facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 4 สิ้นสุดความอดทน 50%

ชื่อตอน : บทที่ 4 สิ้นสุดความอดทน 50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 19k

ความคิดเห็น : 62

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มิ.ย. 2560 13:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 4 สิ้นสุดความอดทน 50%
แบบอักษร


“ว่าไงนะ นายธีพาปานตามาที่นี่อย่างนั้นหรือ” ดูเหมือนว่าเจ้าของโรงแรมหรูจะตกใจไม่ใช่น้อยที่ทราบจากเลขาหน้าห้องว่าภรรยาของเขามาที่นี่

จะไม่ให้ตกใจได้อย่างไรก็ในเมื่อตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในห้องทำงานแค่คนเดียว!

“จะให้เธอกับคุณธีเข้าไปเลยหรือเปล่าคะ” เลขาสาวถามต่อ

“เอ่อ...” ถ้าไม่ให้เข้ามาก็ยิ่งจะมีพิรุธ ใครจะคิดว่าปานตาอยากมาหาเขาที่นี่ ตั้งแต่แต่งงานกันเธอไม่เคยสนใจเขาเลย ไม่แม้แต่จะถามเรื่องการทำงาน แล้วทำไมวันนี้ถึงอยากมา ต้องเป็นเพราะธีรัชชวนมาแน่นอน เขามั่นใจ

“ให้เข้ามา” เขาตัดสินใจพูดออกไป และไม่ลืมที่จะหันมาทางหญิงสาวชื่อโม สะบัดมือบอกเธอรีบเข้าไปหลบในห้องลับที่เขาสั่งทำไว้สำหรับอะไรนั้นคงไม่ต้องให้บอก

“อย่าให้มีพิรุธ ผมไม่อยากให้สามรู้”

“ค่ะ” โม จำต้องพยักหน้าเข้าใจแล้วรีบพาตัวเองไปหลบในห้องที่เธอคุ้นเคยอยู่แล้ว แต่หญิงสาวรีบไปหน่อย เลยทำให้ลืมกระเป๋าสะพาย และธนาธิปเองก็ลืมเห็นเช่นกัน!

“พี่ธามไม่ยุ่งใช่ไหม คือผมอยากพาสามมาดูพี่ทำงาน ก็เลยถือวิสาสะพามาโดยไม่ได้โทรบอกก่อน” ธีรัชเอ่ยกับพี่ชายตอนเข้ามาถึง

“ไม่เป็นไร นั่งก่อนสิ ...สาม คุณจะรับของว่างเลยไหม” ตอบน้องชายจบก็หันมาถามภรรยาด้วยแววตาไหวระริกเล็กน้อยตามประสาคนมีความลับ

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันทานข้าวกับพี่ธีก่อนจะมาหาคุณที่นี่ ...ธามคะ ฉันซื้อขนมมาฝาก” ปานตาตั้งใจจะทำตัวใหม่ด้วยการเอาใจใส่สามีให้เขารู้สึกว่าเธอก็ทำหน้าที่ภรรยาที่ดีได้

“ขอบคุณนะ” ธนาธิปมองถุงใส่ขนมด้วยความแปลกใจ เป็นครั้งแรกที่เธอทำอะไรเพื่อเขา หรือเธอกำลังสวมบทบาทภรรยาที่ดีต่อหน้าธีรัชตามที่เคยขอร้อง

“จะทานเลยไหม ฉันจะได้เอาไปใส่จานให้” หญิงสามถามพลางยิ้มหวานๆ เป็นครั้งแรกให้สามีนับตั้งแต่แต่งงานกัน

“ก็ได้ครับ” ความรู้สึกผิดเริ่มกัดกร่อนหัวใจของเขา ทำไมเธอเพิ่งมาทำตัวน่ารักในวันนี้ หากปานตาเป็นแบบนี้ตั้งแต่แต่งงานกัน ชีวิตคู่คงมีความสุขดี เขาคงเลิกยุ่งกับผู้หญิงทุกคนไปนานแล้ว

“ถ้าอย่างนั้น รอสักครู่นะคะธาม” ปานตาลุกขึ้นยืนพร้อมกับคว้าถุงขนม แต่สายตาคู่สวยก็มองไปสะดุดเข้ากับกระเป๋าสะพายแบรนด์เนมของผู้หญิง เธอทราบแม้กระทั่งราคาของมัน สัญชาตญาณบอกเธอว่าสามีไม่ได้อยู่คนเดียวก่อนเธอมาที่นี่!

ไม่มีอารมณ์จะเอาใจเขาแล้ว...

“นั่นกระเป๋าใครคะธาม!” เธอขึ้นเสียงถามอย่างหงุดหงิด ธนาธิปหัวใจเต้นแรงอย่างหวั่นๆ ว่าเธอจะจับได้เรื่องที่เขาพาผู้หญิงมาเริงรักกันถึงที่ทำงาน

ธีรัชได้แต่จ้องหน้าพี่ชายอย่างรอคำตอบเช่นเดียวกันกับพี่สะใภ้

“เอ่อ...” เจ้าของอาณาจักรหรูถึงกับน้ำท่วมปาก

“คุณเรียกผู้หญิงมาบริการถึงที่ทำงานเลยเหรอ! เลว! ชั่ว! ไม่ต้องกินมันแล้วขนมนี่” หญิงสาวปาถุงขนมใส่หน้าเขาทันทีที่พูดจบ

“สาม!” ธนาธิปโกรธจัดที่เธออาละวาดใส่เขาต่อหน้าน้องชาย ทุบกำปั้นลงโต๊ะทำงานแรงๆ หนึ่งครั้งเพื่อขู่ให้เธอเลิกใช้อารมณ์ในที่ทำงานของเขา แต่ดูเหมือนว่าปานตาจะไม่สนใจ เดินวนดูไปทั่วทุกมุมของห้อง โดยมีธีรัชเดินตามเหมือนกับจะห้ามให้เธอหยุด

“สามใจเย็นๆ” ธีรัชมองพี่ชายด้วยความผิดหวัง มีภรรยาและกำลังจะมีลูกแล้วแต่กลับทำตัวแบบนี้

“ออกมานะผู้หญิงหน้าด้าน! ฉันบอกให้แกออกมา!”

“เลิกบ้าได้แล้ว! ไม่มีใครทั้งนั้นแหละ กระเป๋าของลูกค้าผมเอง เธอลืมไว้” ธนาธิปตัดสินใจโกหกเพื่อทำให้ภรรยาสบายใจ

“อย่ามาหลอกฉันนะธาม ถ้าลูกค้าของคุณลืมจริง ป่านนี้คงกลับมาเอาแล้ว” หญิงสาวหันมามองเขาทั้งน้ำตา เธอเจ็บปวดครั้งแล้วครั้งเล่าเวลาถูกเขานอกใจ 

...ทำไมต้องเป็นคนมักมากขนาดนี้ ขาดไม่ได้เลยหรือไงกับไอ้เรื่องอย่างว่า

“ธี พาสามกลับบ้าน”

“ฉันไม่กลับ! ...แกจะออกมาไหมอีหน้าด้าน!” ปานตากวาดสายตาไปทั่วพร้อมกับตะโกนด่าเสียงดัง

“ไม่มีใครทั้งนั้นแหละสาม กลับบ้านไปซะ!” ธนาธิปชี้นิ้วไปทางประตูอย่างไล่ส่งภรรยา

“นั่นประตูลับใช่ไหม... มันต้องใช่!” ปานตารีบก้าวขาไปยังห้องลับของสามี ธนาธิปเบิกตากว้างตกใจ รีบตามไปคว้าแขนแต่ถูกเธอสะบัดและแกะออกก่อนฟาดฝ่ามือเข้าที่ใบหน้าของเขาแรงๆ จนรู้สึกชาไปทั่ว

เผียะ!!

เนื่องจากประตูห้องลับไม่ได้ล็อก เพราะคนข้างในจงใจจะไม่ล็อก เลยทำให้ความจริงทุกอย่างปรากฏว่าธนาธิปโกหกเธอ เขาพาผู้หญิงมาเริงรักกันถึงที่ทำงาน สายตาของเธอมองเข้าไปภายในห้องนั้นแค่แว้บเดียวก็เห็นชัดเจนทุกอย่าง แสดงว่าต้องไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้ แต่คงจะทำมานานแล้วนั่นเอง!

“ฮือ... คนเลว! หญิงร้าย ชายเลว! ฉันไม่น่าแต่งงานกับคุณ” ปานตาโพล่งออกมาอย่างสุดจะทน เจ็บปวดเกินกว่าจะรับได้ กี่ครั้งแล้วที่เขานอนกับผู้หญิงอื่นหลังจากแต่งงานกับเธอ พยายามนิ่งเฉยและอดทนมาตลอดเพราะคิดว่าสักวันหนึ่งเขาจะเลิกไปเอง แต่พอถึงวันนี้เธอรู้แล้วว่า ไม่มีวันนั้น ธนาธิปเลวเกินกว่าเธอจะทนต่อไป

“ฮือ... แก! อีหน้าด้าน แกก็รู้อยู่ว่าเขาแต่งงานกับฉัน แล้วทำไมถึงไม่มีจิตสำนึกบ้าง เลว! ชั่ว! ไร้ยางอาย ฮือ...” ปานตามองผู้หญิงของสามีด้วยสายตาปานจะกลืนกิน ก่อนพุ่งตัวเข้าไปตบตีอย่างบ้าคลั่ง

“หยุดนะสาม! เลิกบ้าได้แล้ว” ธนาธิปรีบพาตัวเองเข้าไปห้ามไม่ให้ภรรยาทุบตีผู้หญิงของตน นั่นยิ่งทำให้เธอเสียใจเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัวจนตัวสั่นเทาๆ

“โมเจ็บค่ะคุณธาม” ผู้หญิงหน้าด้านรีบประจบออเซาะธนาธิปทันที

“คุณปกป้องมัน! คงรักคงหลงกันมากสินะ! ไอ้เลว!!! กรี๊ด...!!” ปานตากรีดร้องสุดเสียงอย่างบ้าคลั่งเพราะความเสียใจที่ได้รับมาเต็มๆ เพียงคนเดียว

“สาม... ใจเย็นๆ” ธีรัชเข้ามาประคองเธออย่างสงสาร อดไม่ได้ที่จะหันไปว่าพี่ชาย “ทำไมพี่ทำแบบนี้ ไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้หรอกนะ”

“ฮือ... ทำไมคุณทำแบบนี้คะธาม”

“ทำไมงั้นเหรอ ผมว่าคุณน่าจะรู้ดี เราสองคนไม่ได้แต่งงานกันเพราะความรัก คุณเองก็ไม่เคยทำหน้าที่ของภรรยา เพราะฉะนั้น ผมจะมีใครสักกี่คน มันก็เรื่องของผม”

เขายอมรับว่าตัวเองผิด ที่แต่งงานแล้วยังแอบเลี้ยงผู้หญิง แต่ให้ทำไงได้ เขาเป็นแบบนี้มานานก่อนจะแต่งงานกับเธอเสียอีก เคยคิดว่าจะเลิกกับผู้หญิงทุกคนที่เลี้ยงไว้หลังจากปานตาย้ายเข้ามาอยู่ด้วยในฐานะภรรยา แต่กลายเป็นว่า เธอไม่เคยสนใจเขาเลยสักนิด ก็เลยต้องทำแบบที่เห็น

“พี่ธีพาสามกลับบ้าน ฮือ...” ปานตาทนเห็นหน้าสามีไม่ไหวเลยหันไปทางธีรัชแล้วขอร้องให้เขารีบพากลับ ธีรัชไม่รอช้า รีบประคองร่างบอบบางที่ร้องไห้ตัวสั่นเทิ้มออกไปจากห้องทำงานของพี่ชาย

ธนาธิปมองตามอย่างเสียใจสุดซึ้ง เขาคงเลิกยุ่งกับโมและผู้หญิงทุกคนที่เลี้ยงไว้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คิดไว้ว่าจะหาเวลาพูดปรับความเข้าใจกับปานตา หวังว่าเธอจะยอมให้อภัยแล้วเริ่มต้นกันใหม่ รับรองว่ามันจะไม่แย่เหมือนอย่างที่ผ่านมา เขาสัญญา... 



น้องสามจะหนีตั้งแต่เช้านะคะ เพราะหลังจากกลับไป เธอก็หมกตัวอยู่แต่ในห้องตามประสาคนกำลังเสียใจค่ะ คุณธามก็มีเรื่องด่วนต้องจัดการ เลยไม่ได้กลับไปนอนบ้าน ยิ่งทำให้สามเข้าใจผิดและเสียใจ น้อยใจสามี พอแค่นี้ดีกว่าค่ะ เดี๋ยวอ่านไม่สนุก ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว