facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Friend_20 ง้อเด็กขี้งอน2

ชื่อตอน : Friend_20 ง้อเด็กขี้งอน2

คำค้น : Amm Ameena, เจ้าสาวมาเฟีย

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 61

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มิ.ย. 2560 17:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Friend_20 ง้อเด็กขี้งอน2
แบบอักษร

Friend_20

ระหว่างที่อยู่ในลิฟท์ โลแกนใช้มือข้างหนึ่งถือของที่ซื้อมาตั้งเยอะแยะ อีกมือยกขึ้นโอบเอวบางของเอวาไว้แนบอกเพราะมีผู้ชายสี่ห้าคนเดินเข้ามาในลิฟท์ไม่อยากให้ใครมายืนเบียดเมียตัวน้อยของเขา


"อื้อ~ อึดอัด" เอวายกมือเล็กเรียวขึ้นมาวางทาบบนอกข้างขวาของคนตัวโตแล้วดันออกเบาๆ เพราะเขารัดเธอแน่นขึ้นจนตัวเธอแนบติดแผ่นอกกว้างของเขาเธอรู้สึกอึดอัด โลแกนจึงเลื่อนมือหนาขึ้นมาจับหัวทุยเล็กไว้แทน แล้วมันจะบังเอิญอะไรนักหนาที่ผู้ชายกลุ่มนี้ดันพักอยู่ชั้นเดียวกับเขาอีก พอลิฟท์เลื่อนขึ้นมาหยุดที่ชั้นห้องของเขา กลุ่มผู้ชายที่นืนอยู่ข้างหน้าก็ทะยอยก้าวออกจากลิฟท์ไปแต่ยังมีการหันมายิ้มให้เมียของเขาอีก มันน่าถีบให้หน้าคว่ำ


"เปิดห้องสิ จะให้ยืนอยู่นี่ทั้งคืนหรือไง" เอวายืนกอดอกอยู่หน้าห้อง รอใหัโลแกนเปิดประตูแต่เขายังยืนนิ่งเฉยอยู่จนเธออดไม่ได้ที่จะหันไปพูดกับเขา นั่นคือสิ่งที่โลแกนต้องการ และเขาก็ทำสำเร็จและตอนนี้กำลังยืนยิ้มภูมิใจในผลงานของตัวเอง


"คีย์การ์ดอยู่ในกระเป๋า" เอวาขมวดคิ้วยุ่ง มองดูท่าทางของโลแกน ก็เขาเล่นเด้งเอวมาขางหน้าหาเธอ คืออะไร? เด็กสาวก้มมอง แล้วเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคนตัวโตอีกครั้ง โลแกนพยักหน้าลงแล้วเอียงข้างให้เอวาเพื่อให้เธอล้วงกระเป๋ากางเกง


"อะ..เอวา อันนั้นไม่ใช่คีย์การ์ด" คำพูดของโลแกนทำให้คนตัวเล็กที่กำลังล้วงมืออยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขาหยุดชะงักในทันที เอวากระชากมือเล็กเรียวออกมาอย่างรวดเร็ว เธอแน่ใจนะว่ามือเธอไม่ได้โดนส่วนนั้น(?)ของเขาซะหน่อย


"ฮ่าๆ !! พี่ล้อเล่น" ตลก(?)....เด็กสาวชักสีหน่าไม่พอใจใส่โลแกนทันที นี่เขาจะกวนประสาทเธอไปถึงไหน สนุกมากหรือไงที่ได้แกล้งเธอเนี่ย 


"เอามานี่ แล้วรีบเปิดประตูเลย" เอวาคว้าถุงในมือของโลแกนเพื่อที่จะแย่งถุงในมือคนตัวโตมาถือ หากแต่ว่าเขาไม่ยอมปล่อย ซ้ำยังยื้อยุดกับเธอไปมาไม่ยอมปล่อย


"จะเอายังไงห๊ะ!" คนตัวเล็กแหวใส่โลแกนเมื่อเธอไม่สามารถสู้อะไรเขาได้เลย มันทำให้เธอหงุดหงิด แต่กลับเป็นเรื่องสนุกของอีกฝ่ายที่ได้แกล้งเธอ


"คีย์การ์ดอยู่กระเป๋าหลัง" คนตัวโตยิ้มแห้งๆให้กับหญิงสาวแล้วหันหลังให้เธอหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมาพร้อมหยิบตีย์การ์ดออกมาเปิดประตู



ทันทีที่บานประตูถูกผลักเข้าไป เด็กขี้งอนก็กระทืบเท้าปึงปังตรงเข้าไปยังห้องนอนของโลแกนวางประเป๋าสะพายใบเล็กไว้บนโต๊ะข้างประตู ตรงดิ่งไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงกว้างทันที 


ก๊อก! ก๊อก!


โลแกนทำทีเป็นเคาะประตูห้องนอนทั้งที่ประตูก็เปิดอยู่ หญิงสาวช้อนสายตาขึ้นมองพร้อมกับส่งค้อนวงงามไปให้คนอยากแกล้งแล้วสบัดหน้าหนีเสมองไปทางอื่นอย่างไม่กลัวคอจะเคล็ดเลยสักนิด 


คนตัวโตลอบยิ้มมุมปากอดนึกขำไม่ได้กับท่าทางของเมียตัวน้อย พร้อมทั้งสาวเท้าก้าวฉับฉับเข้าไปหาเธอหมายจะคุยกับเธอให้รู้เรื่อง หากปล่อยไว้อย่างนี้คงไม่ดีเป็นแน่


"ไหน? โกรธอะไรพี่คะ หื้ม" โลแกนนั่งลงขอบเตียงเบียดร่างเล็กที่นอนหันหลังให้เขาแล้วช้อนตัวเธอขึ้นมานั่งตรงหว่างขา คนตัวโตขยับเข้าไปนั่งพิงหัวเตียงแล้วเอนตัวลงกอดเธอไว้แนบอก


"หนูไม่บอกพี่จะรู้ไหม ว่าหนูงอนพี่เรื่องอะไร" เมื่อคนในอ้อมกอดนิ่งเงียบไป โลแกนจึงจูบลงที่ขมับบางแล้วโยกตัวไปมาก่อนจะกระซิบลงที่ข้างหูคนตัวเล็กอย่างแผ่วเบา เขาไม่อยากปล่อยเอาไว้แบบนี้ถ้าหากต่างคนต่างเงียบปัญหามันอาจจะยิ่งบานปลาย เรื่องเล็กน้อยอาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ก็ได้


"ก็พี่ไปคุยกับมันทำไมล่ะ ถ้าอยากคุยกับมันก็ไม่ต้องมาคุยกับเอวา" ทุกคำพูดเอื้อนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พร้อมทั้งร่างเล็กที่กำลังสั่นเทิ้มในอ้อมกอดของเขา นี่มันเรื่องอะไรกัน? หัวใจแกร่งกระตุกวูบเมื่อหนดน้ำสีใสหยดแรก หยดแหมะลงบนท่อนแขนของเขาและหยดต่อๆไปก็ตามมา


โลแกนดันคนตัวเล็กออกห่างแล้วจับตัวเธอพลิกให้หันหน้ามาหาเขาพร้อมทั้งยกตัวเธอขึ้นนั่งคร้อมบนหน้าตัก ปลายจมูกเล็กเริ่มแดงเพราะเธอร้องไห้ มือหน้ายกขึ้นปาดน้ำตาออกจากพวงแก้มทั้งสองข้างอย่างลวก


"ที่พี่คุยกับเขาก็เพราะเขาเป็นเพื่อนของหนูไง"


"ไม่ใช่!! ฮึก..ไม่ใช่เพื่อน คนแบบนั้นไม่ใช่ ฮึก~" หญิงสาวโพล่งพูดสวนขึ้นในทันทีที่เขาบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นเพื่อนของเธอ เพื่อนเหรอ? คนทรยศแทงข้างหลังเพื่อนแบบนั้นเธอไม่นับเป็นเพื่อนอีกต่อไป คนตัวโตได้แต่ขมวดคิ้วยุ่งเพราะความสงสัย ระหว่างเอวากับผู้หญิงคนนั้นมีเรื่องอะไรที่เขายังไม่รู้กันแน่


"ยังไง? ไหนบอกพี่ซิ" หญิงสาวเม้มปากแน่นจนเป็นเส้นตรงอย่างใช้ความคิด แย่ละสิ!! ..เธอจะบอกกับเขายังไงดีล่ะ จะบอกว่าพีชแย่งแฟนเธอไปทำให้เธอเสียใจมากแบบนี้เหรอ? เขาจะคิดว่าเธอยังอาลัยอาวรณ์ธีร์ธัชอยู่ไหม? เธอเองก็แคร์ความรู้สึกเขาอยู่ไม่น้อยเหมือนกันนะ


"ฮึก...สะ สัญญานะว่าจะไม่โกรธ ละ...แล้วก็ฟังให้จบ" มือเล็กยกขึ้นจับข้อมือของคนตัวโตที่กำลังประคองใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของเธอไว้ แล้วจ้องมองเข้าไปในดวงตาคมของคนตรงหน้า ได้แต่หวังว่าเขาจะเข้าใจเจตนาของเธอ


"โอเคค่ะ พี่สัญญา" นิ้วโป้งเรียวยาวเกลี่ยพวงแก้มนวลเบาๆในตอนที่เขาพูด ไม่ใช่แค่พูดส่งๆแต่เขาคิดอย่างนั้นจริงๆ ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องอะไรก็ตามแต่ เขาจะไม่โกรธและเชื่อใจผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้ ถึงเขาจะพึ่งรู้จักเธอแต่เวลาไม่ใช่ปัจจัยสำคัญสำหรับเขา ความรู้สึกข้างในต่างหากล่ะที่สำคัญที่สุด


"คือ....เอวารู้จักพีชตั้งแต่ตอนที่เรียนมัธยม แล้ว~~~" เอวาตัดสินใจเล่าทุกอย่างให้โลแกนฟัง และดูท่าทีของเขาไปด้วยในคราวเดียวกัน เธอไม่รู้หรอกว่าเขาจะคิดเห็นอย่างไร แต่เธอก็พร้อมรับผลของมัน


"แล้วทำไมไม่บอกพี่ตั้งแต่แรก" 

โลแกนเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ และใบหน้านิ่งเฉยจนยากจะคาดเดาความคิด




*****************************



ไหนบอกว่าไม่โกรธไง?....มีแฟนอายุมากกว่าก็ดีงี้แหละ..อบอุ่น

พักนี้เรามาช้า เราซอรี่....เราย้ายสายงาน...

จะพยายามมาบ่อยๆนะ..

ส่งกำลังใจมาให้เราด้วยการคอมเม้นด้วยนะ....พลีสสสสสสสส





ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว