Because of you
บทนำ
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

บทนำ

Because of you

By คอตะขาบ

บทนำ

------------------------------------------



แสงไฟสว่างไสวในมหานครลอสแองเจลิสขณะที่ผู้คนกำลังเดินขวักไขว่วุ่นวายกันไปมาอยู่ในเมืองหลวง สายลมอ่อนๆที่ไม่ได้เหน็บหนาวสำหรับใครหลายคน แต่มีเด็กหนุ่มหน้าสวยคนหนึ่งเดินหนาวสั่นไปมาอย่างไม่รู้จุดหมาย เขาเหมือนคนไม่รู้จะเอาอย่างไรกับชีวิตดี ในสิ่งที่ควรจะดีใจทว่ามันก็ปนความเสียใจอยู่ไม่น้อยกับเรื่องที่เขาได้รับรู้มาในวันนี้

.

.

.

ก่อนหน้านั้น


"ยินดีด้วยนะครับคุณตั้งครรภ์ได้ 12 สัปดาห์แล้ว"

เสียงคุณหมอบอกสาเหตุของอาการประหลาดที่เป็นในช่วงนี้ แม้จะคลายความสงสัยไปได้มาก แต่สิ่งที่รับรู้มันทำให้ช็อก 'เขาท้อง' ทั้งที่เป็นผู้ชาย แล้วตอนนี้พึ่งจะอยู่เกรด 12 ยังเรียนไม่จบด้วยซ้ำ

สิ่งเล็กๆที่อยู่ในท้องมันสร้างความกังวลใจให้ร่างโปร่งไม่น้อย ก็ได้แต่คิดไปต่างๆนานาว่าคนรักของตัวเองนั้นจะรับได้มั้ย ไหนจะเรื่องครอบครัวอีก ไม่รู้จะทำอย่างไรต่อจากนี้ดี คำว่ามืดแปดด้านที่คนชอบพูดกันก็พึ่งจะเจอกับตัวก็วันนี้แหละ


"พี่ลีโอต้องดีใจสิ เด็กๆเกิดจากความรัก....เกิดจากความรักของเรา"


ร่างโปร่งได้แต่พึมพำกับตัวเองเบาๆเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ซ้ำไปซ้ำมาได้สักพักใหญ่ ก่อนจะตัดสินใจกลับไปหาคนรักที่คอนโด แน่นอนว่ามันคงเป็นการเซอไพรส์อีกคน จริงๆแล้ววันนี้เด็กหนุ่มควรจะไปสังสรรค์กับเพื่อนเพราะเวลาปิดเทอมใกล้จะสิ้นสุดเต็มที อีกทั้งถือเป็นการเลี้ยงฉลองที่สอบติดมหาลัยชื่อดังของที่นี่ ทว่าเขากลับอ่อนเพลียจนเกินกว่าจะสนุกสนานได้ จึงเปลี่ยนที่หมายไปโรงพยาบาลอย่างกะทันหันแทน


แต่แล้วแทนที่เขาจะเป็นคนเซอไพรส์คนรัก กลับกลายเป็นฝ่ายโดนเสียเอง....

ทันทีที่ไขกุญแจห้องที่ใช้อาศัยอยู่เป็นประจำ ความเงียบก็เข้าปกคลุมไปทั่วพื้นที่ มีเพียงแอร์เย็นเฉียบบ่งบอกว่าคนรักของตนกลับมาแล้ว แต่ไม่รู้ทำไมใจของร่างเพรียวมันโหวงๆแปลกๆ ก่อนจะเดินกุมท้องขึ้นไปช้ันบน ครั้นหากได้สังเกตภายในห้องรับแขกสักนิดคงจะได้เห็นแก้วไวน์เปล่าสองใบที่ทิ้งร่องรอยหลงเหลือเอาไว้


"อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊ะ...ดูดแรงๆเลยที่รัก"

เสียงหญิงสาวครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่าน เมื่อชายหนุ่มละเลงลิ้นหยอกล้อกับยอดอกระคนกับดูดเม้มปลายยอดสีเข้ม อีกมือหนึ่งก็ง่วนเป็นระวิงขยำบีบหน้าอกอวบอูมที่แอ่นรับเชื้อเชิญให้ใครต่อใครอยากสัมผัส

ผสานกันนั้นได้ยินเสียงครางทุ้มต่ำของชายหนุ่มดังเล็ดลอดออกมาให้ได้ยินเบาๆ ยิ่งยามที่หญิงสาวขยับสะโพกกระแทกกระทั้นลงมาที่หน้าขาจนเกิดเป็นเสียงดังนั้น มันก้องกังวานแทบจะพอๆกับเสียงกรีดร้องของหญิงสาวในยามที่เธอควบขี่ ยิ่งเร็วแรงเท่าไหร่ก็แผดเสียงร้องลั่นขึ้น


ปัก ปัก ปัก

ภาพหญิงสาวนั่งคร่อมตักชายหนุ่มขย่มกายตอกย้ำลงมา คล้ายกับว่ากำลังควบขี่ม้าอยู่ก็ไม่ปาน มือเรียวขยุ้มเส้นผมหนาระบายความเสียวซ่านแอ่นอกรับสัมผัสจากชายที่กำลังร่วมกิจกาม จนเกิดเสียงเฉอะแฉะระคนเสียงครางดังระงมไปทั่วห้อง

ทำให้คนที่ยืนมองอยู่ตรงนี้ต้องรีบเบือนหน้าหนีฉับพลัน ไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆ แม้แต่เด็กมองก็ยังเข้าใจไปในทิศทางเดียวกันว่ากำลังถูกนอกใจเสียแล้ว

ตลอดเวลาที่คบกันมาเกือบจะสามปีเห็นจะได้ ดูเหมือนรักกันและเข้ากันดี ไม่เคยมีเรื่องทำนองนี้ให้ระแคะระคายจนต้องเผื่อใจเจ็บเลยสักนิด แต่ภาพที่เห็นนั้น มันก็ชัดเจนมากพออยู่แล้ว เล่นเอามือไม้เขาสั่นทำอะไรไม่ถูกเลยกันเลยทีเดียวเพราะมันช็อก มันเจ็บ มันจุก มันชา สารพัดความรู้สึกหลากหลายมันกำลังประดังประเดเข้ามาพร้อมๆกัน


ตุบบ!!....

เสียงของตกจากคนหมดแรงทำให้สองร่างบนเตียงได้สติ ชายหนุ่มหล่อเหลา หุ่นกำยำเบิกตากว้างตกใจนิดหน่อย...นิดหน่อยจริงๆแล้วก็กลับมาเรียบนิ่งเป็นปกติเหมือนใบหน้าของเจ้าตัวที่ดูจะไม่ได้ยินดี ยินร้ายอะไรกับการที่คนรักเข้ามาเห็น

"ออกไปก่อนไป!"

แต่แทนที่จะไล่หญิงสาว ชายหนุ่มลูกครึ่งกลับออกปากไล่คนรักอย่างคนไร้ความรู้สึก....แค่นี้ก็รับรู้ได้แล้วว่า สิ่งที่เกิดขึ้นมันคืออะไร และถ้าจะหมดใจ...ก็ให้มันจบลงที่ตรงนี้

"ผมไปแน่ครับ..แล้วก็เลิกกันไปเลย"

ไม่ต้องรอให้อีกคนออกปากไล่หรือสาดพูดคำเสียดแทงอะไรให้เจ็บปวดใจซ้ำสอง ร่างโปร่งขอเป็นฝ่ายไปเสียเองจะดีกว่า แล้วด้วยนิสัยพื้นฐาน เด็กหนุ่มไม่ใช่คนที่จะชอบโวยวายหรือแสดงสิทธิ์ความเป็นเจ้าของใครให้ดูไร้ค่าเพราะเขาถือว่าคนเรานั้นตบมือข้างเดียวไม่ดัง ฉะนั้นมันไม่มีประโยชน์อะไรที่จะต้องอยู่ต่อไปให้ใครๆมาดูแคลน



นั่นคือเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ทั้งหมด คิดๆดูแล้วก็ตลกดีเหมือนกันในโชคชะตาชีวิต แค่ท้องได้ยังช็อกไม่พอกลับโดนเซอไพรส์จากคนรักอย่างเจ็บปวดด้วยเสียนี่...ซึ่งอันหลังดูจะช็อกหนักกว่า เรียกได้ว่าเรื่องสำคัญก่อนหน้านี้ที่คิดว่าจะบอกก็ต้องพับเก็บไปโดยปริยาย

เพราะหากอีกฝ่ายได้รู้เรื่องนี้เข้า แล้วถ้ารับได้ก็คงไม่พ้นอยู่กันไปเพราะลูก สุดท้ายคงเกิดเหตุการณ์อย่างเรื่องวันนี้ขึ้นอีก หากเป็นเช่นนั้นขอเป็นคนเห็นแก่ตัว ดีกว่าให้มันถลำลึกไปมากกว่าที่เป็นอยู่ ถึงวันนั้นมันจะมีคนเจ็บปวดเพิ่มขึ้นมาอีก....


ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำ...คือการต้องตั้งสติเดินไปข้างหน้าเพราะภายในท้องที่ราบเรียบเห็นรอนกล้ามอยู่รำไรยังมีสิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่อยู่ในนั้น

ถึงในทีแรกจะปฏิเสธไม่ได้ว่า...ไม่ต้องการเพราะไม่อยากเป็นผู้ชายที่ต้องอุ้มท้อง แม้ว่าสรีระภายนอกจะคล้ายผู้หญิง แต่เขาก็คือผู้ชาย อีกทั้งในช่วงวัยไม่ใช่เวลาที่จะต้องรับผิดชอบชีวิตของใคร เขามีสังคม ยังอยากเที่ยว อยากสนุกกับชีวิตของตัวเองและที่สำคัญลูกน้อยดันเกิดในเวลาที่ไม่เหมาะ แล้วสถานการณ์ชีวิตก็ดันย่ำแย่เหลือเกินอีก

แต่ในเมื่อเด็กน้อยได้มาเกิดแล้ว ก็ต้องทำทุกอย่างเพื่อสิ่งเล็กๆที่กำลังจะเกิดมาในวันข้างหน้าให้ดีที่สุด เพราะอย่างไรก็ขึ้นชื่อว่าลูก...ลูกที่เกิดมาจากความรักของพ่อกับแม่(อย่างไม่ได้ตั้งใจ)นั่นถือเป็นความรับผิดชอบกับการกระทำของตัวเอง แม้ว่าจะแค่คนเดียวก็ตาม


"ไปสนามบินครับ"

เมื่อคิดได้ดังนั้น เด็กหนุ่มเลยเลือกที่จะโบกแท็กซี่ให้ไปยังที่หมายที่นึกถึงทันที นั่นคือการกลับบ้าน อย่างไรมันก็คงจะดีกว่า ที่นั่นคงมีพื้นที่เล็กๆสำหรับเขาและลูก อีกทั้งคงมีคนช่วยคิดถึงอนาคตข้างในวันข้างหน้าได้ เพราะอย่างน้อยสถานที่แห่งนั้นก็มีแต่คนที่รักด้วยใจจริง ไม่มีใครที่จะผลักไสหรือทำอะไรให้ต้องเจ็บปวดใจอย่างใครบางคน

มาศิตา เหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง ก่อนจะหลับตาลงพร้อมกลับหยดน้ำตา....ต่อจากนี้ขอทิ้งเรื่องราว ภาพความทรงจำทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นเอาไว้ที่นี้ทั้งหมด เพื่อชีวิตใหม่ของตนเองกับอีกคนที่กำลังจะเกิดมา

"เรากลับไปอยู่เมืองไทยกันนะลูก....ไปเริ่มต้นใหม่กันนะ"


TBC.

-----------------------------------------

เห็นน้ำเน่าเกลื่อนกลาดแบบนี้ อยากให้ลองเปิดใจอ่านดูก่อน มันอาจไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรือเคยอ่านมา ซึ่งในตอนแรกมันอาจจะขัดใจใครหลายคนกับไอ้เรื่องความโง่ งี่เง่า ใจอ่อน แต่คุณจะได้เห็นพวกเขาเติบโตและเปลี่ยนไป เพราะความรักอย่างเดียวมันไม่พอ มันยังมีอปก.อีกมากมายที่เกี่ยวกัน

อีกอย่างลองถามตัวเองดูว่า ถ้าคนรักของคุณทำผิด ก็เลิกได้เลยในทันทีงั้นหรอ...?

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกของเรา หากว่าผิดพลาดยังไงขอโทษตรงนี้เลย อย่าถึงกับด่ากราดใส่เรานะ ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านและเม้นให้กันเด้อ

 

#

(จิ้ม ReadAWrite กับ Fictionlog

ติดตาม พูดคุย สอบถามรายละเอียดเกี่ยวกับนิยายได้ที่ เพจ คอตะขาบ

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น