ก๊วยเจ๋ง // มองตามน้องหมา // ยิ้ม

น้องขิม ก๊วยเจ๋ง อีกแล้ว // มองตามน้องหมา // ยิ้ม

น้องหมาทุกตัวบนโลกใบนี้ ชื่อ ก๊วยเจ๋ง หมดนั้นแหล่ะ // หยอกแก้วกานดา

ในหมู่บ้าน ก๊วยเจ๋ง ตั้งแต่ปากซอย ยัน ท้ายซอย เลย // หยอกแก้วกานดา

ก๊วยเจ๋ง // มองหน้าขิม

โอ๊ะ โอ๊ะ อันนี้ น้องขิมจ๊ะป้าแก้วจ๋า

ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมน้ำหน้า

หายดีแล้วนะเนี้ย // หยอกแก้วกานดา

// ยิ้ม สดใส

แม่แก้ว ฉันบอกจีนแล้วนะว่า ให้มาหาที่นี่หลังเลิกงาน

จ๊ะ // ยิ้ม สดใส

ดีจัง ได้พี่จีนจองที่ให้

ได้ที่ขายเพิ่ม วันเวลา สถานที่ เหมาะเจาะพอดี ดีหว่ะ // จัดของ // คุยกับขิมเพลินๆ

ก๊วยเจ๋ง // มองตามน้องหมา // ยิ้ม

// เดินตามน้องหมา

// กำลังจะเดินเข้าห้างพอดี

// เดินตามน้องหมา

อุ้ย......// ชนเข้ากับใครคนหนึ่ง

// ประคองเอาไว้ทัน

ขอโทษนะครับ ผมไม่ทันระวัง ขอโทษมากๆ นะครับ // โค้ง

มะ.....ไม่เป็นไรค่ะ // ลุกขึ้น

// ประคองให้ลุกขึ้น

คุณหน้าเจ็บตรงไหน หรือเปล่าครับ

มะ..... // เงยหน้ามอง

( รู้สึกคุ้นๆ )

ไทม์ ...............// ยิ้ม ดีใจ

ใช่ไทม์หรือเปล่า // ยิ้ม ดีใจ

// มองคนตรงหน้า ( รู้สึกแปลกใจ )

ป้าแก้ว // วิ่งเข้ามาจับมือ

ป้าแก้ว น้องขิมกับแม่ ตกใจแทบแย่ เดินออกมาแบบนี้ได้ยังไงคร๊าบบบ....ทูนหัวของน้องขิม // จับมือแน่น

ไทม์ ...............// ยิ้ม ดีใจ

ขิม..... ไทม์

// มองคนตรงหน้า ( รู้สึกแปลกใจ )

ขอโทษด้วยนะครับ ป้าทำอะไรคุณหรือเปล่า

ไม่ครับ ผมเดินชนท่าน

รู้จักผมด้วยเหรอครับ // มองหน้าแก้วกานดา

ป้าแกคงจำคนผิดมากกว่า ขอตัวนะครับ

ขิม....... คุ้นๆ

ไม่คุ้นหรอกป้า เราจะรู้จักคนดูดีขนาดนี้ได้ไง // กระซิบเบาเบา // จูงมือแก้วกานดากลับร้าน

// หันมองหน้าไทม์ // เดินตามขิมกลับร้าน

ใครกัน รู้จักเรา หรือแค่บังเอิญทักผิด // มองตาม

.......................

// เดินเข้าห้าง

( คิดถึงคนที่เดินชนเมื่อเย็น )

จีน...... ไทม์

ไทม์กลับมาจากที่ไกลๆ หรือเปล่า

แม่เห็น คนคุ้นๆ ในโทรศัพท์จีน // มองหน้าจีน

พูดชื่อ ไทม์ ตั้งแต่เมื่อเย็นแล้ว

เดินตามก๊วยเจ๋งอ่ะดิ ดีนะไปถึงแค่หน้าประตู ขิมไหวตัวทัน

ก๊วยเจ๋งไง

แม่ไม่ไปแล้ว // หน้าหง๋อยๆ

// พยักหน้า

แต่เห็นไทม์ // พูดคนเดียวเบาเบา

ผู้ชายคนหนึ่ง เดินชนกับป้า แล้วป้าทักเหมือนรู้จัก

แต่เค้า ไม่รู้จักป้าหรอก

เค้าดูดีมากนะ เราไม่น่าจะรู้จักหรอก

คุณยาย เจอกันที่บ้านนะครับ // กระซิบ

หนีแม่อีกแล้วเหรอเรา เดี๋ยวก็ได้ฟังแม่บ่น จนหูชา

ขอฟังบ่นตอนเช้าแล้วกันครับ ไทม์ไปนะ // หอมแก้มอนันตา // รีบวิ่งออก

ไทม์ // เรียกหา

แม่คะ หลานชายคนโปรดไปไหนคะ

เอิ่มมมม

อย่าบอกนะ ชิ่งอีกแล้ว ตาไทม์ // มองตาม

วดี จะไปอะไรกับลูกนัก

อะไร คือ อะไรคะ

ก็เรื่องหนูมียา ลูกสาวพิมพ์ประภาไง

แล้วมียา ไม่ดีตรงไหนคะ

ไม่ใช่ว่าไม่ดี แต่..... วดีควรถามไทม์ด้วย ว่ารู้สึกยังไง

ไทม์ไม่ไปเดทสักที แล้วแบบนี้ จะรู้ได้ยังไงว่ามียาดี หรือ ไม่ดี ถูกใจ หรือ ไม่ถูกใจ

ก็ลูกยังไม่พร้อม จะมีใครไง

แม่คะ วดีปวดหัวกับไทม์เรื่องผู้หญิงมากนะคะ

ที่ผ่านมาแม่ก็เห็น

ถ้าปล่อยให้เลือกเอง พังแน่ๆ ควรเลิกเป็น เพลย์บอยหนุ่มเจ้าสำราญ ได้สักที

หาที่มันดีๆ คบให้เป็นเรื่อง เป็นราว จะได้ไม่ต้องมาแย่งกัน หัวกระไดไม่แห้งแบบนี้

// ถอนหายใจ

ค่อยวันหลังแล้วกัน เดี๋ยววดีจะนัดหนูมียาใหม่ เจอกันที่บ้านนะคะ

วดีขอไปสปาก่อนกลับบ้านแล้วกัน ตึงไปหมดแล้วค่ะ กับหลานชายคุณแม่ // เดินออก

// มองตามวดี // ส่ายหน้า