นิยายเรื่องนี้มีตัวละครจาก เล่ห์ปรารถนา มาเดินเล่นเป็นระยะ ๆ ใครที่ยังไม่เคยอ่านก็สามารถอ่านเรื่องนี้ได้อย่างเข้าใจ แต่ถ้าใครที่อยากรู้จักกับไทเกอร์ให้มากขึ้นก็ตามไปอ่านกันที่เรื่อง เลห์ปรารถนา กันได้นะคะ รักทุกคนค่ะ

ชื่อตอน : 5 เด็กน้อย

คำค้น : ลวงปรารถนา แต่งงาน เฮีย เปย์ หนู nc 25+ ployx อ่านฟรี ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2560 13:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5 เด็กน้อย
แบบอักษร

เภตราดึงดันไปเรียนหนังสือในวันถัดไปจนได้ ไม่ว่าสามีจะหลอกล่ออย่างไรหล่อนก็ไม่สน สวิตต์จำต้องยอมตามใจไปส่งที่ มหาวิทยาลัยแต่โดยดี

“รีบเรียน รีบกลับ เดี๋ยวแวะมารับเข้าใจไหม”

เด็กน้อยไม่ตอบเปิดประตูรถได้ ก็ออกเดินไปหากลุ่มเพื่อนทันที

“พู่กัน ลูกชายเจ้าของบ้านมาส่งแกทุกวันเลยหรอ”

ดาวเพื่อนสาวถามอย่างอดใจไม่อยู่

“ไม่ทุกวันหรอก วันนี้เฮียเขาว่างน่ะ”

“ใช่หรอ”

เพื่อนสาวเหมือนยังไม่เชื่อหากชายหนุ่มคนเดียวในกลุ่มรีบตัดบท

“เชื่อพู่กันเหอะ มารีบไปเข้าคลาสเหอะวิชานี้ยากด้วย”

เมื่อคนทั้งกลุ่มเฮโลกันเดินไป เภตราก็ลืมโลกของเขาและเธอเสียสนิท  กลับกลายเป็นเด็กน้อยวัยใสที่เรื่องเรียนเท่านั้นจะทำให้เธอกลุ้มใจได้มากที่สุด

เภตราข้องใจนิดหน่อยเมื่อสวิตต์มารับได้ตรงเวลาทุกครั้ง เขารู้ตารางเรียนหล่อนได้ยังไงกันนะ ในเมื่อไม่เคยถามแม้แต่ครั้งเดียว ชายหนุ่มเดินตรงเข้ามาหาเมื่อเห็นหล่อนยังรั้งรอไม่ยอมกลับ ทุกคนยกมือไหว้เขาอย่างพร้อมเพรียง ยกเว้นผู้ชายคนเดียวในกลุ่มที่ยกมือไหว้ช้ากว่าในทุก ๆ ครั้ง เขาเห็นเด็กคนนั้น ยังกุมข้อมือพู่กันโดยไม่ปล่อยด้วยซ้ำ ตอนที่เดินเข้าไปหา

“เพิ่งเรียนเสร็จหรือ พู่กัน”

เขาถามก่อนจะยิ้มกว้าง อารมณ์ดีขึ้นนิดหน่อยเมื่อเห็นสาวน้อยบิดมือออกจากการเกาะกุม

“ค่ะ เฮีย”

“ถ้างั้น กลับบ้านกันเลยไหม”

เขาถามขณะที่สาวน้อยอ้ำอึ้ง

“มีอะไร”

สวิตต์ไวเสมอกับความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์แม้เพียงเล็กน้อย

“เอ่อ เฮียคะ วันนี้พวกเราจะไปกินจิ้มจุ่มกัน เฮียให้พู่กันมันไปกับพวกเราซักวันได้ไหมคะ”

สาวน้อยใจกล้าที่สุดในกลุ่มถามคำถามขึ้นมา เภตราทำหน้าบอกไม่ถูกก่อนจะลอบมองมายังเขา

“ได้สิ ทำไมไม่ได้”

เขาบอกอย่างใจกว้าง กระตุกยิ้มไปยังหนุ่มน้อยอย่างประกาศศึก

“แล้วจะไปกันยังไง ให้เฮียไปส่งไหม”

“ไม่ต้องครับ ผมขับรถมา”

อัทฒ์ตอบเสียงดังฟังชัด อ้อ พ่อแม่มันรวยด้วยสินะ ชายหนุ่มคิดในใจ

“ได้หรอ ไปกันตั้งเจ็ดแปดคน เบียดกันเปล่า ๆ แบ่งมารถเฮียบ้างก็ได้”

“หูยยยย เขาขอขึ้นรถใหม่”

เสียงสาวๆ แย่งชิงกันขึ้นรถย่ิงทำให้สวิตต์ยิ้มกว้างมากขึ้น รอยยิ้มนั้นเผื่อแผ่ไปถึงหนุ่มน้อย ก่อนจะยักคิ้วให้อย่างยียวน ไล่ต้อนสาว ๆขึ้นรถ พาไปส่งยังที่หมายแต่โดยดี

“อย่าเพิ่งลง พู่กัน”

เขาเรียกหล่อนไว้ตอนเพื่อนๆ เดินจากไปหมดแล้ว ยื่นเงินสดปึกหนาให้โดยไม่ได้นับ

“คะ”

หล่อนมองของที่มือเขาอย่าง งง ๆ

“เอาไว้ใช้ไง มีหรอ”

ตอนนี้เขาก็กลายเป็นเสี่ยอย่างสมบูรณ์แล้วสินะ ส่งเสียเด็กน้อยเรียนแถมยังให้ค่าขนมอีก เขาคิดอย่างครึ้มอกครึ้มใจ  ขาดอยู่แค่เรื่องเดียว เด็กน้อยไม่ยอมบอกใครว่ามีเสี่ยเลี้ยงอยู่แล้วทั้งคนนี่แหละ

“หนู” เภตราอิดออด เขารู้ไหมนะว่าเงินที่ให้เยอะแค่ไหน

“เอาไปเถอะ เผื่อซื้ออะไรเข้าห้องด้วย ถ้าเฮียหิวแล้วไม่มีอะไรกิน คนลำบากน่ะพู่กันนะ” ชายหนุ่มลงมือข่มขู่ เภตรายกมือไหว้ก่อนจะรับเงินไปโดยดี  สวิตต์มองสาวน้อยเดินเข้าไปหากลุ่มเพื่อน โดยมีชายหนุ่มคนเดิมที่มาถึงก่อนแล้วเดินออกมารับ อารมณ์หงุดหงิดพุ่งขึ้นมานิดหน่อยเมื่อเห็นสาวน้อยคุยด้วยท่าทางร่าเริง ออกรถไปอย่างกระแทกกระทั้น

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว