ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 5 แสดงความเป็นเจ้าของ

ชื่อตอน : บทที่ 5 แสดงความเป็นเจ้าของ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 430

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 ก.ค. 2560 00:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5 แสดงความเป็นเจ้าของ
แบบอักษร

"หายไปไหนมาลสานานเลย"  เพื่อนใหม่รีบทักลัลลสาทันทีที่เธอเดินเข้ามานั่งข้างๆ

"ก็รีบกลับมาเลยนะ"   ลัลลสาพูดยิ้มๆ มินตราหันไปทางเพื่อนใหม่อีกสองสามคน

"ลสาจ๊ะ มินมีเพื่อนใหม่มาแนะนำแหนะ คนนี้ชื่อผิงนะ นี่แจงและนี่ก็น้ำสองคนนี้เป็นแฟนกันหละ"  รอยยิ้มสดใสของมินตราทำให้ลัลลสาอดยิ้มไปด้วยไม่ได้  

"ส่วนเพื่อนมินคนนี่ชื่อลัลลสาเรียกลสาก็ได้..ใช่ไหมจ๊ะ"  มินตราหันไปถามลัลลสาพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม

เพื่อนใหม่ทุกคนดูจะคุยกันถูกคอเพราะไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเท่าไหร่แล้วจนรุ่นพี่ประกาศให้ไปรับข้าวกล่องและนักศึกษาปีหนึ่งจะได้พักหนึ่งชั่วโมงก่อนมารวมตัวอีกครั้งหนึ่ง 

"นี่ครับข้าวกล่องให้คุณ"   เพื่อนนักศึกษาชายคนหนึ่งเดินถือข้าวกล่องมายื่นให้ลัลลสา

"คุณเก็บไว้กินเองจะดีกว่า"    ลัลลสาพูดจบเธอก็เดินไปพร้อมกับเพื่อนๆอย่างไม่คิดจะสนใจหันกลับไปมอง

"บอกแล้วอย่าไปยุ่งไม่เชื่อเมื่อกี้เราเพิ่งโดนหักหน้ามาเอง โครตหยิ่งเลยหวะ"   นักชายศึกษาปีหนึ่งสองคนพยักหน้าคุยกัน

"ยายนั้นไงแก ที่ประกาศว่าเป็นแฟนพี่คินทำเป็นเดินหยิ่งคอยดูนะพวกแก"    นักศึกษาหญิงสามสี่คนมองตามกลุ่มลัลลสาอย่างไม่ละสายตา

"นางสาวลัลลสา ศุภเลิศวินิจนันท์ มาหารุ่นพี่ด้วยครับ"   เสียงประกาศจากรุ่นพี่ปีสามดังขึ้นและนั้นทำให้นักศึกษาปีหนึ่งหลายๆคนเงียบเสียงลง และมีอีกหลายๆคนที่อยากรู้อยากเห็น เพราะนามสกุลนี้ไม่มีใครไม่รู้จักและนั้นยิ่งทำให้นักศึกษาปีหนึ่งและปีอื่นๆอยากเห็นหน้า

ลัลลสาชะงักก่อนที่เธอจะหันไปมองยังต้นเสียงเพื่อนๆในกลุ่มเธอก็เหมือนกัน

"อย่าบอกนะว่าลสาเป็นลูกสาวตระกูลใหญ่นี้"   มินตราตาโตชี้ไปที่เพื่อนคนแรกของเธอและนั้นทำให้เพื่อนในกลุ่มตาโตตามไปด้วย 

"อือ"   ลัลลสาก้มลงกินข้าวกล่องในมือของเธอต่อ

"รุ่นพี่เรียกลสานะ"   เพื่อนๆในกลุ่มพูดพร้อมกัน ลัลลสาวางข้าวกล่องลงพื้นก่อนจะยืนขึ้น

"อย่าบอกนะยายนั้นเป็นคุณหนูหมื่นล้าน"   นักศึกษาหญิงที่มีเรื่องกับพวกเธอเมื่อกี้ 

"ดีนะที่แกยังไม่ทันทำอะไร ไม่นั้นนะ"   เพื่อนอีกคนรีบพูดขึ้น

ทุกๆสายตาใต้คณะมองเธอเป็นจุดเดียว ลัลลสาเดินตรงไปหารุ่นพี่ปีสามที่ประกาศชื่อเธอทันที และแสดงอาการไม่พอใจอย่างไม่คิดจะปิดบัง

"โธ่เอ่ย....รวยขนาดนั้นไม่หยิ่งก็ไม่ใช่และ"   เพื่อนปีหนึ่งที่โดนหักหน้าหันไปพูดกันเบาๆ

เภคินยื่นกล่องข้าวให้ลัลลสา 

"อะไรพี่คิน..แค่นี้ประกาศชื่อเลย"    ลัลลสาแห้ว บิดามารดาเภคินเดินเข้าไปกอดลัลลสาอย่างคิดถึง

"อาเพิ่งรู้ว่าคุณลสามาเรียนที่นี่วันแรก กลัวว่าคุณลสาจะทานข้าวกล่องไม่ได้ ข้าวผัดอเมริกันกับซุปเห็ดฝีมือน้าไหมเลยนะลูก"    ลัลลสากอดคุณอาคุณน้าแนบแน่น เธออดคิดถึงคุณอาคุณน้าไม่ได้ 

"กราบขอบพระคุณคุณอาคุณน้ามากๆค่ะ ลสาอิ่มแปร้แน่ๆเลยวันนี้"  มืออบอุ่นลูบศีรษะหญิงสาวเบาๆ

"คุณพ่อครับคุณแม่ครับ..ให้คุณลสาทานข้าวได้แล้วครับเพราะเดี๋ยวต้องทำกิจกรรมกันต่อ"   บิดามารดาพยักหน้ารับ ก่อนเดินไปส่งคุณหนูลัลลสาถึงที่กลุ่มของเธอ และขอตัวกลับก่อน แต่ก่อนกลับทั้งคู่เดินไปกำชับลูกชายและเพื่อนๆให้คอยดูแลคุณหนูลัลลสาให้ดี ถึงสบายใจและกลับบ้านได้

"ลสาแม่พี่เภคิน...อย่าบอกนะ"  ผิงกับน้ำแอบกรี๊ดเบาๆ

"อะไรกันหรอ..." มินตรากับแจงยังคงตามไม่ทันผิงและน้ำ

"ก็หมายความว่ากิ่งทองใบหยกไงแกทำไมแจงกับมินไม่ทันเราสองคนเลยเนอะน้ำเนอะ"   ลัลลสายิ้มเขินๆ

"ทำเขินแหมๆๆ"    

สาวในกลุ่มกรี๊ดกร๊าดเบาๆอย่างอารมณ์ดี

ความคิดเห็น