นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

ไหนว่าจะไม่ (กลาง) NC แรงๆ

ชื่อตอน : ไหนว่าจะไม่ (กลาง) NC แรงๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 167.6k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ค. 2560 22:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไหนว่าจะไม่ (กลาง) NC แรงๆ
แบบอักษร

จู่ๆ ...ตรงนั้นของเธอก็พลันร้อนวูบวาบ รู้สึกดีอย่างรุนแรงทั้งที่เขายังไม่ได้แตะต้องเธอเสียด้วยซ้ำ สัตตบงกชไม่เข้าใจว่าทำไมเธอจึงได้รู้สึกแบบนี้ แต่เธอก็ห้ามตัวเองไม่ได้ ห้ามขาที่หนีบเข้าหากัน ห้ามสะโพกไม่ให้ขยับเข้าหาความรู้สึกดียังไม่ได้เลย

บุญฤทธิ์มองการขยับท่อนขาบดเบียดกันไปมาของเธออย่างหวามใจ เขารู้ว่าตอนนี้เธอพร้อมแล้ว

"บัวจ๋า" ทั้งๆ ที่เธอเคยบอกว่าไม่ชอบให้เขาเรียกแบบนี้ แต่เขาชอบ ก็จะเรียก "พี่จะเอาบัวแล้วนะ"

สัตตบงกชไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องบอกเธอ แต่ทันทีที่เขาพูดมันออกมา เธอก็รู้สึกร้อนไปทั้งตัว ใบหน้าที่เบือนมองไปทางอื่นค่อยๆ เลื่อนมามองคนที่คุกเข่าอยู่ข้างเธอ

เธอมองใบหน้าที่ถูกความปรารถนาเข้าครอบงำแล้ว...ยื่นมือทั้งสองไปหาเขา บอกให้เขารีบเข้ามาหาเธอโดยไม่ต้องพูด และเธอก็ได้อย่างที่เธอต้องการ

บุญฤทธิ์ส่งมังกรตัวร้ายสู่มือของสัตตบงกช เขาต้องรั้งมือเธอเอาไว้ไม่ให้มันชักออกด้วยความตกใจ กระนั้นใบหน้าของหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงยังตื่นอย่างเห็นได้ชัด

"ไม่ต้องกลัว มันไม่กัดหรอก"

โอ๊ย! สัตตบงกชรู้หรอกน่าว่าไอ้นั่นของเขาคงไม่กัดเธอ แต่...แต่...อื้อออออ

หญิงสาวรู้สึกว่าตนเองหน้าร้อนผ่าว อาจจะร้อนพอๆ กับแท่งเนื้อที่อยู่ในอุ้งมือทั้งสองของเธอเลยก็ได้

"มันร้อนจัง" ก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไร เธอจึงพูดในสิ่งที่รู้สึก

"ลองลูบมันดูสิ"

สัตตบงกชกัดริมฝีปาก เธอหลุบตามองดูสิ่งที่อยู่ในมือแล้ว...กลั้นใจลูบเบาๆ

"อ่าาาา"

ทันทีที่ทำตามคำเชิญชวน ลูบเบาๆ บริเวณส่วนหัวกลมมน ร่างซึ่งคุกเข่าอยู่ข้างตัวเธอก็สั่นสะท้าน ดวงตาบุญฤทธิ์หลับปี๋ ใบหน้าเหยเกราวกับเขากำลังเจ็บปวด แถมเขายังครางออกมาด้วย เห็นแบบนั้นแล้วสัตตบงกชก็ตกใจ รีบชักมือหนีแล้วถาม

"บัวลูบแรงไปเหรอ ขอโทษ ก็ไม่เคย"

บุรุษที่ร่างสะท้านเพราะคลื่นความหฤหรรษ์ปรือตาขึ้นมองคนที่นอนจ้องเขาอยู่ด้วยสายตาลุแก่โทษ เขายิ้มให้เธอ ยิ้มกว้างจนดวงตายาวรีหยีลง "พี่ไม่ได้เจ็บ ตรงกันข้าม พี่มีความสุขต่างหาก มือบัวดีมาก แต่...ตรงนี้ของบัวให้ความรู้สึกที่ดีกว่า"

"อื้อ! " สะโพกหญิงสาวเด้งขึ้นจากเตียงเมื่อจู่ๆ มือของบุญฤทธิ์ก็ตะปบมาที่กลางหว่างขา จากนั้นขาทั้งสองของเธอก็หนีบเข้าหากัน หนีบมือเขาเอาไว้ ส่วนมือข้างหนึ่งของเธอก็ละจากแก่นกายเขามาซ้อนทับมือเขาที่ตอนนี้กำลังดำดิ่งลงไปตามรอยแยกสู่สวรรค์

สัตตบงกชครางเสียงแผ่วเมื่อนิ้วเขาไม่ได้ลูบลงไปตามรอยแยกเฉยๆ แต่มันยังขยับเสียดสีไปมาสร้างความสุขจนร่างเธอเกร็งขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

"พี่...พี่..." เธอร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อในที่สุดนิ้วของบุญฤทธิ์ก็แทรกเข้าไปในร่างกายเธอ

"อ้าขาออก" บุญฤทธิ์สั่งเสียงพร่า และสัตตบงกชก็ค่อยๆ ทำตามคำสั่งอย่างเชื่องช้า "ดีมาก" เขาชม "ทีนี้ก็ทำตามพี่ ทุกครั้งที่พี่สอดนิ้วเข้า บัวก็รูดมือขึ้น พอพี่เอานิ้วออก บัวก็รูดมือลง"

"หือ" หัวคิ้วสัตตบงกชขมวดเพราะไม่เข้าใจ เห็นแบบนั้นแล้วบุญฤทธิ์ก็ปลอบ

"มันไม่ยากอย่างที่คิดหรอก" พูดจบบุญฤทธิ์ก็จัดการสาธิตวิธีที่จะทำให้เขาและเธอสนุกไปด้วยกัน

มือเขาที่กุมมือเธออยู่กุมแน่นขึ้นทำให้เจ้ามังกรของเขาแนบไปกับมือกร้าน จากนั้นจึงเลื่อนมือเธอลงไปจนนิ้วก้อยเธอแตะหน้าท้องเขา จากนั้น เลื่อนมันขึ้นจนสุดความยาวของแก่นกาย

เขาอยากหลับตาลงด้วยความเสียวซ่าน ทว่า...เขาไม่อาจทำเช่นนั้นได้ เพราะหากเขาหลับตา เขาก็ไม่เห็นสีหน้าแสนน่ารักของสัตตบงกชน่ะสิ

ดวงตาเธอเบิกกว้าง ปากห่อเข้าหากันจนเป็นรูปตัวโอ

อื้มมมม จะดีแค่ไหนนะหากมังกรได้มุดถ้ำใหม่

อ่า...เพียงแค่คิดเจ้ามังกรก็พองตัวจนโตขึ้นแล้ว

บุญฤทธิ์ช่วยนำทางสัตตบงกชสามครั้งก่อนถาม "บัวรู้แล้วนะว่าต้องทำยังไง ทีนี้ทำด้วยกัน ช้าๆ ก่อน"

มันเป็นประสบการณ์เสียวซ่านและเร้าอารมณ์ขั้นสุดยอด สัตตบงกชร้อนไปทั้งตัวราวกับอยู่ท่ามกลางเปลวเพลิง ในมือเธอมีของร้อนที่เต้นตุบสู้มือ ในร่างเธอก็มีนิ้วร้อนๆ ที่กำลังผลักดันเธอให้พุ่งไปสู่ดวงดาว

"พี่! " เธอร้องเรียกเขาเมื่อปลายเท้าเธอแตะปุยเมฆอันเบาสบาย ใบหน้าเธอเชิดขึ้น สะโพกขยับเป็นจังหวะรับกับการสอดเข้าและออกของนิ้ว ไม่กี่วินาทีต่อมาเธอก็ร้องลั่น "อ๊าาาาา พี่คะ พี่...พี่..."

หูเธอดับจึงไม่ได้ยินเสียงร้องของบุญฤทธิ์ที่ร้องแทบไม่เป็นภาษาเหมือนกัน "โอ๊ยบัว อย่า โอ๊ย อื้มมมมมม"

มันร้อน...สัตตบงกชที่นอนหายใจระรัวรับรู้ได้เพียงเท่านั้นว่ามีธารร้อนผ่าวเกิดขึ้นสองที่ หนึ่ง...บริเวณกลางหว่างขาของเธอ และสอง...ที่มือ

ความร้อนชื้นบริเวณหลังมือถูกบุญฤทธิ์ใช้กระดาษเช็ดมันออกไป จากนั้นเธอก็ถูกเขากอดเอาไว้

"ดีไหม"

"หือ" เธองุนงง ยังงุนงงจนครองสติเอาไว้แทบไม่ได้ สมองเธอเหมือนชาๆ ความรู้สึกวาบหวิวยังกระจายเต็มช่องท้อง

"บัวมีความสุขไหม"

"อื้อ" หญิงสาวพึมพำ "สุขจะตายแล้ว"

บุญฤทธิ์หัวเราะเบาๆ กอดเธอแน่นขึ้นอีกหน่อย "ถึงจะผิดแผนไปหน่อยแต่ก็โอเคเนอะ เอาล่ะ พี่ต้องไปแล้ว"

"หือ...จะไปไหน พี่ยังไม่ได้...ยังไม่ได้ทำเลย" เพราะเคยมีประสบการณ์มาแล้วสัตตบงกชจึงรู้ว่านี่ยังไม่เสร็จสิ้นกระบวนความ เขายังไม่ได้เอาของเขาเข้าไปในตัวเธอเลย

"ทำแล้ว"

สัตตบงกชขมวดคิ้ว "ยังไม่ทำสิ ต้องเอามันเข้าไป"

เมื่อถูกสั่งเช่นนั้นบุญฤทธิ์ก็ยิ้มเขิน เขาจุ๊บริมฝีปากหญิงสาวแรงๆ ก่อนสารภาพ "ตอนนี้มันเข้าไปไม่ไหวแล้ว พี่เสร็จแล้ว บัวทำพี่จนเสร็จ"

เขามองเห็นดวงตาสัตตบงกชกรอกไปทางซ้ายทีขวาทีเหมือนพยายามคิด ก่อนที่เธอจะอ้าปากหวอ ร้อง

"โอ๊ยตายแล้ว! "

"พี่บอกบัวแล้วว่าให้หยุด อย่าชักต่อ พี่ไม่ไหวแล้ว แต่บัวคงไม่ได้ยิน สนุกใหญ่"

พูดตรงๆ ออกไปแบบนี้แก้มที่แดงอยู่แล้วของสัตตบงกชก็ยิ่งมีสีแดง สุกปลั่งราวกับลูกมะเขือเทศ จนบุญฤทธิ์อดใจเอาไว้ไม่ไหว จูบเธออีกที คราวนี้ดูดดื่มขึ้น นานขึ้น จนต่างคนต่างหอบหายใจขึ้นมาอีกรอบ

"พี่ต้องไปแล้วจริงๆ บัวโอเคนะ"

สัตตบงกชกัดริมฝีปากตัวเองแล้วตอบอย่างแสนเสียดาย "มันก็ต้องโอเคอยู่แล้ว พี่ไม่ไหวแล้วนี่"

คำพูดติดจะงอนเล็กน้อยของเธอทำให้บุญฤทธิ์ยิ้มกว้างออกมาอีก จริงๆ แล้ว ถ้าคลุกวงในแบบนี้ต่อไปอีกสักครู่เขาก็คงไหว

แต่เขานัดคนขับรถเอาไว้แล้ว เขาไม่ชอบผิดนัด และถ้าเขามีเซ็กซ์กับเธอจริงๆ วันนี้เธอคงต้องลาป่วยอีกเป็นแน่ ดังนั้นเมื่อคิดมาคิดไป บุญฤทธิ์ก็ถอนหายใจ ลุกขึ้นจากเตียงแล้วปลอบตัวเอง อดเปรี้ยวไว้กินหวานในโอกาสหน้าดีกว่า

- - - - - - - - - -

魔力之吻


สุดท้ายก็บัวแล้งงงงงน้ำ อีกแล้ว

พระเอกเรื่องนี้วืดบ่อย หรือว่า...นางเอกมันไฟแรงสูงกันแน่ฟระ 5555

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว