จะลงจนจบเลยนะคะ รอติดตามอ่านแบบรวดเดียวอวสานได้โลยยยยยยยยย ><

+[ เปิดบ้าน 4 ]+ : ลงอ่างกันเถอะ

ชื่อตอน : +[ เปิดบ้าน 4 ]+ : ลงอ่างกันเถอะ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.4k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 18 มิ.ย. 2560 21:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
+[ เปิดบ้าน 4 ]+ : ลงอ่างกันเถอะ
แบบอักษร



1:35P.M


ผมยังไม่ได้นอน เพราะต้องอยู่รอล้างจาน (แม่ศรีเรือนจัง นายเอกเรา อิอิ) กว่าจะได้กลับห้องก็ปาไปตีหนึ่งหวิดตีสอง ผมล่ะเพลีย งึมๆ แงๆ (บ่นวนไป) มีแสงไฟเล็ดล็อดออกมาจากห้องน้ำในห้องนอนส่วนตัว (ที่ไม่ส่วนตัว -*-) ของผม แย่จัง นี่ผมเปิดไฟทิ้งไว้หรือไงเนี่ย ไม่ได้การละ ต้องรีบไปปิด


แอด~


เอาอีกแล้ว


มีคนแปลกๆถือวิสาสะเข้าห้องผมโดยมิชอบอีกแล้ว…


มองจากแผ่นหลังกว้างขาวเนียนที่โผล่พ้นฟองสบู่ภายในอ่าง และเรือนผมสีควันบุหรี่แล้วผมก็พอรู้


ยิปโซ!


ยิปโซสินะ?


"นายมาแอบดูฉันอาบน้ำเหรอ?" พูดอะไร...นี่มันห้องผมนะ -..-


"อะ เอ่อ ขอโทษฮะ" ผมทำหน้าแตกตื่น หันหลัง และตั้งท่าจะเดินออกไป


"ไม่เป็นไรฉันไม่ถือ" ได้ยินเสียงน้ำกระเพื่อม ยิปโซคงจะลุกขึ้นมาจากอ่างแล้ว "ลงมาแช่ด้วยกันสิ ^^"


อ้ากกกก ไม่มีวัน >O<


ไม่ทันที่จะได้ตอบปฏิเสธ ร่างที่อยู่ข้างหลังก็เข้ามาประชิดตัว ได้กลิ่นครีมอาบน้ำราคาแพงหอมเย้ายวนชวนให้เคลิ้มไปชั่วขณะ


"ปิดตาทำไม เอามือออกเถอะ^^"


"มะไม่"


"หันมาทางนี้สิ" สิ้นคำ ยิปโซก็แกะมือผมออก แล้วจับมาทาบลงบนแผ่นอกเปล่าเปลือยซ้ำยังขาวเนียนหน้าซุกของตัวเอง "ไม่อยากเห็นเหรอ มันสวยออกนะ :)"


มะ หมายถึงอะไรกันที่ว่าสวย =.,=


"เนื้อวาฬ รสชาติเป็นยังไง" จู่ๆเขาก็โน้มใบหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหูของผมอีก ลมหายใจของยิปโซ เจือจางไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์บางๆ


"ผะ ผม ผมไม่รู้ฮะ -///-" เอาไงดี ชิ่งซะเลยดีไหมวาฬ นะ น่ากลัวชะมัด ><


"งั้นเหรอ" ร่างสูงโปร่งของยิปโซแนบชิดเข้ามาใกล้มากขึ้น จนเสื้อผ้าของผมซึมซับหยาดน้ำที่พรมอยู่ตามเนื้อตัวอันเปล่าเปลือยของเขา


"ถ้างั้น...ขอฉันชิมได้ไหม :)"


วะ หวา~ ไม่เอานะ ><


ผมสะดุ้งตัวแทบโยนขึ้นไปบนอากาศ เมื่อจุดยุทธศาสตร์ของยิปโซสัมผัสไปโดนส่วนนั้นของผมพอดี ผมรีบวิ่งสุดแรงเกิดออกไปนอกห้องด้วยใบหน้าแตกตื่นสุดชีวิต


ปึ่ก!


อ๊ะ ชนอีกแล้ว


แถมคราวนี้ ตัวผมก็ปลิวไปตามแรงปะทะซะด้วยสิT_T


"หนูวาฬน้อย"


พี่ตั้งหลัก!


ไม่รู้สิ ทันทีที่ผมเห็นว่าคนตรงหน้าเป็นพี่ตั้งหลัก ผมก็รีบมุดร่างผ่านเรียวแขนยาวๆของเขาที่กำลังท้าวประตูแล้วผ่านเข้าไปในห้อง พอรู้สึกตัวอีกที ผมก็เข้ามานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อในห้องคนอื่นซะแล้ว -..-


รู้สึกว่าโซฟาข้างๆยวบลง พี่ตั้งหลักคงมานั่งข้างๆผมสินะ


"เกิดอะไรขึ้นกับเธอ"


"ผมกลัว T_T"


"กลัวเหรอ? เกิดอะไรขึ้น" พี่ตั้งหลักเอียงคอถามอย่างสงสัย


อา...เท่จัง -///-ว่าแต่ผมควรจะบอกพี่ตั้งหลักดีไหม ว่าพี่ยิปโซโรคจิตแอบเข้าไปใช้ห้องน้ำของผมตามใจชอบโดยไม่ได้ขออนุญาต


"คือว่า..."


แอด~


จู่ๆก็มีบุคคลปริศนาเปิดประตูเข้ามากะทันหัน (หนุ่มๆเรื่องนี้สะกดคำว่ามารยาทไม่เป็นกันรึไงห๊า? เดี๋ยวพ่อจับตีก้นเรียงตัว -///-)


"มีใครเห็นวินเซ็นต์เชลเลอห์บ้าง -O-"


ทะ ไทเป...


 มาถามหาน้องแมวอีกแล้ว =_=^


"อ้อ อยู่ในนี้แหละ ฉันเห็นมันเดินอยู่หน้าห้อง ก็เลยจับมาเล่น เมื่อกี้ก็ว่าจะอุ้มไปคืนนายพอดี"


พูดจบ พี่ตั้งหลักก็อุ้มเจ้า...เจ้า (เจ้าอะไรนะลืมอีกแล้ว -*-) อ๋ออออ เจ้าวินเซ็นต์เชลเลอห์ -_-* ไปให้ไทเปที่ยืนรออยู่หน้าประตู ตอนนี้ไทเปอยู่ในชุดนอนกางเกงขายาวสีฟ้าลายคุณชายสุดกู่ ดูดีจนผมแอบหน้าแดงเลยก็ว่าได้ -///-


"แง้วว~" เจ้าแมวดำร้องเสียงใสในตอนที่มันกลับไปอยู่ในอ้อมอกของไทเป ผมเผลอสบตากับเขาในตอนนั้น ทันทีที่ไทเปเห็นผม เขาก็เดินทำหน้าตายเข้ามา


"ผมขอดูหนังห้องพี่นะ" เขาว่า ก่อนจะเดินเข้ามานั่งปุ้กลงบนโซฟาหน้าโทรทัศน์จอเท่าฝาโบสถ์ทันที


"..."


ผมกับพี่ตั้งหลักได้แต่เงียบ โดยเฉพาะพี่ตั้งหลักที่คงเงิบมาก เพราะจู่ๆก็มีแขกมาเยือนห้องนอนอันแสนสบายของตัวเองยามวิกาลถึงสองคน


ไทเปกดรีโมทระรัวเร็ว เดาไม่ถูกว่าเสป็คการดูหนังของคนเย็นชาอย่างเขาจะเป็นแบบไหน ไทเปยังคงกดรีโมทเปลี่ยนช่องไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ และเรื่อยๆ มือที่ยังว่างก็เกาหัวลูบหางเจ้าวินเซ็นต์เชลเลอห์จนมันหลับตาพริ้ม ฟาดหางฟูฟ่องไปมาอย่างอารมณ์ดี


อ่า เอาเข้าจริงผมก็เกรงใจพี่ตั้งหลักอยู่เหมือนกันนะ =_=


"เอ่อ...พี่หลักฮะ"


กำลังจะบอกว่าขอตัวก่อนแล้วเชียวนะ...


"ฉันรู้ว่าเธอเจออะไร ถ้าหากไม่สบายใจ จะนอนห้องฉันก่อนก็ได้ :)"





**************************************




ปริบ ปริบ


ผมลืมตามองเพดานด้วยความรู้สึกงัวเงียแต่ถึงจะง่วงยังไง ก็คงต้องรีบตื่นล่ะนะ


"อื่อ...ลุงฮะ เอาแขนออกไปหน่อย" ให้ตายสิ ขอมาค้างห้องลุงก็เป็นแบบนี้ทุกทีสิน่า ตั้งแต่เด็กจนโต ลุงมักชอบนอนกอดผมแบบนี้เสมอ


ผมรีบลุกขึ้นมาจากเตียงกว้างเวอร์ของผู้เป็นลุง ซึ่งกำลังลุกขึ้นมานั่งขยี้ตาอย่างเอาเป็นเอาตาย เง้อออ กี่โมงแล้วหนอ งึมงำๆ


"วาฬน้อยจะไปโรงเรียนแล้วเหรอ"


"ฮะ"


ผมตอบสั้นๆแล้วเดินกลับห้องตัวเองทันที




ความคิดเห็น