email-icon

นิยายเรื่องนี้ออกE-bookแล้วนะคะ

ตอนที่ 4 แผนกินแตงโม 2 NC20++

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 แผนกินแตงโม 2 NC20++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 92.3k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มิ.ย. 2560 21:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 แผนกินแตงโม 2 NC20++
แบบอักษร

image

เขาฉวยโอกาสเด็กสาวด้วยการสอดมืออีกข้างเข้าไปใต้บราลูกไม้เพื่อกอบกุมก้อนเนื้อหยุ่นเต็มฝ่ามือแล้วบีบเคล้นจนเต้างามปลิ้นไปมาตามแรงมือสาก

       “อูยย....” เด็กสาวถึงกับตัวเซยืนพิงอ่างล้างจานด้วยความทรมานอย่างบอกไม่ถูก ใบหน้าสวยเหยเกทุกครั้งยามที่มือสากทั้งสองที่สอดเข้าไปในบราลูกไม้นวดเฟ้นหน้าอกใหญ่ทั้งสองเข้าของเธอไม่หยุดแถมร่างหนาของเขาก็ขยับมาแนบชิดตัวเธอจนลมหายใจอุ่นๆสัมผัสที่ซอกคอเธอเบาๆก่อนใบหน้าคมของเขาจะโน้มเข้าหาเนินอกอวบก่อนที่ลิ้นสากจะใช้สันกรามแทะโลมไปตามความอวบอูมของปทุมถันที่ล้นจากขอบบราอย่างละเมียดละไมจนเป็นรอยแดงจากฟันปรากฎบริเวณรอบๆเต้างามของเธอทั้งสองข้าง

แต่มันก็ยังทำให้เขาไม่รู้จักอิ่มเนื่องจากยังไม่เห็นความงดงามของเธอที่ถูกบดบังด้วยบรา มือร้ายของเขาจึงขยับไปทางด้านหลังของเด็กสาวเตรียมจะปลดตะขอบราให้หลุดออก

       “แตงโม! ลงมากินข้าวเช้าได้แล้วลูก แม่เตรียมข้าวไว้รอแล้ว” 

เสียงของช้อนนางดังมาแต่ไกลจากทางหน้าบ้านทำให้สองลุงหลานที่กำลังนัวเนียในครัวส่วนตัวรีบขยับตัวออกจากกันด้วยความตกใจ

        “แม่มาค่ะลุงภัส!” เด็กสาวรีบหยิบเสื้อกล้ามที่พาดไว้ใกล้ๆรีบสวมใส่เข้าศีรษะอย่างมือสั่นจนลุงภัสต้องเดินเข้ามาช่วยเธอแต่งตัวให้เสร็จเรียบร้อย

        “ขอบคุณค่ะ” ใบหน้าสวยแก้มแดงเอ่ยขอบคุณอย่างเขินอายจนเขาอดใจไม่ไหวขโมยหอมแก้มนวลทั้งสองเข้าของเธอด้วยความเอ็นดู

         “ลุงภัส...หอมแก้มแตงโมทำไมคะ” เด็กสาวเอียงคอมองเขาพร้อมกับยกมือบางกุมแก้มทั้งสองของเธอด้วยความตกใจปนความตื่นเต้นที่ไม่เคยมีชายใดได้สัมผัสเธอแบบใกล้ชิดเช่นนี้

"ก็แตงโมน่าฟัด เอ้ย! น่ารักน่าเอ็นดูขนาดนี้ จะไม่ให้ลุงหอมแก้มเราได้ยังไง" ลุงภัสมองสบตาดวงตาคู่กลมสวยด้วยแววตาเจ้าชู้จนเจ้าของเรือนร่างอวบต้องหลบสายตาเขาเสียไม่ได้

"ลุงภัสพูดจริงเหรอคะ"เธอคิดว่าเขาคงเอ็นดูในฐานะลุงคนหนึ่งเท่านั้น

"จริงซิครับ ไว้วันหลังลุงจะซื้อเสื้อผ้ามาชดใช้แทนเสื้อตัวนี้ที่เปียกน้ำส้มนะครับ"

"งั้นแตงโมไปหาแม่ก่อนนะคะ ถ้าลุงภัสมีอะไรให้แตงโมช่วยก็บอก"

"ได้ครับผม" ภัสพงษ์ไม่ลืมที่จะฉีกยิ้มโปรยเสน่ห์ให้เด็กสาวที่เดินออกจากห้องไป

แตงโมเดินออกมาจากเรือนใหญ่ด้วยความเขินอาย ภายในหัวเธอเต็มไปด้วยเหตุการณ์ในห้องครัวอันวาบหวิว ใจเต้นแรงทุกครั้งที่นึกภาพเขากอบกุมหน้าอกพร้อมทั้งขยุ้มเต็มไม้เต็มมือเขาอีกต่างหาก

"ทำไมออกมาช้าล่ะลูก" ช้องนางหรี่ตามองลูกสาวอย่างสดใส

"พอดีแตงโมทำน้ำหกเปื้อนเสื้อเลยมัวแต่ล้างรอยเปื้อนและกลับไปถูพื้นซ้ำอีกรอบค่ะแม่" แตงโมชี้ไปที่เสื้อเธอที่เปียกจนเห็นเสื้อใน

"แล้วคุณท่านว่าอะไรหรือเปล่า"

"คุณท่านอยู่บนห้องเลยไม่รู้ค่ะแม่ว่าแตงโมทำน้ำหกใส่พื้น" เด็กสาวพูดโกหกอย่างแนบเนียนจนอีกฝ่ายพยักหน้ายอมเชื่อ

"แล้วตรงร่องอกไปโดนอะไรมา ทำไมถึงเป็นรอยแดงเหมือน..."

เหมือนใครมาดูดหน้าอก... คนเป็นแม่คิดในใจไม่กล้าพูด

"เอ่อ...แตงโมโดนมดกัดตอนที่ไปเก็บผักหลังบ้านเมื่อเช้านี้ค่ะ" เด็กสาวเหลือบมองรอยแดงที่เนินอกตัวเองจากริมฝีปากของลุงภัสอย่างเขินอายเสียไม่ได้

"ไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วค่อยมากินข้าวพร้อมกัน หลังกินข้าวเสร็จจะได้ออกไปตลาดกัน"

"ค่ะแม่" แตงโมพูดจบก็วิ่งเข้าห้องอาบน้ำเปลี่ยนชุดเพื่อจะไปตลาดด้วยความดีใจที่จะได้ออกไปเปิดหูเปิดตาซื้อของสวยๆงามที่ตลาดที่อยู่ห่างจากบ้านไปประมาณสิบกิโลเมตร

ในการออกไปตลาดในครั้งนี้สองแม่ลูกขับมอเตอร์ไซค์ออกไปตลาดด้วยกันนานๆที เนื่องจากลูกสาวไม่ค่อยได้มาเที่ยวตลาดกับแม่บ่อยๆจะมีก็ตอนปิดเทอมเท่านั้น

แตงโมเดินแยกจากแม่หลังจากที่ซื้อของไปทำกับข้าว จุดหมายที่เธอเดินมุ่งไปคือร้านเสื้อผ้าวัยรุ่นที่เธอรสนิทกับเจ้าของร้านมานานแล้ว

"สวัสดีค่ะพี่เอ้" เด็กสาวเข้ามาทักทายเจ้าของร้านที่กำลังจัดเสื้อแขวนราวภาในร้าน

"ว้ายแตงโม ไม่เจอกันหลายเดือน โตเป็นสาวเลยนะเรา" พี่เอ้เจ้าของร้านที่สวมเดรสสั้นแค่คืบชุดเปรี้ยวเข็ดฟันเดินมาหาลูกค้าคนสวย

"วันนี้มีเสื้อผ้าอะไรแนะนำให้น้องใส่ไหมคะ" เธอมองเสื้อผ้าหลากหลายสันสีอยู่เต็มร้านอย่างสนใจ

"ช่วงอากาศร้อนๆแบบนี้ ก็มีแต่เสื้อผ้าลายดอกไม้สวยๆ หนือไม่ก็เสื้อกล้ามแขนกุด แล้วก็เดรสเกาะอก เพิ่งมาใหม่จ้ะน้องสาว" เจ้าของร้านรีบจูงมือลูกค้าสวยเข้ามาดูเสื้อผ้าที่รับมาจากในเมืองอีกที

"อืม...มีแบบอื่นไหมคะ แตงโมคิดว่ามันโชว์ไปหน่อย" เธอมองชุดเดรสเกาะอกที่สวยสะดุดตาอย่างช่างใจ

"ไม่โป๊หรอกแตงโม แถวบ้านเราอยู่ใกล้ทะเล หนูเป็นคนมีหน้าอก หนูใส่แบบนี้สวยเชื่อพี่" แม่ค้าสาวพูดหว่านล้อมให้เด็กสาวอุดหนุน

"รับรองหนุ่มๆมองกันตาเป็นมันเลยล่ะ"

"แล้วคนแก่ๆล่ะคะ..." จู่ๆเธอก็เผลอคิดถึงใครในใจ

"หนูว่าไงนะคะเมื่อกี้"

"ปะ...เปล่าค่ะ "

"นานๆจะกลับมาที่นี่ ช่วยอุดหนุนสักเสื้อผ้าสักสองสามชุดหน่อยเน้อ" แม่ค้าพูดจาหว่านล้อมไม่นาน เด็กสาวก็ยอมควักเงินซื้อเสื้อผ้าตามคำแนะนำของพี่คนสนิท

"ขอบใจมากนะจ้าแตงโม" แม่ค้ายิ้มแก้มปริ

"แตงโมกลับก่อนนะคะพี่เอ้" แตงโมเอ่ยลาก่อนจะเดินกลับมารอแม่ที่ร้านสะดวกซื้อ ไม่นานแม่ก็พาเธอกลับมาบ้านเตรียมทำอาหารมื้อเที่ยงให้เจ้านายเช่นเดิม

"เดี๋ยวแม่ไปตั้งสำรับเอง แตงโมอยู่ล้างจานเถอะ"

"จ้ะแม่"

แม่ของเธอยกกับข้าวไปในเรือนใหญ่และรอเก็บถ้วยชามที่ทานเสร็จกลับมาทีเดียว

"เย็นนี้ไม่ต้องทำกับข้าวให้คุณท่านนะลูก"

"ทำไมล่ะจ้ะแม่"

"วันนี้คุณท่านมีแขกที่เรือนใหญ่ ตอนนี้เย็นจะออกไปกินข้าวข้างนอกบ้าน"

"ใครเหรอคะ"

"คงเป็นคู่ขาของท่านล่ะมั้ง"

"คุณท่านมีแฟนใหม่แล้วเหรอคะแม่" เด็กสาวใจคอไม่ดีเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าลุงที่เธอเคารพมีเจ้าของ

"คุณท่านไม่มีหรอก ถึงจะมีก็ไม่ใช่ธุระอะไรของเรา เย็นนี้แตงโมจะไปเดินเล่นที่ทะเลก็ไปนะ" เย็นวันนี้พวกเธอคงว่างเนื่องจากเจ้านายมีแขก

"ค่ะแม่" เธอตอบเสียงอ่อยๆเดินกลับเข้าบ้านอย่างเงียบๆ








ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว