นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายหื่นฮา เป็นแนวใหม่ที่ไม่เคยเขียนเหมือนกัน หวังว่าคนอ่านคงจะชอบนะคะ อัพไม่เป็นเวลาค่ะ สุดแต่ว่าจะว่างตอนไหนและปั่นทันรึเปล่า แรกๆ คงอัพได้ทุกวัน แต่หลังจากหมดสต็อกแล้วอาจต้องรอกันบ้างนะคะ อย่าด่ากันล่ะถ้าอัพช้าหรือหยุดอัพไปบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านค่า ^ ^

ตรวจสอบมาตรฐาน (กลาง) เอากะนางซี้ ตบมาชีกระทืบกลับจริงๆ เตรียมกลัวเมียได้เลยค่ะบอสสสสส

ชื่อตอน : ตรวจสอบมาตรฐาน (กลาง) เอากะนางซี้ ตบมาชีกระทืบกลับจริงๆ เตรียมกลัวเมียได้เลยค่ะบอสสสสส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 128.8k

ความคิดเห็น : 83

ปรับปรุงล่าสุด : 21 มิ.ย. 2560 23:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตรวจสอบมาตรฐาน (กลาง) เอากะนางซี้ ตบมาชีกระทืบกลับจริงๆ เตรียมกลัวเมียได้เลยค่ะบอสสสสส
แบบอักษร

เพราะต้องการหนีจากพ่อ สัตตบงกชที่ตอนนั้นชื่อบัวเฉยๆ จึงชิงมาขายตัวให้แม่นายเสียก่อน โชคดีเหลือเกินที่แม่นายรับเธอเอาไว้ เธอจึงไม่ต้องไปเป็นเมียน้อยใคร ส่วนพ่อ...หลังได้เงินก็หายไปจากชีวิตเธอหลายปีก่อนจะกลับมาในเร็วๆ นี้พร้อมความยุ่งยาก

ช่วงเวลาที่เธออยู่กับแม่นายเป็นช่วงเวลาแห่งความสุข สัตตบงกชไม่เคยคิดว่าในที่สุดเธอก็ปลอดภัย ได้กินอิ่มนอนหลับ มีคนรัก คนเมตตา ดังนั้นไม่ว่าแม่นายจะให้เธอทำอะไร เธอล้วนยอมทำทุกอย่างแบบถวายหัว

แต่...บอกตรงๆ ว่าเรื่องการมีหลานให้แม่นายนี้ เป็นเรื่องแรก เรื่องเดียวที่เธอจำต้องหยุดคิดก่อนจะตกลง

ที่ตกลงใจปลงใจได้ก็มิใช่เพราะความกตัญญูเพียงอย่างเดียว ยังมีความมั่นคงในชีวิตบวกเพิ่มมาด้วย

"ถึงเธอจะเต็มใจก็ใช่ว่าเราจะเข้ากันได้ ฉันหมายถึง...ฉันอาจไม่เต็มใจ" บุญฤทธิ์เบนสายตาไปยังแม่ของตนเอง "แม่มีคนอื่นให้ผมเลือกไหมครับ"

นี่ถ้าหากสัตตบงกชไม่ได้เป็นคนใจกว้างและคิดถึงประโยชน์ของตนมากกว่าความอับอายแล้วล่ะก็ เธออาจลุกหนี ตอบปฏิเสธ ไม่ก็วีนแตกใส่คุณบุญฤทธิ์ที่กล้าดูถูกเธอ แถมมองเธอไม่ต่างกับผักกับปลาคนนี้ไปแล้ว

กล้าดียังไงมาขอตัวเลือกเพิ่ม นี่เขาด่าเธอทางอ้อมว่าเธอไม่ได้มาตรฐานของเขาชัดๆ!

แต่เอ...เธอก็คงไม่ได้มาตรฐานของเขาจริงๆ เธอไม่ใช่คนสวย ไม่ใช่คนอึ๋ม ไม่ใช่คนรสนิยมสูงเหมือนพวกสาวๆ ที่เขาเคยควง ทว่า...เขาก็ไม่ได้คิดให้เธอเป็นเมียเขานี่ เธอจะเป็นแค่เครื่องผลิตลูกให้เขาเท่านั้น พอมีเด็ก เธอกับเขาก็จบกันไป ไม่มีใดๆ ผูกพัน

ถามจริงเหอะ เขาจะไปหาเครื่องผลิตลูกที่ไม่เรียกร้อง ไม่คิดจับเขาทำผัวถาวรได้จากที่ไหนอีก!

"มี" คุณอัจฉราตอบด้วยสีหน้าปกติ "ชงโค เหมย แก้ว บอสชอบคนไหนแม่จะไปพูดให้ แต่แม่ไม่รับประกันนะว่าถ้าพวกนั้นเป็นแม่ของลูกบอสแล้วจะไม่คิดเป็นเมียบอสจริงๆ "

ความยุ่งยากปรากฏบนใบหน้าชายหนุ่มที่คิดว่าตนเองควรมีทายาท แต่กลับไม่คิดจะแต่งงาน ผู้หญิงสำหรับเขาเป็นเพียงเนื้อหนังที่ใช้บำบัดความต้องการเท่านั้น เขาไม่คิดจะรักใครอีกแล้ว...ไม่อีกแล้ว

ดวงตายาวรีเบนกลับมามองสัตตบงกชอีกครั้ง แล้วก็พบว่าเธอยังไม่ละสายตาไปจากเขา เธอมองเขา ทว่าไม่ได้มองด้วยสายตาเปี่ยมรัก เทิดทูน หรือแม้กระทั่งหวังจะอ่อย

ดวงตาเธอมองเขาอย่างตรงไปตรงมา มองแบบแมนสาด!

"เธอแน่ใจนะว่าจะไม่เรียกร้องขอเป็นเมียฉันในภายหลัง"

"แน่ใจ ฉันไม่ชอบผู้ชายนักหรอก" สัตตบงกชตอบตามตรง

"อ้าว แล้วไหนว่าไม่ใช่ทอม"

"ก็ไม่ใช่จริงๆ คนไม่ชอบผู้ชายแปลว่าต้องชอบผู้หญิงรึไง ฉันก็คงเหมือนๆ คุณ ไม่ได้อยากแต่งงาน แต่อยากมีลูก ความต้องการของเราบังเอิญตรงกันพอดี"

นับว่าผู้หญิงคนนี้พูดจาตรงไปตรงมาดี ทว่าสิ่งที่พูดออกมาจะตรงกับความในใจของเธอจริงๆ หรือไม่ เขาจะรู้ได้อย่างไร

"ไม่ต้องห่วง บัวเป็นเด็กที่แม่เลี้ยงมา แม่รู้จักบัวดี บัวเขาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น เชื่อถือได้ ไม่ต้องกลัวว่าเขาจะจับบอสหรอก แม่รับรองว่าบัวจะไม่มีวันทำ"

หัวคิ้วบุญฤทธิ์ยิ่งผูกเข้าหากันเมื่อได้ยินคำรับประกันของแม่ ชายหนุ่มนิ่งคิด การตกลงนี้ดูเผินๆ เหมือนเขาจะได้เปรียบ แต่มันมีอะไรบางอย่างที่ทำเขารู้สึกสะกิดใจ มันเป็นลาง เป็นสังหรณ์ที่บอกว่าหากเขาตกลง ภายหน้าต้องเดือดร้อนแน่

"ถ้าแม่รับประกันอย่างนั้นผมก็จะเชื่อ ทีนี้ก็เหลือแต่...การดูสินค้า ขอโทษนะที่ต้องใช้คำแบบนี้" บุญฤทธิ์ยังคงพูดจาสุภาพ แต่สายตาที่เขามองสัตตบงกชไม่ได้สุภาพเหมือนวาจาอีก มันซอกแซก ซอกซอนจนหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขาเริ่มขมวดคิ้ว "เราควรมองกันและกันให้ชัดเจนว่ารับกันได้รึเปล่า ถ้าเธอพร้อมแล้ว เชิญที่ห้องนอนฉัน"

สัตตบงกชหันไปมองแม่นาย ดวงตาเธอเบิกกว้างนิดๆ แต่พอแม่นายพยักหน้า หญิงสาวที่คิดว่าตนเตรียมใจมาพร้อมแล้วก็เกิดอาการกระอักกระอ่วนพิกล

ไอ้การดูสินค้าของเขามันหมายความว่ายังไง เธออยากรู้มากทว่าไม่กล้าถามออกไป ได้แต่ลุกขึ้นแล้วเดินตัวแข็งขึ้นไปในห้องนอนของบุญฤทธิ์ที่อยู่บนชั้นสองของเรือนหลังนี้

- - - - - - - - - -


"ถอดเสื้อผ้าออก"

คำสั่งเสียงเรียบจากคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอทำสัตตบงกชเบิกตากว้าง นี่ถ้าหากเธอมีจริตแบบผู้หญิง เธออาจร้องโวยวายและยกมือขึ้นมาปกปิดเรือนร่างไปแล้ว ไม่ใช่ยืนทำตาโตเป็นนกกะปูดอยู่แบบนี้

"ฉันไม่ได้อยากเอาเปรียบเธอหรอกนะ เธอต้องเข้าใจว่าหากเราจะนอนกับใครสักคน เราก็ต้องชอบรูปร่างหน้าตาเขาก่อน ฉันไม่ได้เลือกเธอฝ่ายเดียว เธอก็ควรมีโอกาสเลือกฉันด้วย"

พูดจบผู้ชายตรงหน้าก็ค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ด จากบน...ลงล่าง

เมื่อสาบเสื้อปราศจากกระดุมรั้ง แผ่นอกขาวเนียนเรียบก็เผยตัวออกมาจากร่มผ้า

ให้ตายสิ! สัตตบงกชไม่เคยเห็นผู้ชายคนไหนขาวเหมือนผู้ชายตรงหน้ามาก่อน

พอเสื้อเชิ้ตสีขาวพ้นไปจากร่างของบุญฤทธิ์ หญิงสาวที่ยืนจ้องเขาตาโตก็ได้รับรู้ว่า นอกจากเขาจะขาวแล้ว...เขายังอึ๋มด้วย

ดูนมเขาสิ ตั้งเต้าเชียว หัวนมก็เป็นสีชมพู...ชมพูกว่าเธออีก แถมท้องก็มีลอนบางๆ นับได้ 6 อัน เขาเรียกซิกแพคใช่ไหมนั่น ต้นแขนก็ไม่ได้ผอมลีบ แต่มีมัดกล้ามพอๆ กับพวกชนใช้แรงงานเลย

"เดี๋ยวๆๆๆ ไม่ต้องถอดแล้ว ไม่ต้อง"

พอมือของบุญฤทธิ์เลื่อนลงไปยังเข็มขัด สัตตบงกชก็ร้องปรามขึ้น

"ทำไม ฉันไม่ผ่านมาตรฐานของเธอแล้วงั้นเหรอถึงไม่อยากดูต่อ"

อู้ยยยยย พ่อขาวอึ๋มซ่อนรูป ถล่มตัวเหลือเกิน ถล่มตัวจนสัตตบงกชหมั่นไส้เขาขึ้นมาติดหมัด คนหล่อจะไม่รู้ตัวว่าหล่อได้เหรอ

"เปล่า เพียงแต่ฉันตกลงใจที่จะท้องกับคุณแล้ว ไม่ว่าคุณจะรูปร่างหน้าตาเป็นยังไงฉันก็ไม่มีวันเปลี่ยนใจ"

"ถ้ารูปร่างหน้าตาฉันทำให้เธอเปลี่ยนใจไม่ได้ รสนิยมทางเพศของฉันจะทำให้เธอเปลี่ยนใจได้ไหม ถ้าฉันเป็นพวกชอบความเจ็บปวดล่ะ"

สัตตบงกชตอบกลับไปทันที "ถ้าอย่างนั้นฉันจะตีคุณเอง"

ฟังคำตอบแล้วบุญฤทธิ์อึ้งไปหลายวินาทีก่อนอธิบายเพิ่ม "ฉันหมายถึงถ้าฉันอยากตีเธอ ทรมานเธอต่างหาก"

"อ้อ" สีหน้าสัตตบงกชเปลี่ยน เธอขมวดคิ้ว คิดหนัก ก่อนตอบ "ฉันเกลียดผู้ชายซ้อมผู้หญิง ถ้าคุณตีฉัน ฉันคงกระทืบคุณ"

ฮะ! คราวนี้เป็นบุญฤทธิ์ที่เบิกตาโตขึ้นบ้าง

ผู้หญิงอะไรตอบโต้คำขู่ของคนอื่นด้วยการขู่กลับ ผู้หญิงแบบนี้บุญฤทธิ์ไม่เคยเจอมาก่อนเลย ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ gif kiss

ถ้าจะถามว่านิยายเรื่องนี้เป็นแนวอะไร บอกได้เลยว่า...หื่นและฮา หุหุ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว