ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Step Father : Ep.5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.6k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ส.ค. 2560 17:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Step Father : Ep.5
แบบอักษร

​Step father ep.5

"เออ โกรธจนร้องไห้"​


ผมสำรวจตัวเองในกระจกก่อนจะออกจากห้อง โอเค ถือว่าพอใช้ได้ เสื้อแขนกุดสีขาวบางๆ ไม่ใส่เสื้อกล้าม น้ำหกใส่ก็เห็นหมดแหละครับ ส่วนกางเกงก็ใส่ขาสั้นสีดำ


เหมือนจะขาดอะไรไปแฮะ!


คิดได้เช่นนั้นผมก็ยังไม่ลืมหยิบลิปไอซ์ ปาดนิดปาดหน่อยให้พออมชมพูน่าจูบ


พอเช็คว่าครบทุกอย่างแล้วผมก็รีบออกจากห้อง แต่ก็ยังไม่ลืมโทรศัพท์และกระเป๋าตัง(ป๋า)


พอออกจากห้องเท่านั้นแหละ ผมก็เห็นชายชุดดำหน้าตาน่ากลัวยืนคุมอยู่หน้าห้อง 4 คน


คุมทำไมวะ อ่อ


กลัวไปเห็นป๋ากับเมียมันหรอ

อุปส์ ซอรี่


พอพวกการ์ดชุดดำได้ยินเสียงเปิดประตู ก็รีบหันมาทางต้นเสียงทันที พอมองมาเท่านั้นแหละ แต่ละคน อ้าปากค้างกันใหญ่เลย         


ก็ผมหล่อ


“คุณไทม์ไลน์จะไปไหนครับ” แต่แล้วก็มีคนๆหนึ่งรู้สึกตัวก่อนเลยถามผมขึ้น


“พวกคุณก็รู้นี่ว่าผมจะไปไหน” ผมตอบ


“ไปทำไมครับ” ชายชุดดำคนเดิมถามมาอีก


“อย่าแกล้งโง่สิครับ” ผมก็ตอบกลับไปอีกเช่นเคย


ผมเห็นพวกการ์ดหน้าเสียไปนิดๆ


เหอะ! เก่งจริงๆเลยพวกนี้ อย่าคิดว่าผมโง่ดิ ผมไม่ใช่นางเอก เอ้ย นายเอกที่จะมาร้องไห้กะอีแค่จับได้ว่าผัวมีชู้


ไม่สิ ผมไม่มีผัวนิ


“อ้อ อย่าโทรไปฟ้องนายพวกคุณละ อย่าหาว่าผมไม่เตือน” ผมบอกก่อนจะเดินไปขึ้นลิฟไป


ก่อนลิฟจะปิด ผมเห็นพวกเขาทำหน้าอ้อนวอนขอร้องมาให้ผมด้วยแหละครับ


ขำเป็นบ้า


แล้วทำไมพวกเขาต้องกลัวผม อันนี้ผมก็ไม่รู้ครับ


แค่ขู่ๆไป


จะบอกหรือไม่บอกก็แล้วแต่ เพราะ ผมไม่กลัว ตอนนี้อารมณ์ของผมมีอยู่อย่างเดียวคือ อยากปลดปล่อย อยากร้องไห้ แต่ร้องไม่ได้ ผมเป็นผู้ชาย ผมต้องเข้มแข็ง


ถ้าป๋ามั่วได้ ผมก็มั่วได้เหมือนกัน แฟร์ๆดี


จากที่เดินออกมาจากในตัวคอนโดแล้ว


“ไปไหนอีหนู” ลุงถามผมเมื่อผมขึ้นรถแล้ว


“ผับ D ครับ” ผมบอกลุกก่อนจะมองออกไปนอกกระจกรถ ผมชินแล้วที่คนขับรถหรืออะไรก็ตามแต่เรียกผมเหมือนผมเป็นผู้หญิง


*ทำถูกแล้ว ที่เธอเลือกเขาและทิ้งฉันไว้ตรงกลางทาง

เมื่อตัวเธอ พบคนที่ดี ที่เธอวาดไว้ในหัวใจ

ปล่อยมือฉัน ถูกแล้ว ให้ใจของฉันปวดร้าวแค่ไหน

ยอมฝืนใจให้เธอ เดินจากฉันไป

เมื่อรู้ว่าเธอ มีคนที่พาไปถึงปลายทาง


“ลุงครับ เปลี่ยนเพลงหน่อย” ผมบอกทันทีที่ได้ฟังท่อนท่อนหนึ่งของเพลง

เหอะๆ ทำถูกแล้วที่เลือกเขา โอ้ย ห่ามึง


** ไม่ทันได้เตรียมใจ เมื่อเห็นเธอเดินจากไป

และตัวฉันคงทำได้ แค่เพียงต้องยอมรับความจริง

ได้แค่เกิดมาเป็นทั้งคนที่รักเธอ และคนที่เธอทิ้ง

คำบอกรักทุกวันที่ฉันนั้นเคยได้ยิน ไม่มีอีกแล้ว


ลุงอกหักหรอวะ


เปิดมาแต่ละเพลงโคตรตรงอะ


รู้สึกเหมือนมีอะไรบนหน้าแฮะ ผมเลยลองแตะๆดู


อ่อ น้ำตานี่เอง


วันนี้เป็นวันที่ผมร้องไห้ และร้องไห้มากที่สุด นับตั้งแต่ ตอนไหนนะ


ซี้ดดดดด


พยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก ใครเป็นเหมือนผมบ้าง ผมจำได้นะว่ามาอยู่บ้านเด็กกำพร้าตอน 6 ขวบ แต่จำก่อนหน้านั้นไม่ได้ พ่อกับแม่ แม่แต่ชื่อยังนึกไม่ออก พวกเขาชื่ออะไรน่ะ


“โอ้ยยยยย” พอผมพยายามคิดไหร่ ก็คิดไม่ออก และของแถมของมันคือ การที่ผมต้องปวดหัวเจียนตาย


“เป็นไรนังหนู ไปโรงพยาบาลไหม” ลุงคนขับแท็กซี่ถาม


“ไม่เป็นไรครับ” ผมบอก “ลุงครับ ตอนไหนจะถึงครับ” ผมถามลุงก่อนจะมองนาฬิกาที่ข้อมือของตัวเอง 2 ทุ่ม 40 ผมออกจากคอนโดป๋าตอน 2 ทุ่ม 30 ผ่านไปแล้ว 10 นาที ลองเอาเวลาที่ผมแต่งตัวมารวมกับเวลาที่ขึ้นแท็กซี่ 10 + 10 เฮ้ย 20 นาทีแล้ว


“โอ้ยยย เอ็งก็ดูดิ รถติดนิ ไม่เห็นหรอ” ลุงบ่นผม


“งั้นไม่เป็นไรครับ ผมลงตรงนี้แหละ ไม่ต้องทอนครับ” ผมควักเงินจากกระเป๋าตังป๋า แบงค์ร้อย 3 ใบ “บวกค่าเสียเวลาด้วยครับ” ผมพูดขึ้นมาอีก เพราะ เมื่อกี้ลุงเหมือนกำลังหาเงินทอนมาให้ผม “ขับรถระวังๆนะครับ” ผมบอกก่อนจะปิดประตูรถแล้วลงตรงนั้น


จากตรงนี้ไปก็ไม่ไกลเท่าไหร่ ประมาณ 500 ร้อยเมตร


ถือว่าลดน้ำหนักไปในตัว


PUB D


ตอนนี้ผมถึงหน้าผับแล้วครับ 500 เมตร นี่ไม่ไกลเลยจริงๆครับ แต่ทำให้เสียเหงื่อเยอะเหมือนกัน ทั้งเนื้อทั้งตัวก็เปียกเหงื่อหมดจนเสื้อๆขาวบางๆของผมแนบชิดติดตัวของผม


อ่า แบบนี้สิที่ต้องการ


“ดีพี่เอดส์” ผมทักทายพี่มันเท่านั้นก่อนจะเดินเข้าไปผับแบบหน้านิ่งๆ


ตลอดทางที่ผมเดินเข้ามา ผมเห็นนะครับ ว่าคนพวกนั้นมองผมด้วยสายตาโลมเลีย


แล้วใครสนวะ


พอผมเข้ามาข้างใน ผมก็เห็นเพื่อนๆผมนั่งอยู่โต๊ะประจำของเรา แปลก ขาดปาร์ค ผัวมา แต่เมียไม่มานี่คือไร อ่ออ


จมเตียง

“ไงมึง” พวกมันทักผม


“ไหน” ผมถาม


“ซ้าย มุม” ผมก็หันไปตามที่มันบอก


แหมมมม ตอนนั้นจูบ ตอนนี้ล้วง จ้า ดีมากกก


“เข้มๆแก้ว” ผมบอกไอ้อาร์ทที่อยู่ใกล้ถังน้ำแข่งมากที่สุด แล้วก็เดินเข้าไปนั่งข้างใน ที่ที่เห็นวิวมันล้วงอีผู้หญิงดีสุด


อุ้ย ขอโทษครับ พอดีเป็นคนตรงๆ


“จัดไปครับเพื่อน” พูดเสร็จมันก็ลงมือชงเหล้าให้ผมทันที


ไอ้ห่า จะให้กูเป็นตับตายเลยหรอ โคตรเข้ม


“ครั้งเดียวติด” อาร์ทบอกอีก แล้วก็ยื่นแก้วมาให้ผม


“เออ” ผมก็รับมาดื่มอย่างว่าง่าย


อยากเมาจนเละเทะสุดก็วันนี้


“มึง คือมึงเข้าใจกูป่ะ อีเหี้ยแบบ เหมือนกูโดนหลอกอะ ถ้ารู้งี้กูยอมให้พี่แฟรงค์แทงตั้งแต่ ม.4 แล้ว” ผมพูดออกมาเพราะฤทธิ์เหล้าพาไป


พี่แฟรงค์คือนักกีฬาโรงเรียนครับ หล่อ สมาร์ท เก่ง รวย คือครบ แต่พี่เขามาชอบผม ตอนแรกก็ว่าจะคบนะครับ แต่เพราะ รอป๋าอยู่เลยไม่ แค่ไขว่เขวนิดหน่อย


“สัดเหอะ” ไอ้เม้าท์ด่าผม


“มึงดูดิ กูแค่ไม่มีนม กูแค่ไม่มี... เหมือนผู้หญิงอะ เออ กูขอโทษที่เกิดมาเป็นผู้ชาย” จากที่คิดว่าตัวเองเข้มแข็งมากแล้ว แต่มันใช้ไม่ได้กับเรื่องของป๋าเลยซักนิด  


“เฮ้ยยยๆ มึง ใจเย็นนนๆ” แล้วไอ้อาร์ทก็ขยับเข้ามาหาผม แล้วตบไหล่นิดๆ


“กูโอเค เต้นละ บายยย” ผมบอกก่อนละเดินไปบนฟลอ


“ไอ้สัด อารมณ์เปลี่ยนง่ายโคตร” ผมได้ยินเสียงไอ้เม้าท์บ่นไล่หลัง


“เฮีย ขอเพลงแรงๆหน่อย วันนี้ขอเละ” ผมบอกพี่ดีเจหรือไอ้พี่ดีจ


“จัดไปเว้ยมึง” พี่เขาก็ตอบกลับมาแล้วเปลี่ยนเพลงทันที


เฮ้ยยย มันใช่


ผมก็เตรียมท่าอยู่เสาก่อนจะเคลื่อนตัวไปตามจังหวะมันมันของเพลง


ตอนนี้ผมได้ยินแค่เสียงเพลง เสียงคนกรงคนกรี๊ดผมก็ไม่ได้ยิน ตาผมก็เริ่มมัวๆ แต่พอเห็นและสัมผัสได้อยู่ว่ามีผู้ชายขึ้นมาเต็นกับผมด้วย 2 3 คน 


จู่ๆ ก็มีผู้ชายคนหนึ่งขึ้นมาหาผมด้วยท่าทางเกรี้ยวกราด


แหมมมมม เมื่อกี้ยังเห็นล้วงกันอยู่เลย


“ไอ้แมว กลับบ้าน!!” แล้วป๋าก็ตะคอกเสียงดัง แถมยังหันไปมองไอ้ผู้ชาย 2 3 คนที่เต้นกับผมเมื่อกี้ ไม่พอ ยังหันไปด่าพี่ดีเจทางสายตาอีก ทำเอาพี่ดีเจปิดเพลงแทบไม่ทันเลยครับ ทุกคนที่มุงดูผมอยู่ก็เริ่มทยอยกลับเข้าที่ตัวเอง อ้าว ไม่อยากเสือกแล้วหรอ


“ใครวะ” ผมก็ตอบเสียงอ้อนแอ้น


“ผัวมึงไง!!” ป๋ากระแทกเสียงกลับมา


ไม่มีผัว” ผมตอบกลับไป


ก็จริงไม่ใช่หรอที่ว่า เอากันแล้ว ถึงเรียกว่าผัว


“แบบไหนที่เรียกว่าผัว” ป๋าถามผมกลับ


“เอากันแล้วไงถึงเรียกว่าผัวได้ ไม่รู้ไง” ผมก็ตอบอย่างกวนตีนไป


“เออ” ป๋าพูดเสร็จก็อุ้มผมในท่าเจ้าสาวแล้วเดินออกมาจากผับ


ยังมิวายเป็นที่จับจ้องไปทั่วผับ แถมยังโดนแซวจากพี่หนึ่งแหละพวกพี่ๆการ์ดหน้าผับ


“จะพาไปไหน” ผมถามป๋าตอนที่นั่งอยู่บนรถแล้ว แถมยังไปทางที่ไม่ใช่ทางไปคอนโดป๋า


“บ้าน” ป๋าตอบมาคำเดียวด้วยน้ำเสียงแข็งๆ เหมือนบอกว่าโกรธมึงอยู่


“ไปทำไม” ผมถามเสียงเย็น


“ไปเอา จะได้มีสิทธ์ความเป็นผัว” ป๋าตอบเสียงแข็งๆแถมยังคงความจริงจังภายในเสียง


“เออ” เป็นครั้งแรกที่ผมตอบป๋าด้วยคำพูดและน้ำเสียงแบบนี้


ป๋าหันมามองผมด้วยสายตาโหดๆ แล้วก็เร่งเครื่องยนต์ให้มันขับเคลื่อนด้วยความรวดเร็ว คิดว่าผมกลัวหรอ


ที่ที่ผมกับป๋าอยู่ตอนนี้คือบ้านที่โคตรจะหลังใหญ่ พอป๋าจอดรถเสร็จ ผมที่อึ้งอยู่กับความใหญ่โตของบ้านก็ไม่ทันสังเกตุว่าคนที่ตัวใหญ่กว่าตัวเองเดินอ้อมรถมาทางประตูข้างๆผมแล้ว ก่อนจะเปิดประตูแล้วอุ้มผมในท่าเดิมแล้วก็เดินเข้าบ้านด้วยทวงท่าที่โคตรจะเกรี้ยวกราด


คิดว่าได้กัน สถานะป๋าเป็นผัวแล้วคิดว่ามันจะจบง่ายๆหรอ


งานนี้ต้องมีคนรับผิดชอบน้ำตาทุกหยดที่ผมเสียไป


คนๆนั้น


คือป๋า J


* ทิ้งไว้กลางทาง - POTATO

** แหลก -Season Five​    

...............................................................

Writer

​ขอโทษที่มาช้าจ้าาาาา วันนี้งานยุ่งนิดๆ แต่พอหาเวลามาลงได้อยู่

ตอนหน้ามาดูกันว่าน้องแมวจะโดนไหม แล้วเรื่องป๋ากับผู้หญิงคนนั้นละ

ติ ชมได้เด้อออออออออ


ความคิดเห็น