email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อ้อน(ทำ)รัก: บทที่ 16 ลาจาก 100%

ชื่อตอน : อ้อน(ทำ)รัก: บทที่ 16 ลาจาก 100%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 69k

ความคิดเห็น : 68

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2560 20:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อ้อน(ทำ)รัก: บทที่ 16 ลาจาก 100%
แบบอักษร


รูปภาพที่เกี่ยวข้อง​​

บทที่ 16

ลาจาก


หลายวันผ่านไปกลางดึกคืนหนึ่งร่างกำยำของคนสวนประจำบ้านโผล่มาอยู่หน้าประตูเรือนของแก้วตา เธอกลับมาจากเข้าห้องน้ำ กำลังจะเข้านอน ก็ถูกดึงตัวเข้าไปคุยในครัว เพราะด้านนอกมืดอีกอย่างยุงก็เยอะด้วย


“มีอะไรหรือเปล่า” แก้วตากระซิบถาม ลุงชอบลากเธอเข้ามาในครัว ไฟก็ไม่เปิด ได้แต่ยืนกอดเธอจากด้านหลังอยู่อย่างนั้นก่อนที่แก้วตาจะรู้สึกเย็นๆที่คอ เธอยกมือขึ้นคลำก่อนจะพบว่าเป็นสร้อยมีพระอยู่องค์หนึ่ง เป็นพระประจำตัวของลุงชอบที่มักใส่ติดตัวประจำ


“เก็บเอาไว้คุ้มครองตัวเอง”


“ลุงเอามาให้หนูทำไม” แก้วตาม้วนตัวหันหน้าไปถามลุงชอบ แกก็ก้มลงมาปิดปากเล็ก แทรกลิ้นเข้าไปจูบคนตัวนิ่มจนแทบขาดอากาศหายใจ


“เอาไว้ให้ดูแลหนูไง” หญิงสาวถึงกับร้อนผ่าวไปทั้งตัว ลุงชอบไม่เคยพูดจาหวานกับเธอแบบนี้เท่าไหร่นัก แกก้มลงจูบตรงบริเวณคอขาวเนียน


“อื้อ” แก้วตารู้สึกจักจี้ มือเล็กเกาะอยู่ที่ไหล่หนา กลิ่นตัวหอมๆที่เต็มไปด้วยกลิ่นจากแป้งเด็กชวนให้ลุงชอบสูดดมไม่หยุด แกจับตัวองค์พระให้ไปอยู่ด้านหลัง ก่อนจะดันร่างเล็กไปนั่งบนขอบโต๊ะทานข้าว จากนั้นก็เลิกเสื้อตัวบ้างขึ้น อ้าปากครอบเม็ดเชอรี่สีสวยบนหน้าอกนุ่มเข้าไปเต็มปาก


แก้วตานั่งหลับตาเคลิ้มไปรับรสสวาทที่ลุงชอบมอบให้ ทั้งสองกอดรัดกันจนหอบแฮ่ก เสื้อผ้าของทั้งคู่หลุดออกไปตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้


“ดูแลตัวเองดีๆนะ อื้อ” แกเริ่มเข้าบทสนทนาที่อยากพูดขณะกระแทกตัวใส่ร่างบาง


“อ๊า ซี๊ดลุง ลุงจะไปไหน อู๊วว เสียว” แก้วตาใบหน้าเหยเก ลุงชอบจับขาเธอแยกออกแล้วแทรกท่อนเนื้อใหญ่เข้ามาดิ้นอยู่ภายในตัวเธอไม่หยุด ทั้งเสียวทั้งมัน แกกระแทกเอวเข้ามาเน้นๆ เหมือนต้องการย้ำอย่างไรก็ไม่รู้



“ข้าต้องไปทำงานให้คนอื่น อื้อ แน่นชิบหายแก้ว อ๊า” หญิงสาวขมิบทางรักถี่ๆ เล่นเอาคนตัวโตถึงกับครางอู้ว


“แล้วลุงจะกลับมาไหม แฮ่กๆ” เสียงหวานเอ่ยถามอย่างออดอ้อน


“ไม่รู้เลย”


“อ๊า ลุงได้หนูแล้วจะทิ้งหนูหรอ” หญิงสาวถูกจับนอนราบไปกับโต๊ะ ผมยาวสยาย เต้านมชูชันถูกรวบกำไว้เต็มมือทั้งบีบ ทั้งดูดกิน ร่างใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้าม ทาบทับกระแทกเอวใส่ร่างอวบอิ่มไม่หยุด ปากกับลิ้นก็ดูดเลียไปทั่วร่าง


“ซี๊ดดดดดแก้ว ลุงไม่ทิ้งเอ็งหรอก ลุงจะกลับมาหาบ่อยๆ” มือหนากระชับสะโพกบางแล้วกระแทกตัวใส่ไม่ยั้ง


“จริงนะลุง อู๊ยย ลึกเกินไปแล้วอ๊า”


 พั่บ พั่บ พั่บ


ลุงชอบเด้งเอวใส่เป็นคำตอบ


“ลุงรักเอ็งนะ” ลมหายใจร้อนๆเป่ารดแก้ว สายตาของทั้งคู่ประสานกัน แก้วตาพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะตอบลุงชอบไป


“หนูก็รักลุงเหมือนกัน” ปากบางถูกบดจูบอย่างดูดดื่ม ลุงชอบแทรกตัวเข้าออกร่างเล็กไม่หยุด เขาอุ้มแตงเธอไปรอบห้องครัว ทั้งสองร่วมรักกันทั้งคืน



ลุงชอบพาร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงของแก้วตาเข้าไปอาบน้ำชำระล้างร่างกาย ก่อนปล่อยตัวเธอกลับมาหุงข้าวทำงานอยู่ในครัว แม่ของแก้วตาตื่นมาเป็นลูกมือแล้วออกไปตักบาตรกับคุณผู้หญิง ส่วนตัวลุงชอบเองก็เข้าไปเก็บข้าวส่วนตัวบนเรือน


“กูไปแล้วนะ” เก็บของเสร็จแกก็เดินเข้ามาลาแก้วตาในครัว หญิงสาวน้ำตารื้นขึ้นมาในดวงตา ร่างหนาจึงรวบกอดร่างนุ่มนิ่มไว้ในอก


“ฮึก กลับมาเร็วๆนะลุง” เธอสะอื้นไห้เบาๆอยู่แนบอกหนาสองมือกอดเขาแน่นไม่ยอมปล่อย


“อือ” แกไม่พูดอะไร แต่พรมจูบปากเล็ก ทั้งสองลากันราวกับผัวที่ลาเมียจะไปออกรบ


“อื้มมม จุ๊บ”


ปากหอมๆถูกจูบจนบวมเจ่อ ลุงชอบดึงตัวออกมาแล้วขยี้ศีรษะเล็กเป็นครั้งสุดท้าย เขาหอมแก้มเธอ แล้วแบกกระเป๋าออกมา แก้วตานั่งลงร้องไห้อยู่บนเก้าอี้ข้างโต๊ะทานอาหาร มือจับสร้อยพระในคอเครื่องหมายแทนใจแน่น

ไม่อยากให้ลุงชอบไปเลย ฮือออ ไม่ไปได้ไหม ฮือออ  


บนเรือนใหญ่ลุงชอบคลานเข่าเข้าไปหาคุณผู้ชายในห้องทำงาน



“เอ็งแน่ใจนะชอบ” สมพรเอ่ยถามลูกน้องคนสนิท มือเริ่มชื้นเหงื่อ ความรู้สึกไม่มั่นคงเกิดขึ้นในจิตใจ ถ้าลูกน้องอย่างไอ้ชอบไปทำงานให้นายใหญ่ แล้วเขาจะมีอะไรเป็นหลักประกันความปลอดภัย ที่อยู่ดีมีสุขมาจนถึงทุกวันนี้ก็เพราะได้คนอย่างชอบมาเป็นลูกน้อง


“แน่ใจครับคุณท่าน” คนเป็นลูกน้องตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น หลังจากทบทวนความคิดด้วยตัวเองอยู่หลายวันจึงตัดสินใจพาตัวเองมาลานายทันที


“เฮ้อ ถ้าเอ็งไม่อยู่แล้วข้าจะอยู่ยังไงล่ะหือ” ผู้เป็นนายถอนหายใจเฮือกใหญ่ สีหน้าไม่สู้ดี


“ไม่ต้องห่วงครับ ผมสั่งลูกน้องให้ช่วยดูอีกแรง” ต่อให้มันรับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะทิ้งลูกน้องไว้มากมายแต่ก็ยังไม่รู้สึกปลอดภัยอยู่ดี แถวนี้ที่สงบสุขไม่มีใครกล้ามาวุ่นวายเพราะชื่อเสียงของไอ้ชอบมันล้วนๆ


“ผมไม่รู้ว่าไปครั้งนี้จะได้กลับมาอีกไหม ผมขอไหว้ลานายเป็นครั้งสุดท้าย” จบคำพูดน้ำตาของคนเป็นนายก็รื้นขึ้นมาในดวงตา อยู่ด้วยกันมาเกือบสิบปีต้องจากกันไป ไม่รู้จากเป็นหรือจากตาย วงการมือปืนมีแต่ความไม่แน่นอน วันนี้ร่างกายหายใจพรุ่งนี้อาจจะไร้ลม


“ไปดีนะชอบ”


“ครับนาย” พอไหว้กราบคุณท่านเสร็จ ร่างสูงโปร่งก็เดินสะพายกระเป๋าเป้ใบเดียวออกมาจากบ้านแล้วไม่หันหลังกลับมาอีกเลย





บรรยากาศในบ้านเงียบเหงา คนสวนคนใหม่เป็นหลานของป้าสุข มาจากต่างจังหวัดเข้ามาทำงานในบ้านแทนลุงชอบ เรือนหลังนั้นถูกยกให้คนงานใหม่ แก้วตาไปเรียนทุกวัน เสาร์อาทิตย์ก็อยู่ทำกิจกรรมที่มหาวิทยาลัยเพราะว่าเธอเป็นตัวแทนของคณะประกวดดาวมหาวิทยาลัย


อีกทั้งยังมีงานถ่ายแบบ โฆษณาเข้ามามากมายหลายตัว



หญิงสาวทำงานเพื่อไม่ให้ตัวเองฟุ้งซ่าน มีหนุ่มๆหลายคนมารุมจีบ แต่แก้วตาก็ปฏิเสธไป อ้างว่าคุณพ่อดุ


คุณท่านได้เก้าอี้สำคัญในพรรค คุณผู้หญิงกับแม่จะมารับแก้วตาทุกวัน ถ้าวันไหนไม่มีกิจกรรมก็สลับสับเปลี่ยนให้ลุงเกิดมารับบ้าง แต่ส่วนใหญ่จะมีรถมารับเสมอ จนเป็นที่เลืองลือกันว่าเธอเป็นลูกคุณหนูที่ครอบครัวหวงมากๆ ใครที่มาจีบก็ทยอยหายกันไปหมด


 ปีหนึ่งจนขึ้นปีสองลุงชอบไม่ได้ติดต่อกลับมาเลย โทรหาสักสายก็ไม่มี เธอเคยได้ยินคุณผู้ชายคุยกับลุงเกิดเรื่องลุงชอบว่าไปทำงานสำคัญให้นายใหญ่ ตอนนี้ต้องเก็บตัวไม่สามารถออกมาเจอใครได้ เพราะกลัวจะสาวถึงตัวท่าน แก้วตาไม่รู้ว่าลุงชอบไปทำงานอะไรให้นายใหญ่นั่น ตั้งแต่ลุงชอบจากไป นายใหญ่ก็ไม่เคยมาที่บ้านอีกเลย


ขณะที่กำลังนั่งรถกลับบ้าน แก้วตามองออกไปนอกรถอย่างเคย รถแล่นผ่านเข้ามาในตัวหมู่บ้าน ผ่านร้านเจ๊โฉมและคิววินมอเตอร์ไซค์  เธอเหลือบไปเห็นร่างสูงใหญ่กำยำมีเจ๊โฉมเกาะแขนเดินหายลับเข้าไปในร้าน รถผ่านไปอย่างรวดเร็ว เธอเห็นหน้าเขาไม่ชัด แต่ความรู้สึกคุ้นเคยทำให้เธอต้องหันกลับไปมองอีกรอบจนมั่นใจว่า


ร่างสูงใหญ่กำยำที่เจ๊โฉมเกาะกอดอยู่นั้นเป็นลุงชอบจริงๆ…








........................................................................


มาอัพแล้วจ้าาาาาา


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว