ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 วางฟอร์ม (1)

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 วางฟอร์ม (1)

คำค้น : สิเน่หาเมียนอกหัวใจ,ธราวุธ,หทัยภัทร

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.5k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ก.ค. 2560 10:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 วางฟอร์ม (1)
แบบอักษร

ตอนที่ 2 วางฟอร์ม (1)


           รถสี่ประตูคู่ใจพ่อเลี้ยงหนุ่มขับเคลื่อนเข้าตามพื้นถนน เหล่าบรรดาคนงานต่างยืนเรียงกลุ่มรอเวลาเข้างาน ต่างให้ความสนใจเมี่ยงมองตามประสา บางคนจับกลุ่มคุยไม่สนใจก็มี

            อากาศในเช้าปลอดโปร่งสดชื่นแจ่มใส แสงอรุณตัดกับนภาสีฟ้าขาวปุ๋ยนุ่น ให้ความรู้สึกสบายกายสบายใจเป็นเนืองนิตย์

            ล้อรถจอดลงสนิทพร้อมกับบานประตูซึ่งเปิดอ้าออก นำพาคนในรถออกมาสู่ภายนอก พ่อเลี้ยงหนุ่มเดินอ้อมไปยังฟากฝั่งประตูอีกด้าน ก่อนบริการเปิดให้กับใครบางคน

            ภาพแม่เลี้ยงสาวพร้อมลูกน้อยก้าวลงจากรถเรียกเสียงฮือฮาให้แก่คนงานในไร่ไม่น้อย เพราะนี้คือครั้งแรกกระมังที่พ่อเลี้ยงหนุ่มพาเมียพาลูกเข้าไร่ พร้อมกันทั้งสองคน จะไม่ให้แปลกใจได้อย่างไรกัน

             "พ่อเลี้ยงผีเข้าหรือเปล่าวะนางอ้อย" หนึ่งในคนงานวันกลางคนเอ่ยขึ้น นัยน์ตากระพริบปริ่มๆ ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็น

            "เออว่ะ ปกติเห็นคุณแอ้มเธอมาส่งข้าว ส่งเสร็จก็กลับ ข้าก็อยู่มาตั้งนานพึ่งจะเคยเห็นเป็นครั้งแรกว่าพ่อเลี้ยงพาเมียพาลูกเข้ามาอวดคนในไร่ ใครเขาก็รู้กันว่าพ่อเลี้ยงมีคนรัก" คนที่ชื่ออ้อยออกความคิดเห็นกับความจริงที่รู้ๆกัน แต่ไม่มีใครกล้านำมาพูด เรื่องเจ้านายหาใช่เรื่องที่ลูกน้องจะนำมาพูดให้ต้องเดือดร้อน ปกติพ่อเลี้ยงจะพาลูกน้อยมาเที่ยวบ้างแต่ไม่เคยติดแม่ของลูกมาด้วยสักครา ก็คงจะมีแต่คราวนี้กระมัง

          "น้ำหยดลงหินหินมันยังกร่อน นับประสาอะไรกับใจคนวะ" 

          "แล้วคนโดนอะไรหยดใส่ล่ะป้า" ผู้ซึ่งเป็นรุ่นหลานร่วมอาชีพเดียวกันแกล้งถามพลางหัวเราะคิกคักชอบใจ

          "เดี่ยวเอ็งจะโดนทีนนางเจี๊ยบ"

          "ได้เวลาเข้างานละ แยกย้ายกันไปทำงาน ไปๆ" หัวหน้าคนงานผู้มีนามว่าลุงพันกรในวัยห้าสิบปี ประกาศป้องบอกแก่คนงาน โบกไม้โบกมือเป็นสัญลักษณ์ ก่อนหันมาคุยกับพ่อเลี้ยงหนุ่มที่กำลังอุ้มบุตรสาวไว้แนบอก "พ่อเลี้ยงจะเข้าไปพร้อมกันเลยไหมครับ"

          "เดี่ยวผมตามไปดู ฝากด้วยนะครับ" พ่อเลี้ยงหนุ่มเอ่ยบอกกับลุงพัน เนื่องด้วยอยากไปส่งลูกน้อยที่เรือนเล็กเสียก่อน กระนั้นแดดอ่อนๆในยามเช้าสายลมพัดอ่อนแตะต้องผิวกายเด็ก เป็นการสร้างภูมิคุ้มกันอย่างหนึ่ง เป็นลูกชาวไร่ชาวสวนก็ต้องแข็งแรงเป็นพิเศษ

          "ครับ นานๆก็ได้นะครับพ่อเลี้ยง" ลุงพันเอ่ยแซวส่งรอยยิ้มฝากไปถึงแม่เลี้ยงของไร่เพลงลม ซึ่งยืนระบายยิ้มอยู่ด้านข้างผู้เป็นสามี

          "รีบไปเถอะครับลุง" คนโดนแซ็วบ่ายเบี่ยง เลี่ยงบทสนทนาแสร้งทำหน้าดุบอกเสียงแข็ง ทั้งที่สายตากำลังอมยิ้ม

          ไร่เพลงลมปลูกผลไม้หลายชนิดๆ โดยมีการแบ่งแปลงวัดพื้นที่สำหรับการเพาะปลูกผลไม้แต่ละชนิดได้อย่างลงตัว เนื่องด้วยมีพื้นที่มากอีกฟากฝั่งของไร่องุ่นจึงทำเป็นรีสอร์ทขนาดไม่เล็กและไม่ใหญ่มาก เหมาะแก่นักท่องเที่ยวที่ชอบธรรมชาติสิ่งแวดล้อม อยากสัมผัสบรรยากาศแสนสดชื่นมากกว่าฝุ่นควันในตัวเมือง

          ในส่วนของธราวุธนั้นเขาจะให้ความสนใจดูแลขั้นตอนและการดำเนินการในไร่มากกว่า ส่วนรีสอร์ทนั้นผู้เป็นมารดารับในส่วนของการดูแลสานต่อธุรกิจจากบิดาหลังที่ท่านเสียได้ไม่นาน เขาจะมีเข้าไปดูคอยช่วยบ้าง แต่ผู้หญิงแกร่งอย่างมารดาลุยคนเดียวสบาย

          ในช่วงนี้องุ่นสายพันธ์คาร์ดินัลใกล้ช่วงเก็บเกี่ยวจึงต้องให้ความดูแลเป็นพิเศษ ทั้งเรื่องเชื้อโรคและแมลงเพราะอาจส่งผลต่อกำไรที่อาจหดหายลงไปได้ ในส่วนขององุ่นพันธุ์ไวท์มะละกาใช่เวลานานกว่าแต่ก็ให้กำไรงามกว่าเช่นกัน

          "ถ้าคุณทิมรีบแอ้มพาลูกไปเรือนเล็กคนเดียวก็ได้นะคะ ใกล้แค่นี้เอง" เพราะรู้ว่าชายหนุ่มรักและทุ่มเทให้กับไร่แห่งนี้มากเพียงใด จึงไม่อยากเขาต้องมาเสียเวลาอันมีค่าไปจึงได้เอ่ยอาสา

          พ่อเลี้ยงหนุ่มหน้าตึงส่งสายตาเชิงดุไปยังแม่ของลูก หทัยภัทรทำตัวเหมือนไม่อยากใกล้เขาตั้งแต่เช้ายันสาย มันน่านัก

          "ฉันมีเวลาเหลือเฟือจับเธอกดเสียตอนนี้ก็ยังได้" พ่อเลี้ยงหนุ่มกระตุกเอ่ยเปล่งวาจาที่ทำให้คนฟังถึงกับแก้มแดงปลั่งเป็นมะเขือเทศและหน้าตึงในคราเดียว

          "คนอุตส่าห์หวังดี" ร่างบางบ่นอุบอิบในลำคอ มองค้อนใส่คนตัวโตช่างสรรหาเรียงคำมาแกล้งเธอนัก

          "แต่ฉันหวังอย่างอื่น เข้าบ้านกันเถอะ"

           เรือนเล็กหรือโฮมออฟฟิศสำหรับทำงานด้านเอกสารของผู้เลี้ยงหนุ่ม โมเดิร์นเรียบหรูดีไซน์เก๋ไก๋ แม้ขนาดจะเล็กแต่มีพื้นที่ใช้สอยสำหรับผู้ชายที่ทำแต่งานอย่างธราวุธได้ไม่น้อย รอบๆตัวบ้านปลูกไม้ดอกไม้ประดับเอาไว้เสริมความร่มรื่น มีต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงากำบังแดด

           หนูน้อยภัทรธราดูจะตื่นตากับสิ่งแวดล้อมใหม่ไม่น้อย กรอกสายตามองไปทั่วพื้นที่ในอ้อมอกของบิดาหนุ่มแกร่ง บางช่วงก็ทำจิ๊จ๊ะชี้ไม้ชี้มือเมื่อเห็นสิ่งที่ชิบ

           หทัยภัทรเดินตามผู้เป็นสามีต้อยๆ ใช่ว่าเธอจะมาไม่บ่อยแต่ไม่เคยสักครั้งที่ได้เข้ามาพร้อมพ่อเลี้ยงหนุ่ม แน่นอนว่าเธออดประหม่าไม่ได้

          สิ่งแปลกใหม่ที่เกิดขึ้นคงเป็นที่พูดถึงกันไม่น้อย เพราะอะไรเธอรู้ดีอยู่แก่ใจ ในเมื่อโลกใบนี้มีทั้งคนรักและมีทั้งคนเกลียดเช่นกัน

           พอมัวแต่เหม่อจึงไม่ทันได้มองว่าคนตัวโตยืนหยุดคอยเธออยู่หน้าบ้าน เย้ายอกกับลูกน้อยเกิดเสียงคิกคักหวานใส

           มารู้ตัวอีกทีก็ตอนเขาสะกิดเรียกสั่งให้เธอนำตะกร้าใส่เสื้อผ้าข้าวของของลูกน้อยไปเก็บ ก่อนจะส่งลูกให้เมียนอกหัวใจอย่างเธอ

           "อยากไปเดินเล่นไหม ตอนเช้าแดดอ่อนๆ ลูกจะได้รับวิตามินดีด้วย หรือเธออยากทำอย่างอื่น" เขาเสนอความคิดเห็น เพราะเห็นว่าแดดกำลังดีบรรยากาศยามเช้า เต็มไปด้วยความสดชื่นจากธรรมชาติไอดินกลิ่นน้ำค้าง ไม่วายวกเข้าเรื่องชวนให้คิดไปไกล

           "ค่ะ เดี่ยวแอ้มพาลูกไป.." หญิงสาวรับคำตามที่เขาบอก แต่ดูเหมือนจะตรงประเด็นคนตัวโตนัก

           "ฉันชวน" พ่อเลี้ยงหนุ่มว่าเสียงหนักมองค้อนใส่เมียคืนเดียวของตน ก่อนรับลูกคืนสู่อุ้มอกอีกครา

           "ค่ะ"

           เช้านี้คงสดใสและอบอุ่นกว่าทุกๆวันที่ผ่านมา เช้าที่ได้เดินเคียงข้างหนุ่มใหญ่เคียงข้างผู้ชายที่เธอรักมาตลอด ความงดงามของเช้าวันใหม่สดใสกว่าที่เคย

           แม้ไม่มีการกุมมือแต่ไออุ่นจางๆมีมาแผ่มาถึง หทัยภัทรเอียงคอแหงนมองคนตัวโตที่กำลังอุ้มลูกน้อยเย้าหยอกด้วยรอยยิ้มละมุน ถ้อยวาจาที่เขาไม่มีวันใช้มันกับเธอ

           "อยากโดยอุ้มหรือไง มองอยู่ได้" น้ำเสียงประกาศิตดังก้อง สายตาคมเหลียวมองแม่ของลูกพลางยิ้มกรุ้มกริ่มแฝงไปด้วยความเล่ห์

          "ปะป่าวนะคะ" คนซึ่งถูกปลุกจากภวังค์เคลิ้มฝันรีบปฏิเสธกระตุกกระตัก กลายเป็นเก้อเขินทำตัวไม่ถูก ยิ่งถูกเขามองไม่ละห่างเช่นนี้

           "กลับ แดดเริ่มแรงละ" ไม่ว่าเปล่าแต่ทว่ามือหนากลับฉวยมือบางเข้าไปกุม ก่อนเดินจูงคนตัวเล็กกลับไปยังโฮมออฟฟิศของตน

           ช่างไม่รู้เอาเสียเลยว่าการกระทำเล็กๆของตน สูบฉีดหัวใจหทัยภัทรมากแค่ไหน มุมน่ารักๆที่หาได้ยากจากผู้ชายคนนี้


*************************************


อร๊ายยย!! เขามีจับมือกันด้วยอะคุณ ไม่อยากสปอยเลย มันมียิ่งกว่าจับมือ อะหึ่ย รอตอนหน้านะตัวเธอ ชาแว๊บบบๆ ><

หากมีข้อผิดพลาดหรือพบคำผิดต้องขออภัยนะคะ

-รานิล-

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว