พี่จะไม่อยู่หรอครับ?

ทำไมเฮียไม่ถามเค้าก่อน

เค้าไม่อยากไป

ใจเย็นตัส

พี่โบว์เค้าอยากให้โอกาสมึงไง

แต่กูไม่ต้องการไง!

ตัส คุยกับเฮียดีๆ อย่างองแง

มึงไม่ใช่กู

มึงไม่เข้าใจ

ตัส ฟังกูนะ

ในบรรดาพวกเรา มึงรู้ตัวดีอยู่แล้ว

ว่ามึงคือเบอร์หนึ่ง

ถ้าไม่มีพี่โบว์

กูก็อยากให้เป็นมึงนะ

ที่เป็นหัวหน้าพวกกู แทนพี่โบว์

มึงก็รู้ว่ากูเจ็บกับคำว่าโอกาส

เจ็บกับคำนี้มาตั้งเท่าไหร่

เฮียรู้ว่าเค้าเจ็บ

เฮียจะส่งเค้าไปทำไม!

เฮียหวังดี แต่เฮียไม่ถามเค้า

ที่เค้าทำงานที่นี่ก็เพราะเฮีย

เค้ามีทุกวันนี้ เพราะเฮียสอนเค้า

ถ้าเฮียไม่อยู่

เค้าทำทุกอย่างแทนเฮียไม่ได้หรอกนะ

เฮีย

เค้าขอโทษ

ครับ

ครับ

ครับ

เฮียก็รู้ว่าเค้าหนีจากอเมริกามา

เค้าโตที่นั่นด้วยตัวคนเดียว

มันยากมากนะเฮีย

เค้าไม่อยากไป

เค้าไม่ไปได้มั้ย

ครับ

ยากมาก

สังคมที่นั่นน่ากลัว

ไม่เหมือนที่นี่

เค้าชอบที่นี่

โอเคแล้วใช่มั้ย?

ครับ

เค้าเชื่อเฮีย

เค้าจะไป

เป็นโล่งๆนะ

ไปเมื่อไหร่ครับ

นานมั้ยครับ

อย่างน้อยก็มีเพื่อนไปนะ

ครับ

สเตตัสเวอร์ชั่นน้องแบบนี้

แอบหวั่นไหวนะ

แคป!

ฟ้อง!

เฮียยยยย

เค้าเองงงงงงงง

ก็เอาลุคนี้ไปหลอกสาวล่ะสิ

งื้อๆ

กูว่าและ

ไปทีไร มันได้ทุกรอบ

นี่ก็แห้งแล้วแห้งอีก

สัส

เพื่อนกัน

ไอ้เหี้ย

จูมันน่าสวยกว่ากูอีก

แต่มึงน่ารักกว่าจูไง

มึงเป็นเมทกันด้วย

ระวังนะ ไม่ใครก็ใคร อย่าขึ้นผิดเตียง

สัส

รูมเมท****

พิมให้ถูกดิ

จ้าาาา

เมทททททท

เค้าเอง 🙋🏻‍♂️

มึงจะเอาไว้เผือกเรื่องน้องล่ะสิ

ก็เค้าเป็นห่วงน้อง!

อยากใส่ใจก็บอกเถอะ

ก้ะได้

อยากใส่ใจ

มีไรม่ะ

บินตอนไหนเนี่ย

สักพักใหญ่ๆ

คิดได้ เลยคุยกับพวกมึงก่อน

ไม่อยากไปเลยอ่ะ

เป็นห่วงน้อง

ได้

กูเอง

สถานการณ์ที่บ้านนู้นเป็นไงบ้าง

ปกติแบบไหน

ไม่คุยกันปกติ

เหมือนเก็บกดเนอะ

พวกกูก็รู้สึกเหมือนมึงอ่ะ

ที่ผ่านมานี่ วิคได้ทำงานนอกตลอด

เลยไม่ได้อยู่กับพวกเราบ้าง

ไม่ได้เรียนพร้อมกันบ้าง

แต่ไม่ใช่เรื่องที่จะต้องมากั๊กความรู้กั๊กอ่ะ

ก็พอวิคไปอบรมเรื่องรายงาน

หรือไปช่วยพวกงาน flow

วิคก็นั่งเรียนไม่ทัน

น้องเลยมาหาพวกกูตอนเย็นเพื่อขอแลคเชอร์

เออ ไมตรีสอนน้องตลอดอ่ะ

แต่นี่ไม่มีเลยเว้ย

กูเห็นนะว่าวิคพยายามเข้าหาแล้ว

ตอนกินข้าว ตอนจะออกจากบ้านไปเรียน

คือเรียกพวกนั้นตลอด

แต่พวกนั้นก็ไม่สน

แถมหลังๆมานี่

ทำไมดื้อกันขนาดนี้ก็ไม่รู้

เวลาเข้างาน 8.30 น. คือสายแล้ว

นี่ล่อมากันเก้าโมงบ้าง

สิบโมงบ้าง

ไม่พอนะมึง

สิบเอ็ดโมงไปกินข้าวเช้า

ทั้งๆที่เที่ยงก็พักแล้วอ่ะ

บ่ายสามไปกินข้าวเที่ยงต่อ

กลับมาสี่โมง

สี่โมงครึ่งเลิกงาน

ซึ่งเวลาเลิกงานเรา ห้าโมง

เออ

ทุกวันอ่ะ

ไม่มีใครกล้าพูด

กูเตือนอี้แล้ว

แต่พูดเรื่องนี้ทีไร

เป็นต้องทะเลาะกันทุกที

จุ้ฟ มึงว่าจะมีใครบอกบอสตินมั้ย

ทำไมวะ?

มึงมีเรื่องอะไรที่ต้องบอกพวกกูมั้ย

มึงรู้ทุกเรื่องมั้ย

สามคนนั่นทะเลาะอะไรกับวิคเตอร์

ทำไมถึงไม่คุยกัน

เออว่ะ

ตอนอยู่ที่ออฟฟิตเขตใต้ สามคนนั่นทำแบบนี้มั้ย

พวกมาสายกลับก่อน

งั้นทำแค่ที่นี้หรอ?

ห้ะ!

แต่อี้บอกกูว่าไปนะ

เอ้า

ไหนบอกว่าบอสตินให้เข้าทุกอาทิตย์

เพราะน้องต้องเรียนงาน

เออ

พวกกูได้หยุด

ไอ้เหี้ย

แต่ถ้าเฮียกูบอกให้ไป

กูก็ไปนะ

เหมือนกัน

แล้วแบบนี้บอสตินไม่ถามหรอ

ถามใคร?

แล้วมึงตอบ?

หมายความว่าไง?

กูเก็ทขึ้นมานิดนึงแล้ว

มึงเลิกกันเพราะอะไร

กูถามได้มั้ย

?

เรื่องนี้ต้องมึงอีกแล้วตัส

ลำดับญาติอ่ะ

พี่สาวอายแต่งงานกับลูกพี่ลูกน้องมึง?

คนอื่นที่ว่า ใช่บอสตินมั้ย

เวียนหัวเลย

เรื่องมันเกิดขึ้นได้ไงว่ะ

ทำไมมึงยอมว่ะ

เค้านอกใจน้องมึงนะ

แล้วมันเกี่ยวกับเรื่องที่มึง เลิกกับอายยังไง

พอจะเข้าใจเหตุผลที่เลิกกันแล้ว

ไอ้สัส

พีค

ใช่คนที่เป็นผู้จัดการฝ่ายผลิตมั้ย?

มึงรู้เยอะอ่ะ

กูถามพี่ไตรเมื่อกี้

จะถามเรื่องวิคเตอร์

มารู้เรื่องมึงแทน

ได้เรื่องแล้วบอกด้วย

กำลังออกครับ

พี่มีอะไรรึเปล่าครับ

ก็ช่างมันสิ

ขอโทษครับ

ที่อี้พูดไม่ดี

ถ้าถึงจริง

แสดงว่า

พี่วิคนั่นแหละคนฟ้อง

ก็จริงอ่ะ

มันร้ายจะตาย

ขี้ฟ้อง

อี้ก็ไม่เคยน่ารักอยู่แล้ว

ทำอะไรก็สู้มันไม่ได้

พี่เป็นบัดดี้ทำงานคู่มันนิ

ต้องเข้าข้างมันอยู่แล้ว

ผช. หน้าไหนๆ มันก็เอาไปหมด

ขนาดบอสตินยังหลงมัน

มันพูดอะไร ก็เชื่อมันหมด

ไม่รู้

ใครจะไปสู้มันได้ล่ะ

ชอบมันนักก็ไปหามัน

ไม่ต้องมาสนอี้

เราไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อย

อย่ามาทำหวังดีหน่อยเลย

พี่น้ำใจ