ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ ๗ : การประมูลมนุษย์

ชื่อตอน : บทที่ ๗ : การประมูลมนุษย์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 289

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 30 มิ.ย. 2560 07:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ ๗ : การประมูลมนุษย์
แบบอักษร

-- บทที่ ๗ --

การประมูลมนุษย์

ภายในกล่องสี่เหลี่ยมใสกล่องใหญ่ ผู้ใช้ธาตุทั้งสองพุ่งเข้าหากันทันทีที่เสียงสัญญาณดังขึ้น ผู้ใช้ธาตุไฟสร้างเปลวเพลิงเป็นวงกลมล้อมคู่ต่อสู้ไว้ แล้ววิ่งอ้อมอย่างรวดเร็วไปโผล่ทางด้านหลัง เขาพุ่งเข้าใส่โดยเหวี่ยงหมัดที่มีไฟลุกท่วมไปยังชายที่หันหลังให้ แต่เหมือนผู้ใช้ธาตุเยือกแข็งจะเดาทางถูก เขาเบี่ยงตัวหลบจากหมัดเพลิงไปได้อย่างหวุดหวิด เขาสวนกลับใส่อีกฝ่ายโดยจับแขนของผู้ใช้ธาตุไฟเหวี่ยงไปอีกด้าน จนร่างกายลอยเหวี่ยงไปกระแทกกับกระจกใส ดังตึง ผู้ชมที่ยืนชมด้านนอกใกล้ๆกับกระจกพากันสะดุ้งเฮือก ถอยกรูดออกห่างจากระจกทันที ผู้ใช้ธาตุเยือกแข็งกระทืบเท้าหนึ่งที ใต้เท้าของเขาเกิดไอเย็นผุดขึ้นกระจายไปรอบๆตัว จนเปลวไฟที่ลุกไหม้รอบตัวดับวูบลง

ผู้ใช้ธาตุไฟค่อยๆลุกขึ้นยืน ดูเหมือนแรงกระแทกเมื่อกี้จะทำให้เขารู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก ผู้ใช้ธาตุเยือกแข็งไม่รอช้าสร้างหอกน้ำแข็งขึ้นทันที เขาเงื้อหอกแล้วขว้างไปยังเป้าหมายอย่างรวดเร็ว หอกน้ำแข็งพุ่งตรงลิ่วทะลุอากาศไปยังคู่ต่อสู้ในทันใด ผู้ใช้ธาตุไฟผงะเล็กน้อย เขารีบสร้างกำแพงเพลิงขึ้นตรงหน้าทันที เมื่อหอกน้ำแข็งสัมผัสกับกำแพงเพลิงอันร้อนแรง หอกน้ำแข็งพลันละลายหายไปในพริบตา ผู้ใช้ธาตุไฟยิ้มร่าออกมาอย่างย่ามใจ

ทันใดนั้น ผู้ใช้ธาตุน้ำแข็งวิ่งทะลุกำแพงเพลิงเข้าใส่ฝ่ายตรงข้าม เขาเงื้อหมัดขวาซึ่งใช้น้ำแข็งสร้างขึ้นคลุมมือขวาของเขา จนหมัดนั้นมีขนาดใหญ่โตกว่าปกติหลายเท่าตัว จนผู้ใช้ธาตุไฟตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ ที่จู่ๆคู่ต่อสู้บุกจู่โจมอย่างต่อเนื่อง จนเขาไม่ทันได้ตั้งตัว หมัดน้ำแข็งขนาดใหญ่อัดเข้ากลางใบหน้าของผู้ใช้ธาตุไฟ จนร่างของเขาลอยไปตามหมัด กระแทกเข้ากับกระจกสังเวียนอีกครั้ง ปลายเท้าของผู้ใช้ธาตุไฟลอยห่างจากพื้นไม่กี่คืบ เมื่อผู้ใช้ธาตุน้ำแข็งเอาหมัดลง ร่างของผู้ใช้ธาตุไฟก็ตกลงพื้น ซึ่งหมดสติแน่นิ่งไม่ไหวติง การต่อสู้ก็สิ้นสุดลง

พลันเกิดเสียงเฮสนั่นของผู้ที่ชนะพนันในการเดิมพันครั้งนี้ กระจกหนาบานใสที่เป็นดั่งกรงสังเวียนก็ค่อยๆเลื่อนลงสู่พื้น จากนั้นมีคนเข้ามาหิ้วผู้ใช้ธาตุไฟซึ่งนอนหมดสติอยู่บนพื้นออกไป เหลือเพียงผู้ใช้ธาตุเยือกแข็ง ผู้ชนะในการประลองครั้งนี้ยืนอยู่กลางโถง ขณะเจนิสเดินเข้าไปสมทบ พร้อมกับป่าวประกาศอย่างเป็นทางการ

“ผู้ชนะในการประลองก็คือ โบการ์ด ผู้ใช้ธาตุเยือกแข็งนั่นเองค่า...” เจนิสประกาศเสร็จ เสียงปรบมือดังก้องขึ้นอีกครั้ง “ส่วนเงินรางวัลสำหรับผู้ชนะ เป็นจำนวนเงิน 500,000 โคนี ขอเชิญพ่อค้าแกลเลียนให้เกียรติออกมามอบรางวัลค่า”

เมื่อพ่อค้าแกลเลียนมอบเงินรางวัลแก่ผู้ชนะเสร็จเรียบร้อย เจนิสก็ดำเนินรายการต่อ โดยมีการค้าขายวัตถุสิ่งของอันล้ำค่าต่างๆ การประมูลไอเทมหายาก งานเลี้ยงยามราตรีดำเนินไปอย่างคึกคัก

“ผู้ชนะนั่นไม่เท่าไรเลย สามารถใช้ธาตุเยือกแข็งได้นิดหน่อย มีดีตรงถุงมือธาตุที่ช่วยเสริมพลังธาตุเพิ่มขึ้นอีกประมาณหนึ่งเท่านั้น การแสดงปาหี่แบบนี้ พวกนั้นชื่นชอบกันไปได้ยังไงนะ” ไอลีนนั่งกินเค้กไปด้วย บ่นไปด้วย

“คุณหนูคะ ก็ผู้ใช้ธาตุที่แข็งแกร่งจริงๆ ไม่ได้มีกันดาษดื่นนี่คะ” ผู้ติดตามซึ่งยืนอยู่ข้างๆก้มลงคุยด้วย

“ก็ที่นี่มันน่าเบื่อนี่นา วันเกิดทั้งทีต้องมานั่งอุดอู้ ดูอะไรไร้สาระแบบนี้ ถ้าเป็นไปได้ฉันก็อยากลงไปสู้ด้วยตัวเองมั่งจัง” ไอลีนกล่าวด้วยอาการเบื่อหน่าย

“น้อยคนนักนะคะที่จะสู้กับคุณหนูได้ ก็คุณหนูมีพรสวรรค์ในธาตุประจำตัวมากขนาดนี้ ถ้าเกิดลงไปสู้ คงจบลงในชั่วพริบตาแน่ๆ” ผู้ติดตามได้เอ่ยขึ้น

“มิลลี่ อย่าชมฉันมากเลยน่า ฉันไม่ได้รู้สึกดีขึ้นเลยนะ ฉันว่าพวกเราแอบหนีออกไปเที่ยวข้างนอกดีกว่านะ แปบเดียวเอง” ไอลีนพลันเกิดไอเดียขึ้น

“เอ่อ... แต่ว่าคุณหนู หากนายท่านรู้เข้า ต้องเล่นงานดิฉันแน่ๆเลยค่ะ” มิลลี่บอกแล้วทำตาอ้อนวอนไม่อยากให้คุณหนูออกไป

“เหอะน่า... เดี๋ยวฉันรับผิดชอบเรื่องนี้เอง” ไอลีนกำลังจะลุกจากโต๊ะ เสียงดนตรีที่ไพเราะก็หยุดบรรเลงลง เสียงประกาศจากเจนิส สาวสวยในชุดราตรีสีทอง ก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“กราบสวัสดีแขกผู้มีเกียรติอีกครั้งค่ะ ในค่ำคืนนี้เราจะมีการประมูลเพิ่มขึ้นอีก 1 รายการ เป็นรายการพิเศษจากพ่อค้าแกลเลียนเองค่า” เสียงปรบมือดังกระหึ่มขึ้น “รายการประมูลรายการพิเศษก็คือ เด็กกำพร้าผู้น่าสงสาร ผู้มีหน้าตาน่ารัก หล่อเหลา ผิวพรรณสะอ้านสะอ้าน ดูดีมีชาติตระกูลราวกับชนชั้นสูงก็ไม่ปานค่า...”

เมื่อเธอพูดจบ เด็กชายในชุดสูตรสีดำเฉียบ บนหน้ามีหน้ากากคาดตาสีดำสวมไว้ เด็กคนนี้มีผมสีน้ำตาล รายละเอียดต่างๆ ก็เหมือนอย่างที่เจนิสพูดไว้เมื่อกี้ไม่มีผิด เด็กชายเดินมาตรงกลางโถงตรงมาหาเจนิส ขณะมีชายฉกรรจ์สองคนเดินขนาบข้างมาติดๆ แทบไม่น่าเชื่อ การปรากฏตัวของเด็กชายกลับเรียกเสียงเฮฮาจากบรรดาแขกหลายๆท่านได้เป็นอย่างดี ราวกับการประมูลพวกนี้เป็นเรื่องปกติสำหรับพวกเขาอย่างนั้นแหละ

“นี่คือวิลเลี่ยมค่า...” เธอกล่าวขึ้นขณะเด็กชายเดินมาถึงตัวเธอ “เห็นไหมค่ะนี่ขนาด ใส่หน้ากากคาดตาไว้อยู่นะคะ ผิวพรรณยังเปล่งประกายทะลุหน้ากากออกมาขนาดนี้ ถ้าถอดหน้ากากออกมาจะน่ารักน่าชังขนาดไหน”

เจนิสก้มลงโอบกอดเด็กชายไว้ “พ่อหนูน้อย เธอช่างน่ารักอะไรอย่างนี้ ถ้าเธอโชคดีเธอจะได้ผู้ปกครองคนใหม่ที่รักและพร้อมจะดูแลเธอ แต่ถ้าโชคร้าย เฮ้อ...เอาล่ะ โชคดีนะ” เธอเอ่ยขึ้น ก่อนจะผละตัวออกไป ทิ้งให้เอเดนคาใจกับคำพูด

เอเดนซึ่งอยู่ภายใต้หน้ากากในชุดสูตรดำอันแสนจะอึดอัดนี้ เขาเหลียวมองไปรอบๆ สังเกตผู้คนที่มาร่วมงาน ต่างก็เป็นเหล่าคนผู้มั่งคั่งทั้งนั้น เขาพยายามวิเคราะห์สถานการณ์ พลางสอดส่ายสายตาไปรอบๆตัว มองหาแขกที่ดูแตกต่างจากแขกทั่วๆไป บุคคลที่ดูมีตำแหน่งใหญ่โตและมีอำนาจ ถึงแม้คนที่อยู่ในงานจะดูเหมือนเป็นคนประเภทเดียวกันทั้งนั้นก็เหอะ จนกระทั่งในที่สุดเขาก็เจอแขกคนนั้นจนได้ ชายที่อยู่ในชุดภูมิฐาน ดูน่าเกรงขาม หนวดที่ดูคมเข้มนั้น ทำให้ใบหน้าดูขึงขังขึ้นมาทันที ชายผู้นั้นมีสาวใช้คอยปรนนิบัติพัดวี บีบนวดอย่างดี เขานั่งตรงเก้าอี้ที่ระเบียงชั้น 2 โดยนั่งติดกับพ่อค้าแกลเลียน เอเดนยิ้มมุมปากขึ้นอย่างมีเลศนัย


✖ ✖ ✖

ความคิดเห็น