ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ​​Step Father : Ep.7

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ส.ค. 2560 13:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
​​Step Father : Ep.7
แบบอักษร

​​Step Father ep.7

​"ฝากดูแลแมวน้อยด้วยครับ"

​​



ตอนนี้ผมอยู่กับป๋าที่คอนโดครับ จากคืนที่ป๋าเสียตัวให้ผม(หรือผมเสียตัวให้ป๋า)วันต่อมาป๋าก็พามาที่คอนโด แล้วเราก็อยู่แต่ในคอนโดกันครับ เพราะว่า พรุ่งนี้ป๋าจะกลับอิตาลี่ครับ ตอนแรกก็เศร้าอยู่หน่อยๆ แต่เดี๋ยวผมก็ไปหาป๋าแล้ว


แต่ผมไม่ได้บอกป๋านะครับ ว่าจะไปหา


ไปเซอร์ไพรส์ป๋าสนุกกว่า


อีกเรื่อง


ตอนที่กลับมาคอนโดนะครับ ป๋าดูช็อกกับสภาพห้องมาก ข้าวของตกแตกบางชิ้น บางส่วน เค้กตรงหน้าทีวีก็มีหลายกล่องที่ยังไม่กินแถมยังมีอีก 2 กล่องที่ไปนอนแอ้งแม้งกับพื้น ด้วยสภาพที่เรียกว่าาโคตรเละ แต่ป๋าก็ไม่ได้ว่าอะไร มีแต่บอกว่า ขอโทษ ขอโทษ ซ้ำไปซ้ำมาหลายต่อหลายครั้ง


ป๋าคงรู้แหละ ว่าทำไมสภาพห้องถึงเป็นแบบนี้


ทั้งๆที่ตัวเองไม่ผิด ยังคงขอโทษผมอยู่ซ้ำๆ 


“แมว กินไร” เสียงป๋าตะโกนถามผมออกมาจากในครัว


“อะไรก็ได้” ผมก็ตะโกนตอบกลับไป


“กินป๋าไหม” ป๋าตอบกลับ ถึงผมไม่เห็นหน้าป๋า ผมก็เดาออกว่าป๋ากำลังทำหน้ายังไง รู้เขารู้เรา


“ไม่อ่ะ” เมื่อได้ยินแบบนั้นผมก็รีบตอบกลับไปทันที


“ใจร้าย” ป๋าตอบกลับมาเท่านั้น ผมก็ไม่ได้พูดต่อไปอีก


กำลังจริงจังกับการดูหนังอยู่ครับ ทำไม ทอม ฮอลแลนด์ถึงได้น่ารักขนาดนี้เนี่ย แมงมุมจำเป็นต้องน่ารักขนาดนี้ไหม ตอบ!!


ใช่ครับ ผมดูสไปเดอร์แมน โฮมคัมมิ่งครับ (spider-man homecoming)


ขณะที่ผมกำลังนั่งดู ไอ้แมงมุม เพลินๆ จมูกผมก็ได้กลิ่นหอม กลิ่นหอมของกับข้าวต่างๆ ผมหันไปมองต้นตอของกลิ่น แล้วภาพที่ผมเห็นคือป๋าใส่ผ้ากันปื้นสีชมพู(ผมเลือกเอง) กำลังถือกับข้าวและเดินมาหน้าทีวี คือที่ๆผมนั่งอยู่


“ฮ่าฮ่า อุป” ผมต้องกลั้นขำสุดขีด อยากถ่ายรูปแล้วส่งให้นักข่าวจัง บอกให้เขาพาดหัวข่าวว่า


‘นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงมาดเข้ม ใส่ผ้ากันปื้นทำอาหารให้เมีย’


ผมได้แต่ขำในใจ และ ภาวนาไม่ให้ป๋าได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆเมื่อกี้


“ขำไร” แต่เหมือนคำขอของผม คงไปไม่ถึง เมื่อคนตัวสูงเดินมาหยุดอยู่ข้างหน้าผมก่อนจะวางจานไว้ตรงโต๊ะใส แล้วถามผมขึ้น


“ห้ะ ขำ? ใครขำครับ?” ผมถามท่าทางซื่อๆเหมือนไม่ได้เป็นคนที่ส่งเสียงหัวเราะเมื่อกี้ออกไป


“หรอ สงสัยป๋าได้ยินผิดมั้ง” ท่าทางกับคำพูดเนี่ย ไปกันคนละทางเลยนะครับ


ถึงป๋าจะพูดแบบนั้น แต่สายตายังคงจับพิรุธแถมมุมปากยังยกยิ้มนิดๆให้พอเสียวสันหลังเล่น


“คงงั้นแหละ” ผมตอบกลับไปก่อนจะมองไปที่ทีวีแต่ติดตรงที่ป๋ายืนอยู่ข้างหน้าผมนี่แหละ “ป๋า หลีกหน่อย” ผมใช้น้ำเสียงประมาณว่าหงุดหงิดนิดหน่อย ก่อนจะเงยหน้ามองคนสูง


สูงโคตร อิจฉา


“กินข้าว” ป๋าบอก


“อื้อ” ผมครางในรำคอเบาเพื่อบอกป๋าว่า โอเคครับ


แล้วป๋าก็ลุกขึ้นเข้าไปในครัวอีกครั้ง คราวนี้จมูกผมได้กลิ่นข้าวสวยที่หุงสุกใหม่ๆ ลอยเข้าจมูก เริ่มหิวแล้วแฮะ


“กินอยู่นี่แหละ” ป๋าบอกพร้อมกับลงมานั่งข้างๆผม


“อื้อ” ผมก็ตอบกลับไป


“อ้าม” ป๋าพูดเสร็จผมก็อ้าปากรับข้าวกับกับที่ป๋าตักมาป้อน “อร่อยไหม” ป๋าถามต่อ


“อื้อ” ผมตอบแบบเดิม


“ไรวะ” ป๋าพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด


“อื้อ” ผมไม่เข้าใจในสิ่งที่ป๋าพูด ผมก็ได้แต่ครางรับในรำคอเบาๆ


อยากบอกป๋ามาก อย่าเพิ่งกวนครับ ติดทอมอยู่


“แมว!” อยู่ป๋าก็เรียกชื่อผมเสียงดัง ดังจนทำให้ผมสะดุ้งได้เลย ป๋าเป็นไรวะ แล้วมาอารมณ์ร้อนใส่ผมทำไม


“หือ” ผมก็เลยหันไปหาป๋า


ตอนนี้รู้สึกเหมือนป๋าจะโกรธแฮะ แต่ว่าโกรธเรื่องอะไร ใครรู้บอกผมที ผมเดาอารมณ์ป๋าไม่ถูกนะเว้ย


พอผมหันไปเท่านั้นแหละ รู้สึกเหมือนมีรังสีที่โคตรน่ากลัวแผ่ออกมาจากป๋า มันทำให้ผมรู้สึกหวาดกลัว ผมเลยก้มหน้าหลบสายตาป๋าทันที


“เป็นไร” ผมถามทั้งๆที่ยังก้มหน้าอยู่เมื่อเห็นว่าป๋าเงียบไป


โกรธ”ป๋าพูดออกมาตรงๆ


และนั้นทำให้ผมเงยหน้าไปมองป๋าอีกครั้ง


“โกรธไทม์หรอ” ผมพูดพร้อมชี้หาตัวเอง พอเห็นป๋าพยักหน้าเท่านั้น ความสงสัยก็ตีวนในสมองผมหมด “เรื่อง” ผมไม่ปล่อยให้ความสงสัยอยู่นานจึงถามป๋า


“หนัง” ป๋าตอบกลับมาสั้นๆ พอป๋าพูดจบผมก็หันกลับไปที่ทีวี ไรวะ แค่หนังเองโกรธทำไม


“เท่านี้” ผมถาม


“เออ มีไรน่าดูมากวะ” ป๋าถาม


“ทอม” ผมรีบตอบทันที พอผมตอบไปเท่านั้นแหละ สายที่อ่อนลงจากครั้งแรกกลับมาแข็งกร้าวขึ้น และ หนักกว่าเดิมด้วย


“เออ” ป๋าพูดก่อนจะเดินเข้าห้องไป


ปัง!


ปิดใส่หน้ากูเต็มๆจ้า


นี่กูโดนคนแก่งอนหรอวะ งอนเพราะหนัง? หรอ?


โอ้ยยยยย ไม่เข้าใจคนแก่เลยจริงๆ ปีนี้ก็ 30 แล้ว จะเอาอะไรมากเนี่ยย!!


สุดท้ายผมก็ต้องง้อใช่ป่ะ เออ! ก็ได้ ก่อนอื่นขอกินข้าวก่อนแล้วกัน กลิ่นมันยั่วจริงๆ


รอไปก่อนนะป๋า คริคริ


Danie Talk


โกรธครับ โกรธมาก ผมอุส่าทำอาหารให้มันกิน แต่มันกลับสนใจหนังของมัน อยากบอกมันว่า มึงอะดีเท่าไหร่แล้วที่กูทำอาหารให้กิน


ขนาดผมแสดงอาการว่าโกรธขนาดนี้ยังไม่ตามมาง้อผมอีก


ผมลองแง้มประตูออกนิดหน่อยเพื่อดูว่าแมวกำลังทำอะไรอยู่ เหอะ! นั่งแดกข้าวที่ผมทำ พร้อมกับนั่งดูสไปเดอร์แมน เออ! ดี


ผมจะไม่ว่าอะไรเลยนะ ถ้าพรุ่งนี้ไม่ใช่วันที่ผมกลับอิตาลี่ เที่ยวบินของผมคือตอน 6 โมงครึ่ง ตอนนี้ก็ 3 ทุ่มกว่าๆ แปลว่าผมมีเวลาอยู่กับแมวไม่ถึง 10 ชม.ด้วยซ้ำ ไม่รู้ว่าแมวจะลืมรึยัง ว่าพรุ่งนี้ต้องไปส่งผมที่สนามบิน


จากที่ผมสังเกตการณ์ไอ้แมวแล้ว ดูท่าจะยังกินไม่เสร็จง่ายๆ ผมเลยหาอะไรทำฆ่าเวลา โดยการ ไปอาบน้ำรอ


10 นาทีต่อมา


ผมอาบน้ำเสร็จแล้ว ผมก็ออกมาจากห้องน้ำ ผมก็เห็นแมวนั่งอยู่บนเตียงโดยหันมาทางห้องน้ำ พอไอ้แมวเห็นผมเท่านั้นแหละ รีบวิ่งมากอดผม ดีนะ ผมใส่ชุดนอนแล้ว


“ไม่โกรธไทม์นะ” ไทม์พูดด้วยเสียงอ้อนๆ


“อืม” ผมครางในรำคอ


อันที่จริง ผมหายโกรธตั้งแต่มันกินข้าวแล้วละครับ แถมยังกินเยอะด้วย


“ไม่อืมดิ ไม่เอา พูด ครับ ดิ” ไทม์พูดเหมือนเด็กเอาแต่ใจแถมยังผละออกจากผมแล้วก็ดิ้นอยู่ตรงหน้าผม


ผมต้องกลั้นขำแค่ไหนที่เห็นคนตัวเล็กดิ้นไปดิิ้นมาแถมกับสายตาอ้อนๆนั้นอีก


“อืม” ผมยังคงไม่หยุดกวนแมวอยู่ อยากรู้ว่ามันจะทำอย่างไรต่อไป


“งื้อออ ป๋าอ่ะ มาๆ ไทม์เช็ดผมให้” พูดเสร็จไทม์ก็ลากผมให้มานั่งตรงปลายเตียง แล้วไทม์ก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กมา


จู่ๆไอ้ตัวเล็กก็ปีนขึ้นตักผมหน้าตาเฉย แถมยังจับมือผมให้ไปกอดเอวมันอีก เพราะว่ากลัวตัวเองจะตก


ไทม์วางผ้าไว้บนหัวผมพร้อมกับเช็ดผมของผมอย่างเบามือ


ตึกตัก ตึกตัก


เชี้ยยย ใจเต้น ไทม์จะได้ยินไปวะ


“อยู่เฉยๆ ไทม์ทำไม่ถนัด” ไทม์พูดกึ่งสั่ง ส่วนผมก็ได้แต่ทำตามไอ้แมวน้อยอย่างว่าง่าย


ไอ้แมวโคตรน่ารัก น่ารักจนแกล้งโกรธต่อไม่ไหวแล้ว แต่ก็ต้องทำใจแข็งไป 


ตอนนี้ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ ได้ยินแค่เสียงแอร์ที่ดังอย่างต่อเนื่องกับเสียงลมหายใจเข้าออกของกันและกัน


“เสร็จแล้ว” ไทม์พูดขึ้นทั้งๆที่ผมก็ยังคงเงียบอยู่เหมือนเดิม พูดเสร็จไทม์ก็เดินไปเอาผ้าไปตากที่ราวไว้ แล้วเดินมาหาผมที่นั่งอยู่ที่เดิม


“หายโกรธยัง” ไทม์ถามพร้อมยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ


“อืม” ผมตอบ และมันเป็นคำตอบที่ทำให้ไทม์ไม่พอใจพอสมควร


ไทม์ที่เห็นผมตอบแต่คำว่า อืม ก็เริ่มหัวร้อน แล้วก็ผลักผมลงเตียง ไทม์ไม่ให้ผมได้ตั้งตัว ก็บดจูบลงบนปากผมอย่างไว


กูเข้าใจแล้วทำไมไทม์ถึงกลัวเวลาผมจูบ


ไทม์ที่ดูเหมือนเป็นเด็กอ่อนหัดในเรื่องนี้ ก็จูบผมอย่างเงอะงะ ผมเลยแกล้งไทม์โดนการไม่เปิดปากให้ลิ้นเล็กเข้ามาง้อ แต่แล้วผมต้องสะดุ้งมื่อไทม์ขมิบปากผมและเลียมันเบาๆ ผมที่ตกใจอยู่ไม่น้อยเลยเผลอเปิดปากให้คนตัวเล็กได้เข้ามาง้อโดยง้อผ่านทางกรจูบ


แต่เหมือนไทม์จะไปปลุกบางอย่างให้ตื่นแฮะ ผมรู้สึกเหมือนไทม์สะดุ้งหน่อยๆ เมื่อผมลูบก้นงอนของคนข้างบนเบาๆ


แปะ! แปะ!


แถมด้วยการตีก้นอีก 2 ที


ไทม์เห็นท่าไม่ดี เลยรีบถอนปากออก แต่คิดหรอว่าคนอย่างผมจะยอม รีบล็อกใบหน้าหวานเข้ามาบดจูบอีกรอบ


“พอเลย” ไทม์พูดขึ้นเมื่อผมถอนริมฝีปากออก


“อืม” ผมเลยลองตอบแบบเดิมเพื่อลองเชิงไทม์ เอาจริงๆก็แผนล่อแมวเข้าปาก


“โอเคๆ ยอมก็ได้” เหมือนไทม์จะตามเกมผมไม่ทัน


พอไทม์พูดจบผมก็บดจูบไอ้แมวอย่างเร่าร้อน แล้วก็เริ่มสอนบทรักบทใหม่ให้แก่คนตัวเล็กที่ยังไม่ค่อยมีทักษะทางด้านนี้ แต่แปลกที่เราเข้ากันได้ดี


ผมคงต้องตักตวงให้เต็มที่แล้วสิ อีกนานกว่าจะมาหาแมวอีก ค่อยนอนตอนตี 1 ก็แล้วกันเนาะแมว :)



...................................................

​Writer

​มาแล้วเด้อออออออออ-'-

ป๋าก็จะกลับอิตาลี่แล้วแล้วตอนไหนจะได้เจอกันอีก ก็ต้องรอดูต่อไป5555

มาอล้วน่ะะะะะะะะะะ รอโทษที่ไม่ตามนัดจ้าาาาาาาาาY"Y


ความคิดเห็น