ขอโทษครับ ผมไม่ทันมอง // คว้าเอวไว้ทัน // สบตากับคนตรงหน้า

( เผลอสูดกลิ่นหอมจากตัวคนตรงหน้า )

( หอมจัง ) // คิดในใจ

พระแพง เป็นอะไรหรือเปล่า

เป็นอะไรหรือเปล่าครับ พอดีผมรีบไปหน่อย

// ชะงัก

คุณรู้ได้ยังไงว่าผมเป็นน้อง ผมอาจจะอายุมากกว่าคุณก็ได้นะ // ดึงหน้า

............

เพื่อนมาถึงพอดีเลย ป่ะ

// มองตาม

ถ้ากลิ่นไม่ทำให้เคลิ้ม พ่อจะใส่ให้ยับเลย ไม่ยืนอึ้งแบบนี้หรอก // เดินออก

ผู้ชายแบบไหนวะ ตัวห๊อม หอม // พูดคนเดียว

ขอโทษจริงๆ นะพระแพง งานด่วนจริงๆ ต้องไปช่วยพี่แจง

ไม่งอนนะ

ไม่มีปัญหา งั้นแค่นี้นะ

……….// นั่งมองหน้าเฮียเวย์ จ๋องๆ

เฮียไม่อยากจะบ่นแล้วนะ

ขนาดไม่อยากจะบ่นนะ นั่งฟังมา 20 นาทีล่ะกู // พูดคนเดียวเบาเบา

วายุ.............// มองปราม

แกหัดฟังเฮียแกซะบ้าง ป๋าไม่พูดแล้ว เมื่อยปากเปล่า // เดินไปนั่งทำงานต่อ

แก 23 แล้วนะ มาเรียนรู้บริหารช่วยป๋า กับ เฮียได้แล้ว

ไปเดินเป็นนักดนตรี ตามล่าหาฝันอยู่นั้นแหล่ะ

ก็มันฟิน

ป๋า กับ เฮีย ก็ยังทำได้นี่

ทำได้มันก็ได้ แต่เรื่องแบบนี้ มันอาศัยประสบการณ์ ไม่ได้ทำกัน 1 เดือน 2 เดือน แล้วแกจะเก่ง

แกต้องปกครองคน แกต้องบริหารงาน มันต้องใช้เวลาปั้นเว้ย

แล้วดื้อด้านแบบแก 5 ปี จะปั้นได้หรือเปล่า

.........

แล้วอีกอย่าง ป๋าแก่มากแล้วจะได้พัก

// สะดุ้ง // เบิกตาโต

ก็.....ยังไม่ได้อยากพักนะ ยังไม่ได้แก่ขาดน้าน....... // พูดคนเดียวเบาเบา

เข้าใจที่เฮียพูดบ้างหรือเปล่า ไอ่ลูกหมา

// ถอนหายใจเบาเบา

เข้าจาย......แต่ยังไม่พร้อม

ไอ่ลูกหมาเอ้ย

เฮียยยย.........ขอเวลาอีกสักนิด ถึงเวลาไอ่ลูกหมาจะมาเอง

ฮ่า ฮ่า ฮ่า เมื่อไหร่วะ

ป๋า...เอาให้มันรอดตอนนี้ไปก่อน ขยี้ทำไม // กระซิบ

เอานา........เวย์

// หันมองหน้าภัทร

// สะดุ้ง

ไอ่ลูกหมา หัดตามเฮียซะบ้างนะแก ป๋าดูบัญชีต่อดีกว่า // ทำงานต่อ

เอ๋า......เทเฉย

ใครเป็นพ่อ ใครเป็นพี่วะ // พูดคนเดียว

โอเคเอีย เดี๋ยวเจอกัน ไปนะคร๊าบบบบ // รีบวิ่งออกจากห้องทำงาน

ไอ่.............เฮ้อออ // ถอนหายใจ

พูดเรื่องนี้ทีไร จากลูกหมา วิ่งเป็น เสือชีตาห์ เลยนะ // บ่นอุบอิบ

// เดินผ่านมาด้วยความรีบเร่ง

// คว้าคนตรงหน้าไว้ทัน

( กลิ่นนี้ ...)

// หันมองคนตรงหน้า

นี่.....ผมถามหน่อย อายุคุณเท่าไหร่ // ประคองคนตรงหน้า

ผมถามคุณก่อนนะ

แล้วก็มั่นใจด้วยนะ ว่าตัวเองเป็นพี่

โว้ย.....คำก็เด็ก สองคำก็เด็ก

ว่ามา.......