นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

ปลุกปล้ำขืนใจ (ปลาย) NC จี๊ดดดดดดดเดียว

ชื่อตอน : ปลุกปล้ำขืนใจ (ปลาย) NC จี๊ดดดดดดดเดียว

คำค้น : NC

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 119.6k

ความคิดเห็น : 49

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ค. 2560 23:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ปลุกปล้ำขืนใจ (ปลาย) NC จี๊ดดดดดดดเดียว
แบบอักษร

"จะมาอะไรตอนนี้ล่ะ ไม่เอา" สัตตบงกชขัดขืนด้วยเขินอาย และหยิกหลังมือเขาที่ขยับมาลูบหน้าอกที่แบนเรียบเพราะเสื้อกล้ามรัดนมของเธอ

"พี่เกลียดเสื้อรัดนมของบัวจริงๆ " เขาบ่นแล้วถลกมันขึ้น ปลดปล่อยเต้าเต่งตึงออกมาให้เป็นอิสระ

สัตตบงกชอุทานเบาๆ แล้วเบี่ยงตัวหนีแบบจริงจังพร้อมปราม "บัวบอกว่าอย่าไงล่ะ นี่มันได้เวลาจะไปทำงานแล้วนะ"

การปฏิเสธอย่างจริงจังของเธอทำให้บุญฤทธิ์ชะงักแล้วยกมือเสยผมอย่างหงุดหงิด

"พี่เป็นอะไร ทำไมจู่ๆ ก็กลับมาอาบน้ำแล้ว..." สัตตบงกชไม่พูดถึงสิ่งที่เขาทำต่อได้แต่พยายามดึงเสื้อกล้ามลงมาจากเนินอก ทว่ายังไม่ทันได้จัดเสื้อแสงให้เข้าที่ เธอก็ต้องเบิกตากว้าง

"พี่ถูกผู้หญิงปล้ำมา"

"ฮะ! "

บุญฤทธิ์ไม่รู้จะหัวเราะดีหรือร้องไห้ดี เรื่องแบบนี้มีผู้ชายสักกี่คนที่จะเคยโดน "พี่ขับรถจะออกจากไร่อยู่แล้ว จู่ๆ ก็มีผู้หญิงคนหนึ่งถลามายืนขวางอยู่กลางถนน เสื้อผ้าเธอหลุดลุ่ย และโบกไม้โบกมือขอความช่วยเหลือ" ชายหนุ่มมองหน้าสัตตบงกชที่ยืนจ้องหน้าเขา มองแบบจับผิด เหมือนเธอจะไม่เชื่อว่าที่เขาพูดนั้นเป็นความจริง

เออ มันก็เหลือเชื่อจริงๆ นั่นแหละ! "พี่หยุดรถ รับเขาขึ้นมา แล้วเขาก็ขึ้นมาคร่อมตักพี่ แล้วก็...ลูบ..." สายตาบุญฤทธิ์หลุบต่ำไปยังมังกรน้อยของเขาซึ่งตอนนี้มันสลดหดหู่คอตกจนน่าสงสาร "มันน่าขยะแขยง พี่ผลักผู้หญิงคนนั้นลงจากรถแล้วก็รีบกลับมาอาบน้ำ แต่...ความรู้สึกแย่มันยังอยู่"

การที่ถูกคนที่ไม่ชอบมาแตะเนื้อต้องตัวโดยไม่สมัครใจเป็นอย่างไรสัตตบงกชเคยรู้สึกมาแล้ว ดังนั้นเธอจึงพอจะเข้าใจความรู้สึกของสามีดี และเพราะเข้าใจนี่เองเธอจึงเดินเข้ามาแล้วถาม "ความรู้สึกแย่ๆ มันอยู่ตรงไหนคะ"

บุญฤทธิ์ชี้ไปที่คอด้านซ้าย "ตรงนี้"

สัตตบงกชวางสองมือลงกับบ่าเขาแล้วเขย่งเท้านิดเพื่อจะแตะริมฝีปากลงที่ลำคอเขา แล้วแลบลิ้นออกมาเลียเอาหยดน้ำที่เกาะบริเวณนั้นออกไป

"แล้ว...ตรงนี้ ตรงนี้ด้วย" พอหญิงสาวผละจากการใช้ลิ้นลูบคอเขาจนสยิว บุญฤทธิ์ก็ชี้มือไปที่หัวนมด้านขวาของตนเอง

เขายิ้มให้สัตตบงกชที่เอียงคอมองเขา ราวไม่ค่อยเชื่อในสิ่งที่เขาบอกเท่าไหร่ เขาจึงต้องยืนกราน "ผู้หญิงคนนั้นจับหน้าอกพี่ บี้หัวนมด้วย"

มันจริงหรือไม่จริงก็ไม่รู้ ตอนนี้สัตตบงกชเริ่มคิดแล้วว่า...เขาน่าจะโม้มากกว่า

"นี่มันเรื่องจริงหรือว่าพี่แค่อยากกลับมาอึ๊บบัว"

"โธ่...เมื่อคืนพี่ก็ทำชดเชยที่จะไม่ได้ทำอีกห้าวันไปแล้วไง พี่อิ่มถึงขนาดตอนเช้ายังไม่สะกิดบัวเลย อีกอย่าง ถ้าพี่อยาก พี่บอกบัวตรงๆ เลยก็ได้ ทำไมต้องสร้างเรื่อง"

ฟังแล้วสัตตบงกชก็พยักหน้า "ก็จริง" เธอพึมพำก่อนจะทอดตามองยอดอกสีชมพูของสามี ใครกันนะที่บังอาจบี้มัน!

หญิงสาวยื่นมือออกไปแตะมันเบาๆ คลึงเพียงเล็กน้อยยอดอกของเขาก็แข็งเป็นไต ในขณะที่ลมหายใจของเขาก็เริ่มหอบถี่ ส่วนตัวเธอ...ก็เริ่มร้อนผ่าว

"ผู้หญิงคนนั้นยัง...กำ...มังกรพี่ด้วย"

"อะไรนะ! "

"จริงๆ กำแรงจนพี่สะดุ้ง"

ยิ่งได้รู้เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นกับสามี สัตตบงกชก็ยิ่งร้อน นี่ถ้าหากบุญฤทธิ์เป็นพวกฟาดไม่เลือก ป่านนี้เธอคงกลายเป็นเบอร์หนึ่งในไร่นี้โดยมีเบอร์สองมาแชร์ร่างขาวๆ หัวนมสีชมพู และมังกรตัวเขื่องของเขาไปแล้วสินะ

"ใครเป็นคนทำ"

บุญฤทธิ์ส่ายหน้า "เอาตรงๆ คือพี่ไม่รู้จักเขา แต่ถ้าได้เห็นหน้าอีกทีอาจจะจำได้"

"โอเค งั้นเดี๋ยวบัวจะเรียกคนงานผู้หญิงทุกคนในไร่มาให้หมด คงเลี้ยงเอาไว้ไม่ได้แล้วคนทุเรศแบบนี้"

"ใช่ คงเลี้ยงเอาไว้ไม่ได้แล้ว แต่..." บุญฤทธิ์ยิ้มเจื่อน "ก่อนที่เราจะเรียกคนมาชี้ตัว บัวช่วย..."

พอสัตตบงกชเห็นดวงตาบุญฤทธิ์หลุบลงมองต่ำ แก้มเธอพลันร้อนผ่าวราวกับถูกไฟจี้

บ้าเอ๊ย! ตั้งแต่มีสามีเป็นตัวเป็นตน เธอก็รู้สึกว่าเธอกลายเป็นนางอายไปแล้ว ก่อนนี้ขนาดเจอชีเปลือยเลื้อยเข้าหาเธอทำเพียงถีบมันจนเกือบสูญพันธุ์ แต่พอสามีมาเปลือยอยู่ตรงหน้า...โอ๊ย! มันกลับซาบซ่าไปถึงไหนต่อไหน

"แค่ลูบนะ" แม้ใจจะต้องการเพียงไร หากทว่าด้วยความเป็นผู้หญิงทำให้สัตตบงกชแอ๊บ

อ้าวเฮ้ย! เธอแอ๊บเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่

เพราะไม่อยากคิดเรื่องที่ไม่เคยทำแต่ดันมาทำ หญิงสาวที่เคยห้าวจึงรีดความอาย ความสั่น ความคันออกไปจากตัว จากนั้นทำหน้าที่ของภรรยาที่ดี ซึ่งก็คือ ขับไล่เสนียดที่เกาะอยู่บนมังกรของสามีออกไป

"โอ๊ยบัว! เบาครับเบา" บุญฤทธิ์ร้องแทบไม่เป็นภาษาเมื่อจู่ๆ มือของสัตตบงกชก็คว้าหมับเข้าให้ที่มังกรยักษ์

เพราะมือเธอไม่ได้นุ่มเหมือนมือผู้หญิงเมืองที่เขาคุ้นเคย มันจึงให้ความรู้สึกที่ดิบเถื่อนกว่า จับเบาๆ ก็เหมือนจับแรง จับแรงก็เหมือนคิดจะถอนยวงเขาไปอย่างนั้นแหละ "โอ๊ะ เดี๋ยว เดี๋ยวบัว อื้มมมมม"

เสียงครางยาวในลำคอเกิดขึ้นเพราะสัตตบงกชไม่ได้จับเจ้ามังกรร้ายเพียงอย่างเดียว เธอยังรูดปื้ดๆ ไล่เสนียดไปด้วย ทว่า...มันไม่ใช่เสนียดน่ะสิที่กำลังจะหลุดออกมา แต่มันกลับเป็น...

- - - - - - - - - -

害羞了


เขา...เขา...เขาไล่เสนียดกันแบบนี้เรอะ!

แล้ว แล้วเราก็ขอหยุดสองสามวันรีไรท์ต้นฉบับก่อนนะจ๊ะ ค้างกันไปก่อน เดี๋ยวมาสอยให้ค่ะ ^ ^

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว