ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ ๘ : การเอาคืนอย่างสาสม

ชื่อตอน : บทที่ ๘ : การเอาคืนอย่างสาสม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 355

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2560 08:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ ๘ : การเอาคืนอย่างสาสม
แบบอักษร

​-- บทที่ ๘ --

การเอาคืนอย่างสาสม


“เอาล่ะค่า...การประมูลจะเริ่มขึ้น ณ บัดนี้” เจนิสป่าวประกาศ “ราคาประมูลเริ่มต้นที่ 100,000 โคนี ผู้ร่วมประมูลสามารถเพิ่มราคาได้ครั้งล่ะ 100,000 โคนี หลังจากดิฉันนับครบสามครั้งแล้ว ไม่มีผู้ใดให้ราคาเพิ่ม การประมูลจะถือว่าเป็นที่สิ้นสุด ก่อนที่เด็กคนนี้จะไปอยู่กับผู้ปกครองคนใหม่ เขาจะถอดหน้ากากคาดตาออก เผยให้เห็นว่าเด็กที่มีออร่าเปล่งปลั่งคนนี้จะมีหน้าตาเป็นอย่างไร จะหล่อเหลา น่ารักแค่ไหน อีกสักครู่มารอชมกันค่า...”

“บ้าบอสิ้นดี เดี๋ยวนี้คนพวกนี้ กล้าถึงขนาดเอามนุษย์มาร่วมประมูลแล้วเหรอเนี่ย” ไอลีนเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย

“การประมูลมนุษย์มีมานานแล้วค่ะคุณหนู เพียงแต่หนนี้คงจะพิเศษจริงๆ ถึงกล้าประมูลกันซึ่งๆหน้าโดยบอกว่าเด็กนั่นเป็นเด็กกำพร้า” มิลลี่กระซิบบอก

“คุณพ่อมาร่วมงานแบบนี้ได้ยังไงกัน คอยดูฉันจะฟ้องคุณแม่แน่ๆ” ไอลีนเอ่ยขึ้นอย่างหัวเสีย

“เด็กคนนั้น ช่างโชคร้ายจริงๆค่ะคุณหนู ดิฉันเคยได้ยินมาว่า เด็กหลายคนที่ถูกประมูลไปส่วนใหญ่จะถูกนำไปเป็นทาสรองรับอารมณ์ของพวกเศรษฐีจิตวิปริต ยิ่งพวกเด็กๆหน้าตาดีดีบางราย ถึงขั้นร้องขอชีวิตกันเลยทีเดียวค่ะ” มิลลี่เล่าให้ไอลีนฟังพลางหันมองไปรอบๆ

“โหดร้ายถึงขนาดนั้นเลยเหรอ” ไอลีนรู้สึกสงสารเด็กคนนั้นขึ้นมาทันใด “แต่ฉันว่า เด็กคนนั้นหน้าตาคุ้นๆนะ”

“หือ... อย่างนั้นเหรอคะ” มิลลี่จ้องไปยังเด็กชายพลางใช้ความคิด

การประมูลยังคงมีต่อไปเรื่อยๆ การเพิ่มราคาของแขกแต่ล่ะรายนั้น ทำให้บรรยากาศเป็นไปอย่างสนุกสนาน และคึกคักมากยิ่งขึ้น ขณะนี้ ราคาพุ่งสูงไปถึง 20,000,000 โคนีเรียบร้อยแล้ว ถือเป็นการประมูลมนุษย์ที่ให้ราคาสูงที่สุด เท่าที่เคยมีการประมูลมา พ่อค้าแกลเลียนตาลุกวาว เมื่อรู้ว่ายอดเงินทะยานพุ่งขึ้นสูงเรื่อยๆ แกลเลียนนั้น เขาคิดไม่ผิดเลยจริงๆที่เจอเข้ากับเด็กชาย เพียงแต่เขาไม่คิดว่าเด็กชายจะทำเงินให้เขาได้มากมายขนาดนี้ แกลเลียนรู้สึกโชคดีจริงๆราวกับเจอขุมทรัพย์เคลื่อนที่ได้

“26 ล้านโคนีครั้งที่ 1"

"26 ล้านโคนีครั้งที่ 2"

"26 ล้านโคนีครั้งที่... --” เจนิสหยุดชะงักลงเมื่อเอเดนยกมือขึ้น

เอเดนเดินออกมายืนข้างหน้าเจนิส ทันทีทันใดนั้น ปรากฏลูกไฟดวงใหญ่ขึ้น 2 ดวง ลอยนิ่งอยู่ข้างๆเอเดน ลูกไฟลุกไหม้แผ่รัศมีความร้อนกระจายไปรอบๆ จนเจนิสยกมือขึ้นบังหน้า และก้าวขาถอยหลังห่างออกไป แขกคนอื่นๆก็เหมือนกัน สร้างความแตกตื่นแก่บรรดาแขกในงาน พ่อค้าแกลเลียนลุกขึ้นยืนมองไปที่เอเดนด้วยความแปลกใจ เกิดเสียงคุยพูดอื้ออึงเมื่อเห็นเหตุการณ์เบื้องหน้าที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว

“ไม่น่าเชื่อ เด็กคนนี้... เป็นผู้ใช้ธาตุค่า...” เจนิสประกาศขึ้นทันทีหลังจากตั้งสติได้

30 ล้าน เกิดเสียงตะโกนเพิ่มราคาขึ้นมาทันที จากนั้นมีการร้องตะโกนเพิ่มราคาขึ้นกันอย่างต่อเนื่อง จนราคาพุ่งสูงไปแตะ 60 ล้านภายในไม่กี่นาที พ่อค้าแกลเลียนยิ่งทำตาโตจนลูกตาแทบจะถลนออกมาด้านนอก การขานเพิ่มราคาไม่มีท่าทีว่าจะหยุด โดยปกติแล้วเด็กที่สามารถใช้พลังธาตุได้ ไม่ได้มีมากมายนัก แล้วเด็กที่อยู่ในรายการประมูล กลับใช้พลังธาตุไฟได้ นั่นยิ่งทำให้เวทีการประมูลยิ่งร้อนแรงมากขึ้นหลายเท่า และก่อนที่ราคาจะพุ่งสูงไปมากกว่านี้ เอเดนเดินไปคว้าเปลือกหอยก้องกังวานจากเจนิสมาถือไว้ สร้างความงุนงงให้หลายๆคนเป็นอันมาก

“สวัสดีครับ แขกผู้ไร้เกียรติทั้งหลายที่อยู่ในงานเลี้ยงอันน่าคลื่นไส้นี้ทุกๆคน -- จริงๆแล้วผมเป็นนักฆ่า” เอเดนบอกผู้คนในงาน

ประโยคสั้นๆที่เด็กชายตัวน้อยกล่าวขึ้น กลายเป็นเรื่องตลกขบขันสำหรับบรรดาแขกในงาน เกิดเสียงหัวเราะคิกคักเอ็นดูในมุกตลกฝืดของเด็กชายที่คาดหน้ากาก

“จริงๆแล้วผมก็ไม่อยากทำแบบนี้หรอก ผมถูกบังคับด้วยเหตุผลบางอย่างกับค่าตอบแทนอันแสนน้อยนิด โดยพ่อค้าแกลเลียน ให้ลอบเข้ามาสังหารบุคคลคนหนึ่ง ซึ่งผมลองมาคิดไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว ผมไม่อาจทำเช่นนั้นได้ เพราะหากท่านตายไป เมืองนี้คงจะต้องวุ่นวายมากแน่ๆ” เสียงของเอเดนกังก้องไปทั่วทั้งคฤหาสน์ เมื่อพูดผ่านเปลือกหอยก้องกังวาน จากนั้นเอเดนชี้ไปยังชายที่นั่งอยู่ข้างๆพ่อค้าแกลเลียน จนชายที่ถูกชี้หน้าอยู่ตอนนี้รู้สึกแปลกใจขึ้นมาทันที

แกลเลียนรู้สึกไม่ตลกกับสิ่งที่เด็กชายพูด เขาส่งสัญญาณให้เกอตี้เข้าไปห้ามเด็กวิลเลี่ยม ก่อนที่เด็กชายแปลกหน้าจะพูดอะไรเสียๆหายๆ จนเลยเถิด ทำให้งานเลี้ยงดูแย่ไปมากกว่านี้

“จริงรึ” เจ้าเมืองโรฮันหันไปถามแกลเลียน ซึ่งแกลเลียนปฏิเสธโดยทันที

“ไม่จริงครับท่าน เด็กคนนั้นพูดจาเหลวไหล ผมจะรีบจัดการเดี๋ยวนี้แหละครับ” แกลเลียนบอกเสร็จ รีบส่งสายตามองไปยังเกอตี้ทันที ซึ่งเกอตี้กำลังเดินเข้าไปจะถึงตัวเด็กชายอีกไม่กี่วินาที

แขกหลายคนที่อยู่ภายในงาน เมื่อได้ยินคำพูดของเด็กที่ยืนอยู่กลางโถงพูดขึ้น บางคนต่างหัวเราะขบขัน เห็นเป็นเรื่องน่าขำ บางคนกลับเห็นว่าเป็นเรื่องตลกร้ายที่ขำไม่ออก เพราะการพูดหยอกล้อกับท่านเจ้าเมืองหรือผู้มีอำนาจระดับสูงถือเป็นสิ่งที่ไม่ควรอย่างยิ่ง แล้วยิ่งต่อหน้าธารกำนัลมากมายเช่นนี้ยิ่งไม่สมควรใหญ่ แขกหลายๆท่านจึงไม่รู้ว่าพ่อค้าแกลเลียนกำลังคิดอะไรอยู่ ณ ตอนนี้ ถึงให้เด็กพูดจาอะไรแผลงๆ ลามปามแบบนี้ออกมาได้ 

ขณะที่เกอตี้กำลังจะเข้าถึงตัวเด็กชายผู้ก่อเหตุ เอเดนหันหลังไปหาไปอย่างรวดเร็ว เท้าขวาของเอเดนเตะไปยังกล่องดวงใจตรงหว่างขาของเกอตี้ทันที​ จนดวงตาของเกอตี้เบิกโพลงด้วยความเจ็บปวดแทบถลนออกมานอกเบ้า พร้อมกับอ้าปากเหวอ ทำหน้าเหยเก เกอตี้คุกเข่าก้มลงทันที แต่ก่อนที่ความเจ็บปวดจะเบาบางลง หางตาของเกอตี้เหลือบมองไปทางขวา เห็นเท้าซ้ายของเด็กชายลอยมา เตะเสยเข้าที่ขมับข้างขวาของเขา จนเกอตี้ลอยละลิ่วไปตามแรงเตะ กระเด็นถลาไปหลายเมตรชนเข้ากับแขกท่านอื่นๆที่อยู่ในทิศนั้นพอดี

ผู้คนในงานร้องลั่น ต่างพากันตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรวดเร็วอย่างกะทันหัน จนทำให้เด็กชายที่พึ่งเตะชายคนดังกล่าวลอยไปเมื่อกี้กลายเป็นจุดสนใจอย่างที่สุด สายตาทุกคู่จับจ้องไปด้วยความประหลาดใจ โดยเฉพาะไอลีน ความเบื่อหน่ายของเธอมลายหายไปจนสิ้น เมื่อเห็นการกระทำดังกล่าวของเด็กชายปริศนาผู้อยู่ภายใต้หน้ากากคาดตา 

 “เพียงแต่ว่า... ผมอยู่ในฐานะที่ปฏิเสธไม่ได้ และรับเงินจากพ่อค้าแกลเลียนมาแล้วเนี่ยสิ ด้วยความรู้สึกผิดของผม ดังนั้น​ ไม่เอาถึงตายหรอก” เอเดนหันไปบอกเจ้าเมืองโรฮัน 


✖ ✖ ✖

ความคิดเห็น