ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 5 : สกิลใหม่

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 : สกิลใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 439

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2560 16:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 : สกิลใหม่
แบบอักษร

ตอนที่ 5 : สกิลใหม่



ยามบ่าย ท้องฟ้าปราศจากกลุ่มควัน และของเสียจากโรงงาน หากเป็นวันปกติทุกอย่างคงจะแจ่มใสและสดชื่นไม่น้อย

เพียงแต่ว่าวันนี้เป็นฝันร้ายของผู้คน ความโกลาหลกระจายไปทั่วทุกหย่อมหญ้า เมื่อมีสิ่งมีชีวิตรูปร่างแปลกประหลาดหรือที่เรียกกันว่า สัตว์อสูร

มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏตัวขึ้นทั่วโลก เป็นเหมือนฝันร้ายที่พระเจ้าบันดาลให้ ผู้คนบาดเจ็บล้มตายเป็นจำนวนมาก อาวุธร้ายแรงที่มนุษย์สามารถคิดค้นขึ้น ไม่สามารถใช้เพื่อกำจัดมันได้

แต่มันกลับทดแทนด้วยอุปกรณ์ที่มีพลังเหนือธรรมชาติ การรักษาที่สุดยอด และเวทมนต์



ห้างสรรพสินค้าอยู่ห่างจากมหาวิทยาลัยประมาณ 10 นาทีสำหรับการเดินเท้า ซึ่งถือว่าไม่ไกลมากเท่าไหร่นัก

การเดินเท้าออกห่างจากมหาวิทยาลัย ทำให้ชายหนุ่มพบเห็นบางสิ่งที่เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อนเมื่ออยู่ในมหาวิทยาลัย นั้นก็คือซากศพ หลังจากเขาพบเห็นครั้งแรกทำให้เขาถึงกับอาเจียนออกมา เนื่องจากว่าซากศพที่ว่าส่งกลิ่นเหม็นและอวัยวะไม่ครบถ้วน

"อุ้ อ้ะ อา.. อ้วก" ชายหนุ่มหันหน้าหนีไปอาเจียน

เมื่อปลดปล่อยอาหารออกจากร่างกาย เขาได้กลั้นใจฝืนทนกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นของศพ มุ่งหน้าตรงไปยังจุดหมายต่อไป

หลังจากวิ่งมาด้วยความเร็วคงที่ ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ก็ปรากฏบนหน้าของชายหนุ่ม

กรรร กรรร โฮกกกก

มุมตึกใกล้เขตห้างสรรพสินค้า มีสัตว์อสูรหมาป่าทมิฬกำลังแทะกินซากศพของมนุษย์ มันมีทั้งหมด 3 ตัว โดยมีตัวหนึ่งใหญ่กว่าหมาป่าทั่วไปเล็กน้อย

เมื่อมันได้กลิ่นของชายหนุ่ม และซากศพแค่ศพเดียวคงไม่พอต่อความต้องการของพวกมัน จึงส่งเสียงคำรามมาทางชายหนุ่ม

สถานการณ์ตรงหน้าผู้คนทั่วไปหากมาคนเดียวคงต้องหวาดกลัวเป็นแน่ เเต่ชายหนุ่มยังสงบจิตใจได้อยู่ คงเป็นผลจากสกิลที่เขาครอบครอง

ไตร่ตรองสถานการณ์ คิดหาทางแก้ไขอย่างถูกต้อง ชายหนุ่มคิดอย่างรวดเร็วเพราะสัตว์อสูรเริ่มทำการวิ่งตรงมายังชายหนุ่ม

"สะกดจิต"

ชายหนุ่มพูดออกมาพร้อมกับเพ่งเล็งไปที่สัตว์อสูรตัวใหญ่ที่สุด มันได้ผลสัตว์อสูรหมาป่าทมิฬเริ่มมีอาการอ่อนลง เมื่อรู้สึกเหมือนควบคุมมันได้ จึงให้มันโจมตีไปที่สัตว์อสูรที่เหลือ สัตว์อสูรทั้งสองมันไม่มีความคิด เมื่อเห็นว่าสัตว์อสูรหมาป่าทมิฬตัวใหญ่โจมตีพวกมัน ส่งผลให้พวกมันหันไปโจมตีสัตว์อสูรที่โจมตีมันทันที

ชายหนุ่มมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะเมื่อเช้าเขายังตกใจกับสัตว์อสูรอยู่เลย แต่ตอนนี้เขากับกำลังยืนดูสัตว์อสูรกำลังปะทะกันเอง

สัตว์อสูรหมาป่าทมิฬทั้งสองมีระดับน้อยกว่าถึงหนึ่งระดับ จึงทำให้พวกมันเป็นฝ่ายเสียเปรียบ แต่พวกมันก็สามารถสร้างบาดแผลบนร่างของสัตว์อสูรที่โจมตีพวกมันได้ ความต่างชั้นของระดับจึงใช้เวลาไม่นานสัตว์อสูรทั้งสองก็ไม่สามารถสู้กับสัตว์อสูรตัวใหญ่ได้

สายลมสายหนึ่งพัดผ่านร่างของสัตว์อสูรทั้งสอง จากนั้นร่างของพวกมันค่อยๆสลายไป แทนที่ด้วยสิ่งของตั้งอยู่

เนื่องจากเขาไม่ได้ฆ่าสัตว์อสูรพวกนั้นด้วยมือของตัวเอง จึงทำให้ไม่มีเสียงในหัวให้ได้ยิน เขามองไปที่สัตว์อสูรหมาป่าทมิฬตัวใหญ่ ที่กำลังยืนด้วยขาสี่ขาของมันกำลังรอคำสั่งขอชายหนุ่ม

หลังจากมันทำตามคำสั่งของชายหนุ่มเสร็จ ภายในร่างกายก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังขัดขืนอย่างรุนแรง

ภายในจิตวิญญาณของชายหนุ่ม

สัตว์อสูรหมาป่าทมิฬตัวใหญ่มันมีระดับ 2 นั้นจึงทำให้มันคลั่งเป็นอย่างมากเมื่อถูกชายหนุ่มควบคุมจิตใจ ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนภายในร่างกายจะแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ แต่ทันใดนั้นเองภายในจิตวิญญาณของชายหนุ่ม ปรากฏหยดน้ำไร้สีเหมือนมันจะทอแสงออกมาเป็นระยะ ทำให้เกิดฝนตกภายในจิตใจของชายหนุ่ม

หยาดฝนล่วงหล่นจากภายในจิตใจในห้วงจิตวิญญาณของชายหนุ่ม หยาดพิรุณทอแสงเมื่อตกกระทบเข้ากับร่างของสัตว์อสูรหมาป่าทมิฬ เป็นผลให้มันค่อยๆสงบลง

เมื่อหายจากความรู้สึกเหมือนร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ชายหนุ่มจึงสงบลง หันไปมองสัตว์อสูรหมาป่าทมิฬ มันกำลังถูกควบคุมจิตใจอยู่ ชายหนุ่มคิดว่าหากนำมันมาช่วยในการต่อสู้คงจะดีไม่น้อย เพียงแต่ว่า สัตว์อสูรตัวนี้หากพามันไปด้วย คงเป็นเหตุให้ผู้คนหวาดกลัวและส่งผลให้ชายหนุ่มเป็นจุดสนใจเป็นแน่

เมื่อไม่มีทางเลือก ชายหนุ่มเดินไปที่สัตว์อสูร จากนั้นแทงดาบเข้าไปที่ลำตัวมัน ซึ่งสัตว์อสูรหมาป่าทมิฬ ไม่มีความคิดที่จะขัดขืนหรือต่อสู้กับชายหนุ่มแม้แต่น้อย 

เพียงแต่ว่าแค่แทงดาบเข้าไป สัตว์อสูรหมาป่าทมิฬตัวนี้ยังไม่สิ้นใจ ชายหนุ่มจึงดึงดาบออกมา จากนั้นจึงฟันเข้าไปที่ลำคอของสัตว์อสูร เป็นผลให้เกิดเสียงแหวกอากาศ เข้าไปที่ลำคอของสัตว์อสูร เกิดบาดแผลรอยดาบขึ้นบริเวณลำคอของสัตว์อสูร พร้อมกับเลือดที่พุ่งกระฉูดออกมา

เมื่อเห็นว่าสัตว์อสูรยังไม่สิ้นใจ ชายหนุ่มจึงแทงซ้ำเข้าไปที่ลำตัวของมันอย่างต่อเนื่อง และสายลมก็พัดพาร่างของมันสลายไป


[ท่านได้สังหาร สัตว์อสูรหมาป่าทมิฬ(เติบโต) ได้รับ เหรียญ 8 เหรียญ ผลึกสัตว์อสูร ระดับ 2]

[ยินดีด้วย ท่านได้รับรางวัล นักล่าผู้โดดเดี่ยว คนแรกของโลก เงื่อนไข กำจัดสัตว์อสูรที่มีระดับมากกว่าตนเอง 1 ระดับหรือมากกว่า โดยไม่พึ่งพาผู้อื่น ได้รับสกิล โอ้ยขี้เกลียดกลับซื้อตรงนี้แหละ]


'สกิล'

ถึงจะตะหงิดๆกับการตั้งชื่อสกิล แต่ชายหนุ่มก็เปิดเมนูสกิลทันที เมื่อปรากฏหน้าจอโปร่งแสง สกิลรูปที่สามก็ปรากฏขึ้น เป็นรูปเหรียญแบบเดียวกับที่ได้จากสัตว์อสูร กดเพื่อดูรายละเอียดทันที

สกิล : โอ้ยขี้เกลียดกลับซื้อตรงนี้แหละ

รายละเอียด

สกิลพิเศษสำหรับผู้ที่ทำตามความต้องการของพระเจ้าได้สำเร็จ เนื่องจากพระเจ้าไม่อยากใช้หัวมากนักจึงตั้งชื่อสกิลนี้แบบลวกๆ

ความสามารถ

ทำให้สามารถเปิดใช้ ร้านค้า แบบเดียวกับตู้เรืองแสงได้ทุกหนแห่ง โดยคิดคำว่า ร้านค้า


'ดี'

ใบหน้านิ่งๆของชายหนุ่มผู้ไม่ค่อยได้ยุ่งเกี่ยวกับสังคม ปรากฏรอยหยักขึ้นมาเล็กน้อยจากนั้นก็จางหายไปอย่างรวดเร็ว

ชายหนุ่มเดินไปหยิบเหรียญทั้งสามจุด โดยรวมแล้วได้มาทั้งหมด 14 เหรียญ และผลึกสัตว์อสูรระดับ 1 จำนวน 2 ชิ้นและระดับ 2 จำนวน 1 ชิ้น

'ดูดซับ'

ชายหนุ่มเก็บเหรียญใส่กระเป๋าของตัวเอง จากนั้นจึงถือผลึกสัตว์อสูรทั้งสามไว้ในมือเพื่อเพิ่มพลังของเขา สายลมพัดผ่านร่างกายสดชื่นขึ้นเล็กน้อย

'ค่าสถานะ'


ค่าสถานะ

พลังชีวิต 38 พลังมานา 12

ความแข็งแกร่ง : 1.7

ความว่องไว    : 1.4

ความคิด        : 1.8


ชายหนุ่มมองค่าสถานะ เขาไม่รู้ว่าใช้อะไรเป็นเกณฑ์วัดค่าสถานะของเขาถึงไม่เท่ากัน ละทิ้งความสนใจจากค่าสถานะ จากนั้นจึงมุ่งหน้าต่อไปยังห้างสรรพสินค้า

"อ๊าคคค!! ช่วยด้วย!"

ภายในซอยที่ชายหนุ่มกำลังเดินผ่าน ปรากฏกลุ่มคนกำลังหนีจากฝูงสัตว์อสูรหมาป่าทมิฬ ภายในกลุ่มคนนั้นมีชายและหญิงปะปนกันประมาณ 7 ถึง 8 คน

เมื่อเห็นเช่นนี้ ชายหนุ่มจึงเดินผ่านไปเพื่อไปยังจุดหมายต่อ

'เรื่องอะไรต้องไปเสี่ยง'

ชายหนุ่มคิดในใจจากนั้นจึงเดินต่อไปยังห้างสรรพสินค้า ต่อให้มีคนมาต่อว่าชายหนุ่ม เขาก็จะไม่สนใจและจะพูดว่า ไปสู้เองสิ


หน้าห้างสรรพสินค้าปรากฏแอ่งน้ำสีแดงเป็นแห่งๆ กลิ่นคาวโชยมาเป็นระยะ ขณะนี้อาคารขนาดใหญ่ปรากฏเบื้องหน้าของชายหนุ่ม เดินเข้าทางด้านหน้าของห้างสรรพสินค้าที่เคยเป็นประตูกระจกแบบเลื่อน แต่ขณะนี้กระจกได้แตกไปแล้ว ยังดีที่ไฟฟ้ายังสามารถใช้ได้จึงไม่จำเป็นต้องทำอะไรมากมายนัก

เมื่อเข้ามาภายในสิ่งแรกที่ชายหนุ่มรู้สึกคือ ความเย็น เนื่องจากเครื่องปรับอากาศ . . .

ภายในอาคารปรากฏสิ่งของกระจัดกระจาย คาดว่าคงหนีกันแบบฉุกละหุกไม่น้อย เดินเข้ามาจึงเห็นสัตว์อสูรหมาป่าทมิฬตัวเขื่องกำลังนอนอยู่ที่ศูนย์อาหาร เขาจึงเดินเลี่ยงไปอีกทางเพื่อขึ้นไปชั้นต่อไป เขาเคยมาที่แห่งนี้เเล้ว จึงกำหนดเป้าหมายไว้คร่าวๆ

บันไดเลื่อนยังคงใช้งานได้อยู่ถึงแม้จะมีรอยเลือดแต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้รังเกียจ 

"เฮ้ย"

มองไปทางบันไดเลื่อนอีกฝั่งเขาเห็นสิ่งที่ทำให้เขาตกใจไม่น้อย เพราะสัตว์อสูรหมาป่าทมิฬกำลังใช้บันไดเลื่อนไหลลงมาหาเขาที่กำลังจะขึ้นไป

---------------

*แก้ไขเนื้อเรื่อง

ความคิดเห็น