นิยายของจางบิวตี้ทุกเรื่องที่จบแล้วจะติดเหรียญนะคะ ที่ติดเหรียญอย่างเดียวเพราะเราเปิดให้อ่านฟรีมาตั้งนานแล้วเนอะ อย่าดราม่าเลยนะคะ เสียสุขภาพจิตป่าวๆ 55555

ชื่อตอน : Coffee 4

คำค้น : Yaoi, NC, 18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.9k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2560 18:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
Coffee 4
แบบอักษร

Coffee 4

...สามวันแล้วที่เลิฟยังคงตามตื้อธามให้ติวหนังสือให้ไม่หยุด แม้ว่าอีกคนจะทำหน้านื่งใส่ เดินหนี หรือหนักหน่อยก็ด่า แต่คิดเหรอว่าคนอย่างไอ้เลิฟผู้นี้จะหวั่น คติประจำใจของเขาคือไม่หวั่นแม้วันมามาก! (เดี๋ยวๆ) วันนี้พอเลิกเรียนปุ๊บเลิฟก็หน้ามาที่ตึกช็อปของสาขาวิศวะไฟฟ้าทันที มายืนเป่าโป่งหมากฝรั่งอยู่ไม่ถึงห้านาที ร่างสูงที่คุ้นตาพร้อมกับผองเพื่อนก็เดินออกมาทันที


          "พี่ธาม!" เลิฟเรียกธามเสียงดังก่อนจะวิ่งแจ้นเข้าไปหาทันที


          "อ้าว มาอีกแล้วเหรอวะ?" ไม่ใช่ธามที่ทักแต่เป็นแต็ก สามวันมานี้เขาเห็นเด็กนี่ตามเพื่อนเขาอย่างกับปรสิตตามติดชีวิตไอ้ธามเลย


          "สวัสดีครับพี่ๆ ทุกคน" เลิฟยกมือไหว้รุ่นพี่ทุกคนอย่างนอบน้อมตามธรรมเนียมของปี 1 ที่ต้องไหว้พวกรุ่นพี่


          "กูไปล่ะ" ธามไม่สนใจเลิฟแต่กลับบอกลาเพื่อนๆ วันนี้เขาไม่ได้กลับหอเลยแต่จะแวะไปหอสมุดเพื่อยืมหนังสือสำหรับทำรายงานกลุ่มก่อน ทั้งๆ ที่แม้จะพึ่งเปิดเทอมไม่ถึงสัปดาห์แต่ยัยอาจารย์ป้าก็สั่งงานเสียแล้ว


          "ไปนะครับ" เลิฟไหว้พี่ๆ ที่เหลืออีกครั้งก่อนจะเดินตามธามไปทันที


          "พนันกันมั้ยว่าไอ้ธามจะใจอ่อนกับน้องเลิฟหรือเปล่า?" แต็กพูดขึ้นอย่างนึกสนุก

         "กูว่าไม่" >>> เกียร์


          "แต่กูว่าใจอ่อน" >>> มอส


          "หึๆ กูทีมไอ้มอสว่ะ คนแพ้เลี้ยงเหล้านะเว้ย" แต็กหัวเราะในลำคอออกมา


          "เออ รับคำท้า!" เกียร์ตอบรับ พลางคิดในใจว่ายังไงไอ้สองเพื่อน ตม ไม่ใช่หมายถึงตรวจคนเข้าเมืองนะ หรือใครมันจะอ่านว่า ตม วะ แต่ช่างเถอะเอาที่สบายใจ แต่ ตม ในที่นี้หมายถึงไอ้แต็กไอ้มอสน่ะนะ! มันสองคนต้องแพ้พนันแน่ๆ เพราะเขาเชื่อมั่นในความใจแข็งของไอ้ธาม!...เลิฟตามธามมายังหอสมุด ซึ่งเขาเองก็ไม่รู้ว่าอีกคนมาทำอะไร ว่าแล้วถามสักหน่อยดีกว่า


          "พี่ธาม มาทำอะไรที่นี่อ่ะ?"


          "..." ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก


          "มาอ่านหนังสือ? ยืมหนังสือ? หรือว่าใช้ไวไฟฟรี? ผมก็เคยมาใช้ไวไฟที่นี่โหลดเกมส์นะ เร็วเว่อร์ๆ"


          "หุบปาก"


          "ครับ" เลิฟตอบรับในทันทีพร้อมกับเม้มปากแน่นเดินตามร่างสูงไปเงียบๆ...ธามมายังโซนหนังสือหมวดไฟฟ้าเบื้องต้น ซึ่งเป็นหัวข้อในการทำรายงานครั้งนี้ ธามเลือกหนังสือมาสามสี่เล่มที่เข้าข่ายว่าจะมีข้อมูลที่ต้องการมาที่โต๊ะก่อนจะนั่งกวาดสายตาอ่าน ส่วนเลิฟ...เม้มปากแน่นกระพริบตามองอีกคนปริบๆ


         "ทำหน้าอะไรของมึง?" ธามเงยหน้าขึ้นมาจากหนังสือเห็นหน้าเลิฟทำหน้าตาพิลึกพิลั่นจึงถามขึ้น


          "อ้ออี้ออกอั้ยอุบอาก"


          "พูดเชี่ยอะไร?" ธามขมวดคิ้ว


          "ก็พี่บอกให้ผมหุบปากนี่หน่า" พูดจบเลิฟก็เม้มปากแน่นอีกครั้ง


          "ถ้ากูสั่งให้ลงไปนอนกลิ้งกับพื้นมึงจะทำมั้ย?" เลิฟพยักหน้ารับก่อนจะลงไปนั่งกับพื้นแล้ว...


          "เชี่ย ทำบ้าอะไรของมึง?" ธามขัดขึ้นก่อนอย่างหงุดหงิด ไอ้เด็กนี่มันโง่หรือตั้งใจกวนประสาทกันแน่วะ แต่พแมองหน้ามันอีกครั้ง...อืม...คำว่าโง่ตัวเท่าบ้านแปะอยู่ที่หน้าเลย


          "จะไปไหนก็ไป กูรำคาญ" ธามว่าก่อนจะก้มหน้าอ่านหนังสือต่อแต่แทนที่เลิฟจะไปตามคำไล่ กลับลุกมานั่งที่เดิมฝั่งตรงข้ามกับธาม แถมยังชะโงกหน้าอย่างอยากรู้อยากเห็นว่าอีกคนอ่านอะไรอีกต่างหาก ธามที่รับรู้ได้ถึงการกระทำของอีกคนจึงเงยหน้ามามองอย่างไม่สบอารมณ์


          "มึงนี่มัน..."


          "ผมชื่อเลิฟ ไม่ใช่มัน" เลิฟพูดขัดขึ้น


          "กูจะพูดอีกครั้ง กูไม่ติวให้มึง"


          "ทำไมอ่า..."


          "ไม่ก็คือไม่"


          "นะๆๆ พี่ธามคนหล่อ ติวหนังสือให้เลิฟคนหล่อกว่าคนนี้หน่อยนะ" ร่างบางพูดพร้อมเขย่าแขนอีกคน


          "พ่อง"

        "ทำไมต้องด่าอ่ะ พูดดีๆ ดิ" เลิฟเบะปากเล็กน้อย


          "ดีๆ" เออ กวนตีนเหมือนกันวุ้ย!

         "ง่ะ...พี่ธาม นะๆๆ  พี่ธามบากี้~~"


          "ธามบากี้?" ธามขมวดคิ้ว

        "ที่บ้ากามไงพี่ ฮ่าๆๆ" เลิฟหัวเราะร่าทันที ธามปิดหนังสือเสียงดังก่อนจะมองหน้าเลิฟ


          “เพื่อนเล่นมึงเหรอ?"


          “เอ่อ...คือ..."


          "นอกจากหน้ามึงจะบอกว่าโง่แล้ว คำพูดการกระทำมึงก็บอกถึงความโง่ของมึงอีก" พูดจบธามก็หยิบหนังสือทั้งหมดไปที่เคาน์เตอร์ยืมหนังสือทันที เลิฟนั่งกัดปากตาร้อนผ่าวกับคำด่าของอีกคนเมื่อครู่ ปกติก็โดนด่า โดนไล่แต่ไม่เคยแรงเท่านี้มาก่อนอ่ะ แม่งๆๆ ทำไมต้องน้ำตาปริ่มๆ แบบนี้ด้วยวะ ว่าแล้วเลิฟก็รีบวิ่งตามอีกคนออกไปหน้าหอสมุดทันทีก่อนจะดักหน้าธามเอาไว้

         "ผมรู้ว่าผมโง่ ถ้าผมไม่โง่ผมคงไม่มาขอร้องให้พี่ติวให้ผมหรอก แม่ง ทำไมต้อง ฮึก มาซ้ำเติมมาแดกดัน ฮึก กันด้วยวะ ฮึก รู้แล้วว่าโง่เว้ย!" พูดจบเลิฟก็เดินหนีออกไปทันที ธามมองตามร่างบางจนสุดสายตาก่อนจะถอนหายใจออกมา เฮ้อ...นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย!...พอกลับมาถึงหอเลิฟก็เก็บตัวเงียบอยู่ในห้อง ในใจยังรู้สึกจี๊ดๆ ไม่หายที่โดนอีกคนด่า เอาจริงๆ โดนด่าว่าโง่ ว่าควายก็โดนบ่อยนะจากไอ้กราฟ ซึ่งก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนแต่พอเจอคนๆ นั้นด่า แม่งๆๆ เจ็บจี๊ดเจ็บจู๊ดปรู๊ดปร๊าดไปถึงขั้วหัวใจเลยเว้ย! แล้วดันร้องไห้อีก แม่งๆๆ ร้องทำไมวะไอ้เลิฟมึงจะร้องทำไมมมมม


แกรก

        "ไอ้เลิฟ ROV กัน" กราฟถือวิสาสะเปิดประตูห้องเลิฟเข้ามาพร้อมพูดขึ้น ซึ่งอย่าได้ถามถึงคำว่ามารยาทจากคนอย่างไอ้กราฟ

         "ไม่มีมารยาทเลยเหรอมึงน่ะ?" เลิฟพูดขึ้นพร้อมเบ้ปากใส่เพื่อนสนิท

        "มี" กราฟลอยหน้าลอยตาตอบ


          "แล้วทำไมไม่ใช่บ้างวะ มารยาทของมึงน่ะ"


          "เพราะกลัวเสียมารยาทไงวะ ฮ่าๆๆ"


          "..." เลิฟเดดแอร์ไปทันที เดี๋ยวๆ งงอ่ะ ประมวลผลแปบนะ มีมารยาทแต่ไม่ใช่เพราะกลัวเสียมารยาท งงในงง งงวนไปวนมา ใครเข้าใจทักแชทมาอธิบายให้เขาเข้าใจที!

         "งงดิมึงอ่ะ?" เลิฟพยักหน้ารับ

        "ฮ่าๆๆ งั้นก็งงต่อไป"


          "ไอ้เชี่ย!" เลิฟทำหน้างอใส่กราฟทันที แม่ง วันนี้ยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่มากวนตีนใส่กูอีก ไอ้เพื่อนหัวฆวย!


          "ทำไมทำหน้างั้นวะ เป็นอะไรไปควายเผือกของเพื่อนกราฟ?" กราฟถามขึ้นพร้อมโยกหัวเลิฟไปมา เขาคบกับมันมาหลายปี ไอ้อาการหน้านิ่วคิ้วขมวดแบบนี้แปลว่าต้องมีเรื่องอะไรชัวร์ๆ


          "กูไม่ใช่ความเผือก" เลิฟเบะปากทำท่าจะร้องไห้อีกครั้งเมื่อมีคนมาสะกิดจุด


          "โอ๋ๆๆ ไม่ร้องนะ เกิดอะไรเล่ามาๆ"


          "กูโดนด่า ด่าว่าโง่"


          "เอ้า มันก็เรื่องจริง...เอ่อ...แฮะๆ ใครด่าวะ?"


          "ไอ้พี่ธาม แม่งๆๆ ไม่ติวให้กูไม่พอยังด่ากู ไล่กูอย่างกะหมูกะหมา" เลิฟเล่าออกมาอย่างระบายอารมณ์ ทั้งโกรธ ทั้งโมโห ทั้งน้อยใจ หลากหลายอารมณ์มาก ณ ตอนนี้

         "เฮ้ย ไล่มึงอย่างกะหมูกะหมาได้ไงวะ!" กราฟพูดขึ้น

       "ใช่มั้ยล่ะ..."


          "ต้องไล่มึงแบบควายเผือกถึงจะถูก!"


          "ไอ้กราฟ!"


          "ฮ่าๆๆ ล้อเล่นน่า ขำๆ"


          "..." เลิฟจิกตามองเพื่อนสนิท


          "อ้าว ไม่ขำเหรอ? งั้นไม่เล่นละ"


          "กูยิ่งหงุดหงิดอยู่ มากวนตีนกูอีก มึงเพื่อนกูจริงมั้ยเนี่ย!"


          "ก็เพื่อนมึงไง แหมๆ พอๆ เลิกคิดๆ ROV กับกูดีกว่า กูสัญญาวันนี้กูจะปกป้องมึงเอง"


          "ปากดี เดี๋ยวเห็นสาวมึงก็หนีไปช่วยเขา ไอ้เพื่อนเชี่ย!"...ทางด้านของธาม... ธามกลับมาหอพักพร้อมกับหนังสือสามสี่เล่มแต่แทนที่จะหยิบพวกมันขึ้นมาอ่านกลับนั่งคิดเรื่องอีกคนแทน แม่ง...เขาจะไปนึกถึงไอ้เด็กนั่นทำไมกันวะ แค่เรื่องไร้สาระเรื่องหนึ่งเท่านั้น คิดไปก็ปวดหัวเปล่าๆ เลิกคิดๆๆ


แกรก

         "ไอ้ธามวันนี้ไปแดกเหล้ากัน!" แต็กเปิดประตูเข้ามาในห้องธามพร้อมพูดขึ้น

         "กูไม่อยากว่ะ"


          "ไม่ยงไม่อยากอะไรวะ ไปๆ เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วไปกัน" ดูเหมือนแต็กจะไม่ฟังคำของธามเลยสักนิด พูดจบก็เดินออกจากห้องของธามไปทันที หอพักนี้ธามอยู่กับแต็ก ซึ่งแต็กอยู่ห้องถัดไป ส่วนเกียร์กับมอสจะอยู่อีกหอซึ่งใกล้ๆ กัน เมื่อเพื่อนออกไปธามก็ถอนหายใจออกมา สรุป...แม่งไม่ได้ฟังคำปฏิเสธของเขาเลยสินะ...เมื่อปฏิเสธเพื่อนไม่ได้ธามก็ต้องมาร้านเหล้าในที่สุด ซึ่งก็ไม่ใช่ร้านอื่นร้านใด ร้านไม่เมาไม่เลิกร้านเก่าร้านเดิมนั่นเอง!


          "มาเว้ยๆ" มอสกวักมือเรียกธามที่มาช้าที่สุดก่อนจะส่งแก้วเหล้าให้

         "เนื่องในโอกาส?" ธามเลิกคิ้วถาม

       "อยากแดก" เกียร์ตอบพลางยักไหล่ ธามส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะยกแก้วกระดกดื่ม

        "เออ ไอ้ธาม ไอ้เด็กนั่นว่าไงวะ ที่ตามตื้อให้มึงติวหนังสืออ่ะ" แต็กเป็นคนถามขึ้น แหงแหละ...เขา ไอ้เกียร์ ไอ้มอส พนันกันอยู่นี่หว่าก็ต้องสอบถามหาความคืบหน้าเสียหน่อย

         "ก็ไม่ไง"

         "ไม่ไงยังไง มึงเริ่มใจอ่อนยัง?" มอสเป็นฝ่ายถามบ้าง

         "ไม่" คำตอบของธามทำให้แต็กกับมอสหันหน้ามองกันทันที ส่วนเกียร์ก็ยกยิ้มเหมือนมีชัย

         "โห่ ไรวะ น้องมันน่ารักดีออก หน้าขาวๆ ตากลมๆ ปากแดงๆ มึงไม่ใจอ่อนหน่อยเหรอวะ?" แต็กถามต่อ นี่ถ้าน้องมันเปลี่ยนมาขอให้เขาติวแทน ยอมติวตั้งแต่ไม่ทันอ้าปากพูดขอเลย แต่เผอิญเขามันก็โง่ไง คงติวให้ใครไม่ได้เหมือนกัน แฮะๆ

         "..." ธามไม่ตอบเอาแต่กระดกเหล้าจนแต็กเลิกเซ้าซี้...ยิ่งดึกบรรยากาศในร้านเหล้ายิ่งคึกครื้น กลุ่มของธามก็เริ่มเมากันได้ที่ยกเว้นธามที่กินไปน้อยที่สุด

         "เฮ้ยๆ น้องมันอัพตัสว่ะ...หืมมม ใครไปด่าน้องมันโง่วะ ตัดพ้อใหญ่เลย โถ่...ถึงโง่ก็น่าร้ากกก" แต็กพูดออกมาขณะที่กำลังเล่นโทรศัพท์มือถือเช็คโซเชียลไปเรื่อยเปื่อย ซึ่งเขาก็มีเฟสของน้องเลิฟแล้ว อิๆ แอดไปตั้งแต่วันแรกที่น้องมันแอดไอ้ธามมา

       "ไหนวะ?" มอสเอาไปดูมั่งก่อนจะอ่านออกเสียง

         "โง่แล้วไงวะ ถึงโง่ก็ไม่ฉลาดนะเว้ย ห้ามด่า ไม่สนิทอย่าติดว้าว!...ฮ่าๆๆ กวนตีนดี" ธามกระตุกยิ้มมุมปากนิดๆ กับสิ่งที่ได้ยิน เออโง่...ขนาดขึ้นสเตตัสก็ยังดูโง่ ว่าแต่...เขาจะยิ้มทำไมวะ? สงสัยแม่งเมาละกู








...

ไม่สนิทอย่าติดว้าวนะจ๊ะ นังเลิฟบอกมา 555555 ตอนนี้พี่ธามค่อนข้างใจร้ายไปหน่อยอย่าพึ่งหักคะแนนพี่เขาเน้ออออออออ  ปล อ่านแล้วคอมเม้นบ้างไรบ้างก็ได้นะคะ อ่านแล้วไม่เม้นเลิฟนางหัวร้อน 555555

___จางบิวตี้___

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว