ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า

EP.13 อยู่กับพี่ ฟรี WIFI

ชื่อตอน : EP.13 อยู่กับพี่ ฟรี WIFI

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 142.5k

ความคิดเห็น : 383

ปรับปรุงล่าสุด : 23 มิ.ย. 2560 08:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,200
× 0
× 0
แชร์ :
EP.13 อยู่กับพี่ ฟรี WIFI
แบบอักษร

EP.13  อยู่กับพี่ ฟรี WIFI


"อาบน้ำด้วยกันไหม หรือจะพักก่อน" ชั่วครู่เติ๊ดก็ถามขึ้นมา อั่งเปาชะงักนิดๆ พักก่อนนี่คืออะไร?


"พี่ออกไปก่อนไป" อั่งเปาบอกมาแทน เด็กหนุ่มอยากลุกไปอาบน้ำ แต่การที่เติ๊ดมองอยู่แบบนี้ อั่งเปาก็รู้สึกแปลกๆเหมือนกัน ที่สำคัญ อั่งเปาไม่อยากให้เติ๊ดรู้ว่าตัวเองเจ็บขนาดไหน


"ออกทำไม" เติ๊ดขมวดคิ้วทันที


"บอกให้ออกก็ออกไปเหอะ" อั่งเปาหน้านิ่วคิ้วขมวดน้อยๆ เติ๊ดก็ลุกนั่งแต่โดยดี เขาหยิบบ็อกเซอร์ตัวเองมาใส่แล้วลุกขึ้นยืน


"อยู่คนเดียวได้หรอ" เติ๊ดยังลีลาไม่ออกไปสักที อั่งเปาทำมือไล่ให้ออกๆไปสักที เติ๊ดลังเลแต่ก็เดินมาจนถึงประตู เขาเลื่อนประตูออกแล้ว แต่ตัวเองยังไม่ออกไปอยู่ดี


"ลุกไหวเปล่า"


"ไหว!! มึงออกไปสักทีพี่" อั่งเปาเริ่มโวยวาย


"เออๆ มึงจะโมโหทำไมเนี่ย" เติ๊ดบ่นอุบขณะเดินออกมา เขาปิดประตูไว้ให้ด้วยเพราะกลัวโดนด่าอีก


เติ๊ดเดินไปอาบน้ำแล้วมานั่งที่โซฟา เขานั่งมองประตูห้องยิ้มๆ เขามีความสุขมากจริงๆ ต่อจากนี้เขาจะดูแลอั่งเปาให้ดีที่สุดเลย แค่คิดก็เขินอีกแล้วเนี่ย


แกร่ก~

สักพักอั่งเปาก็เปิดประตูออกมา เด็กหนุ่มใส่เสื้อผ้าชุดเดิม แต่เหมือนจะยืนลำบากมากเลยล่ะ


"ช่วยไหม" เติ๊ดสบตาแล้วพูดถาม อั่งเปาส่ายหน้าไปมา


"แน่ใจ?"


"อือ" อั่งเปาตอบสั้นๆ เด็กหนุ่มใช้มือจับขอบประตูไว้ ไม่ยอมเดินต่อสักที อั่งเปาเหมือนไม่กล้าเดินต่อหน้าเติ๊ด อย่างที่บอก อั่งเปาไม่อยากให้เติ๊ดรู้ว่าตัวเองเจ็บ และเดินลำบากขนาดไหน มันทั้งอายทั้งเขินเลยล่ะ


"กูอุ้มมา!"


"ไม่ๆๆ พี่หยุดอยู่ตรงนั้น"  อั่งเปารีบชี้นิ้วห้าม เติ๊ดหลุดยิ้มอีกรอบ เขาพูดเล่นเอง ใครจะไปอุ้มมันไหว กินอย่างกับปล้นขนาดนั้น


"งั้นก็ไปสิ" เติ๊ดบอกยิ้มๆ อั่งเปาทำหน้าเหมือนคิดบางอย่าง ชั่วครู่ก็ยิ้มให้เติ๊ดน้อยๆ เติ๊ดหรี่ตานิดๆ ยิ้มโคตรไม่จริงใจเลย


"อยากกินก๋วยเตี๋ยว" อยู่ดีๆอั่งเปาก็บอกมายิ้มๆ


"ดึกแล้ว ขี้เกียจไปว่ะ!" เติ๊ดบ่นหน้ายุ่ง  อั่งเปาเม้มปากนิดๆ เด็กหนุ่มกระพริบตาปริบๆ


"จะให้นอนหิวทั้งคืนเลยหรอ" อั่งเปาถามด้วยน้ำเสียงปกติ แต่เติ๊ดใจอ่อนยวบแล้ว


"พรุ่งนี้ค่อยกิน" เติ๊ดลุกเดินมาใกล้ๆ เขาจะยกมือลูบหัว แต่อั่งเปาเอนหลบก่อน เด็กหนุ่มไม่ชอบให้เติ๊ดทำอะไรแบบนี้เลย มันขนลุกแปลกๆ


"พี่ไปเล่นเกมส์ไป" อั่งเปาไล่ขึ้นมาแทน แต่เติ๊ดก็ไม่ได้ไป เขายกมือจับขอบประตูไว้เช่นกัน อั่งเปาจะถอยก็ไม่ได้ จะหนีก็ไม่ได้ เด็กหนุ่มยิ้มแหยๆอีกรอบ


"มึงอย่ามองแบบนี้สิพี่" อั่งเปายิ้มแห้งๆ เติ๊ดจ้องตาอั่งเปาอยู่ตลอด เขายื่นหน้ามาใกล้ๆ อั่งเปาหลับตาปี๋ทันที


"ไปอาบน้ำไป" เติ๊ดพูดเบาๆ เขาแนบริมฝีปากกับคออั่งเปาเบาๆแล้วผละออกมา


"อยากกลับหอ" พอเติ๊ดผละออกแล้ว อั่งเปาก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมาบอก


"นอนนี่แหละ เช้าค่อยกลับ" เติ๊ดกลับมาพูดเสียงปกติอีกครั้ง อั่งเปาส่ายหน้าไปมาทันที


"อยากอาบน้ำนอนที่ห้อง พี่ไปส่งหน่อย"


"เดี๋ยวให้รหัสwifiอ่ะ"


"ไม่! จะกลับ" อั่งเปายืนยันคำเดิม แถมเริ่มงอแง เติ๊ดไม่อยากให้ไปเลย แต่เขาก็ไม่กล้าขัดใจเด็กหรอก


"เออๆ เดินไหวเปล่า" เติ๊ดถามก่อน


"สบ๊าย" อั่งเปาตอบอย่างมาดมั่น เติ๊ดเห็นสภาพแล้วไม่น่าใช่ แต่เอาเถอะ อั่งเปาสบายใจแบบนั้น เขาก็ไม่ขัด


เติ๊ดเดินออกไปรอที่รถก่อน อั่งเปาก็ฝืนๆเดินตามไป เด็กหนุ่มกัดปากตัวเองทุกก้าวเลย มีอะไรกับผู้ชายว่าแย่แล้ว ผู้ชายที่ว่ายังมีเชื้อฝรั่งอีก อั่งเปาจะน้ำตาเล็ดอีกรอบแล้วเนี่ย


"กว่ามึงจะถึงก็เช้าพอดีแหละ" เติ๊ดแซวขึ้นขณะคร่อมอยู่บนรถก่อนแล้ว แต่อั่งเปาเพิ่งจะถึงประตูเอง


"ปากหมา" อั่งเปาบ่นอุบ เด็กหนุ่มค่อยๆเดินจนมาขึ้นซ้อนท้ายรถเติ๊ด ตอนนั่งลงมันก็ปวดนั่นแหละ แต่มันก็ต้องทน


......

เติ๊ดขับรถพาอั่งเปามาส่งที่หอ มันดึกมากแล้ว เขาขึ้นไปด้วยไม่ได้เลยส่งแค่หน้าหอ อั่งเปาก็ฝืนๆเดินจนมาถึงห้องตัวเอง เด็กหนุ่มเข้าไปอาบน้ำแล้วออกมานอนทันที โทรศัพท์อะไรไม่ได้จับสักนิด


จนวันต่อมา

อั่งเปาตื่นขึ้นมาเพราะแสงแดด เด็กหนุ่มควานๆหยิบโทรศัพท์มาดูเวลาก็พบว่าบ่ายสามแล้ว


แถมมีสายโทรเข้ามา8สายด้วย เป็นเติ๊ด4สาย พ่อ2สาย และแม่อีก2


ไอ้พี่เติ๊ดเนี่ยหรอจะโทรมา4สาย?? อั่งเปาได้แต่คิ้วขมวดด้วยความสงสัย เด็กหนุ่มก็แอบดีใจที่เติ๊ดโทรมา แต่เอาตรงๆเลย ตอนนี้อั่งเปามองหน้าเติ๊ดไม่ติด แถมยิ่งเห็นเบอร์พ่อแม่ ก็ยิ่งรู้สึกผิดด้วย


เมื่อคืนมันมึนๆเพราะเหล้านิดหน่อย แต่ตอนนี้สติครบมาก อั่งเปาว่าจะไม่เจอหน้าเติ๊ดสักอาทิตย์-สองอาทิตย์ ไว้ลืมๆเรื่องเมื่อคืนกับขอหายรู้สึกผิดกับที่บ้านก่อนละกัน


Rrrrrrrrr

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมา อั่งเปาสะดุ้งนิดๆเหมือนกัน และพอเห็นว่าเป็นแม่ อั่งเปาก็รีบรับทันที เด็กหนุ่มคุยกับแม่ปกติ ติดจะอ้อนกว่าปกติด้วยซ้ำ


"อื้อ กึ้ดเติงหาแม่เน่อ" ขนาดจะวาง อั่งเปาก็ยังอ้อนแม่ เด็กหนุ่มอยากบอกแม่เรื่องเติ๊ดมาก แต่ขืนบอก พ่อได้มาฆ่าเติ๊ดแน่ๆ เติ๊ดนี่คือรวมทุกอย่างที่พ่ออั่งเปาเกลียดไว้เลยล่ะ


Rrrrrrr

พอวางสายจากแม่ปุ๊บ เติ๊ดก็โทรมาเลย อั่งเปาไม่ได้ตัดสาย แต่เด็กหนุ่มก็ไม่รับ


อั่งเปาจัดการปิดเสียงแล้วคว่ำโทรศัพท์ไว้ เด็กหนุ่มลุกไปหาอะไรกิน อาบน้ำ แล้วมานอนอีกรอบ


จนผ่านไปอีก2วัน

อั่งเปานั่งสบายใจอยู่ในห้อง เด็กหนุ่มแอบโทรบอกยามไว้ให้แล้วว่าอย่าให้เติ๊ดขึ้นมา อั่งเปาไม่ได้จะเลิกหรืออะไรหรอก แค่ยังไม่สนิทใจจะเจอ อั่งเปาเลยขอเวลาอีกนิด (ถึงจะต้องทนกินมาม่าไปอีกนานก็ตาม) ส่วนเรื่องเรียน อั่งเปาบอกเต่าแล้วว่าไม่สบาย อีกอย่างมันต่อด้วยเสาร์-อาทิตย์พอดี เลยไม่เป็นปัญหาอะไร


ตอนนี้อั่งเปาเลยนั่งกินปีโป้ ดูทีวี ใช้ชีวิตปกติและชิวมาก ผิดกับเติ๊ดที่จะเป็นบ้าอยู่แล้ว


"น้องมันไม่เป็นไรหรอกว่ะ" ตอนนี้เติ๊ด โจ้และดัง อยู่ที่หน้าหออั่งเปา เติ๊ดใจร้อน อยากขึ้นไปมาก แต่ยามไม่ให้ขึ้นไปนี่สิ


"แต่มันไม่รับสายกูหลายวันแล้วนะ กูมาทุกวัน ยามแม่งก็ไม่ให้กูขึ้น!" เติ๊ดมองตาขวางใส่ยาม ยามแอบกลัวอยู่เหมือนกัน แต่เขาก็ทำนิ่งๆ


"เออ กูว่ามันไม่เป็นไรหรอก จงใจทิ้งมึงมากกว่า" ดังพูดมาตรงๆ เขาพูดตรงแบบนี้จนติดเป็นนิสัยแล้ว


"สัด!" เติ๊ดหันมาด่าเพื่อนตัวเองทันที


"กูพูดจริงนี่หว่า เผลอๆมันนั่งกินขนม ดูหนังสบายใจอยู่บนห้องน่ะ" ดังพูดต่อ เติ๊ดคิ้วขมวดไปกันใหญ่ เขาถอนหายใจหนักๆ เดินมาหายามด้วยท่าทีไม่เป็นมิตรเท่าไหร่


"แลกบัตรไว้แล้วขึ้นไปได้ไหม!" ขนาดพูดดีๆแล้ว แต่น้ำเสียง ท่าทางและสีหน้าเติ๊ดก็เหมือนมาปล้นชิงทรัพย์อยู่ดี ยามลำบากใจมากตอนนี้


"ไม่ได้ครับ"


"เชี่ยไรวะ!!" เติ๊ดไม่เคยสนเรื่องมารยาทอยู่แล้ว เขาหงุดหงิดมากจริงๆตอนนี้


พรึบ

เติ๊ดหยิบกระเป๋าสตางค์ออกมา เขาวางให้หมดทั้งบัตรประชาชน ใบขับขี่ ATM และโทรศัพท์มือถือ


"กูขึ้นไปได้ยัง ไม่ได้นี่กูต่อยมึงแล้วนะ!"


"มีอะไรกันรึเปล่า" เจ้าของหอเดินมาถามด้วยความสงสัย


"อ้าวเติ๊ด มีไรไหม" เจ้าของหอทักทันทีที่เห็นเติ๊ด เธอเป็นเพื่อนขาเม้าท์กับแม่เติ๊ดเลยรู้จักกันดี จริงๆบ้านเติ๊ดก็อยู่ในซอยถัดจากหอนี่ไปอีกนิดนึงเท่านั้นเอง บ้านเติ๊ดน่ะพอมีฐานะเพราะส่วนหนึ่งพ่อเป็นฝรั่ง แต่เติ๊ดแยกมาอยู่คนเดียว หาเงินเองเพราะอีกไม่กี่ปีก็30แล้ว จะขอเงินพ่อแม่ใช้ ก็ยังไงๆอยู่


"มาหาแฟน ผมขึ้นไปได้ไหม!" เติ๊ดถามจริงจัง ยามไม่เชื่อแน่ๆ ก็อั่งเปาเป็นผู้ชาย และยามก็รู้จักอั่งเปาดี


"แฟนอยู่นี่หรอ" เธอถามมาต่อ เติ๊ดก็พยักหน้ารับ


"คือน้องเจ้าของห้องห้ามคนนี้ขึ้นไปครับ น้องเขาบอกว่าหน้าโหดๆ สักทั้งตัว เจาะคิ้ว ระเบิดหู อีกอย่างผมว่าน่าสงสัย ก็น้องคนที่โทรมาเป็นผู้ชาย " ยามพูดแทรกขึ้นมา เจ้าของหอมองยามกับเติ๊ดสลับไปมา


"นั่นไงครับ มาพอดี" ยามชี้ที่บันได อั่งเปาที่กำลังเดินลงมาชะงักทันที เด็กหนุ่มอุตส่าเลือกเวลาลงมาซื้อของกินเพิ่ม เติ๊ดดันอยู่นี่พอดีอีก


"มึงลงมานี่!" เติ๊ดชี้นิ้วสั่งเสียงขุ่น อั่งเปามองสถานการณ์แล้วก็ทำอะไรไม่ถูกเลยทีนี้


"ไอ้เปา!" เติ๊ดเรียกอีกรอบ


"อะไรเล่า!" อั่งเปาก็ดื้อย้อนอยู่ดี


"มาคุยกับกู!" เติ๊ดเดินไปหาไม่รออะไรแล้ว เขาดึงแขนให้อั่งเปาลงมาเร็วๆ


"เจ็บเว้ย เบาๆ" อั่งเปาบ่นน้อยๆ แต่เด็กหนุ่มก็ยอมเดินตามเติ๊ดมาที่ข้างหอ ตรงที่จอดรถ


"ทำแบบนี้ทำไม!" เติ๊ดปล่อยมือแล้วถามจริงจัง เขาเจ็บไม่น้อยเลยที่อั่งเปาทำแบบนี้ เขารักเด็กนี่มาก แถมห่วงมากๆ เขาแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว


"ก็..." อั่งเปาเม้มปากนิดๆไม่กล้าพูดเหตุผลจริงๆ


"กูห่วงมึงมากนะเปา ถ้าไม่อยากเจอ มึงรับสายกูก็ยังดี! มึงทำแบบนี้ คนเป็นบ้ามันกู ไม่ใช่มึง!" เติ๊ดว่าเสียงดัง อั่งเปาก็สำนึกแหละ แต่หน้าตามันติดจะดื้อหน่อยๆเท่านั้นเอง จริงๆอั่งเปาไม่ได้คิดอะไรสักนิด แค่ไม่กล้ามาเจอเฉยๆจริงๆ


"หรือมึงทำเพราะอยากเลิกกับกู"


"ไม่!" คราวนี้อั่งเปาหลุดปากตอบทันที เติ๊ดเหมือนพยายามระงับอารมณ์ตัวเองมากเลยล่ะ


"แล้วมึงจะหลบหน้ากูทำไม ฟันแล้วทิ้งหรอ สัด!" เติ๊ดด่ามาต่อ อั่งเปาไม่รู้จะตอบยังไง เด็กหนุ่มเลยขยับๆเข้าใกล้แล้วสะกิดแขนที่เต็มไปด้วยรอยสักนี่เบาๆ


"อะไร!" เติ๊ดถามเสียงขุ่น


"ขอโทษ" อั่งเปาพูดแค่นี้เติ๊ดก็ใจเย็นลงมากแล้ว เขาถอนหายใจหนักๆอีกรอบ


"มึงตอบมาดิ๊ ว่าหลบหน้ากูทำไม!"


"ไม่ได้หลบ แค่..มองหน้าพี่ไม่ติด" อั่งเปาตัดสินใจพูดมาตรงๆก็ได้ เติ๊ดขมวดคิ้วอีกรอบ


"ก็มันแปลกๆนี่หว่า มันไม่ชิน มันกึ๋ยๆ" อั่งเปาสบตาแล้วพูดต่อ


"งั้นย้ายไปอยู่ด้วยกัน จะได้ชิน" เติ๊ดไม่ถามต่อแต่บอกมาแทน อั่งเปาอึ้งทันที  เด็กหนุ่มรีบส่ายหน้าทันทีเช่นกันแบบไม่ต้องคิด


"ไม่..."


"เดี๋ยวกูซื้อขนมให้กินทุกวันเลย" 


"ไม่เอาเน้อ พี่เติ๊ด!!"


"เดี๋ยวกูไปเก็บของให้" เติ๊ดพูดแค่นั้นก็เดินไปหาดังกับโจ้เลย อั่งเปามองตามไปด้วยความอึ้ง เด็กหนุ่มอยากโทรไปฟ้องแม่มากตอนนี้

*****************^***^***^^^^^^

มาต่อแล้วค่า พี่เติ๊ดอยู่ในช่วงโมโหค่ะ เดี๋ยวหายโมโหก็แทบกราบเมียเหมือนเดิม 555 ><

ความคิดเห็น