เกิดอะไรขึ้น

ไอ้ริน

แกยิงมันหรอ

ใจเย็นหน่อยดิ

เจ็บ

อย่าฆ่ามันนะ

ริน

นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะเว้ย

ช่วยกูก่อนไอ้ขุน

รินวางปืนลง

จะฆ่ามันไม่ได้นะ

ช่วยด้วย

เฮ้ย

ตายแล้ว

รินแกทำอะไรลงไป

คุณหนู

เลือด

เจ็บตรงไหนคะ

คุณหนู

รินหยุดก่อน

เกิดอะไรขึ้นคะ

ป้าว่าปล่อยคุณหนูไปก่อนเถอะค่ะ

เธอดูช็อคๆนะคะ

งั้นก็ได้ครับ

ถ้ารินเป็นอะไรให้คนไปตามผมที่บ้าน

ได้ค่ะ

มึงๆสาวโต๊ะนั่นมองมึงว่ะ

สักหน่อยมั้ย

กูว่าแม่งหลงตัวเองมากกว่า

เออ จบ

ว่าแต่มึงจะนั่งทำหน้าเครียดอีกนานมั้ยไอ้ขุน

แฟนบอกเลิกหรอว่ะ

ไม่ใช่

แล้วทำหน้าเครียดทำไม

ผมไม่รู้ว่าจะพูดดีมั้ย

มันเป็นปัญหาครอบครัวว่ะพี่

พี่รู้

ฮ่าๆๆๆ กลุ่มใจที่เลือกของกินไม่ได้หรอว่ะ

น้องดารินนี่แปลกคน

ไม่ตลกนะเว้ยพี่

ผมซีเรียส

งั้นมึงก็เล่าสิ

พี่เฟซไปกับผมที

บ้านผม

เดี๋ยวผมเล่าให้พี่ฟังในรถ

งั้นก็ไปกันเลยพี่

รีบ

แล้วพวกกูอ่ะ

พวกกูก็อยากรู้นะ

เอาไว้วันหลังผมเล่าให้ฟัง

พี่จำไอ้คาโค้ดได้ใช่มั้ย

ตอนนั้นผมบอกกับพี่ว่าผมจะจัดการเอง

แล้วผมขังมันไว้ที่บ้าน

ผมก็อยากทำอยู่หรอก

แต่ผมชอบทรมานคนมาก

ดารินรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว

ตอนที่ผมเข้าไปดารินกำลังยิงมันอยู่

ก็จะฆ่านั่นแหละ

แต่ตอนนี้มันยังไม่ตาย

แต่อาการโคม่า

ไม่ตายก็เหมือนตาย

ไอ้รินไม่ยอมออกจากห้อง

ไม่ยอมกินข้าว

ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี

ไอ้รินทำเพื่อน้องพี่นะ

พี่จะปล่อยให้มันเป็นแบบนี้หรอ

โอเค

งั้นเดี๋ยวผมกลับไปส่งพี่

ต้องอย่างงี้สิ

คุณขุนคะ

คุณหนูไม่ยอมกินข้าวเลย

แถมยังไล่ป้าออกมาอีก

เดี๋ยวผมจัดการเองครับ

ป้าไปพักผ่อนเถอะ

ค่ะ

พี่ช่วยไปคุยให้รินมันยอมกินข้าวหน่อย

แค่คำเดียวก็ยังดี

ออกไป

พี่เฟซหรอ

อย่าเปิดนะ

ฉันไม่อยากให้พี่เห็นฉันสภาพนี้

ฉันไม่อยากกิน

พี่เกลียดฉันหรือป่าว

อือ

พี่กลับไปเถอะ

ฉันไม่หิว

แล้วฉันไม่เห็นหน้าพี่

ใครกันแน่ที่ใจร้าย

ไม่เห็นจะดีเลย

ไม่อยากทำแล้ว

ทั้งสองอย่าง

พี่ไม่เกลียดฉันแล้วหรอ

พี่เกลียดฉันจริงๆด้วย

แต่ก็ไม่ได้ชอบใช่มั้ย

ไม่เอา

อย่าเปิด

อย่ามองนะ

ป่าวร้อง

แล้วพี่ไม่ห่วงฉันหรอ

😢

หื้อๆๆ

ก็มันดีใจนี่

อือ

เป็นไงบ้าง

ยังไม่ตาย

ดีและ

ช่วยอยู่เถียงกับฉันไปนานๆทีเถอะ

เออ

จะอยู่เถียงยัยลูกแกบวชเลย

จริงอ่ะ

แต่กลิ่นเหล้าที่หึ่มเลยนะ

งั้นฝากด้วยนะพี่

ผมไปและ

รีบไปเลยไป

ค่า