ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ll ASULE ll - Episode 7 - คืนเข้าหอ [100%] NC20+ << รีไรท์

ชื่อตอน : ll ASULE ll - Episode 7 - คืนเข้าหอ [100%] NC20+ << รีไรท์

คำค้น : fierce doctor หมอดุ อสูร แสนซน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 35.9k

ความคิดเห็น : 32

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ธ.ค. 2560 16:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ll ASULE ll - Episode 7 - คืนเข้าหอ [100%] NC20+ << รีไรท์
แบบอักษร

Episode 7

​#อสูรแสนซน

และก็มาถึงเวลาที่น่าอึดอัดอย่างช่วงเวลา ‘เข้าหอ’ คุณปู่กับคุณย่าจัดให้ใช้ห้องอาสูรเป็นเรือนหอของเรา ห้องของอาสูรถูกตกแต่งด้วยสีดำทั้งหมด ทั้งเตียง พื้น เพดาน ชั้นหนังสือ โซฟา ห้องน้ำ ไม่เว้นแม้กระทั่งห้องแต่งตัว อ๊ะ นั่นเสื้อผ้าฉันเต็มตู้เลย แปลว่าคุณย่าต้องให้คนย้ายมาหมดแล้วแน่ๆ แล้วแบบนี้ฉันยังกลับไปนอนที่ห้องตัวเองได้อยู่ไหมนะ ไม่อยากอยู่กับคนใจร้ายแบบอาสูรแล้วง่า

                อาสูรจูงมือฉันเดินตามคุณปู่กับคุณย่าเข้ามาในห้องของเขา พอเข้ามาด้านในคุณปู่และคุณย่าก็เดินไปนอนตะแคงข้างหันหน้าเข้าหากันบนเตียง ฉันมองเข้าไปอย่างมึนงง ท่านทำอะไรกันน้า แต่พอท่านทั้งสองหันมาส่งยิ้มให้ฉัน ฉันเลยได้แต่ยิ้มตอบกลับไป ไม่กล้าถามออกไปเลยง่ะ ไม่นานนักท่านก็ลงจากเตียงแล้วเดินเข้าไปนั่งบนโซฟา อาสูรเห็นแบบนั้นเลยจูงมือฉันเข้าไปนั่งพับเพียบลงที่ด้านหน้าของท่านทั้งสอง

                “ย่าขอให้หนูมีความสุขกับชีวิตหลังแต่งงาน ถือไม้เท้ายอดทองกระบองยอดเพชร รักและดูแลกันไปจนแก่เฒ่านะลูก อสูรลูกเป็นผู้ใหญ่แล้ว ลูกต้องรักและดูแลแสนซนให้ดี อย่าทำให้น้องเสียใจ เข้าใจไหม” คุณย่าดึงเอามือฉันและอาสูรไปจับไว้ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงยินดี อาสูรยิ้มบางๆ และก้มลงไปไหว้คุณย่าที่ตัก ฉันเห็นดังนั้นจึงทำตาม แล้วคุณย่าก็กอดพวกเราสองคนไว้ในอ้อมแขนของท่าน

                “เอาล่ะ ปู่ก็จะอวยพรแบบย่านั่นแหละ แต่ปู่อยากให้หนูระลึกไว้เสมอนะลูกว่าหนูน่ะเป็นภรรยาเจ้าสูร ถ้ามันทำไม่ถูกไม่ควรก็ห้ามมันได้เลย อย่าไปกลัวมัน เข้าใจไหม หืม?” ฉันพยักหน้ารับก่อนจะยิ้มและเข้าไปกราบที่ตักของคุณปู่ ก่อนจะกอดท่านไว้พร้อมกับร้องไห้อย่างห้ามไม่อยู่ ที่ร้องไห้น่ะไม่ใช่ซาบซึ้งหรืออะไรหรอกแต่เศร้าต่างหาก ฉันตั้งใจไว้แล้วว่าอีกไม่นานจะหย่าให้อาสูร และหลังจากนั้นฉันก็จะไม่เข้าใกล้อาสูรอีกต่อไป

                “ขี้แยจังนะ...หลานคนสวยขอปู่ ฮะฮ่า ไอ้สูรมีเมียแล้วก็ต้องปกป้องเมีย ไม่ใช่เอาแต่รังแกน้อง เข้าใจไหมห๊ะ?” คุณปู่หันไปคุยกับอาสูร คิ้วเข้มขมวดเป็นปมก่อนจะยิ้มรับคุณปู่บางๆ

                “เอาล่ะ ได้เวลาแล้ว ตอนนี้แสนซนยังเรียนไม่จบ จะทำอะไรก็อย่าให้มันเอิกเกริกนักล่ะ” คุณปู่ดันฉันออกจากอก ก่อนพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงมีเลศนัย

                “เอิกเกริกหรอคะ?” ฉันที่ไม่เข้าใจความหมายได้แต่เอียงคอและถามคุณปู่กลับไป คุณปู่ไม่ยอมตอบคำถามฉันแต่กลับหันไปมองอาสูรเหมือนรู้กัน แล้วหัวเราะร่วนทันที เอ๋ อะไรกัน คุณปู่หัวเราะทำไมงะ อ๊ะ คุณย่าก็หัวเราะ เอ๊ะ ฉันไม่รู้เรื่องอยู่คนเดียวหรอเนี่ย

                “คุณนี่ก็...เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวแสนซนก็เขินตายพอดี ไปค่ะ กลับห้องเรากัน” คุณย่าปรามคุณปู่ไปหัวเราะไป แล้วท่านทั้งสองก็พากันเดินออกจากห้องทันที แต่ยังไม่ทันจะเดินออกไปพ้นประตู คุณปู่ก็หันมาพูดกับอาสูรอีกว่า…

                “ห้องแกมันอยู่ไกลจากคนอื่นจะรุนแรงยังไงก็ไม่มีใครได้ยินหรอก แต่จะใช้ถุงยางหรือยาคุมก็เลือกให้มันดีๆ ปรึกษายัยหนูก็ได้ไอ้เสือ ฮะฮ่ะฮ่า” คุณปู่กับคุณย่าหัวเราะดังลั่นพร้อมกับปิดประตูและลงกลอนให้เราอย่างเสร็จสรรพ

ฉันเพิ่งเข้าใจคำว่าเอิกเกริกของคุณปู่ง่ะ คุณปู่คงหมายถึงเรื่องอย่างว่าแน่ๆ ทำไมคุณปู่ต้องพูดแบบนั้นด้วยล่ะ จากที่กำลังเศร้าตอนนี้มันกลับกลายเป็นความรู้สึกอายและประหม่าแทน

                ร่างสูงที่นั่งพับเพียบอยู่ด้านข้าง ลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวเพื่อเตรียมตัวเข้าไปอาบน้ำ ทันทีที่อาสูรหายเข้าไปในห้องแต่งตัว ฉันเลยรีบลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งเข้าไปที่เตียงเพื่อขึ้นไปเล่นกลีบดอกไม้นั้น ฮ่ะฮ่า แสนซนเล็งดอกไม้บนนี้ไว้นานแล้ว

ด้วยความที่ชุดที่ใส่อยู่มันใหญ่และหนักมาก ฉันจึงปีนขึ้นเตียงอย่างทุลักทุเล ก่อนจะคลานเข้าไปเล่นกลีบดอกไม้ที่อยู่กลางเตียงอย่างสนุกสนาน อีกเหตุผลที่ต้องทำแบบนั้นเพราะฉันพยายามไม่สนใจอาสูรมากจนเกินไปด้วยนั่นแหละ ห้ามสนใจอาสูร ท่องไว้นะแสนซน ห้ามสนใจเขาเด็ดขาด แต่แล้วสายตาก็ดันเหลือบไปเห็นอาสูรเดินออกมาจากห้องแต่งตัวด้วยสภาพเปลือยท่อนบนโชว์แผงอกและกล้ามเนื้อหน้าท้องที่น่าสัมผัสนั่น

อึกกกกก

แสนซนไม่นะ ไหนบอกจะไม่สนใจ จะไม่มองไม่ใช่หรอ แต่แล้วสายตาฉันก็ดันไปหยุดอยู่ตรงผ้าขนหนูผืนหนาที่ร่างสูงนำมาพันรอบเอวสอบนั่นเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ กล้ามเนื้อหน้าท้องและวีคัตแบบผู้ชายให้ความรู้สึก วาบหวิว และตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก แง้ แสนซนบ้ากามแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย

เมื่อร่างสูงรู้ตัวก็มองมาที่ฉันอย่างดุดัน ก่อนจะขมวดคิ้วมุ่น ไม่นานนักเขาก็ไล่ตามสายตาฉันไปหยุดอยู่ที่ผ้าขนหนูผืนนั้นและเพียงไม่กี่อึดใจ ร่างสูงก็พุ่งตัวมาที่เตียงอย่างรวดเร็ว เขาทิ้งตัวลงบนเตียงและคลานเข้ามาทางฉันทันที เง้อ อันตราย อาสูรกำลังคุกคามแสนซน อันตรายไปแล้ว ผะ...ผ้าอาสูรจะหลุดแล้วค่ะ!

                “มองอะไร?” ทันทีที่อาสูรถามออกมา ฉันก็รีบหลับตาปี๋และส่ายหน้า ทันที ไม่คุยกับอาสูรหรอก แสนซนจะไม่คุยกับอาสูรเด็ดขาด แต่แล้วฉันก็ยังสัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของร่างสูงที่กำลังคลานเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆ จนเข้ามาหยุดอยู่ไม่ห่างจากตัวฉันสักเท่าไร ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะต้องกลับไปหลับตาปี๋อีกครั้ง ก็อาสูรน่ะเข้ามาใกล้มากจนหน้าเขาอยู่ใกล้แค่คืบ แถมยังสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของเขาอีก ฮือ ใกล้เกินไปแล้ว หัวใจจะวายแล้ว

                “ถามว่ามองอะไร?” อาสูรพูดเสียงต่ำขึ้นไปอีก ก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งจับปลายคางฉันไว้ แล้วบังคับให้เงยหน้าขึ้นไปหา ฉันที่ยังหลับตาปี๋ก็ยิ่งหลับตาแน่นกว่าเดิมเพราะอสูรจงใจเป่าลมร้อนนั่นใส่หน้าฉัน งือ แค่นี้หน้าแสนซนก็ร้อนอยู่แล้วค่ะ ไม่ต้องให้อาสูรมาเป่าลมใส่แบบนี้หรอก

                “มะ...ไม่ได้มองค่ะ” ฉันกลั้นใจตอบออกไปทั้งที่ยังหลับตา กะว่าจะไม่สนใจ ไม่คุยด้วยแล้วแท้ๆ แต่เพราะคนตัวใหญ่จงใจโน้มตัวเข้ามาใกล้ฉันยิ่งกว่าเดิมนั่นแหละ อาสูรน่ะร้ายกาจมากเลยนะคะ แย่มาก L

และทันทีที่อาสูรขยับตัวเข้ามาคร่อมฉันไว้ในอ้อมแขนแข็งแกร่งนั่น ฉันก็รีบขยับถอยไปด้านหลังด้วยความตื่นตระหนกอย่างรวดเร็ว แต่คนตัวสูงกลับไวกว่า เขาดันฉันไปด้านหลังจนตัวฉันไปติดแหมะอยู่ที่หัวเตียง งะ แบบนี้ขี้โกงเกินไปแล้ว

                “แน่ใจ?” อาสูรถามเสียงขรึม มือแกร่งอีกข้างค่อยๆ เลื่อนขึ้นมาแตะบริเวณแผ่นหลังของฉันอย่างแผ่วเบาก่อนจะลูบไล้ไปทั่ว แย่แล้ว แสนซนจนมุมเข้าแล้ว ทำยังไงดี

                ซึบบบบบ

ฉันตกใจจนต้องลืมตาโพลงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เมื่ออาสูรจงใจรูดซิปชุดแต่งงานที่ฉันใส่อยู่จนตอนนี้แผ่นหลังฉันไม่มีอะไรปกปิดเลย ฉันจึงรีบเอื้อมมือไปจับแขนอาสูรไว้ก่อนจะมองหน้าเขาเลิ่กลั่ก

                “อาสูรอย่าแกล้งแสนซนแบบนี้” ฉันมองเขาพร้อมกับส่ายหัวยิกๆ เพื่อบอกให้เขาเลิกทำแบบนี้ได้แล้ว อายแล้วค่ะ ตัวจะแตกตายแล้วไม่เอาแบบนี้น้า แต่ร่างสูงก็ทำเหมือนไม่ฟังกันเลยสักนิด เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้นๆ จนระยะห่างระหว่างเราแคบลงๆ ใจฉันเต้นโครมครามอยู่ในอก ยิ่งอาสูรเข้าใกล้ฉันก็ยิ่งหายใจถี่ขึ้นจนอกกระเพื่อมไหวตามแรงที่หายใจ และก่อนที่อาสูรจะเข้ามาใกล้จนถึงระยะอันตราย ฉันก็รวบรวมความกล้าใช้มือทั้งสองข้างดันแผงอกแกร่งไว้ ฉันมั่นใจว่าอาสูรต้องสัมผัสได้ถึงมือที่กำลังสั่นเทาอย่างแรงอยู่บนแผงอกเปล่าเปลือยของเขา แย่แล้วล่ะแสนซน หัวใจทำงานหนักเกินไปแล้วจริงๆ

                “ที่ผับวันนั้นยังแน่กว่านี้เลย หึๆ” อาสูรพูดเสียงแหบพร่าชิดใบหูของฉัน ก่อนจะคำรามต่ำเป็นเสียงหัวเราะดังหึๆ ความใกล้ชิดระดับนี้มันทำให้ฉันสติกระเจิดกระเจิง ใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น ตกใจ และหวาดกลัวไปพร้อมๆ กัน

อาสูรสอดมือเข้ามาในชุดของฉันที่ตอนนี้ด้านหลังเปิดเปลือยเพราะเขารูดซิปไปเมื่อครู่ ฮือ อย่านะ ไม่ได้เด็ดขาด แสนซนคิดสิจะทำยังไงดี เดี๋ยวก็เป็นลมตายตรงนี้หรอก ฉันหลับตาปี๋และปัดมือไปด้านหน้าอย่างมั่วซั่ว หวังจะให้อาสูรถอยห่างออกไป แต่แล้วมือฉันดันไปตวัดเอาผ้าขนหนูผืนหนาที่เขาใช้พันรอบเอวไว้หลุดติดมือออกมาด้วย

                “กรี๊ดดดดดด” ฉันลืมตาขึ้นมาอย่างรวาดเร็ว พร้อมกับมองสิ่งที่ติดมือมาอย่างตกใจ แต่แล้วสายตาเจ้ากรรมก็ดันโฟกัสไปที่ตัวตนของร่างสูงซึ่งไม่มีสิ่งใดปิดบัง เฮือก!! มัน...ยิ่งใหญ่และน่ากลัวเกินไปแล้ว ทันใดนั้นเอง... 

                ปืดดดดดดด

                อยู่เลือดกำเดาฉันก็ไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ ฉันไม่ได้คิดเรื่องลามก หรือเรื่องทะลึ่งตึงตังอะไรเลยน้า ฉันก็แค่...ก็แค่อะไรไม่รู้ง่า ฮือ ฉันร้องไห้โฮออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ มือก็ยังถือผ้าขนหนูไว้แบบเดิมเพราะยังตั้งสติไม่ได้ แถมมือฉันมันยังสั่นยิ่งกว่าแผ่นดินไหวซะอีก

                “ฮึก อาสูร สะ...แสนซนไม่ได้ตั้งใจ ฮือ” ฉันฟูมฟายอย่างคนไร้สติ ก็นั่นน่ะของอาสูร....ของอาสูรเลยนะ ถึงจะเคยเรียนสุขศึกษามาบ้าง แต่ว่าก็เคยเห็นแต่ภาพวาดขาวดำบ้าง สีบ้าง แต่นี่น่ะของจริงเลยน้า แบบสามมิติเลย ฮือ แถมมันยังดูน่ากลัวมากเลยด้วย ระหว่างที่ฉันกำลังสติแตกอยู่นั้น อาสูรก็ค่อยๆ เอื้อมมือมาหยิบผ้าขนหนูออกจากมือที่สั่นเทาของฉัน และเอาไปพันรอบเอวไว้หลวมๆ อย่างกับว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่ได้ทำให้เขาเสียความมั่นใจลงเลยสักนิด

                “หัดทะลึ่ง? แล้วนี่อะไร...เลือดกำเดา?!!” อาสูรสบถด้วยน้ำเสียงดุจัด ฉันนั่งหลับตาแล้วร้องไห้ฟูมฟายเหมือนคนบ้า แสนซนคนเลว แสนซนคนชั่ว แสนซนคนบ้า ไปลวนลามอาสูรน้อยทางสายตาแบบนั้นได้ยังไง ไม่สิอาสูรไม่น้อยแล้ว ฮือ

“บีบ!!” ฉันตกใจจนสะดุ้งโหยงเมื่ออาสูรพูดว่า ‘บีบ’ ออกมา ไม่นะไม่เอา อาสูรจะให้แสนซนบีบอะไร กรี๊ด แต่แล้วอาสูรก็จับมือฉันขึ้นไปบีบที่จมูกตัวเองเบาๆ อ๋อ ที่แท้ก็บีบจมูก เง้อ แสนซนเอาอีกแล้ว คิดบ้าอะไรเนี่ย พอสติฉันเริ่มกลับเข้าที่ ฉันก็เงยหน้าขึ้นเพื่อให้เลือดหยุดไหล แต่แล้วมือใหญ่ก็เอื้อมมาจับที่หัวแล้วกดให้หน้าฉันกลับไปตั้งตรงเหมือนเดิม

“ใครให้เงยเดี๋ยวก็สำลัก ก้ม!!” อาสูรดุเสียงเข้มปุ๊ป ฉันก็รีบก้มหน้าปั๊ป แต่เหมือนอาสูรจะหมันไส้ฉัน เขาเลยเพิ่มแรงบีบที่จมูก จนฉันต้องอ้าปากเพราะหายใจไม่ออก แบบนี้ก็ขาดอากาศหายใจตายพอดีสิคะ ฉันเลยตีเข้าที่มืออาสูรเบาๆ เพื่อบอกให้เขารู้ว่าเขาบีบจมูกฉันแน่นเกินไป

“หึ” อาสูรแค่นหัวเราะก่อนจะเอานิ้วออกจากจมูกฉัน แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อหยิบเอาผ้าชุบน้ำเย็นมาให้ฉันโปะจมูก เอ๊ะ ผ้านี่ใช่อันเมื่อกี้รึเปล่าคะ ใช่อันที่พันอาสูรไม่น้อยไว้รึเปล่าง่ะ พอนึกได้เท่านั้นแหละฉันก็รีบดึงผ้าผืนนั้นออก แล้วสะบัดหน้าไปมาอย่างแรงจนเลือดกำเดาที่เหมือนจะหยุดไหลกลับมาไหลอีกครั้ง แง้ เลือดไหลตายแล้ว

“ยังทำทะลึ่ง เดี๋ยวจะโดนฟาด!!” อาสูรที่เห็นการกระทำบ้าๆ บอๆ ของฉัน ก็ขมวดคิ้วมุ่น ชี้หน้าฉันแล้วดุเสียงดัง ฉันเลยบีบจมูกต่ออย่างเงียบๆ เดี๋ยวอาสูรโมโหแล้วลุกมาตีหรือทำแบบเมื่อกี้อีกจะแย่เอาน้าแสนซน อย่าหาเรื่องอาสูรเลยเนอะ พอเขาเห็นว่าฉันบีบจมูกด้วยตัวเองและเอาผ้ามาโปะไว้แล้ว เขาก็เดินเขาไปอาบน้ำทันที

“หยุดรึยัง?” ไม่นานนักอาสูรก็เดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพเดิม เพิ่มเติมคือหยดน้ำเกาะพร่างพราวจนตัวเขาเป็นประกายวิ้งๆ เง้อ เดี๋ยวมันก็ไหลออกมาอีกหรอก อาสูรบ้ารึเปล่าเนี่ย ชอบโชว์หรอคะ

“ถามว่าหยุดรึยัง? ถ้าหยุดแล้วก็ไปอาบน้ำ!” อาสูรขมวดคิ้วมุ่นพร้อมสั่งฉันเสียงเข้ม ฉันเลยลองเอามือออกจากจมูก แล้วก็พบว่าเลือดหยุดไหลแล้ว โห...อาสูรกะเวลาได้พอดีเป๊ะเลยแหะ เห็นแบบนั้นฉันเลยรีบจับชุดแต่งงานไว้ ก่อนจะปีนลงจากเตียง เฮ้ ไม่นะ เจ้าชุดแต่งงาน อย่าไหลแบบนี้สิ เดี๋ยวโป๊ ฉันรีบวิ่งเข้าไปเอาผ้าขนหนูและชุดนอนในห้องแต่งตัว ก่อนจะวิ่งเข้ามาในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำตามที่อาสูรบอก

ทันทีที่เอื้อมมือไปรูดซิปเพื่อจะถอดชุดแต่งงาน ฉันก็คิดได้ทันทีว่าดีนะที่อาสูรรูดซิปไว้แล้วไม่อย่างนั้นฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเอื้อมมือไปรูดมันถึงรึเปล่า แขนก็สั้นยิ่งกว่าอะไร ตัวก็เตี้ย แถมยังมีพุงอีก เฮ้ออ ฉันมองซ้ายมองขวาเพื่อสำรวจห้องน้ำของอาสูร ถึงฉันจะเคยเข้ามาในห้องของอาสูรมาก่อน แต่ก็ไม่เคยได้เข้ามาเห็นห้องน้ำเลยแม้แต่ครั้งเดียว ทุกอย่างในห้องน้ำมีแต่สีดำทั้งนั้นเลย ทั้งกระเบื้อง ฝ้าเพดาน อ่างน้ำจากุซซี่ขนาดใหญ่ ฝักบัว อ่างล้างหน้า กรอบกระจก ผนังห้อง อาสูรนี่ชอบแต่สีดำๆ มืดๆ ทั้งนั้นเลย คนอะไรมืดมนจัง ฮ่ะฮ่า

                ฉันสำรวจห้องน้ำไปพลางถอดชุดแต่งงานออกจากตัวไปด้วย หนักแหะฉันพยายามที่จะถอดชุดแต่งงานอยู่ราวๆ ห้านาที และแล้วก่อนที่ชุดจะหลุดออกจากปลายขาของฉัน ฉันกลับสะดุดปลายชุดแต่งงานที่แสนเทอะทะนั่นแล้วล้มลงบนพื้นห้องน้ำอย่างแรง

                ตึงงงงงง

                โอ้ยยยยย เจ็บเป็นบ้าเลย ก้นจ้ำเบ้าเลยง่ะ แง้เจ็บก้น เจ็บๆๆ แต่แล้วฉันที่กำลังลูบก้นตัวเองป้อยๆ ก็ต้องตกใจมากกว่าเดิมเมื่อประตูห้องน้ำที่เคยปิดสนิทอยู่มันดันเปิดออกมา

                แอ๊ดดดด

                เป็นอาสูรนั่นเองที่เปิดประตูเข้ามา แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่าก็คือ แสนซนคนเอ๋อ ทำไมไม่ล็อคประตูห๊ะ ทำเหมือนอยู่ห้องตัวเองแบบนี้ได้ยังไง อับอาย...อับอายที่สุดก็งานนี้แหละ

                “กรี๊ดดดด” ฉันกรี๊ดและยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกไว้อย่างเหนียวแน่นก็ตอนนี้บราที่ฉันใส่มันเป็นบราปีกนกที่ปิดเฉพาะด้านหน้า ถึงจะปิดบางส่วนไว้แต่ยังไงมันก็เห็นอยู่ดีนี่นา ฉันกรีดร้องออกไปปากคอสั่น พร้อมกับค่อยๆ หันหลังให้อาสูรที่ยืนทำหน้านิ่งอยู่ที่หน้าประตูห้องน้ำ อาสูรจะมองทำไมเนี่ย

                “ล้ม?” อาสูรถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแล้วเงียบไป ฉันค่อยๆ เลื่อนชุดแต่งงานมาปิดบังตัวเองไว้ให้พ้นจากสายตาอาสูร แงะ อาสูรออกไปซะทีสิคะยืนจ้องอยู่ได้ คนอื่นเขาก็อายเป็นไหมล่ะ

                “แหะๆ” ฉันหันไปยิ้มแหยๆ ให้เขา เพื่อบอกให้เขารู้ว่าฉันโอเคขึ้นแล้ว อาสูรมองมาด้วยสายตาเอือมระอา ก่อนจะหันหลังและเตรียมตัวเดินออกจากห้องน้ำ ฉันเลยรีบลุกขึ้นยืนเพื่อเดินไปล็อคประตูห้องน้ำเอาไว้ กันไว้ดีกว่าแก้เนอะ เดี๋ยวก็เกิดเรื่องน่าอายแบบเมื่อกี้อีก ไม่เอาด้วยหรอก แต่แล้วร่างสูงกลับหยุดชะงัก และหันกลับมาอีกครั้งพร้อมกับออกคำสั่งเสียงเข้มว่า...

                “ห้ามล็อค!!” จากนั้นอาสูรก็จัดการปิดประตูแล้วเดินออกไปจากห้องน้ำทันที โหยยย แค่นี้ก็ต้องดุเสียงเข้มด้วยหรอคะ ฉันแง้มประตูห้องน้ำออกไปแอบดูอาสูร ตอนนี้เขาเดินไปนั่งทำงานที่โต๊ะตัวใหญ่ แล้วหยิบแว่นสายตาสุดหรูขึ้นมาใส่ มาดคุณหมอใส่แว่นก็เท่ออก 

แต่ทำไมอาสูรไม่ชอบใส่แว่นล่ะคะ

อาสูรน่ะเป็นคนสายตาสั้นค่ะ แต่ไม่ยอมใส่แว่นตาหรือแม้แต่คอนแท็กเลนส์เลยสักนิด เขาจะใส่แว่นเฉพาะตอนที่ใช้สายตาหนักๆ หรือต้องทำงานหน้าคอมพิวเตอร์เป็นเวลานานๆ เท่านั้น แต่แอบมองได้เพียงแวบเดียวอาสูรก็เงยหน้าขึ้นมามองทางฉันด้วยสายตาดุจัด ฉันเลยรีบปิดประตูแล้วกลับหลังหันเพื่อเดินไปยังอ่างอาบน้ำ แต่ระหว่างที่กำลังจะเดินกลับไปอาบน้ำนั่นเองเสียงโทรศัพท์ของอาสูรก็ดังขึ้นซะก่อน

Rrrrrrr

“ว่าไง?” เสียงกดรับสายดังขึ้นก่อนจะตามมาด้วยเสียงทักทายเอื่อยๆ ตามฉบับอาสูร ปลายสายเป็นใครแล้วพูดอะไรฉันก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าประโยคตอบรับถัดมาทำให้ฉันน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

“ก็บอกว่าไม่ได้มีอะไร ทำไมต้องเซ้าซี้”

(…)

“อย่างี่เง่าให้มาก”

(…)

“รำคาญ!”

อาสูรพูดกับม่านฟ้าแน่ๆ ฉันมั่นใจว่าปลายสายคือม่านฟ้าแน่ๆ ก็อาสูรน่ะเพิ่งจะจูบกับ...ม่านฟ้า

“ฮึก ฮือ” ความรู้สึกแย่กลับเข้ามาทำลายความรู้สึกฉันอีกครั้ง อาสูรคนบ้า คนนิสัยไม่ดี ฉันร้องไห้ออกมาท่ามกลางสายน้ำที่ไหลลงมาอย่างต่อเนื่อง

ฉันรักอาสูร ฉันรักอาตัวเอง แต่เขา...เขาไม่เคยรัก ไม่เคยชอบอะไรในตัวฉันเลยแม้แต่นิดเดียว เขารักม่านฟ้าและม่านฟ้าก็รักเขา สองคนนั้นรักกัน

แสนซนเธอต้องตัดใจจากเขาได้แล้วนะ อย่าไปร้องไห้ ให้คนแบบอาสูร คนนิสัยไม่ดีแบบนั้น อย่าไปยุ่ง ฮึบ

ตึงงงงงง

ฉันที่ไม่ทันระวังตัวกลับล้มลงกับพื้นห้องน้ำอีกรอบ คราวนี้ฉันไม่ได้สะดุดอะไรเลยนะแต่ว่าลื่นน้ำสบู่ที่ไหลอยู่ที่พื้นต่างหาก เจ็บ…เจ็บจะตายอยู่แล้ว

แอ๊ดดดดด

 “ล้ม?” อาสูรกระชากประตูห้องน้ำให้เปิดออกอย่างแรงและยืนหน้าเครียดอยู่ตรงนั้น แถมยังจ้องฉันเหมือนกับอยากจะบ่นให้หูชา เขาถามซ้ำคำถามเดียวกับรอบที่แล้วไม่มีผิด ผิดก็ตรงที่ครั้งนี้ฉันตัวเปล่าเล่าเปลือย ไม่มีอะไรปกปิดร่างกายเลยสักชิ้นเดียว

“กรี๊ดดดด” ฉันกรีดร้องอย่างตกใจ รีบยกมือขึ้นมากอดอกและหนีบขาเข้าหากันอย่างรวดเร็ว ก่อนจะรีบหันหลังให้อาสูร อาสูรบ้าเข้ามาทำไม อาสูรลามก อาสูรบ้ากาม ออกไปไกลๆ เลย

“คิดว่าไม่เคยเห็น? เจ็บตรงไหน?” อาสูรพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เหมือนมันไม่ใช่เรื่องซีเรียสอะไร แต่อาสูรจะเข้ามาแบบนี้ไม่ได้ไงคะ ห้ามเข้าเลยแหละ!

พอฉันเงียบแล้วไม่ตอบเขา ร่างสูงเลยค่อยๆ เดินเข้ามาในห้องน้ำ ก่อนจะ นั่งยองๆ ลงตรงหน้าฉัน เงอะ อาสูรกล้าเข้ามาถึงขนาดนี้ได้ยังไงกัน

“ถามทำไมไม่ตอบ?!” อาสูรถามย้ำอีกครั้งแถมน้ำเสียงของเขายังเริ่มหงุดหงิดขึ้นเรื่อยๆ ยังจะมาถามอีกแสนซนโป๊อาสูรก็ต้องออกไปสิคะ อีกอย่างแสนซนจะไม่ตอบ แสนซนจะไม่สนใจอาสูร จะไม่คุยกับอาสูรแล้ว!

“....” ฉันพยายามโยกตัวหลบมือใหญ่ที่เอื้อมมาจับข้อเท้าฉันเพื่อพลิกดูร่องรอยบาดเจ็บ แต่ความไวของอาสูรนั้นมีมากกว่าฉันเป็นเท่าตัว ทันทีที่มือใหญ่เอื้อมมาแตะที่ข้อเท้าฉันเบาๆ ฉันก็สะบัดข้อเท้าออกจากมือใหญ่นั่นอย่างรวดเร็ว เท่านั้นยังไม่พอฉันรีบหมุนตัวหนีหน้าเขาด้วยความไม่พอใจด้วย

“เป็นบ้าอะไร!!” อาสูรทำท่าทางฟึดฟัดแล้วบีบเข้าที่ต้นแขนฉันอย่างแรง ก่อนจะบังคับให้ฉันหมุนตัวกลับไปหาเขาตามเดิม

อาสูรไม่ต้องมาขมวดคิ้วใส่แสนซนเลยนะ ปล่อยมือเลยแสนซนโป๊แบบนี้อาสูรจะมาแตะตัวแสนซนไม่ได้!

ปึกกกกก

ฉันใช้มือที่ว่างอยู่ทุบไปที่ต้นคอของอาสูรอย่างแรง เพื่อให้เขาปล่อยแขนฉัน แต่เขากลับเพิ่มแรงบีบที่ต้นแขนฉันแทน แถมกระชากตัวฉันเข้าไปใกล้มากยิ่งขึ้น เจ็บนะ อาสูรบ้า ฉันหลับตาปี๋ก่อนจะไล่ทุบเขาไปทั่ว ทั้งต้นคอ หน้าอก หัวไล่ ต้นแขนและทุกที่ที่สามารถทุบได้ ฉันจะทุบจนกว่าเขาจะรู้ว่าฉันไม่พอใจที่เขามาแตะตัวฉันแบบนี้

“อย่ามาแตะนะ ไปแตะม่านฟ้าที่รักของอาสูรนู่น” ฉันไล่ทุบเขาไปเรื่อยเปื่อย ยิ่งเขาบีบต้นแขนฉันมากขึ้นเท่าไรฉันก็ยิ่งทุบเขาแรงมากขึ้นเท่านั้น

“ที่รักบ้าอะไร?! แล้วจะทุบทำไมนักหนา!!” อาสูรถามกลับมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ ก็ที่รักของอาสูรไงคะไม่ต้องมาทำหน้าหงุดหงิดใส่แสนซนเลยนะ นี่แหน่ะ! ยิ่งอาสูรทำหน้าหงุดหงิดใส่ ฉันก็ยิ่งทุบเขาอย่างบ้าคลั่ง จนร่างสูงหมดความอดทนถึงกับจับฉันเขย่าจนหัวสั่นหัวคลอนไปหมด

 “ปล่อยนะ แสนซนไม่ให้อาสูรแตะ! รังเกียจจะแย่แล้ว!!” ฉันตะโกนออกไปพร้อมทั้งดิ้นหนีจากสัมผัสของคนร่างสูงเป็นพัลวัน แต่ยิ่งดิ้นก็ดูเหมือนจะยิ่งทำให้คนเขาโกรธมากขึ้นเรื่อยๆ ทำไมอาสูรไม่เข้าใจล่ะ เรื่องง่ายๆ แค่นี้เอง แสนซนบอกว่าไม่ให้อาสูรแตะยังจะแตะอีก! ไปแตะคนของตัวเองนู่นเลย!

“รังเกียจ? หึ!! พิสูจน์กันหน่อยไหมล่ะ!!” อาสูรตะคอกเสียงดังแล้วกระชากฉันเข้าหาตัวจนฉันปลิวเข้าไปติดกับแผงอกแกร่งดัง ปึก เขาตวัดแขนมากอดรัดเอวฉันไว้จนแน่น ก่อนจะกระแทกริมฝีปากลงมาอย่างแรง

ฮึก ไม่นะ ไม่เอาแบบนี้ ริมฝีปากที่เคยจูบกับม่านฟ้าน่ะ ฉันไม่ต้องการ

ฉันพยายามดิ้นเพื่อให้หลุดออกจากอ้อมแขนและริมฝีปากของเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่นานก็สัมผัสได้ถึงลิ้นร้อนของคนตัวสูงที่พยายามจะส่งมันเข้ามาหาฉัน ไม่เอาหรอก ไม่ยอมให้อาสูรทำหรอก ฮึก ฉันเม้มปากไว้อย่างแน่นหนา แต่แล้วร่างสูงก็กัดเข้าที่ริมฝีปากฉันอย่างแรงจนกลิ่นคาวของเลือดฟุ้งออกมา แต่ถึงแบบนั้นฉันก็ยังไม่ยอมที่จะเผยอริมฝีปากให้ลิ้นของเขาลุกล้ำเข้ามาได้ง่ายๆ ไม่ยอมหรอก ต่อให้อาสูรจะกัดจนเลือดออกหมดตัวแสนซนก็ไม่ยอมอาสูรหรอก

หมับบบ

แต่แล้วอาสูรกลับเล่นขี้โกงโดยการกระชากแขนที่ฉันใช้ปิดบังผิวกายออกก่อนจะเอื้อมมือมาบีบหน้าอกฉันอย่างรุนแรง ขี้โกงที่สุด! ฮึก นิสัยไม่ดี ฉันที่ทั้งเจ็บ ทั้งกำลังจะขาดอากาศหายใจก็ต้องเผยอปากออกมาเล็กน้อย และนั่นก็เป็นช่องทางให้คนขี้โกงสามารถแทรกเรียวลิ้นร้อนเข้ามาภายในอุ้งปากเล็กของฉันได้ทันที

 อาสูรใช้ลิ้นร้อนสำรวจโพรงปากฉันอย่างช่ำชอง นำพาฉันไปในทางที่เขาปรารถนา มือใหญ่บีบเค้นที่หน้าอก หยอกเย้ากับยอดอกอย่างเห็นแก่ตัว และเมื่ออากาศกำลังจะหมด ฉันเลยทุบเข้าที่ต้นคอของเขาเพื่อให้เขาถอนริมฝีปากออกไป และทันทีที่ร่างสูงยอมปล่อยจูบ ฉันจึงโผล่งออกไปทันทีว่า...

“อย่าเอาปากที่เคยจูบม่านฟ้า มาจูบแสนซนนะ!! ฮึก” ฉันออกแรงดิ้นไปมากับอกเขาอีกครั้ง ทั้งทุบทั้งข่วน แต่ไม่มีท่าทีว่าคนตัวสูงจะปล่อยฉันออกจากอ้อมแขนเลยแม้แต่น้อย

“ไม่ได้จูบ!!” อาสูรตะคอกฉันเสียงดัง ก่อนจะออกแรงกอดรัดที่เอวฉันแน่นขึ้นไปอีก จนตอนนี้ฉันแทบจะขยับตัวไม่ได้เลยสักนิด แถมหน้าอกที่เปลือยเปล่ายังเสียดสีกับอกแกร่งของเขาจนมันร้อนวูบวาบไปทั้งตัวอีก ฮึก บ้าที่สุด

“แต่แสนซนเห็น!! อาสูรรักม่านฟ้า!! ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ออกไปเลย!!” ฉันเถียงเขาเสียงแข็ง ก่อนจะไล่ทุบตีและข่วนเขาต่ออย่างไม่ลดละ ถ้าอาสูรยังไม่ออกไป แสนซนก็จะไม่หยุดข่วนแน่นอน

“ก็บอกว่าไม่ได้จูบ ทำไมพูดไม่รู้เรื่อง!!!” อาสูรจับมือทั้งสองข้างของฉันไว้จนแน่นเพื่อหยุดไม่ให้ฉันทำร้ายเขา ก่อนจะประกบริมฝีปากลงมาอีกครั้งและอีกครั้ง เขารุกล้ำเข้ามาสำรวจโพรงปากเล็กของฉันอย่างจาบจ้วง ยิ่งฉันดิ้นคนขัดขืนเขาก็ยิ่งแกล้งด้วยการขมเม้มที่ริมฝีปากบางจนมันเจ็บไปหมด

แต่ครั้งนี้แสนซนไม่ยอมอาสูรแน่! ฉันบิดข้อมือออกจากมือใหญ่ ก่อนจะข่วนเข้าที่ต้นคอของเขาอย่างแรง จนมันขึ้นเป็นรอยเลือดซิบๆ อาสูรยอมปล่อย ริมฝีปากฉันอย่างจำใจ หึ แสนซนบอกแล้ว แสนซนจะไม่ยอมอาสูรเด็ดขาดเลย

“ดื้อ?! ได้! พยศให้ตลอดแล้วกัน หึ!!” อาสูรมองฉันด้วยแววตาวาววับ จนฉันเริ่มใจคอไม่ดี ฉันจึงรีบออกแรงดันอาสูรให้ถอยห่างออกไป แต่เขาไม่มีท่าทีจะขยับออกไปเลย กลับกันร่างสูงกลับแสยะยิ้มร้ายกาจออกมา

ทันใดนั้นเองอาสูรก็ช้อนร่างของฉันขึ้นมาจากพื้นแล้วเดินตรงเข้าไปยังอ่างจากุชชี่ขนาดใหญ่ทันที ไม่ว่าฉันจะดิ้นออกจากวงแขนเขายังไง เขาก็ไม่มีทีท่าจะปล่อยฉันลงเลยแม้แต่น้อย มันเริ่มไม่โอเคแล้วนะ แบบนี้ไม่ดีแน่ๆ

ร่างสูงวางฉันลงในอ่างจากุชชี่ขนาดใหญ่ ก่อนตามลงมานั่งในอ่างทั้งที่ยังไม่ได้ถอดเสื้อผ้าเลยสักชิ้นเดียว ฉันเห็นท่าไม่ดีเลยรีบลุกขึ้นเพื่อจะหนีออกจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดแต่ก็ไวไม่ทันมือใหญ่ของเขาที่เอื้อมมาดึงฉันไปนั่งบนตัก แถมยังบังคับให้หันหน้าเข้าไปหาตัวเองอีก

ฉันขัดขืนอย่างสุดกำลัง แต่เรี่ยวแรงที่มีมันเทียบไม่ได้กับเขาเลยสักนิด มือก็ต้องใช้ปกปิดร่างกายจากสายตาของเขา แถมยังต้องหาทางหนีออกจากสถานการณ์บ้าๆ นี่อีก แสนซนแย่แล้วแหละ แบบนี้แย่แล้ว

“หึ รักฉันไม่ใช่?” คนร่างสูงถามขึ้นก่อนจะถอดชุดนอนที่เขาใส่อยู่ออกจนหมด อาสูรหันไปเปิดน้ำให้เข้ามาในอ่างมากขึ้นเรื่อยๆ ทำยังไงถึงจะหลุดออกจากสถานการณ์บ้าๆ นี่ได้นะ จะลุกหนีก็ไม่ทัน จะทุบอาสูรก็เสี่ยงเกินไปเพราะสองมือที่มีต้องใช้แค่ปกปิดร่างกายให้พ้นจากสายตาของเขาให้ได้ ฮือ หาเรื่องแท้ๆ เลยนะแสนซน

“ไม่รักแล้ว ฮึก แสนซนเกลียดอาสูรแล้ว อาสูรออกไปไกลๆ เลย” ฉันประท้วงก่อนจะดิ้นให้หลุดจากวงแขนแข็งแกร่งของเขาอีกรอบ พูดขนาดนี้แล้วอาสูรคงไม่อยากยุ่งกับฉันแล้วล่ะ ปล่อยแสนซนซะทีสิคะ

“ไม่รัก? แต่ใจเต้น?” อาสูรดึงเอามือที่ฉันใช้ปกปิดร่างกายออก แล้วเอามือมาวางไว้ที่หน้าอกด้านซ้ายฉันอย่างรวดเร็ว เขาบีบมันอย่างแรงจนฉันต้องนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวด

“โอ๊ยยย มันเจ็บนะ ฮึก แสนซนไม่รักคนนิสัยไม่ดีอย่างอาสูรแล้วค่ะ แสนซนไม่รักผู้ชายคนเดียวกับเพื่อน ฮึก เอามืออาสูรออกไปเดี๋ยวนี้นะ L” ฉันจับมือใหญ่แล้วออกแรงดึงอย่างแรงเพื่อเอามือที่กำลังบีบเค้นหน้าอกของฉันออกไป

มันเจ็บจะตายอยู่แล้ว ต้องให้แสนซนบีบหน้าอกอาสูรให้แตกเลยไหมคะ ถึงจะเข้าใจว่ามันเจ็บเนี่ย แต่ร่างสูงกลับทำตรงกันข้ามกับความต้องการของ ฉัน เขาตวัดแขนข้างหนึ่งไปกอดรัดเอวฉันเอาไว้ ก่อนจะบีบเค้นหน้าอกข้างนั้นอย่างมันมือ 

“ปากดีเข้าไป เดี๋ยวรู้เลย!” อาสูรขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะก้มลงมางับเข้าที่ต้นคอของฉันอย่างแรง มือทั้งสองข้างก็ลูบไล้ไปทั่วตัวอย่างจาบจ้วง อาสูรแย่มาก ทำไมนิสัยแบบนี้นะ อาสูรเป็นผู้ใหญ่ที่แย่ที่สุดในโลกเลยนะเนี่ย

“โอ๊ย อย่ามากัดแสนซนนะ อย่าดูดด้วย ฮึก ปล่อยแสนซนเดี๋ยวนี้” ฉันทุบและจิกเข้าที่ไหล่ของอาสูรอย่างแรง ก็เขาน่ะเริ่มจะรุกล้ำฉันมากขึ้นเรื่อยๆ เขาทั้งดูดเม้มทั้งขบกัดไปทั่วลำคอและลาดไหล่ของฉัน มือร้ายนั่นก็ก่อกวนปลุกอารมณ์ฉันไปทั่วทั้งร่าง

“เฮือก! แสนซนบอกว่าห้ามทำไง ฮึก” อาสูรก้มลงมางับและดูดดึงยอดอกของฉันอย่างจงใจ เขาแกล้งงับและขมเม้มมันอย่างแรงจนร่างฉันสะท้านเฮือก อย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งเขาลุกล้ำร่างกายฉันมากเท่าไรฉันก็ยิ่งขัดขืนมากขึ้นเท่านั้น

มือเล็กของฉันถูกส่งไปทุบที่ต้นคอของเขาอย่างแรงเพื่อบ่งบอกว่าฉันไม่พอใจที่เขาทำแบบนี้ แต่ยิ่งทุบเขาก็ยิ่งล้ำเส้น ปลายลิ้นร้อนตวัดหยอกล้อปลายถันอย่างเอาแต่ใจ เขาจงใจใช้มันปลุกประสาทสัมผัสทางกายของฉันให้ลุกฮือขึ้นมา ปลายนิ้วร้อนนั่นอีก เขาใช้มันบดคลึงและฟอนเฟ้นหน้าอกอีกข้างไม่ให้น้อยหน้ากัน

“อ๊ะ! ตรงนั้นไม่เอานะ อาสูรปล่อยนะ เฮือก”  ร่างสูงลากไล้มือไปทั่วร่าง ก่อนจะหยุดอยู่ตรงส่วนบอบบางของฉันแล้วลากไล้อย่างยั่วยวน ฉันรีบร้องประท้วงอย่างรวดเร็ว แต่จนแล้วจนรอด อาสูรก็ยังคงเป็นอาสูร เขาไม่เคยละเว้นฉันสักครั้ง ฮึก

เมื่อร่างสูงลากไล้ส่วนบอบบางจนพอใจแล้ว นิ้วร้อนก็เลื่อนขึ้นมาบดขยี้ที่ปุ่มเนื้อใจกลางกายของฉัน ฉันสะท้านเฮือกไปทั้งตัวอย่างห้ามไม่อยู่ ยิ่งหนีบขา เข้าหากันมากเท่าไร ร่างสูงก็ยิ่งบดขยี้ปุ่มเนื้อสีอ่อนเร็วและแรงมากขึ้น เขาทำแบบนี้ได้ยังไง เมื่อตอนเย็นยังจูบกับม่านฟ้าอยู่เลย ตอนนี้มาทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง อาสูรทำให้แสนซนรังเกียจตัวเองมากขึ้นทุกทีแล้วนะ ฮึก

“อ๊ะ...อุ๊บ” ฉันรีบยกมือขึ้นปิดที่ริมฝีปากอย่างรวดเร็วเพราะอาสูรบดขยี้และดูดเม้มยอดอกของฉันรุนแรงมากยิ่งขึ้น ราวกับตั้งใจจะปลุกเร้าให้ความรู้สึกวาบหวามมันลุกฮือขึ้นมาให้เร็วที่สุด ร่างกายฉันสั่นสะท้านและตอบรับสัมผัสที่เขามอบให้

ฉันเริ่มห้ามตัวเองไม่อยู่เมื่อเขาสอดนิ้วเข้ามาในช่องทางคับแน่นนั่น ฉันกลั้นเสียงร้องไว้อย่างสุดความสามารถ เพราะทันทีที่เขาส่งนิ้วเข้ามาจนสุด เขาก็ขยับยิ้วเข้าออกอย่างเร็วและแรงทันที ฉันพยายามห้ามตัวเองไม่ให้เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสที่คนขี้โกงปลุกเร้าขึ้น แต่ทันทีที่เขาเร่งจังหวะและก้มลงมางับเอา ยอดอกอีกข้างของฉันเข้าไปในปาก ตัวฉันก็สั่นสะท้านอย่างแรง เขาทั้งดูดดึง ขบเม้มและลากริ้นร้อนมาหยอกเย้ากับยอดอกที่อยู่ภายในอุ้งปากร้อนๆ นั่น จนฉันเผลอโน้มเข้าไปใกล้เขาอย่างลืมตัว

“ฮึก” ทันใดนั้นร่างฉันก็กระตุกอย่างแรง ฉันรู้สึกคล้ายกับถูกอาสูรโยนขึ้นไปด้านบนและกระชากลงมาด้วยความรวดเร็ว มันรู้สึกแผ่ซ่านจนขนลุกซู่และเหนื่อยอ่อนอย่างน่าประหลาด แรงขัดขืนที่มีมันก็ค่อยๆ จางหายไปเรื่อยๆ ดอกไม้งามหลั่งน้ำหล่อลื่นออกมามากมายจนมันเหนอะหนะไปหมด บ้าที่สุดเลย ไอ้ร่างกายบ้า...ทำไมถึงทรยศกันแบบนี้นะ

“อย่านะคะ ไม่เอาแบบนี้” อาสูรจับเอาแก่นกายร้อนฉ่ามาถูไถที่ปากช่องทางที่ชื้นแฉะของฉัน ฉันจึงรีบยกตัวขึ้นแล้วเอ่ยห้ามเขาเสียงเบา ไม่มีแรงจะต่อสู้แล้ว ถ้าพูดดีๆ อาสูรคงจะเห็นใจฉันบ้างแหละ

“แล้วจะเอาแบบไหน หืม?” ร่างสูงครางเสียงต่ำในลำคอก่อนจะเอื้อมมือขึ้นมาจับเข้าที่เอวบางของฉัน แล้วเขาก็ทำในสิ่งที่ฉันต้องตกใจ อาสูรกดตัวฉันลงไปสัมผัสและทาบทับกับตัวตนของเขาอย่างรวดเร็ว ความร้อนผ่าวและความใหญ่โตที่ฉันสัมผัสได้มันทำให้ตัวฉันสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ เขาบังคับให้ส่วนบอบบางของฉันสัมผัสกับตัวตนของเขาอยู่แบบนั้น มัน...น่ากลัวเกินไปจริงๆ

“อาสูร แสนซนยอมแล้ว ไม่เอาแบบนี้น้า แสนซนกลัว เฮือก” อาสูรไม่ฟังที่ฉันพูดเลยสักนิด เขาจับตัวฉันยกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะกดให้ฉันกลืนกินตัวตนที่แข็งแกร่งของเขาเข้าไปภายใน

“ฮึก” แค่เพียงนิดเดียวมันก็รู้สึกเจ็บและคับแน่นไปหมด มันเข้ามาไม่ได้แน่ๆ ไม่เอาแบบนี้ มันต้องเจ็บมากแน่ๆ ฉันฝืนตัวไว้อย่างยากลำบาก แต่เรี่ยวแรงที่เหลือเพียงน้อยนิด ความสั่นไหวและความปั่นป่วนที่เกิดขึ้นจากฝีมือเขา ทำให้แรงต่อต้านของฉันหายไปจนหมด

พอร่างกายไม่สามารถประท้วงหรือขัดขืนอะไรได้อีก ฉันเลยส่ายหน้าประท้วงอาสูรทันที ร่างสูงทำแค่เพียงจ้องฉันทางสายตา แล้วออกแรงกดตัวฉันให้ลงไปโอบรัดตัวตนของเขามากขึ้นและมากขึ้น ทำไมอาสูรไม่ฟังแสนซนเลยล่ะ ฮึก มันเจ็บนะ

“อืมม” อาสูรครางออกมาเสียงดังราวกับพึงพอใจ เขามองหน้าฉันก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้ามาหาแล้วประทับริมฝีปากลงมาอย่างอ้อยอิ่ง คราวนี้มันไม่ได้รุนแรงแบบตอนแรก เขาจูบฉันอย่างนุ่มนวล อ่อนหวาน เว้าวอน และเอาใจ ส่วนมือทั้งสองเขาก็ส่งไปลูบไล้ไปตามร่างกายของฉัน ถ้าจะถามฉันว่ามีส่วนไหนในตัวฉันที่เขาไม่ได้สัมผัสไหม คำตอบคือไม่ ร่างสูงสัมผัสทุกตารางนิ้วบนผิวกายฉัน เขาจงใจทำให้ฉันวาบหวามและอ่อนไหวไปกับสัมผัสของเขา ฮึก อาสูรคนบ้ากาม ตัวเองเป็นหมอแท้ๆ แต่ทำตัวบ้ากามแบบนี้ได้ยังไง

สวบ สวบ

ทันทีที่เขารู้สึกว่าฉันสามารถปรับตัวกับขนาดของเขาได้ ร่างสูงก็ค่อยๆ จับให้ฉันขยับตัวขึ้นลงช้าๆ ความรู้สึกซาบซ่านพุ่งขึ้นมาทันทีที่ส่วนบอบบางมันขยับโอบรัดและเสียดสีกับตัวตนของเขาอย่างรวดเร็ว อาสูรซู้ดปากอย่างน่าเกลียด ฮือ ไม่ชอบอะไรแบบนี้เลย อาสูรบ้ากามจริงๆ ด้วย

“อาสูรไม่ทำแบบนี้ ไม่เอา อ๊ะ” อาสูรกระแทกตัวตนของเขาสวนขึ้นมาด้านบนอย่างแรง น้ำในอ่างกระเพื่อมเป็นระรอกคลื่นตามแรงที่เขาขยับเข้าออกในตัวฉัน เขาทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะเป็นบ้า ภายในมันร้อนรุ่มไปหมด หัวใจก็เต้นตึกตักไม่ยอมหยุด ช่องทางคับแน่นนั่นก็บีบรัดตัวตนของเขาอย่างแรง

“อืมมม” อาสูรคำรามเสียงต่ำแล้วก้มลงไปมองส่วนที่เชื่อมต่อกันด้านล่าง ไม่เอานะห้ามมอง อาสูรคนกามจะมองไม่ได้เด็ดขาด ฉันรีบยกมือขึ้นไปปิดตาอาสูรไว้ เขาถึงกับทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอก่อนจะส่งมือทั้งสองข้างไปจับที่สะโพกกลมมนของฉันจนแน่น แล้วเขาก็เร่งให้ฉันขยับขึ้นลงเร็วและแรงกว่าเดิม

 “อาสูรหยุดก่อนค่ะ หยุด ฮึก” ทันทีที่อาสูรเร่งจังหวะฉันก็รู้สึกปวดมวนในช่องท้องอย่างหนัก ขนตามร่างกายเริ่มลุกชันขึ้นเรื่อยๆ แล้วอยู่ดีๆ ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรแล่นมาจุกอยู่บริเวณท้องน้อยจนต้องขอให้ร่างสูงหยุด

                “หืม?” อาสูรคำรามถามเสียงต่ำก่อนจะหยุดการเคลื่อนไหวตามที่ฉันขอร้อง เขากลั้นอารมณ์ไว้จนหน้าแดงหูแดง ก่อนจะก้มลงมางับที่ต้นคอฉันอย่างทรมานเพื่อรอคำตอบ

“แสนซนปวดท้อง อาสูรปล่อยแสนซะ...อ๊ะ” ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบ อาสูรก็กระแทกตัวตนเข้ามาอย่างเร็วและแรงเหมือนไม่ได้สนใจคำขอร้องของฉันสักนิด ฮึก ถ้าแสนซนเป็นแบบนี้มันจะกลั้นไม่ไหวแล้วนะ

“ชู่วว เดี๋ยวก็หาย” อาสูรส่งตัวตนเข้าออกเสียดสีกับช่องทางคับแน่นของฉันอย่างต่อเนื่อง ความรู้สึกปวดหนึบที่ท้องน้อยพุ่งสูงขึ้นจนแทบจะควบคุมไม่อยู่

“อ๊ะ อ๊า” แล้วความรู้สึกนั้นก็พุ่งขึ้นมาจนถึงขีดสุดและแตกพร่ากระจายไปทั่วร่าง ตัวฉันสั่นสะท้านอย่างแรงจนควบคุมไม่อยู่ ความรู้สึกครั้งนี้มันรุนแรงมากกว่าเมื่อกี้ซะอีก

“อาสูรคนกาม ตัวเองเป็นหมอแท้ๆ อ๊ะ” ร่างสูงถอดถอนตัวตนออกไป จากฉัน ก่อนจะอุ้มฉันขึ้นไปนั่งบริเวณขอบอ่างจากุชชี่แทน

อาสูรจะทำอะไร!! เขาไม่ปล่อยให้ฉันสงสัยนานนัก เขาก้มหน้าลงไปแนบริมฝีปากกับกลีบกุหลาบแสนบอบบางที่เพิ่งถูกเขาย่ำยีเมื่อครู่อย่างรวดเร็ว

“อาสูร มันสก... อ๊ะ สกปรก ฮึก” ความเสียววาบเล่นงานฉันอย่างรวดเร็วเมื่อเขาจับขาฉันแยกออกจากกัน แล้วละเลงลิ้นร้อนลงบนช่องทางแสนบอบช้ำอย่างช่ำชอง ความรู้สึกแผ่วเบาราวกับขนนกแตะไล้ไปทั่วบริเวณ ดูดเม้ม และขบกัดเป็นจังหวะ ทันทีที่ลิ้นร้อนถูกส่งเข้ามาภายใน ความเสียวซ่านระลอกใหม่ก็จู่โจมฉันอย่างน่ากลัว มันเสียวซ่านและวาบหวิวจนต้องเอื้อมมือลงไปจิกเข้าที่ไหล่ของคนตัวสูงเพื่อบรรเทาอาการนั้นลง

“เจ็บ” ร่างสูงผละออกมาพูดกับฉันเพียงแวบเดียว ก่อนจะดึงมือฉันให้มาจิกที่ผมเขาแทน ฮึก บ้าจริงๆ เลย น่าเกลียดมากเลย ท่าทางแบบนี้มันน่าเกลียดเกินไปแล้ว อาสูรทำเรื่องน่าเกลียดแบบนี้กับแสนซนได้ยังไงกัน

เมื่ออาสูรเห็นว่าฉันจงใจขยับหนีริมฝีปากร้าย ร่างสูงก็รีบประทับกลีบปากลงไปอย่างรวดเร็ว ลิ้นร้อนตวัดดูดกลืนน้ำหล่อลื่นจากปากช่องทางจนหมด และเขาก็ส่งลิ้นร้อนนั่นเข้ามาเพื่อดูดกลืนตัวตนของฉันที่อยู่ภายในอย่างแรง

“อ๊ะ น่าเกลียด อาสูรน่าเกลียด ฮื่อ” ร่างสูงส่งนิ้วร้ายมาบดขยี้เกสรดอกไม้เหนือช่องทางคับแน่นอย่างรุนแรง เขาบดคลึงมันพร้อมกับใช้ลิ้นตวัดเข้าออก หยอกเย้าและทรมานฉันจนหายใจแทบไม่ทัน ฉันแตกพร่าอีกครั้งและอีกครั้ง

อาสูรทรมานฉันไม่จบไม่สิ้น อาสูรทำให้ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้มากขึ้นเรื่อยๆ ฉันเปล่งเสียงร้องน่าอับอายออกไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง ทำไมอาสูรเป็นคนแบบนี้นะ ฮื่อ บ้ากามเกินไปแล้ว สติฉันเริ่มจะพร่าเลือนลงเรื่อยๆ เรี่ยวแรงที่จะพยุงตัวให้สามารถนั่งอยู่ได้ก็น้อยลงไปทุกที ร่างสูงที่เห็นแบบนั้นจึงอุ้มร่างฉันขึ้นจากขอบอ่าง ก่อนจะหยิบเอาผ้าขนหนูมาเช็ดตัวให้ฉันอย่างเบามือ จากนั้นเขาก็อุ้มฉันออกมาด้านนอกทันที

“งื้อ นะ...หนาว” เมื่อความเย็นจากเครื่องปรับอากาศในห้องแผ่มาปะทะกับผิวกาย ฉันก็ขดตัวในอ้อมแขนอาสูรมากยิ่งขึ้น ตอนนี้เรี่ยวแรงของฉันมันถูกคนตัวสูงดึงออกไปจนหมดแล้ว จะให้ต่อสู้ขัดขืนก็ทำไม่ได้แน่ๆ

ร่างสูงวางฉันลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา เมื่อแผ่นหลังของฉันสัมผัสถึงกลีบกุหลาบนุ่มละมุนที่ถูกโรยไว้ร่างสูงก็ตามมาทาบทับร่างฉันติดๆ จนฉันต้องดัน แผงอกแกร่งของเขาไว้ แล้วครางประท้วงเสียงเบา

“อาสูร แสนซนง่วงนอนแล้วค่ะ อื้อ!” คนตัวสูงไม่ฟังเสียงประท้วงของฉันเลยสักนิด เขาโน้มตัวลงมาประทับริมฝีปากเพื่อหยุดคำประท้วงที่ฉันจะเอ่ย ร่างสูงลากไล้ริมฝีปากลงไปขมเม้มที่ซอกคอ ลาดไหล่ ไหปลาร้า และเนินอก ก่อนจะกลับขึ้นมาจูบฉันอย่างเร่าร้อน ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ปรับตัวเขาก็กดแทรกแก่นกายเข้ามาทันที

ปึกก ปึกก ปึกก

เสียงเตียงดังกระทบผนังตามจังหวะการบดกระแทกแก่นกายของเขา ฉันไม่รู้ว่าเสียงแบบนี้ มันช่วยให้เขารู้สึกดีหรือร้อนรุ่มขึ้นรึเปล่าแต่ยิ่งมีเสียงนั่นเขาก็ยิ่งขยับเข้าออกภายในกายฉันรวดเร็วและรุนแรงยิ่งขึ้น

“อ๊ะ พอแล้วค่ะ แสนซนไม่ไหวแล้ว” ฉันบอกออกไปด้วยเสียงแหบพร่า ตอนนี้สติฉันมันพร่าเลือนไปหมด รู้สึกได้ถึงตัวตนของเขา ริมฝีปากของเขา และ ลมหายใจแรงๆ ของเขา หัวใจฉันยังคงเต้นแรงอย่างต่อเนื่อง ฮื่อ แสนซนหัวใจ จะวายแล้ว อาสูรไม่รู้หรอคะ

อาสูรกระแทกตัวตนของเขาเสียดสีกับกล้ามเนื้อนุ่มนิ่มภายในตัวฉันแรงขึ้นเรื่อยๆ เสียงของเหลวเหนอะหนะที่เกิดจากการเสียดสีด้านล่างดังขึ้นมาอย่างน่าใจหาย

“อะ...อืมมม” อาสูรเร่งจังหวะให้เร็วและแรงยิ่งขึ้น ไม่นานนักเขาก็คำรามและปลดปล่อยตัวตนทั้งหมดของเขาเข้าสู่ตัวฉัน ความอุ่นร้อนพุ่งพล่านไปทั่ว ภายในกายของฉันกระตุกรับเขาอย่างเป็นจังหวะ ความรู้สึกสุดท้ายก่อนที่สติของฉันจะดับวูบลงไปก็คือรอยประทับแผ่วเบาบนหน้าผาก ฉันไม่รู้ว่าเขาจงใจทำมันหรือฉันรู้สึกไปเองกันแน่ เพราะตอนนี้ฉันไม่มีสติมากพอที่จะรับรู้อะไรได้อีกต่อไป


MawNum's Talk

08/12/2017 กลับมาลงนิยายฉบับรีไรท์ให้นะค้า ตอนนี้ อาสูรกำลังเปิด Pre Order อยู่น้า

​เล่มหนาประมาณ 450 หน้าค่ะ ราคาตกอยู่ที่ 430 บาทรวมส่งลงทะเบียน

เปิด 27/11/2017 - 31/12/2017 เท่านั้นนะคะ

ฝาก Comment เป็นกำลังใจให้อาสูรกับแสนซนของเค้าด้วยน้า แฮร่

Fanpage : MawNum / แมวน้ำ

Link กลุ่มลับ อยู่หน้า Fanpage นะคะ

ღ 1 คอมเม้นต์ 1 กำลังใจน้า ღ


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว