นิยายเรื่องนี้มีตัวละครจาก เล่ห์ปรารถนา มาเดินเล่นเป็นระยะ ๆ ใครที่ยังไม่เคยอ่านก็สามารถอ่านเรื่องนี้ได้อย่างเข้าใจ แต่ถ้าใครที่อยากรู้จักกับไทเกอร์ให้มากขึ้นก็ตามไปอ่านกันที่เรื่อง เลห์ปรารถนา กันได้นะคะ รักทุกคนค่ะ

4 คนแก่บ้ากาม nc 25+

ชื่อตอน : 4 คนแก่บ้ากาม nc 25+

คำค้น : ลวงปรารถนา แต่งงาน เฮีย เปย์ หนู nc 25+ ployx อ่านฟรี ไม่ติดเหรียญ

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.7k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2560 11:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
4 คนแก่บ้ากาม nc 25+
แบบอักษร

เภตรามองค้อนชายหนุ่มเป็นครั้งที่สาม เมื่อสามีหล่อนตะโกนร้องเพลงลั่นๆ อย่างสบายอารมณ์ มือซ้ายที่คีบบุหรี่ยังถือแก้วเหล้าเอาไว้ด้วยซ้ำ เธอค่อยๆ ทำข้าวผัดปู เมื่อชายหนุ่มร่ำร้องอยากกิน ทำไมทุกอย่างถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ หล่อนเริ่มโมโหตัวเอง หล่อนยังจำถึงท่าทางเอื่อยๆ ตอนที่คุณลภัสบอกให้เขาแต่งงานกับหล่อนได้

“เปย์ น้องอายุ 18 แล้ว แต่งงานให้แม่ซักทีเถอะ”

สาวน้อยก้มหน้าหลบสายตาร้อนแรงนั้น กลั้นหายใจฟังคำตอบ ความที่ยังเป็นเด็กน้อยความฝันก็ยังคงอบอวลอยู่แบบนั้น อดคาดหวังถึงความอ่อนหวานจากเจ้าชายไม่ได้ แต่ซินเดอเรลล่าคงไม่ได้มีอยู่จริง ผู้ชายตรงหน้าก็ไม่ใช่อัศวินขี่ม้าขาวมาจากไหน เขาถึงได้ตอบเสียงยานคางออกมาว่า

“ตามใจแม่เหอะครับ พู่กันจะทนผมได้เปล่าก็ไม่รู้ ไม่ใช่ผมจะดีอะไรนักหนา เด็กขนาดนี้ร้องไห้มาผมไม่รับผิดชอบนะ”

ชายหนุ่มตอบรับเหมือนไม่รู้สึกรู้สา เหมือนการแต่งงานก็ไม่ต่างกับการไปงานเลี้ยงงานนึง เขาไม่แม้แต่สนใจหล่อนด้วยซ้ำ ตอนที่คุณลภัสกำหนดวัน สวิตต์ผลุบๆ โผล่ๆ อย่างที่เขาเคยทำมาตลอด ยังคงควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้ามาบ้านอย่างเปิดเผย หล่อนคงเด็กเกินไปสำหรับเขาจริง ๆ ความเฉยเมยนั้นทำให้หล่อนไม่ทันระวังตัวเมื่อจู่ ๆ เขาก็ครอบครองหล่อนอย่างเร่าร้อนในคืนนั้น เปลี่ยนหล่อนให้กลายเป็นนางอย่างสมบูรณ์

“ถ้าด่าเฮียในใจอีกที โดนตรงนี้แน่”

สวิตต์หยุดร้องเพลง ส่งเสียงข่มขู่

“อย่านึกว่าเฮียไม่เห็นนะ”

สาวน้อยทำปากยื่นอย่างแสนงอน ก่อนจะเทข้าวผัดปูลงจานอย่างกระแทกกระทั้น

“หงุดหงิดอะไรอีกเรา เฮียเห็นค้อนมาแปดร้อยกว่าครั้งแล้ว”

ชายหนุ่มเดินเข้ามาใกล้ กอดหล่อนจากข้างหลัง

“ไม่มีค่ะ กินข้าวเถอะหนูทำเสร็จแล้ว”

สวิตต์ไม่ฟังยกหล่อนขึ้นนั่งบนโต๊ะทานข้าวตอนที่หล่อนพลิกตัวกลับมาบอกเขา ปากบางนั้นจูบเขาซอกคออย่างรุ่มร้อน และเล็มขึ้นมาจนถึงใบหู กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของบุหรี่ที่ติดตัวมอมเมาหล่อนอีกครั้ง เขากดจูบเข้าที่ริมฝีปากสีแดง กดเข้าแล้วถอยออกอย่างกลั่นแกล้งอยู่หลายครั้ง พอหล่อนจะต่อว่า เขาก็ล้วงลิ้นเข้ามาล้ำลึก ดูดดึงให้หล่อนคล้อยตาม มือหนาลูบไล้ไปทั่วขานวล ถกกระโปรงตัวสัั้นขึ้นไปไว้รอบเอว ก่อนจะยื่นมือเข้าแตะต้องหล่อน กดย้ำกระตุ้นเร้าอยู่ภายนอกจนหล่อนรู้สึกถึงความเปียกชื้นของตัวเอง แขนสองข้างโอบรอบคออย่างเผลอไผล แลกจูบกับชายหนุ่มอย่างดูดดื่ม

“เฮียบอกแล้วใช่ไหม ว่าไม่ต้องใส่”

เขาบ่นพึมพำชิดยอดอก มือสองข้างดึงทึ้งซับในสีส้มของหล่อนก่อนจะโยนทิ้งไปอย่างไม่ไยดี เขาปลดปล่อยตัวตนอหังการ์ออกมาอย่างชัดแจ้ง ไม่ปิดบังความต้องการอะไรไว้แม้แต่น้อย เอื้อมมือไปใต้ข้อพับขา ลากหล่อนเข้ามาจนชิด เขาปล้นเสื้อนักเรียนของหล่อนที่เปียกเป็นด่างดวงจากการดูดชิมของเขาออก ชายหนุ่มเหวี่ยงยกทรงที่ไม่เข้าชุดกัน ทิ้งไปแบบไร้ทิศทาง สบตากับหล่อนอย่างร้อนแรง ก่อนจะผลักดันความต้องการเข้าสู่ตัวหล่อน สาวน้อยกัดริมฝีปากบางไว้แน่นพยายามไม่ส่งเสียงร้องให้เขาได้ใจ หากสีหน้าและท่าทางแบบนั้นกลับทำให้ชายหนุ่มรุ่มร้อนขึ้นไปอีก เขาขยำเข้าที่ก้นงอนก่อนจะกดแน่นเพื่อให้แนบชิดอย่างลึกซึ้ง

“อื้อ”

สาวน้อยอดร้องครางออกมาไม่ได้ เมื่อความแน่นตึงนั้นเติมเต็มและลึกซึ้งจนหายใจไม่สะดวก

“ยังเจ็บอีกหรือ”

เสียงถามกระเส่ายังคงห่วงหา เขากอดหล่อนไว้แบบนั้นอยู่ซักพัก ขณะที่ลูบไล้ไปที่ร่างกายเปล่าเปลือยอย่างอ่อนโยน ริมฝีปากบางจูบไล่ไปทั่วไหล่เนียนสวย ยอมให้เธอซบเข้าที่ซอกคออยู่ครู่ใหญ่

“ดีขึ้นหรือยัง”

ทั้งริมฝีปาก และ มือร้ายนั้นยังคงปลุกเร้าเพื่อที่หล่อนจะได้ตอบสนองให้มากกว่าเดิม เขาถอนออกช้า ๆ ก่อนจะเข้าไปใหม่อย่างหนักแน่น โต๊ะกินข้าวตัวหนากระเทือนทุกครั้งที่พายุอารมณ์ซัดสาด สวิตต์กระแทกสะโพกอย่างหนักแน่นและรุนแรง มอบความชิดใกล้ และคับตึงให้กับหล่อน ใช้เวลายาวนานโดยไม่รีบเร่งไปไหน ส่งหล่อนและตัวเขาเองไปถึงปลายทางอย่างสุขสม กอดก่ายอยู่บนโต๊ะ ยอมให้สาวน้อยพิงอกแน่น ๆ นั้นจนหายเหนื่อยแต่ไม่ยอมปล่อยอ้อมกอดตอนที่หล่อนขยับตัวลงจากโต๊ะ

“พอได้อย่างใจก็ทิ้งเลยนะ”

เสียงร้ายกาจต่อว่าหล่อนอีกครั้ง สาวน้อยแดงก่ำไปทั้งลำตัวก่อนจะตวาด

“เฮีย!”

เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะพลิกตัวหล่อนให้หันหน้าเข้าโต๊ะ

“กล้าดุเฮียหรอ เดี๋ยวนี้จะมากเกินไปแล้วนะ”

สิ้นคำต่อว่า ชายหนุ่มก็สอดซุกเข้าอย่างรวดเร็ว

“ดื้อขนาดนี้ต้องโดนทำโทษ”

เขาโผนเข้าหาสุดตัว มือสองข้างท้าวโต๊ะไว้ข้างกายหล่อน บังคับไม่ให้ขยับหนีไปไหน

“เจ็บไหม”

แม้เขาจะทำการผาดโผนแค่ไหน แต่ก็ยังห่วงใยความรู้สึกของสาวน้อยเสมอ ความรู้สึกเร่าร้อนที่ถูกปลุกขึ้นมาซ้ำ ๆ ทำให้เภตราตอบอะไรไม่ได้ ได้แต่ส่งเสียงครางอืออา รับไปเท่านั้น สวิตต์เหมือนจะได้ใจ เมื่อหล่อนตอบรับตัวตนของเขาได้โดยไม่เจ็บปวด เขาดื่มด่ำกับสัมผัสลึกซึ้งอย่างเป็นสุข ขยับโยกอย่างลึกล้ำ ก่อนจะปลดปล่อยออกมาอีกครั้งอย่างไม่อาย

“ดูดดีเหลือเกิน กลัวไม่หลงหรือยังไงฮึ”

ชายหนุ่มพูดกับแผ่นหลังเรียบเนียน ไม่ยอมถอดถอนออกมาด้วยความเสียดาย

“พอเถอะเฮีย เดี๋ยวหนูต้องไปเรียนอีก”

สาวน้อยกลืนน้ำลายข่มความอายก่อนจะร่ำร้อง ยันตัวขึ้นจากโต๊ะอย่างอยากลำบาก

“ไม่ต้องไป วันนี้ลา”

เขาสั่งอย่างเอาแต่ใจ ยิ่งแอ่งร้อนดูดรัดเขาก็แทบจะขาดใจ ไม่ยอมถอดถอนตัวตน กอดหล่อนจากด้านหลังอยู่อย่างนั้น หอบหายใจอย่างเป็นสุข มือซ้ายเกี่ยวไว้ที่เอวคอด ขณะที่มือขวาเอื้อมมือไปเลื่อนจานข้าวเย็นชืดหกเลอะเทอะมากินหน้าตาเฉย

“ข้าวผัดปูอร่อยชะมัด”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว