ฝากกดติดตามกันด้วยน๊าาา คอมเม้นท์สักหน่อยเป็นกำลังใจให้ Owly นะคะ ถ้าชอบก็สนับสนุนกันได้นะ รักรีดเดอร์ทุกคนค่ะ จุ๊ฟๆ

Chapter 16 : แขกผู้ไม่ได้รับเชิญ

ชื่อตอน : Chapter 16 : แขกผู้ไม่ได้รับเชิญ

คำค้น : ลูเซียส , ลูเซียโน่ , เมล่อน , โจนาธาน ,

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ธ.ค. 2563 22:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 16 : แขกผู้ไม่ได้รับเชิญ
แบบอักษร

 

ระหว่างทางบนรถทั้งสองคุยกันหลายเรื่องเพื่อปรับความเข้าใจกันใหม่ตามคำที่ พ่อตา สอน ลูเซียโน่รู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่มีพ่อตาที่เป็นเพื่อนรักกับพ่อของเขา จนทำให้การง้อเมียครั้งนี้สำเร็จไปได้ด้วยดี 

“เมียจ๋า” 

“ค่ะ” 

“ต่อไปนี้เราต้องเชื่อใจกันมากๆนะ ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้นเราจะจับมือกันฝ่ามันไปให้ได้นะครับ” 

“ค่ะ เมลจะเชื่อใจพี่ ต่อไปนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ว่าใครจะเข้ามา เมลจะไม่ยอมให้เขามาทำลายความรักของเราค่ะ” 

แลมโบกินี่คันหรูแล่นเข้ามาจอดที่ประจำของคอนโด ชายร่างสูงออกจากรถก่อนจะเดินวนมาอีกด้านเปิดประตูแล้วอุ้มเมียสาวไว้ในอ้อมแขน 

“ให้เมลเดินไปเองก็ได้นิค่ะ อายเค้า” เมล่อนหน้าแดงก่ำด้วยความเขินอายทันทีที่ลูเซียโน่อุ้มเธอผ่านประตูเพื่อจะไปขึ้นลิฟต์ 

พนักงานสาวหันไปเห็นลูเซียโน่อุ้มผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเข้าลิฟต์ไป เธอกำลังจะเรียกเพื่อบอกว่ามีใครบางคนกำลังรอเขาอยู่ที่ห้อง แต่ก็สายไป ประตูลิฟต์ปิดลง เธอเองก็คิดว่าคนที่อยู่บนห้องตอนนี้คงไม่ใช่แฟนของลูเซียโน่แน่เพราะเธอไม่เคยเห็นหล่อนมาที่นี่ ซึ้งต่างกับหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมแขนของลูเซียโน่เพราะเธอจำได้ดีว่าเธอเห็นผู้หญิงคนนี้มาที่นี้บ่อยๆแถมยังชอบกล่าวทักทายเธอและคนอื่นๆ บางครั้งก็ยังมือน้ำใจซื้อของติดไม้ติดมือมาฝากเธอและเพื่อนๆเสมอ 

-ติ๊ด- 

เสียงคีย์การ์ดหน้าห้องดังขึ้น แสดงว่าเขากลับมาแล้วสินะ 

“กลับมาแล้วหรอค่ะพี่ลู.....” 

“..........................” 

นีน่าดูตกใจกับภาพที่เห็นคือลูเซียโน่กำลังอุ้มเด็กฝึกงานคนนั้นเข้ามาในห้อง ลูเซียโน่กับเมล่อนเองก็ตกใจมากเช่นกันไม่คิดว่านีน่าจะเข้ามาอยู่ในห้องได้ 

“นีน่า คุณเข้ามาได้ยังไงครับ” ลูเซียโน่ที่ดูตกใจแต่พยายามข่มอาการอีกใจหนึ่งก็กลัวว่าเมล่อนจะเข้าใจเขาผิด 

“ก็นี่ไงค่ะ” นีน่าพูดพลางโบกกุญแจห้องให้ดู 

“วางเมลลงก่อนค่ะ” เมล่อนหันมาพูดกับลูเซียโน่ที่ไม่ยอมปล่อยเธอออกจากอ้อมอกของเขา 

“ไม่ครับ” 

“บอกให้วางฉันลง” เมล่อนตะโกนเสียงดังจนคนตัวสูงต้องยอมแพ้ก่อนจะวางเธอลงให้ยืนข้างๆเขาแล้วกอดเอวไว้กลัวว่าเมล่อนจะหนีเขาไปอีก แต่ไม่ทันได้พูดอะไรต่อเสียงโทรศัพท์ภายในห้องก็ดังขึ้น เมล่อนจึงเดินไปรับสาย ยืนฟังอยู่ครู่หนึ่ง ใช่ พนักงานสาวโทรขึ้นมาเพื่อจะบอกว่าทั้งหมดเกิดอะไรขึ้น เมล่อนได้แต่ยืนฟังเงียบๆ ก่อนจะวางสายไปแล้วเดินกลับมายืนประจันหน้ากับนีน่า 

“มาถึงที่นี่ มีธุระอะไรรึเปล่าค่ะ” เมล่อนเอ่ยถามพยายามเก็บอาการโมโห 

“ฉันไม่จำเป็นต้องบอกเด็กฝึกงานอย่างเธอมั้ง มันเป็นเรื่องระหว่างฉันกับเขา”นีน่าพูดก่อนจะหันไปยิ้มให้กับลูเซียโน่ 

“จำเป็นสิ และเธอก็ควรจะรู้ไว้ด้วย เธอไม่มีสิทธิ์เข้ามาในห้องนี้ นี่มันพื้นที่ส่วนตัว” 

“ตอนนี้อาจจะไม่มีสิทธิ์ แต่อนาคตอาจจะมีสิทธิ์มากกว่าใครบางคนแถวนี้ก็ได้นะ” 

“เธอกล้าดียังไงมาแย่งผัวฉัน ฉันพยายามดีกับเธอแต่ไม่ว่ายังไงจะเอาให้ได้สินะ คันนักรึไง” 

“..........................” ผัวหรอ คำนั้นทำเอานี่น่าถึงกับเงียบ ไปต่อไม่ถูก 

“รู้ไว้ซะนะไม่ว่าเธอจะพยายามทำอะไร เขาจะไม่มีวันนอกใจฉัน” 

“เธอจะแน่ใจได้ยังไง คิดว่าเค้าจะไม่หวั่นไหวหรอเวลาอยู่ใกล้ฉันน่ะ” 

“คนเป็นผัวเมียกันต้องเชื่อใจกัน และฉันเชื่อใจเขา ส่วนเธอออกไปได้แล้ว” เมล่อนพูดจบชี้นิ้วไปทางประตู 

“ถ้าฉันไม่ไป ใครก็ไล่ฉันไม่ได้ทั้งนั้น” 

“งั้นก็ไม่ต้องไล่” เสียงแทรกเข้ามาจากนอกห้องบอกให้รู้ถึงใครบางคนที่กำลังจะเข้ามา 

“พี่โจ” เมล่อนเรียกทันทีที่เห็นว่าเจ้าของเสียงเป็นใคร 

“มึงมาที่นี่ทำไม” ลูเซียโน่หลังจากที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่หันกลับไปพูดกับโจนาธาน แต่เขากลับทำเป็นไม่สนใจลูเซียโน่แต่เดินตรงดิ่งไปหาเมล่อน 

“วันนี้พี่ไปหาน้องเมล่อนที่คลับแต่การ์ดบอกว่าน้องเมล่อนกลับไปอยู่กับแฟนแล้ว พี่เป็นห่วงเลยตามมาที่นี่ พอถามที่เคาน์เตอร์ด้านล่างเขาบอกให้พี่รีบขึ้นมา” 

“ห่วงไรเมียกู” ลูเซียโน่พูดขึ้นลอยๆแต่ตั้งใจให้โจนาธานได้ยิน 

“พี่ลูเซียส!!!” เมล่อนรีบปรามคนรักก่อนที่เรื่องจะชุลมุนไปมากกว่านี้ 

“เธอ ไล่ไม่ไปใช่มั๊ย???” โจนาธานหันไปพูดกับนีน่าที่ตอนนี้นั่งอยู่บนโซฟาราวกับเป็นเจ้าของห้อง 

“เกี่ยวไรด้วยมิทราบ” 

“ในเมื่อไล่ไม่ไป เดียวพี่จัดการเองน้องเมล่อน” โจนาธานแกล้งหันไปกระซิบกับเมล่อนเพื่อยั่วโมโหคนตัวสูงที่ยืนมองดูอยู่ไม่วางตา ก่อนจะเดินเข้าไปอุ้มนีน่าแล้วเดินออกจากห้องไป แต่ก็ไม่ลืมที่จะหันกลับมาพูดกับคนทั้งสองในห้อง 

“ที่มาช่วยเพราะเห็นแก่เมล่อนหรอกนะ อย่าทำน้องสาวฉันเสียใจอีกล่ะ รอบนี้ไม่คืนนะโว๊ย” 

ความคิดเห็น