ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เดิมพัน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ส.ค. 2560 19:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เดิมพัน
แบบอักษร

กัญญาเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ของตระกูลอัศวเหมังธิกุลหลังจากที่เธอได้เริ่มกลับมาทำงานใหม่อีกครั้ง กัญญาเดินผ่านห้องโถงใหญ่ที่มีมีนานั่งกอดอกอยู่ กัญญาหยุดเดินแล้วก้มศรีษะให้อีกฝ่ายเล็กน้อยก่อนที่จะเดินต่อไป แต่ก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงของมีนาให้หลังมา 

"วันนั้นคุณการต์ไปไหนมาค่ะ.." มีนาเอ่ยก่อนที่จะค่อยๆลุกจากโซฟาแล้วเดินมาทางกัญญา กัญญาหันมาทางต้นเสียงอย่างช้าๆด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยก่อนก้มศรีษะให้มีนาอีกครั้ง  

"เออ..ก็..ไปเรื่อยแหละค่ะ ชั้นแค่ขี่มอเตอร์ไซค์เล่นไปเรื่อยๆก็เท่านั้น..คุณมีนมีอะไรรึเปล่าคะ" กัญญาเอ่ยถามด้วยใบหน้าสงสัย  

"บอกมาเหอะคุณการต์...ว่าคุณไปนอนที่ไหนมา วันนั้นคุณไม่ได้กลับมานิ.." มีนายืนกอดอกเอ่ยถามอีกฝ่ายด้วยสีหน้าจริงจัง  

"เอาจริงๆนะคุณมีน..ชั้นจะไปไหนกับใคร ทำไมชั้นต้องบอกคุณด้วยละคะ" กัญญาเอ่ยด้วยสีหน้าสงสัยอย่างซื่อๆ แต่คำพูดของเธอกลับทำให้อีกฝ่ายอารมณ์เสียขึ้นมาในทันที 

"นั่นไง...!!! สุดท้ายก็พูดออกมา...!!!" มีนาตะคอกเสียงสูงใส่อีกฝ่ายอย่างหงุดหงิดใจ ไม่รู้ทำไมจู่ๆก็อยากด่าผู้หญิงนี้ขึ้นมา ยิ่งคำว่าจะไปไหนกับใครทำไมชั้นต้องบอกคุณด้วย ยิ่งทำให้หัวร้อนไปหมด กัญญาดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจที่จู่ๆอีกฝ่ายก็ขึ้นเสียงใส่เธอ 

"คุณมีน..ถ้าคุณจะมาพูดหาเรื่องชั้นแบบนี้..งั้นชั้นก็คงต้องขอตัวนะคะ..นายหญิงท่านรอชั้นอยู่คะ" พูดจบเธอก็ก้มศรีษะให้มีนาอีกครั้งก่อนที่จะเดินหนีไปทันที มีนาหน้าถอดสีทันทีเมื่อเห็นอีกฝ่ายเดินหนีไป พรางคิดว่าเธอเองกลับใช้อารมณ์ในเวลาที่ไม่สมควร ตัวเธอกำลังเป็นอะไรกันแน่นะ  เธอจะไปตะคอกใส่คนๆนั้นทำไม ยัยปากหมา ยัยปากเปาะเอ้ย แทนที่จะคุยกับเค้าดีๆ มีนาตำหนิตัวเองในใจ ก่อนถอนหายใจออกมาเฮิกใหญ่ให้กับความปากไวของตัวเอง



------------------------------------------------------------------------------------------






กัญญาเดินเข้ามาในห้องของสินีอย่างเงียบๆ ก่อนจะเดินเข้าไปหยุดที่ด้านหลังของสินีที่กำลังนั่งหันหลังให้เธออยู่บนเก้าอี้ สินีรู้สึกตัวทันทีเมื่อกัญญามาถึง เธอค่อยๆหันใบหน้าสวยมาทางกัญญา 

"มาแล้วเหรอ..."  เธอเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย 

"ค่ะนายหญิง.." กัญญาเอ่ยตอบพลางก้มศรีษะลงเล็กน้อย สินีลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินตรงเข้ามาหากัญญา เธอเอื้อมมือขยับปกเสื้อสูทสีดำของอีกฝ่ายให้เข้าที่ 

"วันมีงานสำคัญที่ชั้นต้องไปทำ" สินีเอ่ยก่อนจะจ้องมองเข้าไปในดวงตาของกัญญา 

"เตรียมตัวให้พร้อมด้วยล่ะ..." กัญญาจ้องมองใบหน้าของอีกฝ่ายกลับด้วยใบหน้าที่จริงจัง 

"ค่ะ.." เธอตอบสั้นๆ สินียิ้มที่มุมปากเล็กน้อยอย่างพอใจ ในขณะที่สายตายังคงจ้องมองใบหน้าของกัญญาอยู่ 



โรงแรมหรู

รถหรูจอดอยู่หน้าโรงแรม ขาเรียวยาวของสินีก้าวออกมาจากรถ ก่อนที่เธอจะมาหยุดยืนอยู่หน้าโรงแรมข้างกายคือกัญญาที่เดิมตามมาทีหลัง สินีหันไปสบตากับกัญญาครั้งหนึ่งก่อนที่จะเดินเข้าไปในโรงแรม  


ทั้งคู่เดินลัดเลาะมาตามทางเดิน จนถึงห้องอาหารVIP พนักงานโรงแรมเปิดประตูให้ทั้งคู่เข้าไป ภายในห้องชายวัยสี่สิบกว่าใบหน้าท่าทางกวนตีนคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารก่อนแล้ว ชายคนนั้นไว้หนวดไว้เครา สวมชุดสูทสีเทานั่งไขว้ห้าง ในมือถือบุหรี่ เขาสูบมันก่อนที่จะพ่นควันบุหรี่ออกมาสายตาเหลือบมองมาที่ทั้งสอง เขาพายมือไปที่เก้าอี้อีกตัวที่อยู่ตรงกันข้ามกับเก้าอี้ที่เขานั่ง สินีเข้าไปนั่งลงที่เกาอี้ตัวนั้น ก่อนที่จะจ้องมองไปที่ชายคนนั้น ชายคนนั้นยื่นบุหรี่อีกม้วนให้สินี สินีรับมันมาด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ก่อนยื่นให้พนักงานจุดมัน ปกติเธอไม่ค่อยได้สูบมัน แต่เมื่ออีกฝ่ายเสนอมาสินีจึงต้องรับมาสูบตามมารยาท  

"ว่าไงครับคุณสิ...ยังสวยไม่สางเลยนะครับ..." ชายคนนั้นเอ่ยก่อนที่จะสูบบุหรี่แล้วพ่นควันออกมาอีกครั้ง สินีแสยะยิ้มเล็กน้อยก่อนพูดว่า 

"คุณเองก็...ยังเหมือนเดิมนะคะ หน้าตาท่าทางกวนส้นตีนแบบเนี้ย..." สินีเอ่ยติดตลกแซวอีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ชายคนนั้นยิ้มออกมาในทันที 

"ผมจะคิดว่าเป็นคำชมละกันนะ.." เขาพูดพลางจ้องมองมาที่สินี 

"เข้าเรื่องกันมาเลยดีกว่าค่ะ...จะได้ไม่เสียเวลา.." สินีเอ่ยพลางยกมือขึ้นกอดอก ชายคนนั้นบี้บุหรี่กับที่เขี่ยขี้บุหรี่ก่อนที่จะพูดขึ้นว่า

"เราก็ทำการค้าขายกันมานานแล้วนะคุณสิ จริงๆผมก็ไม่ได้อยากให้มันมีปัญหาหรอกนะ แต่แหม... เม็ดเงินมันล่อตาล่อใจจริงๆเลย ลูกค้ารายเนี้ยจริงๆผมควรจะได้เป็นผู้ซื้อขายกับเค้านะ อันนี้แหละที่ผมไม่เข้าใจ ทำไมคุณถึงทำทุเรศๆแบบนี้กับผมล่า.." ชายคนนั้นเอ่ยในขณะที่ยังไขว้ห้าง จ้องมองใบหน้าของสินีด้วยใบหน้ากวนส้นตีน

"ใครกันแน่คะ ที่กำลังทำตัวทุเรศๆ ชั้นว่าลูกค้ามีสิทธิ์เลือกนะคะ ว่าเค้าจะชอบทำการค้ากับใคร คุณน่ะ..มันมีปัญญาแต่หามีสมองไม่ คนที่ไม่ฉลาดด้านธุรกิจอย่างคุณน่ะ ก็สมควรแล้วล่ะที่เค้าจะไม่เลือก..ชั้นพูดถูกต้องไหมคะ" สินีเอ่ยด้วยใบหน้าเรียบเฉยก่อนจะแสยะยิ้มเล็กน้อย

"55555+ แหมๆๆ มั่นใจจังเลยนะคุณสิ เอาแบบนี้ไหมล่า เพราะดูท่าแล้วคุณคงจะไม่ยอมถอนตัวง่ายสิน่ะ" ชายคนนั้นเอ่ยก่อนที่หยิบบางอย่างจากกระเป๋าออกมาวาง สินีจ้องมองสิ่งของที่อยู่ตรงหน้ามันคือปืนลูกโม่สีดำเงิน สินีไม่มีได้มีท่าทีตกใจแต่อย่างใดเธอแสยะยิ้มออกมาเล็กน้อย

“คิดจะขู่ชั้นเหรอ...” สินีพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย ชายคนนั้นแปลกใจเล็กน้อยที่สินีไม่ได้มีท่าทีจะหวาดกลัวแต่อย่างใด เขามองที่ปืนบนโต๊ะสลับกับมองหน้าของสินีอยู่สักพัก

“งั้นเรามาเดิมพันกันมั๊ยละ...ด้วยชีวิต” ชายคนนั้นเอ่ยก่อนที่จะหยิบลูกกระสุนออกมาจากกระป๋า 1 นัด เขาแสยะยิ้มออกมาก่อนที่จะใส่มันลงไปในกระบอกปืน ชายคนนั้นหมุนมัน 1 ครั้ง ก่อนที่จะวางไว้บนโต๊ะอย่างเก่า

“ถ้าคุณสิเจ๋งพอ...ผมก็ยินดีถอยให้ ว่าไง..” ชายคนนั้นเอ่ยพรางยิ้มที่มุมปากและพายมือไปที่ปืน

“จะเอาแบบนี้ใช่มั๊ย...” สินีเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉยเช่นเคย ชายคนนั้นค่อยๆเอื้อมมือไปหยิบปืนขึ้นมา เขาจูบที่ปากกระบอกปืน 1 ครั้งและแสยะยิ้ม

“งั้นเราขอเริ่มก่อนละกัน ออ..ปืนมี 6 นัดนะ” พูดจบเขาก็อ้าปากกว้างจ่อกระบอกปืนเข้าไปในปากแล้วยิงทันที


แก๊ก!!!!

การเหนี่ยวไกครั้งที่ 1 ไม่เป็นผล ปืนไม่มีลูก ชายคนนั้นฉีกยิ้มพร้อมกับหัวเราะเสียงดัง

“ฮ่าๆๆๆ  ตาคุณแล้วคุณสิ...”ชายคนนั้นเอ่ยก่อนที่จะวางปืนลง เขาพายมือไปที่กระบอกปืน สินีหยิบปืนขึ้นมาทันทีแบบไม่รีรอ กัญญาดวงตาเบิกกว้างขยับตัวเข้าไปหาสินีในทันที

“นายหญิง...” เธอเอ่ยเรียกอีกฝ่ายอย่างเป็นห่วง สินียกมือขึ้นขว้างกัญญาไว้ก่อนพยักหน้าให้อีกฝ่ายเล็กน้อยด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึกเช่นเคย ก่อนที่เธอจะจ่อกระบอกปืนไปที่ศรีษะแล้วเหนี่ยวไก



แก๊ก!!!!

การเหนี่ยวไกครั้งที่ 2 ไม่เป็นผลเช่นกัน สินีแสยะยิ้มออกมาก่อนวางปืนลงส่งให้อีกฝ่าย เธอพายมือให้ชายคนนั้นบ้าง ชายคนนั้นมีสีหน้าที่ผิดหวังเล็กน้อยก่อนที่เอื้อมมือไปหยิบปืนแล้วอ้าปากเหนี่ยวไกในทันอย่าไม่รีรอ



แก๊ก!!!!

การเหนี่ยวไกครั้งที่ 3 ไม่เป็นผลเช่นกัน


ตึ้ง!!!!

ชายคนนั้นโยนปืนลงบนโต๊ะแล้วยิ้มอย่างร้ายกาจ

“พอเหอะน่าคุณสิ..ถ้าคุณตายไปวงการของเราคงจะต้องเสียพันธมิตรสวยไป มันน่าเสียดายออก...หึ หึๆๆๆ”  ชายคนนั้นเอ่ยพรางยิ้มเยาะ สินีจ้องมองปืนบนโต๊ะเหงื่อเม็ดใสๆไรย้อยมาตามไรผม เธอเองก็มีความกังวลอยู่มากเกี่ยวกับกระสุนนัดต่อไป

“คุณสิ..” กัญญาเอ่ยเรียกชื่อสินีด้วยท่าทีเป็นห่วงอีกครั้ง สินีได้แต่นิ่งเฉย ก่อนที่จะตัดสินใจเอื้อมมือไปหยิบปืนขึ้นมาจ่อที่ขมับเช่นเคย

“คุณพูดแล้วห้ามคืนคำนะคะ..เพราะไม่อย่างนั้นสิ่งเดียวที่จะรอคุณอยู่ก็คือความตาย...” สินีเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังในขณะที่ปืนยังจ่อที่ขมับอยู่ ชายคนนั้นกลืนน้ำลายลงคอช้าๆก่อนที่



แก๊ก!!!! แก๊ก!!!! แก๊ก!!!!

สินีเหนี่ยวไกปืนที่เหลือจนหมด ก่อนที่จะโยนปืนลงบนโต๊ะท่ามกลางสายตาของชายคนนั้นที่อ้าปากค้าง เขาไม่คิดว่าสินีจะกล้าทำอะไรแบบนี้

“ฮ่าๆๆๆๆ กระสุนด้าน  ฮ่าๆๆๆ ชั้นคงจะชั่วเกินกว่าที่สวรรค์จะรับพิจารณาแล้วมั้งค่ะ...” สินีเอ่ยอย่างสะใจ ชายคนนั้นกัดริมฝีปากแน่นพรางคิดว่าเป็นความโขคดีที่ผิดคลาดของผู้หญิงคนนี้จริงๆที่กระสุนที่เขาใส่ดันยิงไม่ออก ก่อนที่เขาจะล้วงมือเขาไปในกระเป๋าเพื่อหยิบไม้ตายสุดท้ายที่เตรียมมา ชายคนนั้นลุกพลวดพลาดขึ้นทันที

“อย่าอยู่เลยสินี!!!!!!.” เขาตะโกนพรางจ่อปืนมาที่ใบหน้าของสินี



ปัง!!!!!!!

สิ้นเสียงปืนร่างของชายคนนั้นก็ล่มลงในทันที กัญญาใช้ปืนจ่อยิงตัดขั้วหัวใจของเขาก่อนที่เขาจะยิงสินีเจ้านายของเธอ เหล่าผู้ติดตาม 3- 4 คนของชายคนนั้นรีบควักปืนออกมาในทันที



ปัง!!!!!  ปัง!!!!! ปัง!!!!!  ปัง!!!!!

กัญญาจัดการยิงสวนเหล่าผู้ติดตามทั้งหลายจนล้มลงจนหมด กัญญาค่อยๆเก็บปืนเข้าที่เดิมอย่างช้าๆ ก่อนจะหันไปถามสินีที่นั่งนิ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่า

“เป็นอะไรรึเปล่าค่ะ” สินีนัยน์ตาค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด น้ำตาเม็ดใสๆกำลังเออที่หางตา

“ชั้นเดาเอาน่ะ ตอนที่หมอนั่นโยนปืนลงบนโต๊ะ ชั้นแค่คิดเล่นๆว่ามันอาจจะทำให้ปืนด้านได้ แต่จริงๆแล้วชั้นกลัวกาญ..ถ้าเกิดว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่ชั้นคิด ปานนี้ชั้นก็คง...” เธอเอ่ยก่อนที่น้ำตาเม็ดใสๆจะไหลลงอาบแก้ม กัญญามองอีกฝ่ายด้วยแววตาที่เศร้าหมองลง ธุรกิจนี้มันมีความเสี่ยง นอกจากคุกแล้วก็ความตายนี้แหละที่อาจจะมาเยือนโดยไม่ทันตั้งตัว กัญญาขยับตัวเข้าไปใกล้ๆ เธอใช้มือข้างหนึ่งโน้มศรีษะของอีกฝ่ายให้เข้ามาแนบที่หน้าท้องของเธอ

“ไม่เป็นไรแล้วค่ะ...มันจบแล้ว...”


​----------------------------------------------------------------------------------------

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว