email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ยังไม่พร้อมให้อ่าน

บทที่ 19 ธามหิน (จบ)

ชื่อตอน : บทที่ 19 ธามหิน (จบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ส.ค. 2561 23:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 657
× 63,885
แชร์ :
บทที่ 19 ธามหิน (จบ)
แบบอักษร

image

หิน


ธามที่ตอนนี้มานอนเล่นโทรศัพท์รอร่างสูงอยู่ที่ห ไม่รู้ว่าหินจะมาถึงตอนไหนเพราะเขาก็ไม่อยากโทรไปรบกวนชายหนุ่มที่ตอนนี้คงกำลังขับรถอยู่


"จะพาเราไปไหนนะ..."


..


เวลาผ่านไป 1 ชม...


ตอนนี้ร่างบางก็เผลอหลับไปเรียบร้อยแล้ว เมื่อวานกลับบ้านมาก็ดึกแถมยังจะต้องรีบตื่นมาหอตั้งแต่เช้าอีก


ก๊อกๆๆ


"ธาม..." เสียงเคาะห้องพร้อมกับเสียงเรียกชื่อดังขึ้นทำให้ธามสะดุ้งตื่นขึ้นมา เขารีบลุกขึ้นไปเปิดประตูทันทีเพราะเสียงทุ้มๆแบบนี้ยังไงก็ต้องเป็นหิน


แกร๊ก...


"ทำไรอยู่วะถึงเปิด..."


หมั่บ!


ถามยังไม่ทันขาดคำ คนตัวเล็กก็พุ่งเขากอดคนตัวสูงทันที ความคิดถึงมันสั่งให้เขาทำแบบนี้ ถึงแม้จะผ่านไปเพียงไม่กี่วันแต่เขาก็ชินกับการอยู่กับคนนี้ไปแล้ว... หินก็ชะงักไปนิด เขาไม่คิดว่าร่างบางจะพุงเข้ามากอดเขาแบบนี้ 


"คิดถึงอ่า..." ธามพูดก่อนจะผละออกพร้อมกับมองหน้าร่างสูง หินมองหน้าคนรักของเขาด้วยสายตานิ่งๆ สักพักก่อนจะก้มหน้าลงไปประกบจูบที่ปากของร่างบางทันที ความรักและความโหยหามันสั่งให้เขาทำ


"กูก็คิดถึง...." หินผละออกก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงนุ่ม...


"ปากหวานแบบนี้...ไม่ใช่แอบไปจีบสาวคนอื่นมาใช่ไหม? " ร่างบางพูด


"เดี๋ยวๆ ...เมื่อกี้ยังพูดว่าคิดถึงกูอยู่เลย..." หินพูดพร้อมกับใช้มือของเขาไปขยี้ผมนุ่มๆ ของธาม ก่อนจะเดินเข้าห้องไป


"ขอนอนพักสักชั่วโมง เดี๋ยวพาไปต่างจังหวัด..." หินพูดก่อนจะเดินไปล้มตัวลงที่เตียงนอนของร่างบาง ธามก็ปิดประตูก่อนจะเดินมามองคนที่กำลังนอนใช้มือก่ายหน้าผากพร้อมกับหลับตาอยู่ สงสัยคงจะเหนื่อย....


"ว่าแต่จะพาไปจังหวัดอะไรนะ....แล้วจะไปไกลไหมเนี่ย..." ธามยืนพูดในใจคนเดียวก่อนจะไปนั่งอ่านหนังสือเล่นรอที่โต๊ะคอม


..


..


..


ผ่านไป 1 ชั่วโมงกว่าๆ


หินก็ค่อยๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา... นอนแค่นี้มันก็ทำให้เขามีแรงขึ้นมาแล้ว


"ตื่นแล้วหรอ...จะไปยัง? " ธามเมื่อเห็นว่าร่างสูงตื่นแล้วเขาก็หันมาถาม เพราะว่าตอนนี้เวลามันก็ 11 โมงกว่าๆแล้ว อีกไม่นานก็คงจะเที่ยง


"อือๆ ...เข้าห้องน้ำแป๊บ" หินพูดก่อนจะเดินเข้าไปล้างหน้าในห้องน้ำ สักพักเขาก็ออกมา


"เดี๋ยวแวะกินข้าวด้วย..." ร่างสูงพูด


"หิวพอดี..." ร่างบางพูดเสริม เพราะตั้งแต่เช้า เขาก็ยังไม่ได้กินข้าวเลยสักเม็ด


..


..


ในระหว่างทางทั้งสองก็ได้พากันแวะรับประทานอาหาร ส่วนตอนนี้เวลาก็ล่วงเลยมาจนจะถึงบ่ายสามแล้ว มีบ้างที่แวะเข้าปั๊มน้ำมันเพื่อให้ธามได้เข้าห้องน้ำ และก็ซื้อของกินในเซเว่น


"อีกนานไหมอ่า..." ธามถามคนที่นั่งขับรถอยู่ข้างๆ


"จะถึงล่ะ..." หินหันพูดบอก ตอนนี้สองข้างทางก็เริ่มที่จะเป็นเปลี่ยนเป็นทุ่งหญ้ากว้าง แสดงให้เห็นว่าพวกเขาทั้งสองได้ออกมาจากกรุงเทพนานแล้ว บรรยากาศตอนบ่ายๆ ก็ไม่ค่อยจะมีแดดส่องลงมาสักเท่าไหร่ น้อยครั้งนักที่จะมีรถวิ่งผ่านไปมา


สักพักรถก็ค่อยชะลอตัวและก็จอดลงข้างๆ ถนน


"ถึงละ..." ร่างสูงพูดก่อนจะเปิดประตูรถลงไป ธามก็นิ่งมองดูรอบๆ ไปสักพักก่อนที่เขาจะเปิดประตูลงไปจากรถแล้วก็เดินอ้อมไปหาร่างสูง ตอนนี้หินก็กำลังมองไปรอบๆ บรรยากาศแบบนี้อยู่ดีๆ มันก็ทำให้เขานึกถึงวันสุดท้ายที่เขามาหมอบดอกไม้ให้กับดรีมที่หลุมฝั่งศพ


"แป๊บ..." หินพูดก่อนจะเดินไปหยิบของที่เบาะหลัง ของที่ว่าก็จะเป็นอะไรไปไม่ได้นอกจากช่อดอกไม้ที่เขาได้แวะซื้อตอนกลับมาจากระยอง ร่างสูงปิดประตูรถก่อนจะเดินมาจับมือบางของคนที่ยืนมองสุสานอยู่


"ป่ะ..." ร่างสูงพูดพร้อมกับเดินจูงมือร่างบางไป ธามก็เดินตามชายหนุ่มโดยที่ไม่ได้ขัดอะไร เพราะตอนนี้เขาก็พอจะรู้แล้วว่าหินพาเขามาที่นี้เพื่อที่จะทำอะไร... สักพักทั้งสองก็เดินมาหยุดอยู่ที่หลุมฝังศพหลุมหนึ่ง ที่เขียนชื่อของคนที่หินไม่มีวันลืม ธามก็ยืนจ้องมองไปที่รูปของคนคนนั้นด้วยสายตาที่เศร้าลงเล็กน้อย...


"วันนี้กูพาคนคนหนึ่งมาเยี่ยมมึงว่ะดรีม กูขอโทษนะ...ที่กูหยุดรักไว้ที่มึงคนเดียวไม่ได้ เพราะตอนนี้กูก็รักเขาคนนี้ไม่ได้ต่างจากมึงเลยว่ะ..." ร่างสูงพูดออกมา ธามก็รีบหันมามองเสี้ยวหน้าของชายหนุ่มคนรักของเขาด้วยความรู้สึกที่ตื้นตันใจทันที เขาไม่คิดเลยว่าหินจะพูดออกมาแบบนี้เลย


"ขอโทษที่กูรักษามึงไว้ไม่ได้ ขอโทษที่เคยทิ้งมึงไป แต่สองปีที่ผ่านมานั้นกูไม่เคยลืมมึงเลยนะ... ส่วนตอนนี้..." ร่างสูงพูดพร้อมกับหันมามองร่างบางคนที่เขาจับมือไว้อยู่ สายลมอ่อนๆ มันก็เริ่มพัดมา...


"กูจะขอรักษาคนคนนี้ไว้...ให้ได้นานที่สุด...เท่าที่กูจะทำได้..." 


..


..


"พอๆ หยุดเล่าได้ล่ะ..." ร่างบางพูดบอกร่างสูงคนที่นั่งเล่าเรื่องต่างๆ ให้เขาฟังมาตั้งแต่ตอนเช้า


"เอ้า...กูกำลังฟินเลยนะ..." หินพูด


"พอๆ ....แล้วนี่เรามานั่งทำอะไรอยู่ในห้องเก็บของเนี่ย...." ธามพูดก่อนจะลุกขึ้นยืน


"แล้วไหนบอกอยากได้บรรยากาศที่เหมือนกับการสืบประวัติคนร้าย...กูก็อุตส่าห์หาสถานที่ดีๆ ให้แล้วนะ" หินพูด


"พอๆ หิวข้าว...ไปล่ะ" ธามพูดพร้อมกับเดินไปปิดหลอดไฟที่แขวนอยู่กลางห้อง


"เฮ้ยยย รอกูด้วย ธาม..." หินรีบลุกขึ้นแล้วก็วิ่งตามคนรักของเขาออกไปทันที....


เรื่องที่เสี่ยงที่สุดในชีวิตของคนเรามีหลายเรื่องเหลือเกินและเรื่องที่น่ากลัวที่จะเสี่ยงมากที่สุดก็คงจะไม่พ้นเรื่องของความรัก ยิ่งเสี่ยงมากก็ยิ่งลุ้นมาก ทุกคนต่างก็หวังผลตอบแทนที่มันคุ้มค่าแม้จะแลกมาด้วยอะไรก็ตาม


//ธาม


สำหรับผมแล้วคนที่เพิ่งอกหักมาใหม่ๆ แต่ก็ยังเสี่ยงที่จะลองเปิดใจให้ใครสักคนเข้ามา แต่ก็ดีนะครับ...ที่คนคนนี้ดันเป็นคนที่ใช่....


//หิน


เสี่ยงไหมหรอ? ชีวิตผมเสี่ยงมาหลายเรื่องแล้วครับ เสี่ยงมากๆ แต่ถ้าเสี่ยงแล้วได้คนแบบนี้มาเป็นเมีย ผมก็ยอม...


And this is my time...

และนี้คือช่วงของผม....


.


จบ...


.


เอ็มม่า ฮาร์ทฟีเลีย....

To be continued in ROOMMATEหน้าหล่อ 2

อ่านจบแล้วไปฟังเพลงในหน้าหลักด้วย 5555

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว