นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

ไหนว่าจะไม่ (ปลาย) พี่บอสขี้งอน ตุ๊บป่องๆ

ชื่อตอน : ไหนว่าจะไม่ (ปลาย) พี่บอสขี้งอน ตุ๊บป่องๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 108.4k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ค. 2560 00:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไหนว่าจะไม่ (ปลาย) พี่บอสขี้งอน ตุ๊บป่องๆ
แบบอักษร

อาทิตย์ต่อมาบุญฤทธิ์ก็กลับมายังไร่มีบุญในช่วงค่ำวันศุกร์เหมือนเช่นที่เคยทำเดือนละครั้งหรือสองครั้ง ผิดที่ว่าจุดมุ่งหมายในการมาที่ไร่ดูจะมีสิ่งอื่นเคลือบแฝงเล็กน้อย

เขาเคยมาที่นี่เพราะแม่ เพราะอยากมาพักผ่อน อยู่ห่างไกลจากปัญหาจุกจิกเรื่องงาน ทว่าตอนนี้...เขายังอยากเห็นหน้า อยากกอดใครบางคนอีกด้วย

ขนมของฝากที่ซื้อมาให้แม่ยังทำให้ท่านยิ้มชื่น ก่อนกอดและหอมเขาด้วยความรักเช่นเคย บุญฤทธิ์ได้แต่ลุ้น ว่าของที่นำมาฝากสัตตบงกชนั้นจะทำให้เธอดีใจเช่นกันหรือไม่

หลังพูดคุยกับแม่ ไถ่ถามเรื่องสุขภาพของท่านเหมือนเคยแล้วเขาก็ถูกแม่ไล่เป็นเด็กๆ ให้รีบไปอาบน้ำอาบท่า ประเดี๋ยวจะได้มารับประทานอาหารเย็นด้วยกัน

บุญฤทธิ์ไม่ดื้อ เขาทำตามคำสั่งของแม่ ตรงไปยังเรือนเล็กของตน วางถุงของฝากที่ซื้อมาให้สัตตบงกชเอาไว้บนเตียงนอน ตั้งใจว่าหลังกินข้าวเสร็จแล้วเขาจะนำไปให้เธอ

ชายหนุ่มอาบน้ำอย่างไม่เร่งรีบนัก ก่อนจะออกจากห้องน้ำมาเพื่อพบกับความประหลาดใจ

สัตตบงกชนั่งรอเขาอยู่ที่เตียง ข้างๆ ถุงซึ่งเขาซื้อมาฝากเธอ

"สวัสดีจ้ะบัว" เขาทักเธอพร้อมรอยยิ้มและได้รับรอยยิ้มตอบกลับมา

"สวัสดีค่ะ แม่นายให้บัวมาดูแลพี่"

"ดูแลเหรอ" บุญฤทธิ์ทวนวลีนั้นแล้วยิ้มกว้างขึ้น "ถ้าอย่างนั้นก็ดีเลย เช็ดผมให้พี่หน่อยสิ"

บุญฤทธิ์เห็นสัตตบงกชตวัดสายตาค้อนเขาเบาๆ หนึ่งที กระนั้นเธอยังลุกขึ้นจากเตียง เดินมาหยุดที่โต๊ะเครื่องแป้งแล้วชี้นิ้วสั่ง

"นั่งสิ"

บุรุษซึ่งทั้งเนื้อทั้งตัวมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวพันรอบเอวเดินเข้ามานั่งตามคำสั่ง จากนั้นก็ได้รับการดูแลจากมือที่เขารู้ว่านุ่มขนาดไหน

สัตตบงกชเช็ดผมให้บุญฤทธิ์อย่างตั้งใจจนหมาดน้ำ ก่อนเลื่อนลิ้นชักบนของโต๊ะเครื่องแป้งออก หยิบเอาไดร์เป่าผมออกมาเป่า แถมเซตผมให้บุญฤทธิ์ได้อย่างช่ำชองอีก

"บัวเก่งจัง ทั้งเป่า ทั้งนวด ทั้งเซตผมพี่จนเรียบร้อยเลย"

ผู้ที่เก็บไดร์เข้าที่เหลือบตามาค้อนคนที่ใช้งานเธอหนึ่งที "บังเอิญผมพี่กับผมบัวมันทรงเดียวกันน่ะบัวเลยทำได้"

นี่ถ้าเธอไม่ทักบุญฤทธิ์ก็ไม่ทันได้สังเกต นี่เขากับเธอมีผมทรงเดียวกันจริงๆ น่ะหรือ

ชายหนุ่มหมุนตัวกลับมามองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง หัวเราะเบาๆ เมื่อมองอย่างสำรวจแล้วพบว่าเธอพูดเกินจริงไปหน่อย

จริงอยู่ที่สัตตบงกชผมสั้น แต่ก็ไม่ได้สั้นแบบผู้ชาย ผมของเธอซอยสไลด์ไล่เป็นชั้น ด้านหน้าค่อนข้างยาวจนเธอต้องเหน็บผมเอาไว้ข้างหู มีแค่ด้านหลังเท่านั้นที่ไถสั้นเหมือนผู้ชาย

ดูๆ ไปแล้วก็มีความเป็นผู้หญิงอยู่มาก เพียงแต่หากมองเผินๆ อคติจากดวงตาอาจทำให้มองเธอไขว้เขวไปอย่างที่เขาเคยมอง

แต่ตอนนี้ หลังจากได้มองใกล้ๆ ได้สัมผัสแนบชิด เขารู้แล้วว่าสัตตบงกชของเขานั้นเป็นผู้หญิงทั้งเนื้อทั้งตัวทีเดียว

เมื่อคิดได้ ระลึกได้ว่าบัวของเขานั้นหอมหวานขนาดไหนบุญฤทธิ์ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มือทั้งสองยกขึ้นกุมบ่าบอบบางเอาไว้แล้วโน้มใบหน้าลงมาโดยมีเป้าหมายอยู่ที่ริมฝีปากหวานฉ่ำ

"วันนี้ไม่เหมาะที่จะทำลูกนะ ต้องรอเดือนหน้าเลย"

คำปรามของเธอทำให้ใบหน้าที่โน้มลงมาจนปลายจมูกเกือบจะชนเข้ากับจมูกของเธอชะงัก จากนั้นร่างสูงก็ยืดตัวขึ้น "อ้อ ขอโทษที"

ใช่แล้ว เรื่องระหว่างเขากับเธอมันไม่ใช่ความสัมพันธ์ฉันหญิงชายแบบปกติทั่วไป เธอยอมเขาก็เพื่อเด็กซึ่งจะยังประโยชน์ให้แก่เธอในอนาคต เธอไม่ได้ต้องการมีสัมพันธ์กับเขาเกินจำเป็นหรอก

ใช่สิ...เขากับเธอก็เป็นเพียงแค่คนแปลกหน้าที่นอนด้วยกันเท่านั้น

รับรู้เช่นนี้แล้วแผ่นหลังของบุญฤทธิ์ก็แข็งเกร็งขึ้น เขาไม่มองหน้าสัตตบงกช ไม่พูด แต่เดินไปยังตู้เสื้อผ้าแล้วหยิบเอาเสื้อยืดกับกางเกงขาสามส่วนออกมาสวมโดยปฏิเสธความช่วยเหลือจากเธออย่างสิ้นเชิง

- - - - - - - - - -

孤独


อะจ๊ากกกกก อย่าดราม่าสิคะเด็กๆ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว