกสารหุ้นส่วนและการเงินไว้ให้กูด้วย ถ้าเราทำสัญญากับ ไอ่เพทายได้สำเร็จ งานของเราจะง่ายขึ้นมากกูไม่อยากให้งานนี้พลาด เข้าใจไหม" เสียงทุ่มเอ่ยบอกกับลูกน้องคนสนิทของตนเองที่เดินมาพร้อมกับเขา

 

"เอ่อ...นายครับ คุณธีมล่ะครับ ธุรกิจของตระกุลนั้นค่อนข้างจะทำกำไรได้มหาศาล แล้วแบบนี้ทางเราจะไม่แย่เอาหรอครับ เพราะทางนั้นเขาทำงานได้สดวกกว่าเราอีก" หนึ่งในลูกน้องคนสนิทเอ่ยถามขึ้นมา เพราะคิดแล้วยังไงธุรกิจของฝั่งธีมก็ได้เปรียบกว่าฝั่งของเจ้านายตนเองอย่างแน่นอน

 

"อย่าห่วงเลย กูไม่มีวันปล่อยให้ไอ่ธีมได้ทำสัญญากับเพทายแน่" พูดจบร่างสูงก็พาตัวเองก้าวขึ้นรถเบนซ์สีดำคันหรูหลังจากที่ลูกน้องอีกคนเปิดประตูให้

_______________________________________________________

 

​-ขนม-

ตอนนี้เกิ่นนำไปก่อนนะ กำลังฝึกแต่ง อาจจะมีคำที่อ่านแล้วรู้สึกแปลกๆบ้างก็ติชมได้นะคะ จะปรับปรุงและแก้ไขแน่นอนเจ้าค่ะ ^^

ความคิดเห็น