รักหมดใจนายกระต่ายมักเน่
ส่งสัยคุณอย่ากโดนผมทำโทษ...หึๆ
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ส่งสัยคุณอย่ากโดนผมทำโทษ...หึๆ

บทนำ 

“นี้ซอลอาตื่อนได้แล้ว” “ขออีก5นาที่คะ” “ถ้าไม่ตื่นแม่จะบุกห้อง  5 2” “อ่าวแม่ตกเลข” “1 ตูม” (ณ บัดนี้เราก็เสียนางเอกไปแล้วนะคะ)  เดียวนะฉันยังไม่ตาย ✘Д✘◍ “แม่บอกแล้วว่าย่าให้แม่ถล่มห้องของลูก” “อาบน้ำแล้วลงมากินข้าวนะ” “คะแม่” หลังจากนั้นคุณทำอะไรเสร็จเรียบ ร้อยคุณก็ลงมาทานข้าว “นี้ซอลอาเปิดเทอมวันแรกสู้นะ” “คะคุณแม่^O^” หลังจากทานข้าวเสร็จคุณก็ไปกับพี่สาว สุดที่รักของคุณ   คุณเรียนอยู่ปี1ซึ่งเป็นวันเปินเทอมแลก ของคุณวันนี้พวกรุ่นพี่นัดให้พวกคุณและ คนอื่นๆมารวมตัวกันเพื่อตามหาพี่รหัด ของตน พ่านไป10นาทีคับรถไวเวอ⊙▽⊙ คุณได้มายื่นรอเพื่อนที่คุณนัดไว้(นัดกันตอนไหนวะกูยังไม่รู้เลย (._.)ต่อกันดีกว่า) หลังจากนั้นคุณก็ยื่นรอจนเพื่อนคุณมา “มาช้ากันจังเลย” “ก็ฉันต้องนั่งรถมาแล้วคนขับรถฉันมันขับ เร็วสที่ใหนระคะดูด้วยก่อนจะด่ ̄︿ ̄” “อุ่ยโดนด่ายับเลยกูยับแบบไม่มีชิ้นดี” “นิจะด่ากันอีกนานใหมเดียวก็โดนทำโทษหลอกกันหมดนี้หลอก” “เออใช้กูลืมไป ว่าคณะวิศวยิยิ้งโหดๆอยู่”“ใช้ไปกัเหอะปะ ╭(′▽‵)╭(′▽‵)╭(′▽‵)╯ GO!” หลังจานั้นยัยมินก็พาพวกเราวิ่งมาที่หน้า ตึกวิศวแล้วเราจึงนั้งแทรกเข้าไปในแถว หลังจากพวกรุ่นพี่ทั้ง7คนซึ่งหล่อมากอะ แต่ใช้ว่าพวกเดีวยกันนะ4คนเป็นแก็ง Monstr x ส่วนอีก3คนเป็นแก็ง บังทัน หลังจากนั้นคนที่ฟันหน้าใหญ่ก็พูดขึ้น “สวัสดีครับน้องๆทุกคนพี่ชื่อจอนจองกุกพี่จะให้น้องๆทุกคนตามหาพี่รหัดของตน เองโดยที่ต้องหาพี่รหัดให้เจอโดน3วัน เท่านั้นส่วนคนที่ยังหาไม่เจอโดย3วันจะต้องถูกลงโทษโดยพี่รหัดของตนพี่ก็มีเรื่องจะบอกแค่นี้แหละแยกย้ายได้” “นี้ยัยซอลคำไบ้ของแกคือไรอะ” “ของฉันนะหลอก็คนหล่อๆหน้าตาดีและก็มักเน่…แกเขาบอกแค่นี้อะ” “อุ้ยอยากอะฉันง่ายมากอะแกเขาบอกว่าสวัดดีครับพี่ชื่อ v ครับ” “เออวะง่ามาก” “เชี้ยแม่งโคดง่า” “พวกเองอะ” “ก็เหมือน ยัยมินนั้นแหละ” “มีแค่ฉันใช้ใหมที่ อยากคนเดียว” “เอาน่าแกฉันช่วย (^_^)” “พวกเราช่วยด้ว(*^_^*)” “อือขอบใจพวก แกมานะ” หลังจากนั้นพ่านไป 2วันนีัเป็นวันที่สาม3เวลาพ่าไปเร็ว อย่างโกหก(ก็โกหกนี้ว่าอิอิเอากันดีกว่า ต่อดีกว่า) “แย่แล้วฉันยังหาพี่รกัดของ ตัวเองไมเจอเลยทำไงดี(;´ຶДຶ `)” พ่านไป5นาที่พวกรุ่นพี่ที่นัดเราไว้ก็มา “เอาระน้องๆคับน้องๆคนไหนยังหาพี่รหัดของตนไม่ได้ยืนขึ้น” “เอาแล้วไงตกลง กูต้องยืนขึ้นใช้ไหมวะ”(คุณคุยแบบเบาที่สุด) “กูเสียใจด้วยแต่ถ้ามึงไม่ยืนมึงจะไม่ มีพี่รหัดแบบคนอื่นๆนะ”สุดท้ายคุุณก็ต้องจำใจยืน “เอาระมีแค่นี้ใช้ไหม เอาซองกระดาษมาเดียวพี่ตามให้แต่เธอ ต้องโดนทำโทษโอเค”“คะ”เด็กอะไรแม้ง สวยชิบหายเลยคนนี้แหละน้องรหัดกู กูจะต้องได้เด็กคนนี้เป็นน้องรหัดให้ได้ หลังจากนั้นรุ่นพี่คนคนนั้นก็เปิดซองกระ ดาษ “เชื้อยแม่งไม่ใช้น้องหรัดหัดกู ไอ้กุกของมึงปะวะ” “อือของกู” “เอาจริงดิ ในกระดาษที่เขียนว่ารุ่นพี่หล่อๆคนหนึ่ง” “อือของกู” “กูขอได้ปะ” “ไม่ได้น้องคนนี้ ของกู” พี่คนนี้แม่งเป็นไรวะยิ้มอยู่ นั้นแหละแต่ก็หล่ออะ

“อือๆแยกย้ายได้ไปเรียนได้แล้ว”หลัง จากนั้นพวกคนอืนๆก็แยกย้ากันไปเรียแต่ เหลืออยู่แต่คุณคนเดียวเพราะต้องรอโดนทำโทษโดยพี่รหัดจองตน  ทำไงดีวะจะโดนทำโทษไงวะแล้วอีตานี้จะจองกูอีกนานไหมวะ “เออพี่คะ” เขาก็ยังจ้องคุณ “พี่คัจะจ้องอีกนานไหมคะ” หลุดจากความลงคุณเพราะคุณสวย(เออก็คุณสวยอยู่แล้วนี้) “อะ..เออ”

 เด็กเหี้ยไรวะสวยชิบหายเลย “พี่จะทำโทษหนูหรือยังคะจะได้เข้าเรียนสักที” “ออ..หึๆ” ปรับเป็นโหมดโหดร้ายโดย อัดตโนมัด หน้ากลัวอะแต่ก็หลออยู่ดีอิอิ “ส่งสัยอยากจะโดนทำโทษมากใช้มัยได้ เดียวพี่จัดให้หึๆ"

แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น