ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Sexy Girl : 03

คำค้น : ลูกพีช,นอส,ขี้อ่อย,ขี้หวง

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.1k

ความคิดเห็น : 165

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2560 21:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Sexy Girl : 03
แบบอักษร

Sexy Girl : 03


พระเอกเรื่องนี้ขี้อ่อย รับประกันความอร่อยนะจ๊ะ อิอิ


__________________________________________


" เราคิดถึงพีชจัง " เมื่อปิดประตูเสร็จหันหลังกลับมาก็เจอเข้ากับนอสพอดีกับประโยคที่มันชวนหมั่นใส้


" อย่ามาหยอดเราเถอะ " ฉันพูดออกมาพร้อมกับมองหน้าคนตรงหน้าด้วย หยอดฉันซะ ไม่ใช่ว่าฉันไม่เขิลนะ เขิลสิ เเต่ฉันต้องกลบเกลื่อนไว้ไงเดี๋ยวจะได้ใจ


" อย่าเขิลกลบเกลื่อนเลยน่า " นอสพูดขึ้นยิ้มๆเเล้วดึงเเก้มของฉันทั้งสองข้าง


" เจ็บ! " ฉันพูดออกมาเสียงดุๆ เเล้วมองค้อนให้นอสที่หัวเราะฉันอยู่ 


" โอ๋ๆ เขาขอโทษดูสิเจ็บตรงไหน " นอสว่าออกมายิ้มๆเเล้วลูบเเก้มฉันเบาๆจนฉันยิ้มออกมาให้กับท่าทีหน้ารักๆนั่น


" เลิกจีบกันก่อน กูหิวเเล้วครับ " เสียงดังมาจากทางโซฟาเมื่อฉันมองไปก็พบว่าเปอร์เป็นคนพูด เเล้วทุกสายตาตอนนี้มองมาที่ฉันกับนอส เเต่ว่า..


" ใครจีบกันมั่วเเละ " ฉันพูดออกมาเเล้วเดินหนีนอสที่ยืนยิ้มอยู่อย่างถูกใจในคำพูดของเปอร์


" น่าเเดงเชียวๆ " เพลงขวัญพูดขึ้นมายิ้มๆ ว่าเเต่หน้าฉันเเดงหรอ บ้าน่าไม่จริงหรอก 


" อย่ามาเเกล้งฉันกันหน่อยเลย " ว่าจบฉันก็ก้มหน้าหนีทันทีจนทำให้พวกมันนั่งหัวเราะฉันกัน 

หลังจากกินกันเสร็จฉันถึงได้รู้คำตอบว่าพวกมันมาห้องฉันกันทำไม พวกมันมาเพื่อมาดูหนังที่ห้องฉันกันเเละที่สำคัญคือ มันซื้อมาเเล้วด้วยเเล้วคือถามฉันกันก่อนมั้ย? ฉันใช่เจ้าของห้องมั้ยเนี่ยถามจริง!


" พีชมานั่งกับเรา " เสียงนอสดังขึ้นหลังจากที่เปิดหนังเเล้วเรากำลังเลือกที่นั่งกันอยู่ นอสดึงฉันให้นั่งลงข้างตัวเองเเละกอดเเขนฉันเอาไว้เเน่น


" นี่นั่งดีๆก็ได้มั้ย " ฉันว่าออกมาเเละพยายามเเกะเเขนนอสที่เกาะเอาไว้เเน่นออก เเต่มันเเกะไม่ออกไง


" ก็เค้าอยากนั่งกับตัวเองหนิ " นอสพูดเเล้วกอดเเขนฉันเเน่นกว่าเดิมเเล้วซบใบหน้าลงกับเเขนของฉัน


" เเหม่ไอ้นอส น้อยๆหน่อยครับเพื่อน " เสียงมาร์คเอ่ยเเซวเพื่อนของตัวเองเเต่นอสหาได้สนใจไม่ หันไปยักคิ้วให้เพื่อนอย่างกวนๆ

ระหว่างที่หนังกำลังเล่นอยู่นอสก็ค่อยเเกล้งฉันจนไม่เป็นอันจะได้ดูหนังอยู่เเล้ว


" นอสหยุดเราจะดูหนัง " ฉันว่าออกมาทำให้นอสหยุดกวนฉันไปพักหนึ่ง เเต่ว่าไม่นานก็กลับมากวนฉันอีกครั้ง


" นอสถ้าไม่หยุดเราจะไปนั่งที่อื่นเเล้วนะ " ฉันเอ่ยขึ้นมาอีกครั้งจนนอสยู่หน้าส่งมาให้ ก็ดูสิเล่นจับเเขนฉันอยู่นั่นเเหระบ้างก็จับคอฉันเบาๆ 


" ก็นอสอยากเล่นกับพีชหนิ " นอสเอ่ยออกมาเเล้วทำน้ำเสียงเศร้าๆ เเต่เชื่อฉันสิ เขากำลังเล่นละครอยู่

หลังจากนอสพูดจบฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรเจ้าตัวเเสบอีก นอสก็ดูเงียบๆไปเเต่ยังกอดเเขนฉันอยู่เเล้วพิงไหล่ฉัน ฉันเห็นนอสเงียบไปก็นั่งดูหนังจนจบ เมื่อจบเเล้วหันมามองคนข้างๆก็พบว่าหลับไปเเล้ว


" นอส นอสตื่น " ฉันเรียกนอสเเล้วใช้มืออีกข้างเขย่าเเขนเจ้าตัวด้วย


" มันหลับเเล้วคงจะตื่นยากอะ " เสียงเปอร์ที่ยืนมองอยู่พูดขึ้นมา


" ทำไมหรอ " ฉันถามออกไปเพราะนอสคงไม่หลับลึกขนาดนั้นหรอกมั้ง


" มันหลับลึกจะตาย เออกลับก่อนนะเว้ยไปทำธุระก่อน "พูดจบเปอร์ก็รีบวิ่งออกจากห้องไปฉันได้เเต่นั่งมองงงๆ 


ฉันนั่งรอให้นอสตื่นอยู่อย่างนั้นจนคนที่เหลือขอตัวกลับไปจนหมดนอสก็ยังไม่ตื่นจนฉันหลับไป


" อื้อออ " ฉันร้องออกมาในลำคอพร้อมกับลืมตาขึ้นมาช้าๆ เมื่อลืมตาขึ้นมาฉันก็ต้องตกใจทันทีเพราะก่อนหน้านี้ฉันจำได้ว่าก่อนหน้านี้ฉันนั่งรอนอสตื่นอยู่ที่โซฟาเเล้วเผลอหลับไปเเต่ตอนนี้ฉันตื่นมาอยู่บนที่นอน นอสคงอุ้มฉันเข้ามาเเล้วเจ้าตัวไปไหนหรือกลับไปเเล้ว


เเอดดด


เเล้วทุกอย่างก็เฉลยเมื่อประตูถูกเปิดเข้ามาจากข้างนอกพร้อมกับคนที่ฉันกำลังนึกถึงเดินเข้ามาข้างใน


" ตื่นเเล้วหรอตัวเอง " นอสถามฉันขึ้นมาพร้อมกับเดินมานั่งลงข้างๆฉัน


" ยังไม่กลับอีกหรอ " ฉันพยักหน้าให้นอสเเล้วถามกลับไป เพราะฉันคิดว่าเขาจะกลับไปเเล้วเเต่ไหงถึงมาอยู่ในห้องฉันอีกได้


" พีชชอบไล่เราจังนะ " นอสว่าเเล้วทำหน้างอลๆฉันเเต่มันดูเหมือนตุ๊ดซะมากกว่าอ่ะ


" ไม่ได้ไล่เเค่ถาม นึกว่ากลับไปเเล้ว " ฉันพูดออกมา จึงทำให้นอสที่ฟังอยู่เงยหน้าขึ้นมาเเล้วส่งยิ้มมาให้ฉัน


" คิดถึงเราหรอ " ฉันที่ฟังนอสพูดก็เบะปากทันที คนอะไรจะไปหลงตัวเองขนาดนี้ เเต่ฉันก็นึกถึงนอสจริงๆเเหระเเต่บอกไม่ได้หรอกเดี๋ยวจะได้ใจเอา


" มั่วเเละ หิวอะ " ฉันมองนาฬิกาก็พบว่าใกล้จะเย็นเเล้ว ตั้งเเต่เช้าที่กินไปฉันก็ยังไม่ได้กินอะไรอีกเลยจะให้ไม่หิวได้ยังไง


" ไปล้างหน้าไปเดี๋ยวพาไปกิน " นอสพูดจบฉันก็พยักหน้าให้นอสจึงเดินออกไปนอกห้องทันที ฉันมองตามหลังนอสจนประตูปิดลงอีกครั้งก็เดินไปล้างหน้าเเล้วเเต่ตัว


เมื่อเสร็จเเล้วฉันเดินออกมาก็เห็นนอสกำลังนั่งกดโทรศัพท์อยู่เเละนั่งยิ้มคนเดียว คงจะคุยกับเเฟนเขามั้ง ถึงฉันจะคิดอย่างนั้นเเต่ภายในใจกลับรู้สึกน้อยใจเเปลกๆ มีเเฟนเเล้วจะมายุ่งกับฉันทำไมกัน หรือฉันคิดไปเองคนเดียว


" จะไปกันยัง " ฉันถามออกไปอย่างหงุดหงิดเเล้วมองนอสที่เงยหน้ามองมาที่ฉันอย่างงงๆ เเต่ฉันก็ไม่ได้สนใจเดินออกมาเลย อยากมาก็มา ไม่มาก็ไม่มา ชิ! คนบ้ามีเเฟนเเล้วมายุ่งกับฉันทำไม เเล้วนี่ฉันเป็นอะไร เขาจะมีใครมันก็เรื่องของเขาฉันไม่มีสิทธิ์


" พีช พีชรอเราด้วย " เสียงนอสดังขึ้นมาตอนที่ฉันกำลังเดินเข้าลิฟพอดี ฉันรอนอสเข้ามาเเล้วกดปิดลิฟทันที

ระหว่างอยู่ในลิฟฉันเงียบไม่ได้พูดอะไรเพราะยังหงุดหงิดอยู่ทั้งที่รู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์


" พีชอยากกินไร " นอสถามฉันขึ้นมาระหว่างที่กำลังเดินออกจากลิฟ ฉันเเทบจะลืมเรื่องที่หิวไปเลยด้วยซ้ำ


" เดี๋ยวเราไปกินเอง นอสไปกับเราเดี๋ยวเเฟนนอสหึง " ฉันไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงพูดออกไปเเบบนั้น เหมือนสมองมันคิดเเละปากก็พูดออกไปเลย เหมือนว่าฉันพูดจบนอสก็ทำหน้างงใส่ฉันทันที 


" เเฟนอะไร " นอสมองฉันเเล้วขมวดคิ้วเหมือนไม่เข้าใจในสิ่งที่ฉันพูดออกไป


" ก็เเฟนนอสไง เราไปก่อนนะ! " ว่าจบฉันก็เดินออกมาทันที ถ้าถามว่าฉันน้อยใจหรอก็คงจะใช่ 

.

.

.

มาเเล้ววว ช่วงนี้อาจมาช้าไรท์ตาอักเสบ


1เม้น 1กำลังใจ

ความคิดเห็น