email-icon

นิยายเรื่องนี้ออกE-bookแล้วนะคะ

ตอนที่ 2 เด็กมันยั่ว [NC20++]

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 เด็กมันยั่ว [NC20++]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 84k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2560 01:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 เด็กมันยั่ว [NC20++]
แบบอักษร

image


ภายในครัวก็วุ่นกันเล็กน้อยเนื่องจากช้องนางลืมทำอาหารหวานให้ภัสพงษ์จึงต้องเร่งมือทำอาหารโดยมีลูกมือคอยช่วยอยู่ห่างๆ                “ให้แตงโมช่วยอะไรไหมแม่” เด็กสาววัยสิบแปดคล้ายละม้ายคนด้านหน้ากำลังยืนให้กำลังใจมารดา

                “แตงโมเตรียมน้ำให้คุณท่านไว้หรือยัง”

                “เตรียมแล้วค่ะแม่ คุณท่านชอบดื่มน้ำแร่ใช่ไหมคะ”

                “ใช่ เอาไปให้ท่านที่สระว่ายน้ำหลังบ้านเลยนะลูกตอนนี้เลย พอท่านว่ายน้ำเสร็จท่านจะได้ดื่มแก้เหนื่อย”

                “ค่ะแม่ เดี๋ยวแตงโมไปก่อนนะคะ” เด็กสาววัยสิบแปด ‘พรรณณา’ หรือแตงโม ที่ใครๆมักจะพูดว่าเธอเหมาะกับชื่อเล่นนี้มาก โดยเฉพาะหนุ่มๆที่มักจะมองเธอพร้อมกับเรียกชื่อเล่นซ้ำไปซ้ำมาอย่างสนุกสนานในห้องเรียนเป็นประจำ ซึ่งเธอเองก็ไม่ทราบเหมือนกันเพราะเหตุใดเธอจึงสมควรชื่อนี้ รู้แค่ว่าแม่ชอบกินแตงโมตอนที่ตั้งครรภ์เธอเท่านั้น

                เด็กสาวค่อยๆเปิดประตูเข้ามาในเรือนใหญ่สองชั้นหลังโตซึ่งถูกตกแต่งเฟอร์นิเจอร์สีดำทั้งหมดแต่กลับไม่พบรูปถ่ายของเจ้าของบ้านที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ถาวรที่นี่ เธอเดินลัดเลาะอย่างรู้ทางเป็นอย่างดีทุกซอกทุกมุมของบ้านหลังนี้เพราะตอนปิดเทอมจะมาช่วยแม่ทำความสะอาดที่นี่ประจำก่อนที่เธอจะเดินผ่านห้องนั่งเล่นเข้าไปด้านหลังบ้านซึ่งมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ที่เธอแอบมาว่ายเล่นเป็นประจำบ่อยๆ

                “คุณท่านจริงๆเหรอเนี่ย...” เด็กสาวยืนจ้องมองเจ้าของบ้านที่กำลังว่ายน้ำข้ามฝั่งไปมาภายในสระ การเคลื่อนไหวราวกับผีเสื้อในน้ำสะกิดสายตาให้เธอจ้องเขม็ง เธอแทบจะไม่อยากเชื่อว่าเขาจะอายุห้าสิบปีแล้วเพราะเขายังหนุ่มอีกทั้งมีรูปร่างที่แข็งแกร่งกำยำ กล้ามเนื้อเป็นมัดๆที่แขนรวมถึงหน้าท้องเป็นลอนๆหรือเรียกว่าซิกซ์แพ็กอันเซ็กซี่ไม่ได้เหมือนลุงทั่วไปที่เธอรู้จักมักจะปล่อยตัวให้แก่ลงพุงแต่เขากลับตรงกันข้าม

                คุณท่านเท่มาก...

                “เลิกจ้องฉันสักทีได้ไหม” เสียงกังวานดังก้องทั่วสระทำให้เด็กสาวตื่นจากภวังค์มองคนที่ยืนไกลๆในสระน้ำ

                “ขะ...ขอโทษค่ะคุณท่าน” เด็กสาวจับถาดน้ำแร่มือสั่นไปหมดด้วยความตื่นเต้นจึงเดินไปหาขอบสระน้ำที่เปียกทำให้เท้าเหยียดบริเวณที่ลื่น

                “ว้าย!” ร่างอวบอิ่มหวีดร้องก่อนจะลื่นตกลงไปในสระน้ำพร้อมกับถาดและขวดน้ำแร่ สองมือสองขาตะเกียดตะกายขึ้นผิวน้ำไม่หยุด

                ภัสพงษ์รีบว่ายเข้าไปช่วยเด็กสาวตรงขอบสระก่อนจะพาเธออุ้มขึ้นพาร่างบางนอนลงเก้าอี้ชายหาดที่อยู่บนฝั่งไปด้วยความทุลักทุเล

                เขากลืนน้ำลายดังเฮือกก่อนจะนั่งบนเก้าอี้ข้างๆเธอ

                “เป็นอะไรหรือเปล่า” ชายหนุ่มเปลือยกายท่อนบนจ้องมองเด็กสาวด้วยความประหม่า สายตาเสือร้ายมองสำรวจไปยังเรือนร่างอวบที่สวมกางเกงยีนส์ขาสั้นจู๋โชว์ผิวขาวเนียนแต่สิ่งที่เขาไม่สามารถละจากสายตาได้ก็คงเป็นทรวงอกอวบที่ล้นเป็นร่องอกเป็นรูปส้มโอใหญ่ๆสองลูกกำลังถูกโอบอุ้มด้วยบราจิ๋วสีดำตัดกับเสื้อกล้ามสีขาวกำลังยั่วยวนให้ชายแก่คราวพ่ออย่างเขาน้ำลายยืดไม่รู้ตัว

                “ไม่เป็นอะไรค่ะคุณท่าน” เธอลุกขึ้นนั่งด้วยความอับอายที่เผลอซุ่มซ่ามลื่นตกลงน้ำแถมเขาต้องพาเธอขึ้นมาจากสระน้ำทั้งๆที่เธอก็ว่ายน้ำเป็นแต่ร่างกายตัวเองกลับอ่อนแอขึ้นมาเสียเอง

                “ดูซิ...ปอดบวม เอ้ย! เปียกปอนไปทั้งตัวแล้ว” ชายแก่ตอบอย่างเลิกลักเมื่อสายตามองยังที่เนินอกอวบคัพใหญ่ที่เปียกลู่ ยิ่งเซ็กซี่เข้าไปใหญ่

                “แตงโมขอโทษค่ะคุณท่าน เดี๋ยวแตงโมไปเอาน้พให้ใหม่นะคะ” เธอลุกพรวดเตรียมจะก้าวเดินแต่ก็ถูกร่างหนากระชากตัวลอยละลิ่วมานั่งบนตักเขาเป็นที่เรียบร้อย

                “ว้าย!” แตงโมตกใจจะผละออกจากเขาแต่ก็ไม่สามารถลุกจากตักเขาได้ในเมื่อถูกเขาโอบรัดเอวแนบชิดขนาดนี้

                “แตงโมขอโทษค่ะคุณท่าน. แตงโมซุ่มซ่ามเอง” เธอรีบยกมือไหว้ขอโทษแต่เขากลับจับมือเธอลงแล้วโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าเธอจนจมูกทั้งเขาและเธอแทบจะชนกัน

                “จะไปแบบตัวเปียกๆได้อย่างไร เดี๋ยวบ้านฉันก็เลอะน้ำพอดี” มือหนาอันซุกซนค่อยๆลูบไล้ไปตามเอวคอดของเด็กสาว มืออีกข้างก็ลูบเรียวขาสวยไปมาๆ

                “ฉันลืมถามชื่อเธอเลย...เธอชื่อแตงโมเหรอ”

                “ค่ะชื่อแตงโม เป็นลูกของแม่นางค่ะคุณท่าน” เด็กสาวรู้สึกร้อนวาวไปทั้งตัวเมื่อถูกมือหนาลูบไล้ไปตามเรือนร่างเธอโดยไม่รู้ตัว

                “เรียกชื่อว่า ลุงภัสก็ได้ ไม่ต้องเรียกคุณท่านตามแม่ของเธอหรอก” ใบหน้าคมแกล้งปล่อยลมหายใจอุ่นๆรดต้นคออันหอมกลิ่นเบาๆเมื่อเผลอเห็นยอดถันเธอชูชันดันเป็นเม็ดไตอย่างชัดเจนแม้จะสวมชุดชั้นในก็ตาม

                “ค่ะลุงภัส แตงโมลุกออกจากตัวลุงภัสได้หรือยังคะ” แตงโมหลบตาสายตาแกร่งที่จับจ้องมาด้วยความเขินอาย หัวใจเต้นถี่มากขึ้นแถมเธอก็รู้สึกตัวร้อนราวจะเป็นไข้

                “ลุงยังไม่ให้แตงโมลุกหรอก เช็ดตัวก่อนสิ” เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเพื่อหยิบผ้าขนหนูบนโต๊ะทำให้กายหนาเผลอเบียดเสียดกับร่างอวบอย่างแนบชิดจนรู้สึกได้ถึงความอวบนุ่มยุบลงไปกับแผงอกเขาจนบี้แบน

                “หยิบไม่ถึงสักที...” เขาแกล้งเอื้อมหยิบผ้าขนหนูไม่ถึงทั้งที่ความจริงแขนของเขายังไม่ยืดต่างหาก กลับทำให้ร่างเด็กสาวหงายหลังโดยมีร่างหนาเอนทับด้านบนแทบจะรวมกันเป็นหนึ่งเดียว

                “ให้แตงโมหยิบให้นะคะ” เด็กสาวเกร็งตัวหลับตาข่มใจไม่ให้ตัวเองใจสั่นไปมากกว่านี้

                “ไม่เป็นไร ลุงหยิบได้แล้ว” สุดท้ายเขาก็หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กได้สำเร็จแล้วยกขึ้นมาเช็ดเด็กสาวที่นั่งบนตักตามศีรษะเด็กสาวอย่างมือสั่นไม่ต่างกัน เขาเองก็แทบจะคุมความหื่นตัวเองไว้ไม่อยู่

                “แตงโมเช็ดเองดีกว่าค่ะ เกรงใจลุงภัสจัง” มือเล็กจะคว้าผ้าขนหนูมาจากมือเขาแต่ก็ไม่สำเร็จในเมื่อเขายังยืนยันที่จะเช็ดตัวเธอต่อไป

                “ตรงนี้เปียกเยอะจัง แตงโมช่วยดึงคอเสื้อลงอีกนิดนะ ลุงจะซับน้ำหน่อยน่ะ”

                เด็กสาวไร้เดียงสายอมทำตามที่เจ้านายสั่งโดยไม่รู้ว่าตัวเองกำลังมือหนาสัมผัสที่เต้าทรวงทั้งสองข้างเต็มๆ

                “อุ้ยย...” เธอหลุดเสียงครางเบาๆเมื่อถูกมือใหญ่เช็ดหน้าอกทั้งที่ความเป็นจริงมือเขากำลังนวดเฟ้นสองเต้ามหึมานี้ต่างหาก

                “สบายตัวขึ้นไหม...” ชายแก่แกล้งถามทั้งๆที่มือตัวเองยังคงจับสองเต้าที่ล้นมือไปมาอย่างเพลิดเพลิน เขารู้ได้ทันทีว่าเด็กสาวคงไม่รู้ตัวว่าเขากำลังปลุกเร้าเธอ

                “มันแปลกๆค่ะ แตงโมร้อนๆยังไงไม่รู้” เธอมองผ้าขนหนูที่อยู่ในมือหนากำลังเคล้นสองเต้าจนแทบจะปลิ้นออกจากคอเสื้อ

                “ลุงอยากกินแตงโมเหลือเกินตอนนี้...” สายตาหื่นกระหายจับจ้องไปที่สองเต้าที่ใหญ่เกินกว่ามือเขาจะโอบหมดอย่างคอแห้งผาก

                “เดี๋ยวแตงโมจะบอกแม่ให้ไปตลาดซื้อแตงโมมาฝากลุงภัสนะคะ” แตงโมตอบอย่างใสซื่อ

                เธอต่างหาก...ที่เขาอยากกิน

                “อื้อ...ลุงภัสเบาๆมือหน่อยค่ะ” ใบหน้าสาวเหยเกหงายหน้าขึ้นมองบน แขนสองข้างยกโอบคอหนาทันทีพร้อมกับจิกเล็บไปทั่วแผ่นหลังขณะถูกลุงภัสเช็ดตัว

                “ก็แตงโมตัวหนา ลุงก็ต้องออกแรงนิดนึงสิ...” มือร้ายเริ่มเคลื่อนตัวลงมายังต้นเรียวขาอย่างช้าๆพร้อมกับผ้าขนหนู ส่วนมืออีกข้างที่ว่างไม่มีอะไรจับไว้ก็แกล้งลูบวนเนินอกที่หลุดออกจากมาจากเห็นบราลูกไม้อย่างเบามือ

                “อ๊าส์...ลุงภัส พอเถอะค่ะ...”

                “ไม่ได้นะ เดี๋ยวเราปอดบวมมากกว่านี้ก็แย่ซิ...” เขาเตรียมจะปลดกระดุมกางเกงยีนส์อย่างช้าๆ

                “คุณท่านคะ นางเตรียมอาหารเช้าเสร็จแล้วค่ะ” เสียงตะโกนภายในบ้านทำให้ภัสพงษ์หยุดชะงักและรีบผลออกจากเด็กสาวกลัวมารดาของเธอจะเห็นเข้า

                “ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้วแตงโม เดี๋ยวจะไม่สบาย” เจ้าของบ้านหนุ่มเปลี่ยนมาดเป็นคนสุขุมทันที

                “ขอบคุณนะคะที่เช็ดตัวให้แตงโม” แตงโมรีบดึงคอเสื้อกล้ามที่เลื่อนลงมากองที่ฐานอกอย่างเขินอายไม่รู้ว่าเขาจะเห็นไหมว่าเธอโป๊นิดๆ

                “ไม่เป็นไร...” ภัสพงษ์ยกมือขึ้นลูบอกเบาๆขณะเดินเข้าห้องนอน เขาโล่งใจที่ไม่ถูกจับได้ว่าตัวเองเผลอลวนลามเธอไปเมื่อกี้และอาจจะเกิดขึ้นอีกครั้งถ้าเขาอยู่ใกล้เธอ!

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว