นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

ทลายกรอบ (ปลาย) บัวเอ๊ยยยย อ้อมๆ บ้างก็ได้ลูก

ชื่อตอน : ทลายกรอบ (ปลาย) บัวเอ๊ยยยย อ้อมๆ บ้างก็ได้ลูก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 98.4k

ความคิดเห็น : 93

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2560 20:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ทลายกรอบ (ปลาย) บัวเอ๊ยยยย อ้อมๆ บ้างก็ได้ลูก
แบบอักษร

"แย่ที่สุด คนอะไรจะร่วมแต่สุขไม่ร่วมทุกข์"

"ถ้าเป็นบัว บัวจะไม่ทำเหมือนผู้หญิงคนนั้นเหรอ ถ้าตอนนั้นพี่ล้ม ชาตินี้พี่คงไม่สามารถยืนขึ้นได้อีกเลย หนี้จำนวนมหาศาลไม่มีวันใช้ได้หมด กระทั่งตอนนี้...ก็ยังใช้ไม่หมดนะ"

"ใครทำธุรกิจแล้วไม่มีหนี้ล่ะ ตอนบัวทำโรงเรือนก็ไปกู้เขาเหมือนกัน" พูดถึงเรื่องนี้แล้วหญิงสาวก็ยิ้ม "แต่ไม่ต้องลำบากแบกดอกนานเพราะพี่มาช่วยปลดหนี้ให้"

เงินก้อนที่สัตตบงกชไปกู้มานั้นเป็นแค่เงินจำนวนน้อยมากสำหรับเขาคนที่ต้องอยู่กับบัญชีที่มีตัวเลขแปดหรือเก้าหลักตลอดเวลา

งานของเขาเครียด จึงทำให้เขาพอลืมๆ เรื่องรักที่จบอย่างไม่น่าประทับใจลงไปได้ แต่สิ่งที่ฝังลึกลงในหัวใจคือการไม่เชื่อในความรักอีก ขนาดคนที่รักกันอย่างลึกซึ้งมายาวนานยังเทเขาได้ง่ายๆ เขาก็ไม่คิดจะมอบใจให้ใครอีกแล้ว ดังนั้น...ในวันนี้เขาจึงมีเธอ

ผู้หญิงที่ถูกเลือกมาทำลูกให้เขา ผู้หญิงที่เขาไม่ต้องรัก และไม่มีวันทำให้เขาปวดหัวใจ

"มันเป็นเรื่องที่ลูกควรทำให้แม่อยู่แล้ว พี่ไม่อยากให้แม่เครียด กลัวว่าความดันจะสูงจนต้องเข้าโรงพยาบาลกะทันหันอีก"

"ไม่ต้องห่วง" สัตตบงกชยิ้ม "ตอนนี้บัวดูแลเรื่องงานในไร่ทั้งหมดแล้ว บัวให้แม่นายรู้แต่เรื่องดีๆ เรื่องปวดหัวรับรองว่าจะไม่รู้ถึงหูแม่นายเด็ดขาด"

บุญฤทธิ์มองสัตตบงกชนิ่งๆ แม่เขาเคยบอกว่าผู้หญิงคนนี้ซื่อสัตย์ ไว้ใจได้ แม่เชื่อเธอ รักเธอจนถึงขั้นวางแผนยกเธอให้เขา สร้างฐานที่มั่นคงเพื่อที่จะได้ปกครองไร่นี้ต่อไปโดยมีฐานะเป็นแม่ของลูกเขา

แต่เขาเชื่อเธอหรือไม่...ไม่ บุญฤทธิ์ไม่คิดจะเชื่อใจผู้หญิงคนไหนอีกแล้ว หากวันหนึ่งเธอเปลี่ยนไป หากวันใดเธอทำให้แม่ของเขาต้องเสียใจ เขาก็พร้อมจะกำจัดเธอออกไปจากชีวิตของเขาและแม่ทันที ไม่ว่าตอนนั้นเธอจะเป็นแม่ของลูกเขาแล้วหรือไม่ก็ตาม

- - - - - - - - - -


อากาศภายในห้องนอนเย็นฉ่ำด้วยเครื่องปรับอากาศ บุญฤทธิ์นอนตะแคงหันหน้าออกนอกเตียง ท่าเดียวกับสัตตบงกชที่นอนตะแคงหลับตานิ่ง...นิ่ง จนเหน็บกิน

หญิงสาวกัดริมฝีปากแล้วค่อยๆ ยืดขา จากนั้นพลิกตัวมานอนหงายแล้วลืมตามองเพดาน

แสงจากดวงจันทร์ลอดผ่านผ้าม่านสีขาวปักลายดอกไม้เข้ามาจนทำให้หญิงสาวเห็นห้องที่เธอย้ายเข้ามาอยู่เป็นอาทิตย์แล้วชัดเจน

ห้องนอนนี้เรียบง่ายเหมือนทุกห้องในบ้านหลังนี้ มีเตียง ตู้เสื้อผ้า และโต๊ะทำงาน อ้อ...ไม่สิ คืนนี้มีอีกสิ่งที่เป็นสิ่งแปลกปลอม เป็นสิ่งแปลกปลอมที่กวนใจเธออย่างยิ่งด้วย แม้ว่าเขาจะไม่กระดุกกระดิก ไม่แม้แต่ส่งเสียงกรน

ทว่า...เสียงลมหายใจหายใจของเขามันดังอยู่ในความมืด ไอร้อนจากตัวเขา แผ่เข้ามาปะทะร่างเธอ

มันก่อกวนเธอ ทำให้เธอหลับไม่ลง!

สุดท้ายคนอยากนอนแต่นอนไม่หลับก็จำต้องลุกขึ้นจากเตียง เธอตวัดเท้าลงมาแล้วหันไปคว้าหมอน ทันทีที่ทำเช่นนั้นคนที่เธอคิดว่าหลับไปแล้วก็ถามขึ้น

"จะไปไหน"

"ไปนอนข้างนอก"

ฟังคำตอบแล้วบุญฤทธิ์ก็พลิกตัวมานอนหงาย ดวงตาลืมขึ้นมองแผ่นหลังของคนที่นั่งห้อยเท้าอยู่บนเตียงอีกฟาก "นอนบนโซฟามันสบายกว่านอนบนเตียงเหรอ"

"นอนบนเตียงต้องสบายกว่าอยู่แล้ว แต่...นอนบนเตียงกับพี่มันไม่สบาย"

"ทำไม พี่ไม่ได้นอนดิ้นหรือนอนกรน" บุญฤทธิ์กล้าพูดเพราะเขายังไม่ได้หลับ จะดิ้นหรือกรนได้อย่างไร

สัตตบงกชกอดหมอนแนบอกแน่นก่อนตอบ "ไม่รู้"

บุญฤทธิ์ไม่เชื่อสิ่งที่เธอพูด เขาลุกขึ้นมานั่ง "มาพูดกันตรงๆ ดีกว่า บัวรังเกียจพี่เหรอ"

"เปล่า" เธอตอบทันที

"แล้วมันเรื่องอะไร"

"โอ๊ย! " เธอร้องออกมาเพราะขัดใจก่อนลุกจากเตียง โยนหมอนที่กอดลงไปบนเตียงแรงๆ แล้วเสยผมอย่างว้าวุ่น

เธอเม้มปาก ทำเหมือนจะพูดแต่ก็ไม่พูดอยู่นาน แต่แล้วในที่สุดเธอก็กระทืบเท้าหนึ่งที เงยหน้ามองบุญฤทธิ์แล้วพูดความจริงที่รู้สึกออกมา

"ก็บัวอยากอึ๊บพี่น่ะสิ! "

คำตอบตรงเผงที่ได้รับทำบุญฤทธิ์ถึงกับอึ้งไปหลายวินาทีก่อนจะ...ระเบิดหัวเราะออกมาดังลั่นให้ความตรงไปตรงมาของสัตตบงกช

“บัวก็ไม่ได้อยากเป็นแบบนี้หรอกนะ ก่อนนี้บัวก็ไม่คิดว่าบัวจะหื่น แต่เพราะพี่ เป็นเพราะพี่เก่งเกินไป ทำบัวติดใจ พอต้องมานอนใกล้ๆ โดยไม่ได้ทำอะไรกันมันก็...คัน”

บุญฤทธิ์ยิ้มกว้างก่อนถามเสียงนุ่ม “คันตรงไหนล่ะ อยากให้พี่ช่วยเกาให้ไหม”

ฟังคำตอบแล้วสัตตบงกชก็กัดริมฝีปาก “ได้เหรอ พี่จะไม่ว่าบัวเอาเปรียบพี่ใช่ไหม”

“ไม่หรอก พี่อยากให้บัวเอาเปรียบอยู่แล้ว” ชายหนุ่มที่นอนหงายใช้ศอกยันตัวลุกขึ้น เปลี่ยนจากการนอนหงายเป็นกึ่งนั่งกึ่งนอนแล้วยื่นมืออีกข้างมาหาสัตตบงกช “มาสิ เชิญมาเอาเปรียบพี่เลย”

- - - - - - - - - -

抓抓


อร๊ายยยยยย จะให้ผู้หญิงเอาเปรียบผู้ชาย ไม่ดีม้างงงงง

​ปล.เดี๋ยวดึกดื่นคืนนี้จะแก้ไขโค้ตดุ๊กดิ๊กที่มันโผล่มานะคะ

ถ้ามีการอัพเดทก็ไม่ต้องเข้ามาอ่านค่ะ แค่แก้ไขรูปเฉยๆ

ตอนต่อไปจะมาพรุ่งนี้จ้า ^ ^

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว