ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่4 : บังเอิญ

ชื่อตอน : ตอนที่4 : บังเอิญ

คำค้น : นิยายฟินๆ

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 231

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2560 23:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4 : บังเอิญ
แบบอักษร

​กริ๊ง กริ่ง กริ๊ง กริ่ง~ (เสียงเรียกเข้า)

เสียงโทรศัพท์ยังคงดังขึ้นมาต่อเนื่อง ทำให้เจ้าของเสียงโทรศัพท์ถึงกับสะดุ้งตื่นด้วยความหงุดหงิด เอรินยังคงนอนฟุบหมอน เธอคว้ามือหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะโคมไฟข้างๆเตียง

ปิ๊บ! (เสียงกดรับสาย)

"โอ๊ย~ โทรมามีอะไรเนี่ยซูซี่" เสียงงัวเงีย

"แกอยู่ไหนนนน นี่มันสายแล้ววว"

"สายอะไร ยังเช้าอยู่เลย~"

"ค่าา เช้ามากกก สิบโมงนี่คือเช้ามากกก" 

อะไรนะ?😨

เอรินสะดุ้งลึกขึ้นนั่งอย่างไว

"สะสะ..สิบโมง??" 

"ใช่!! ไม่รู้รึไงเนี่ยว่าวันนี้ต้องส่งงานอาจารย์"

โอ๊ะ! ตายยย~ ซวยล่ะสิ ลืมไปซะสนิทเลยว่าวันนี้มีเรียนเช้าตอนเก้าโมง นี่ฉันสายมาแล้วชั่วโมงหนึ่งเต็มๆ นอนเพลินถึงขนาดนี้เลยหรอ คงเป็นเพราะคิดมากแน่ๆ

"อีกครึ่งชั่วโมง ถ้าแกยังไม่มา ตายแน่!"

"รู้แล้ววววว!"ยัยซูซี่บ้าพูดเป็นลางไปได้ 

ฮืออออ T________T


ณ มหาวิทยาลัย

ฉันวิ่งเร็วอย่างกับจรวดด้วยความเร่งรีบเพราะกลัวว่าจะมาส่งงานอาจารย์ไม่ทัน ถ้าวันนี้ฉันไม่ได้ส่ง งานที่ฉันทำมาทั้งคืนแห้วแน่ๆ คะแนนที่ฉันคาดหวังก็คงจะสูญเปล่า

ฉันก้มหน้าลงดูนาฬิกา อีกสิบนาที!!

ไม่ได้การล่ะ วิ่งจนผมยุ่งหรือหน้าจะฟินแค่ไหนก็ตาม ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น!!

ตึก ตึก ตึก ตึก (เสียงวิ่ง)

ตุ้บ (เสียงชน)

"โอ๊ย!! ขอ..ขอโทษๆนะ" ฉันก้มลงหยิบแฟ้มงานที่ร่วงลงพื้นเพราะชนกับคนข้างหน้าอย่างจัง มัวแต่ดูนาฬิกาตรงข้อมือแท้ๆเลย ถึงได้วิ่งโดนไม่มองทาง

"ครับ.." เสียงผู้ชายที่ฉันชนเมื่อกี้

"ว้ายตายแล้วเป็นยังไงบ้าง?" เสียงกระเทยถามผู้ชายที่ฉันเดินชนเมื่อกี้ "นี่หล่อน วิ่งมองทางดีๆสิ"

"ค่ะ...ขอโทษด้วยนะคะ ไม่ได้ตั้ง..."

ฉันพูดด้วยแล้วเงยหน้าขึ้นมามองว่าเป็นใคร เมื่อฉันเห็นตรงหน้าแล้วแทบช็อค! 

"ใจ..."

พายุ! 

นี่มันซุป'ตาร์ดัง พระเอกหล่อที่มาแรงที่สุดในตอนนี้นี่😱😱😱

"ไม่ได้ตั้งใจก็รีบไปซะสิ  มองอะไร" กระเทยที่ยืนอยู่ข้างๆพายุไล่ฉัน

ถ้าให้ฉันเดาน่าจะเป็นคนสนิทของเค้านะ อาจจะเป็นผู้จัดการเพราะดูแล้วลักษณะท่าทางชอบบงการ แถมมีบอดี้การ์ดอีกสามคนยืนอยู่ข้างหลัง ส่วนพายุก็สวมแว่นดำกับหมวก คอยหลบๆซ่อนๆใบหน้าของตัวเอง

เหอะ!

ใครจำเค้าไม่ได้ก็บ้าละ แถมมากันเยอะขนาดนี้ใครบ้างล่ะจะดูไม่ออก บอดี้การ์ดมาแค่สามคน...เพราะคงไม่อยากเด่นไปสินะ

"ไปกันเถอะ" ผู้จัดการหันมาบอกบอดี้การ์ดแล้วพวกเค้าก็รีบเดินหนีกันอย่างไว

ทำไม...

พวกเค้ามาที่นี่กันทำไมนะ...?

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว