ฝากคอมเม้นท์ ฝากติดตามนิยายของไรท์ด้วยนะคะ

My Young Wife [ Zayn & Khow Fang ] 15 100%

ชื่อตอน : My Young Wife [ Zayn & Khow Fang ] 15 100%

คำค้น : Zayn, Khow Fang, Love, เมียเด็ก, เซน, ข้าวฟาง, รัก

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.7k

ความคิดเห็น : 101

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2561 16:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
My Young Wife [ Zayn & Khow Fang ] 15 100%
แบบอักษร

“ดิว วันนี้ไปผับพี่บีกันกันนะ ฉันอยากเต้นอะ”

“ไปขอพี่เซนให้ได้ก่อนไหม แล้วค่อยมาชวนฉัน” คนเดียวที่จะทำให้ฉันสามารถไปไหนมาไหนได้ก็คือพี่เซน ต้องไปขออนุญาตพี่เซนก่อน เซ็งเลย

“เลิกเรียนแล้วไปขอพี่เซนด้วยกันนะ ตอนนี้ปืนก็ดีขึ้นมากแล้ว แกไม่ต้องไปเฝ้าหรอก” รู้สึกเห็นแก่ตัวขึ้นมาเลย ขอโทษนะปืน แฮร่ๆ :P

“แหมๆ พอความอยากแรดมากระทบหัวหน่อย ลืมเพื่อนลืมฝูงเลยนะ” มีกัดจิก

“เป็นห่วงปืนเหรอ?” ฉันถามดิวยิ้มๆ ขอแซวหน่อยหนึ่ง

“จะบ้าเหรอ ใครจะไปห่วงมัน ฉันแค่สงสารที่มันที่ทำอะไรไม่ได้มาเกือบอาทิตย์ต่างหากเล่า!” ดิวพูดเอียงหน้าหนีเพื่อกลบเกลื่อนความเขิน

ปืนฟื้นได้สามสี่วันแล้วดิวไปนอนเฝ้าปืนทุกวันด้วย แต่ความสัมพันธ์ของสองคนนี้ยังไม่คืบหน้าไปไหนนะ ดิวก็ยังด่าปืนเหมือนเดิม ส่วนปืนก็เอาแต่มองหน้าดิวแล้วยิ้ม สงสัยจะสมองเสื่อมขนาดโดนดิวด่าก็ยังยิ้ม ท่าจะบ้าจริงๆ

“ถ้างั้นก็ให้ปืนนอนรอไปก่อนแล้วแกไปขอพี่เซนเป็นเพื่อนฉัน” ฉันไม่รอให้ดิวปฏิเสธหรอกลากแขนมันเลย ให้ปืนนอนรอแป๊บๆ ไม่เป็นไรหรอก

“ป๋าขา หนูอยากไปเที่ยวพี่บีกันจังเลยค่ะ”

“อืม” แค่เนี่ย?

“หนูอยากไปเต้นค่ะ เพลงในผับพี่บีกันสนุ๊กสนุก”

“อืม” อืม อีกแล้ว?

“เอ่อ...ป๋าจะว่าอะไรไหมคะ ถ้าหนูอยากจะขอป๋าไปเที่ยวผับพี่บีกันกับดิวค่ะ”

เกร็ง!

ปากกาในมือพี่เซนถึงกับหลุดมือ พี่เซนเงยหน้ามองหน้าฉัน ฉันมาหาพี่เซนที่บริษัทกับดิวได้สักพักแล้วล่ะ แต่ไม่กล้าพูดเลยปรึกษากับดิวให้ดิวช่วยพูดแต่ดิวไม่พูดไง เอาแต่นั่งคุยไลน์กับปืน เออให้มันได้อย่างงี้สิ ให้มาเป็นเพื่อนเป็นหน่วยกล้าตายด้วยแท้ๆ กลับสนใจผู้ชายมากกว่าอ่า

“ทำไมถึงได้อยากไปผับไอ้บีกัน?”

“มันก็มีอารมณ์ประมาณแบบเรียนหนักจนเบลอ เบื่อหนังสือหนะค่ะ หนูก็เลยอยากจะไปพักสมองปลดปล่อยร่างกายไปตามเสียงเพลงค่ะ” ฉันพูดไปตามความจริง

“อืม ถ้างั้นคืนนี้จะพาไปเอง ไม่ต้องไปรบกวนดิว ดิวให้ดูแลไอ้ปืนไป”

“จริงนะคะ?” ฉันถามอย่างตื่นเต้น

“อืม” พี่เซนพยักหน้าแล้วก็ก้มทำงานต่อ

“ข้าวฟ่างอยู่นี่กับพี่เซนเลยนะไม่มีเรียนต่อแล้ว ฉันไปหาไอ้ปืนก่อนมันงอแงบอกว่าอยู่คนเดียวไม่ได้” รู้สึกว่าตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาจะอ้อนดิวหนักมากเลยนะ

“อืมๆ ขับรถดีๆ นะ”

“อืม ^^”

“น่ารักจังเลยนะคะ คู่นี้” ฉันหันไปพูดกับพี่เซน

“…” อุตส่าห์พูดด้วยก็ไม่พูดด้วยทำหน้าเครียดกับงานอยู่ได้ เล่นโทรศัพท์รอก็ได้ ชิ!

“ฮ่าๆ ตลกอะ ป๋าค่ะดูลูกแมวเห็นเงาตัวเองในกระจกแล้วขู่นี่ค่ะ” ฉันลุกเดินไปหาพี่เซนเพื่อจะให้ดูคลิปตลก แต่พี่เซน…

“ทำงานอยู่ไม่เห็น?” น่าน ส่งสายตาดุมาให้ฉัน

“กะ…ก็หนูแค่…หนูขอโทษค่ะที่รบกวน” ฉันก้มหัวให้พี่เซน แล้วก็เดินมานั่งที่โซฟาเหมือนเดิม

สงสัยงานจะยุ่งจริงถึงไม่สนใจฉันเลย ปกตินี่จะดึงฉันไปกอดไปหอมแล้ว แต่ไม่เป็นไร ดูคลิปตลกคนเดียวก็ได้ คิกๆ

“ข้าวฟ่างมานี่หน่อย”

“ค่ะๆ” ฉันเดินไปหาพี่เซนตาก็ก้มดูโทรศัพท์มือถือที่อยู่ในมือ

“อ๊ะ” พี่เซนดึงฉันไปกอด

“งานเยอะ ปวดหัว กอดหน่อย”

“ค่ะ ^^” ฉันนั่งให้พี่เซนกอด ส่วนตัวเองก็นั่งเล่นโทรศัพท์ไป

“ทำไมวันนี้หัวเหม็น?”

“ไม่เหม็นซะหน่อย ป๋ามั่ว” ฉันลองจับผมตัวเองมาดมไม่เห็นจะเหม็นเลย เพิ่งสระเมื่อคืนเองนะ

ฟืด ฟืด

พี่เซนก้มหน้ามาดมหัวฉันอีกครั้ง

“เหม็น”

ฉันว่าพี่เซนต้องหลอกดมหัวฉันแน่ๆ เลย เจ้าเล่ห์อย่างพี่เซนฉันตามไม่ทันหรอก

คนแก่ขี้โม้!

“ถ้าเหม็นป๋าก็ไม่ต้องดมค่ะ ป๋าทำงานไปเถอะหนูไม่กวนแล้วค่ะ” ว่าแล้วฉันก็ลุกเดินกลับมานั่งที่โซฟาตามเดิม แต่ทว่าพี่เซนกลับลุกเดินตามมา

“ขอนอนหนุนตักหน่อย เหนื่อย” ดูหน้าพี่เซนท่าทางจะเหนื่อยจริง

“แล้วป๋าไม่ทำงานแล้วเหรอคะ?” เห็นงานกองเต็มโต๊ะ

“ขอพักสายตาแป๊บ เดี๋ยวค่อยทำต่อ”

“ค่ะ” ฉันนั่งให้พี่เซนนอนหนุนตัก พี่เซนหลับไปแล้วส่วนฉันก็เอานิ้วเขี่ยๆ ผมพี่เซนเล่น

ตอนหลับชอบทำหน้าหล่อตลอด หวงนะรู้ไหม?

“อย่ากวน” น้ำเสียงติดหงุดหลุดออกมาจากปากพี่เซนทั้งๆ ที่ยังนอนหลับตาอยู่

“ค่ะๆ” ไม่กวนก็ได้ ขอจับนิดหน่อยเอง

ฉันให้พี่เซนนอนตักเกือบชั่วโมงพี่เซนก็ตื่นลุกไปทำงานต่อ เป็นห่วงสามีจังขยันหาเงินให้เมียใช้ ^^

“จะกลับไหมบ้านอะ?”

“อะ…อ้าว ถึงเวลาป๋าเลิกงานแล้วเหรอคะ?”

“ก็ใช่นะสิ มัวแต่ก้มเล่นแต่โทรศัพท์ไม่ดูเวลา" โดนดุอีกแล้ว

ฉันดูนาฬิกาก็พบว่ามันจะ 6 โมงเย็นแล้ว เลยเวลาเลิกงานพี่เซนมาตั้งเยอะเลย

“ก็หนูนั่งรอป๋านาน ไม่รู้จะทำอะไรดีนี่ค่ะ” ก็ไม่อยากจะรบกวนพี่เซนก็เลยนั่งเล่นโทรศัพท์รอ แต่ไม่คิดว่าเวลาจะเดินไวขนาดนี้

“หนังสือมีทำไมไม่อ่าน” โอเคจบ

พูดคำว่าหนังสือขึ้นมา ฉันไม่มีอะไรจะพูดต่อเลย ก็ช่วงนี้การบ้านเยอะ ได้ยินอะไรๆ ว่าหนังสือๆ มันก็ดูขี้เกียจไปหมดเลย แฮร่ๆ

“แต่งตัวอะไร!?”

“กะ...ก็ไปผับ ต้องแต่งตัวแบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ?” ฉันกำลังจะไปผับพี่บีกันกับพี่เซน ฉันก็ใส่ชุดเดรสสายเดี่ยวธรรมดา ไม่ได้โป๊เปลือยอะไรเลยนะ

“ยกให้วันหนึ่งละกันเพราะเธอไปกับฉัน ถ้าเห็นว่าแต่งตัวแบบนี้โดยไม่มีฉันเธอตายแน่!” พี่เซนชี้หน้าฉันหน้าดุๆ

“ค่า”

คนอะไรขี้หวงสุดๆ กระดิกตัวไปไหนแทบไม่ได้เลย พี่เซนหวงฉันหนักกว่าเมื่อก่อนอีกจะบอกให้ ไม่รู้ทำไม หรือเป็นเพราะว่าฉันสวยขึ้นนะ อ่อฉันลืมบอกว่าตัวเองโตขึ้นกว่าเมื่อก่อนนะ จากสูง 163 ตอนนี้สูง 165 แล้ว สัดส่วนก็เห็นชัดกว่าเมื่อก่อนอีกโดยเฉพาะหน้าอก ดีใจที่แม่ให้มาเยอะ คิกๆ

“ห้ามอยู่ห่างฉันเด็ดขาด ไม่ว่ากรณีใดใดทั้งสิ้น” ยังไม่ทันจะเข้าไปในผับเลย คำสั่งก็มา

“สักนิดก็ไม่ได้เหรอคะ?”

“เคยมีคนถามฉันแบบนี้เหมือนกัน โดนฉันตบปากฉีกไป” โหดตลอดเลยผัวคนนี้

“…” ฉันยืนเงียบทำหน้าที่แสดงให้เห็นว่าเบื่อคนแก่ขี้บ่น

“ทำหน้าให้เหมือนตอนที่อ้อนมาหน่อย เดี๋ยวจะโดน” โดนพี่เซนบีบแก้มด้วย : (

“ถ้าหนูจะขอไปเต้น ไปได้ไหมคะ?” ฉันพูดพร้อมกับฉีกยิ้มสดใสให้พี่เซน อยากไปเต้น มาผับแล้วไม่ได้เต้นแล้วมาทำไมจริงมะ?

“…” พี่เซนถึงกับยืนนิ่ง และฉันก็รู้ว่าตอนนี้พี่เซนกำลังไม่สบอารมณ์ที่โดนฉันขอไปแบบนั้น

“เต้นเพลงเดียวก็ได้ค่ะ หนูสัญญาว่าจะไม่ดื่มอะไรจากคนอื่นเด็ดขาดค่ะ” อนุญาตหนูเถอะค่ะ

พรีสสสส!!

“ถ้าสมองไม่ฝ่อ ก็คงไม่ลืมว่า…เมื่อกี้ฉันพูดว่ายังไง”

อีกแล้ว เจอคำพูดเด็ดขาดของพี่เซนอีกแล้ว ถ้าฉันขัดใจก็คิดว่าจะชะตาขาดเร็วๆ นี้แน่

“ถ้างั้นป๋าไปเต้นกับหนูก็ได้ค่ะ หนูขอปลดปล่อยอารมณ์ให้สุดๆ กับเสียงเพลงแค่นั้นเองค่ะ นะคะๆ” ฉันกอดแขนพี่เซนทำท่าออดอ้อนโดยใช้มารยาหญิง

เอานมถูแขนไงคะ เจอการอ้อนแบบนี้ไปรับรองใจอ่อนแน่ คิกๆ ^^

“เรื่องมากแบบนี้ งั้นกลับ”

“น่ะ ป๋าอะ : (” ฉันทำหน้าบึ้งแก้มป่องใส่พี่เซน มาถึงผับแล้วแท้ๆ จะโง่ให้ผัวลากกลับบ้านทำไมคะ จริงไหม?

“ถ้าอยากจะเต้น เธอต้องให้ฉันทำอะไรอย่างหนึ่งกับเธอก่อน”

“ให้หนูทำอะไรเหรอคะ?” ทำไมทำอะไรชอบมีข้อแม้ตลอดเลยอะ

“ให้เอารอบหนึ่ง แล้วฉันจะอนุญาตให้เธอทำในสิ่งที่เธอขอมาทั้งหมด”

“ป๋าาา!! ทำไมหื่นนนน!!”

ไอ้ผัวหื่นนนนน!!

“ใครบอกให้เธอเอานมมาถูแขนฉันเองล่ะ”

"อย่าบอกนะคะว่าป๋ามีอารมณ์? "

"อืม ก็ว่าจะขอยืมห้องไอ้บีกันก่อน" ม่ายยยย ไม่ๆ

“ป๋าหนูมาผับเพื่อมาเต้นนะคะ ไม่ใช่ให้ป๋าเปลี่ยนสถานที่มีอะไรด้วย ป๋าตั้งสติหน่อยค่ะ”

"ฮึๆ จะเข้าไหมผับน่ะ? "

"เข้าค่ะเข้า" ฉันรีบลากแขนพี่เซนเข้ามาในผับ

"ขอ..." ฉันกำลังเอ่ยปากขอเครื่องดื่มกับเด็กเสิร์ฟ พี่เซนก็...

"ไอ้บีกันกูขอยืมห้องมึงหน่อย เมียกูง่วง"

"อะไรวะ? เพิ่งมาก็จะเอาเลยรึไง? " ทำไมพี่บีกันพูดแบบนี้ งื้ออออ

"ไม่ใช่แบบนั้นนะคะพี่บีกัน ป๋าเขาก็แค่แหย่ข้าวฟ่างเล่นค่ะ"

"กูจริงจัง" พี่เซนพูดเสียงนิ่ง แต่มันทำให้ฉันอยู่ไม่นิ่ง

ไม่ดื่มอะไรก็ได้ แต่ตอนนี้ฉันต้องหนีไปเต้นก่อน ก่อนที่จะโดนพี่เซนลากขึ้นห้องพี่บีกัน

"หนูขอไปเต้นก่อนนะคะ" พูดจบฉันก็วิ่งหนีพี่เซนเลย

จะด่า จะดุอะไรฉันไม่สนแล้ว คนอะไรหื่นกามมาก อารมณ์ต้องการทำไมมีเยอะกว่าครั้งที่ผ่านๆ มา

หมับ!

"จะไปไหน? " ตามทันด้วย T^T

"หนูบอกป๋าว่าจะมาเต้นไงคะ ป๋าให้หนูเต้นเถอะค่ะ อย่าทำอะไรหนูเลย สงสารหนูเถอะค่ะ" กราบแล้วค่ะผัว

"ฮึๆ แค่แกล้งเล่นเอง ทำไมต้องกลัว? " ใครไม่กลัวก็โง่สิคะ เล่นพูดหน้าจริงจังขนาดนั้น

"ป๋าขี้แกล้ง : ("

"ใครใช่ให้เธอทำตัวน่ารัก เธอรู้ตัวรึเปล่าว่าร่างกายตัวเองเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น" -_-+ พูดเหมือนเมื่อก่อนหนูเล๊วเลวเลยเนอะ

อยากจะตบปากสักที แต่ใจมิกล้า

"ถ้าป๋าด่าหนูอีกครั้ง หนูจะงอนนะคะ"

"งอนดิ อยากง้ออยู่เหมือนกัน"

"ป๋าาาาาา" ปวดหัวกับพี่เซนมากนะวันนี้

"จะไปเต้นไม่ใช่เหรอ ไปสิ"

"แล้วป๋า? "

"ไปเต้นกับเธอด้วยไง ไป" ว่าแล้วพี่เซนก็ลากแขนฉันเดินฝ่านักเต้นไปยืนกลางฟอร์ แล้วจับแขนฉันทั้งสองข้างเอามาคล้องคอตัวเอง ส่วนพี่เซนก็เอาแขนมาคล้องเอวฉันไว้

โรแมนติกเนอะ

แต่! มันเพลงแดนซ์ไง ไม่ใช่เพลงรักโรแมนติกอะไรเลยที่จะมาเอาแขนคล้องคอกันเต้นอ่า

คือฉันมาที่นี่เพื่อจะเต้น เต้นที่โยกย้ายส่ายสะโพกเหมือนหนอนโดนเหยียบ ไม่ใช่มาเต้นเหมือนคู่รักบ่าวสาวในงานแต่งงาน

พี่เซนนนนน!!!


“เต้นสนุกล่ะสิน้องข้าวฟ่าง ยิ้มแย้มเชียว ฮ่าๆ” ดูสิ ถึงกับโดนพี่เวสแซว

ไม่ต้องถามเต้นสนุกไหม ถามว่าได้หลุดจากวงจรการเต้นโรแมนติกไหมแบบนี้ดีกว่า ฉันทนเต้นไม่ไหวอายคนอื่นไง เพลงแดนซ์แต่อีผัวเมียคู่นี้กอดกันเหมือนเพลงโรแมนติก ฉันเลยตัดสินใจลากแขนพี่เซนออกมาจากฟอร์แล้วมานั่งหน้าบูดอยู่โซน VIP กับพวกเพื่อนๆ พี่เซนนี่แหละ

“กูว่ามึงหวงเมียเกินไปนะไอ้เซน” ใช่ค่ะพี่บีกัน คนอะไรขี้หวงสุดๆ

“มึงต่างกับกูตรงไหนไอ้บีกัน ได้ข่าวว่าเมื่อก่อนพกปืนคุมเมียเลยนิ” น่ากลัว พวกผู้ชายกลุ่มนี้มีความหวงเมียนระดับ S เลย โดยเฉพาะพี่เซนที่ฉันเจอทุกวัน ความหวงนี่ยกนิ้วให้เลยสิบนิ้ว ยี่สิบเลยดีกว่ารวมนิ้วเท้าด้วย

“มึงก็ปล่อยๆน้องให้เจอโลกความจริงบ้าง คุมทุกก้าวก็เกินไป ระวังน้องรำคาญแล้วหนีไปหาผัวใหม่นะ” พี่เวสพูด

“ก็ลองหนีไปมีผัวใหม่ดูสิ แล้วจะรู้ว่านรกมีจริง” คำพูดเย็นเฉียบของพี่เซนทำให้ฉันถึงกับขนลุกซู่

คะ...ใครจะกล้าหนีไปหาผัวใหม่ หาไม่ได้นะที่จะเปย์ฉันหนักขนาดนี้อะ ถึงจะดุ ด่า บ่นมากไปหน่อยก็เถอะ แต่ก็ตามใจฉันออกจะบ่อย แก้มก็หอม อ้อมกอดก็อุ่น หาง่ายๆที่ไหนผู้ชายแบบที่เซน

“หนูไม่กล้าหนีไปมีใหม่หรอกค่ะ” กลัวคนใหม่จะดุกว่าพี่เซน ฮ่าๆ

“ถือว่าดีที่รักชีวิตตัวเอง” ดูเถอะ นั่งข่มฉันใหญ่เลย

“หนูรักป๋าจะตาย งื้อออ” ฉันเอาหัวซบอกพี่เซนอย่างอ้อนๆ พี่เซนยกยิ้มอย่างพอใจก่อนจะเอามือมากอดเอวฉันแน่นด้วยท่าทางหวง -__-!

“กลับคอนโดเธอสลบคาอกฉันแน่” พี่เซนก้มหน้ากระซิบที่ข้างหูฉัน

“ป๋าาาาา...ทำไมหื่นอ่า” ฉันพูดและยู้ปากใส่พี่เซน

จุ๊บ!

“อ๊ะ” พี่เซนก้มมาจูบปากฉันอย่างรวดเร็ว แล้วหันไปหยิบแก้วเหล้ากระดกเหล้าเข้าปากเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

คือเพื่อนพี่ก็นั่งอยู่ตรงนี้ด้วย ทำไมไม่อายบ้างเนี่ย

“น้อยๆหน่อยมึง พวกกูก็อยู่ครับ อย่ามาหวานกูอิจจจจ เสือมันไปฮ่องกง กูไม่มีที่ลงอารมณ์กามครับ” ทำไมพี่เวสลามกจัง

“โลกสวยด้วยมือมึงไปสิ กลัวอะไร” พี่บีกันพูด

“ทำบ่อยสินะมึงอะ เมียท้องนี่ หรือเวลามึงคันแล้วให้เมียใช่ปาก?”

“เรื่องของกู เพราะค*ยของกูไม่ได้ไปหนักที่หัวมึงนี่”

ฮื่ออออ…พี่เวสกับพี่บีกันเขาคุยอะไรกันอ่า ข้าวฟ่างคนสวยรับไม่ได้

พวกผู้ชายลากมก

“ฮึๆ ไม่ต้องทำหน้าเหมือนรับไม่ได้ ทำเป็นไร้เดียงสา เธอน่ะ มันร้ายเดียงสาข้าวฟ่าง” ดูสิ ขนาดสามียังไม่เชื่อว่าฉันใสใส

“หนูรู้ค่ะว่าคืออะไร แต่ไม่คิดว่าพวกพี่เขาจะกล้าพูดกันแบบนี้นี่ค่ะ” คนพูดไม่อาย แต่คนฟังอย่างหนูอายค่ะ -//-

“อยากชินไหม? เดี๋ยวคืนนี้จะควักให้อม”

“อ๊าย! คนลามก!”

เพี๊ยะ!

ฉันตีหน้าอกพี่เซนไปเพี๊ยะหนึ่ง พูดออกมาได้ยังไงไม่อายปากเลย พี่เซนคนบ้า!

“ฮึๆ มันเขี้ยววะ”

ฟอดดด!! ฟอดดด!!

มันเขี้ยวแต่กลับหอมแก้มฉันอย่างหนักหน่วงทั้งสองข้าง จนฉันรู้สึกแสบแก้ม กลิ่นเหล้าที่พี่เซนดื่มตีขึ้นหน้าเลยทีเดียว ฉันว่าพี่เซนเริ่มเมาแล้วแหละ ถึงได้นั่งลวนลามฉันคำพูดยันการกระทำแบบเนี่ย -__-!

“ป๋าหนูปวดฉี่ ขอไปเข้าห้องน้ำนะคะ”

“อืม” พี่เซนตอบก็นั่งดื่มเหล้ากับเพื่อนต่อไป ฉันไม่อยากกวนเลยลุกไปเข้าห้องน้ำคนเดียว คนไม่ค่อยเยอะเพราะเราอยู่ที่โซน VIP

พอเข้าห้องน้ำเสร็จก็เดินไปล้างมือ และกำลังจะเดินออกไปจากห้องน้ำก็มีผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามา และล็อกประตูห้องน้ำ

“พี่กันตา”

ใช่ ผู้หญิงที่เดินเข้ามาในห้องน้ำคือยัยกันตา ผู้หญิงตอแหลที่อยากได้ผัวคนอื่นจนตัวสั่น เธอเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนมาก เปลี่ยนไปจนฉันตกใจว่านี่ผู้หญิงใสใสหรือน้องหรี่ขายหอย

“หวัดดีอีเด็กตอแหล เราเจอกันจนได้นะหลังจากที่แกทำฉันแค้นใจมานาน!”

“อืม เจอกันแล้วไงละ? พี่จะตบหนูเหรอคะ?” ฉันกอดอกถามยัยกันตา นางมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าและเหยียดยิ้มใส่

“ก็เออนะสิ!”

ว่าแล้วนางก็เดินเข้ามาหาฉันเพื่อจะตบ แต่ขอโทษตอนนี้ฉันตัวสูงพอๆ กับนางแล้วจ้า

หมับ!

ฉันจับมือยัยกันตาข้างที่จะตบหน้าฉันทัน

“จุ๊ๆ คิดจะตบหนู มันไม่ง่ายค่ะพี่”

“วันนี้ฉันจะตบล้างแค้นแก ที่แกทำให้คุณเซนเขาเกลียดฉัน!”

“หืม? อย่ามาโทษหนูสิ พี่เองต่างหากที่แสดงสันดานชั่วออกมาให้พี่เซนเห็นเอง ฮ่าๆ” ฉันแกล้งทำเป็นหัวเราะใส่ยัยกันตา นางถึงกับปรี๊ดแตกและ...

ผลัก!

ยัยกันตานางผลักฉัน จนฉันเสียหลักล้มลงไปนั่งพื้น

ตุบ!

“โอ๊ย!” เจ็บตูด ตูดกระแทกพื้นแรงมากเลย

ยัยกันตาถือโอกาสที่ฉันล้ม ขึ้นมาคร่อมตัวฉัน และตบ

เพี๊ยะ!

“โอ๊ย!” ตบแรงจนฉันหน้าหันเลย ยัยบ้า!

“วันนี้ฉันจะตบให้แกหน้าแหกเลย...อีข้าวฟ่าง!”

“ใครกันแน่ที่จะหน้าแหก!”

ผลัก!

ฉันยกขาขึ้นมาถีบเข้าสีข้างยัยกันตา ไม่ห่วงว่าหวอจะออกแล้ว ขอตบยัยกันตาก่อน

“เก่งนักใช่ไหมหะ!” ฉันลุกขึ้นยืนถอดรองเท้าส้นสูงเอาเท้าเขี่ยไปข้างถังขยะ ก่อนจะเดินเข้าไปจิกผมยัยกันตาที่นอนจุกอยู่ที่พื้นห้องน้ำกระชากหัวมันขึ้นมา

“กรี๊ดดด!! อีข้าวฟ่าง! แกปล่อยมือออกจากหัวฉันนะอีเด็กบ้า!”

“ปล่อยให้โง่รึไงคะพี่ ถึงตาหนูแล้ว พี่ระวังตัวไว้เลย มานี่!” ฉันกระชากผมยัยกันตาแล้วลากนางเข้ามาในห้องน้ำ จับหัวนางกดลงไปในชักโครกและเอาสายชำระฉีดใส่หัว

ซ่าาาาาา!!

“กรี๊ดดดดด!!” เสียงกรี๊ดของยัยกันตาดังลั่นห้องน้ำ

เห็นฉันใสใสบอกเลยก็แค่เอาไว้ให้ผัวข่ม ถ้าคนอื่นมาข่ม ตบคืนค่ะ

“เก่งนักใช่ไหม!? นี่แน่ะๆ นี่แน่ะๆ” ฉันฉีดน้ำใส่ตัวยัยกันตา จนนางตัวเปียกเป็นลูกหมาตกน้ำเลย

“กรี๊ดดด!! ใครก็ได้ช่วยฉันด้วยยยย!!”

ฉันฉีดน้ำใส่ยัยกันตาจนพอใจ ฉันก็กระชากหัวนางให้คลานตาม

“ฉันจะฆ่าแกให้ได้เลยอีข้าวฟ่าง!” โดนขนาดนี้ยังปากดีอีก

“รีบๆ มาฆ่าหนูให้ตายนะ เพราะถ้าหนูไม่ตาย คนที่จะตายก็คือพี่!”

ผลัก!

ฉันเอาเท้าถีบยัยกันตาจนนางเซไปชนกับกำแพงห้องน้ำ แล้วเดินไปเอาถังขยะมาเทใส่นางเพื่อเพิ่มอรรถรส 

“กรี๊ดดดดด!!” ยัยกันตาแทบแดดิ้นกันเลยทีเดียว ในถึงขยะมีแต่กระดาษเช็ดชู่ เศษถุงยาง แล้วก็ผ้าอนามัยที่ใช้แล้ว 

ตัวก็เปียก โดนขยะเทใส่อีก มีแต่เชื้อโรคทั้งนัั้น ฮ่าๆ สะใจจริงๆ จะมาเอาคืนโดนฉันเล่นกลับเลย

สมน้ำหน้า!

ฉันยืนกอดอกมองฝีมือตัวเองอย่างพอใจ ยัยกันตานั่งเอามือกุมหน้ากรีดร้องเสียงดังราวกับคนบ้า

"ฉันเกลียดแกอีข้าวฟ่าง กรี๊ดดดดด!!"

“จะซ่าส์ให้ดูด้วยว่าเขาเก่งกว่ารึเปล่า ฮ่าๆ สมน้ำหน้า! แบร่ :P” แลบลิ้นใส่ด้วย แบร่ๆ

“ฉันจะฆ่าแก! ฉันจะฆ่าแกให้ตายด้วยมือของฉันเอง อีข้าวฟ่าง!” ว่าแล้วยัยกันตาก็คลานไปหยิบกระเป๋าตัวเองเปิดเอาปืนพกขนาดเล็กออกมา ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกเมื่อเห็นปืน

เล่นอาวุธเลยแฮะ

“แกได้ตายคาห้องน้ำแน่อีข้าวฟ่าง! ตายซะเถอะ!” ปืนกระบอกเล็กได้เล็งมาทางฉันก่อนจะลั่นไกปืน

ปัง!

“โอ๊ย!” ฉันเอามือกุมแขนตัวเองทันทีที่รู้ว่าตัวเองโดนยิง ลูกกระสุนเฉียดแขนไปนิดหน่อย แต่ก็ทำให้เลือดไหลเป็นทางยาวเหมือนกัน

“ฮะฮ่าๆ ปืนนี่แหละ ที่จะทำให้ฉันชนะแก” ยัยกันตาเดินถือปืนเข้ามาหาฉัน ฉันเอามือกุมแผลที่แขนและถอยหลังหนี ใจหนึ่งก็กลัว แต่ใจหนึ่งก็คิดว่านี่เป็นผับพี่บีกัน เสียงปืนก็ดังพอสมควร จะต้องมีคนได้ยิน 

“ฮึๆ พี่มันก็เก่งแต่ใช่อาวุธ ลองไม่มีปืนสิ พี่ก็แค่หมาที่ไม่มีเขี้ยว” ฉันยิ้มเยาะใส่ยัยกันตา 

ถ้าเป็นเมื่อก่อนฉันอาจจะกรี๊ดสติแตกไปแล้วที่โดนปืนจ่อหน้าขนาดนี้ แต่ตอนนี้ไม่ พี่เซนน่ากลัวยัยกันตาเป็นร้อยเท่า แล้วดิวก็สอนให้ฉันเอาตัวรอดในสถานการณ์คับขันมาบ้าง ดิวเคยบอกฉันว่าพี่เซนไม่ได้เป็นแค่นักธุรกิจธรรมดา ทุกคนล้วนมีด้านมืดอยู่ และฉันอาจจะเป็นเป้าหมายสำคัญหากศัตรูจ้องเล่นงานพี่เซน ดิวก็เลยแนะนำกลยุทธ์การเอาตัวรอด และบอกว่าห้ามกลัวปืนเด็ดขาด ถ้าฉันแสดงความกลัวออกมา มันจะใช้ฉันต่อรองกับพี่เซน และนั่นจะทำให้พี่เซนเสียเปรียบ 

“จะตายอยู่แล้วยังปากดี ถ้าแกตาย ผัวแกฉันขอนะ ฮึๆ”

“ถึงฉันเป็นผี แกก็ไม่มีสิทธิ์ได้ผัวฉันไปครอบครอง ดูจากการแต่งตัวคงจะเอาตัวเข้าแลกมาละสิ เครื่องบินกลับลำได้แล้วมั่งยัยกลวง!”

“อีข้าวฟ่าง!”

เพี๊ยะ!

หน้าฉันหันไปตามแรงตบ โดนตบซ้ำที่เดิมเมื่อกี้เลย ปากแตกด้วย เจ็บนะแต่ต้องทน ถ้าฉันแสดงความกลัวยัยกันตามันเล่นงานฉันเพิ่มแน่

“อย่ามาปากดีกับฉัน!” ยัยกันตาเอามือบีบคางฉันอย่างแรง

“ไม่ให้ปากดีกับพี่ แล้วจะให้หนูปากดีกับหมาที่ไหนละคะ!”

ปึก!

“อึก!” ฉันถูกยัยกันตาดันจนหลังชนกำแพง เจ็บแผลที่แขนด้วย

“ใจจริงฉันอยากจะฆ่าแกให้ตายด้วยน้ำมือตัวเองอะนะ แต่มันก็ง่ายไป เพราะฉันอยากเห็นแกทรมานมากกว่านี้ แกต้องตายทั้งเป็น ร่างกายแกต้องสกปรกจนคุณเซนเขารังเกียจ และเขี่ยแกทิ้งเหมือนหมาข้างถนน!” ยัยกันตากระตุกยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะใช้เท้าเขี่ยกระเป๋าตัวเองเข้ามาใกล้ๆ แล้วล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาโทรหาใครบางคน

“มาหาฉันที่ห้องน้ำหญิงโซน VIP” พูดจบนางก็กดวางสายแล้วหันมายิ้มเยาะใส่ฉัน

“เดี๋ยวจะมีคนมารับตัวแก เขาจะพาแกไปขึ้นสวรรค์ ฮ่าๆ” ยอมให้พาไปก็โง่นะสิ

ฉันใช้จังหวะที่ยัยกันตานางหัวเราะอย่างภูมิอกภูมิใจ ที่นางกำลังจะชนะฉันโดยการใช้หัวแข็งๆ ของตัวเองนี่แหละกระแทกไปที่หัวยัยกันตา

โป้ก!

“โอ๊ย!!” ยัยกันตาเหงยหลังล้มลงไปนั่งกับพื้นทันที ส่วนฉันยกมือกุมหน้าผากตัวเองเพราะเจ็บเหมือนกัน เคยฟังแต่ดิวบอก แต่ไม่เคยลองทำ พอลองทำครั้งแรกเจ็บแทบร้องไห้ กะโหลกร้าวรึเปล่าก็ไม่รู้ รู้แค่ว่าเล่นฉันมึนหน่อยๆ แต่ฉันไม่มีเวลาร้องโอดโอยหรอกต้องรีบหนี ฉันรีบเปิดประตูห้องน้ำ วิ่งหนีออกจากห้องน้ำทันที พอวิ่งออกมาจากห้องน้ำพบว่ามีชายชุดดำจำนวนมากยืนดักหน้าพร้อมกับอาวุธปืนครบมือ ผู้คนที่ต่างมาสังสรรค์ที่โซน VIP ก็ไม่มีแล้ว แสดงว่าพี่เซนกับเพื่อนได้ยินเสียงปืนถึงได้เคลียร์พื้นที่ให้คนเตรียมพร้อม

“ป๋า!”

ฉันตะโกนเรียกพี่เซนที่อยู่ไม่ห่างนัก แต่ทว่า...

หมับ!

“อะ…อื้อออ…” มีคนเข้ามาล็อกคอฉันจากด้านหลัง มันเอามือปิดปากฉัน แล้วลากฉันออกมาจากกลุ่มลูกน้องของพี่บีกัน

“ชู่ววว อย่าเสียงดังสิครับน้องข้าวฟ่าง พี่ไม่ชอบคนเสียงดังนะครับคนสวย” เสียงคุ้นๆ

ขวับ!

ฉันรีบหันไปมองคนที่จับตัวฉันทันที

“นะ…นาย!” ไอ้คนที่ฉันเจอที่ทะเลและห้างนี่ 

“นายอะไรครับ พี่คิม เรียกพี่ว่าพี่คิมสิครับ ได้ข่าวว่าพี่เคยแนะนำตัวกับน้องข้าวฟ่างไปแล้วนะครับ ^^” ไม่ต้องมายิ้มไอ้คนหล่อไม่เท่าครึ่งของพี่เซน

แต่เดี๋ยวนะ?

*'มาหาฉันที่ห้องน้ำหญิงโซน VIP'*คำพูดของยัยกันตาในห้องน้ำมันประจวบเหมาะกับไอ้บ้าคิมเลย แสดงว่าสองคนนี้ร่วมมือกัน

“นายกับยัยกันตาร่วมมือกันเพื่อทำร้ายฉัน”

“ไม่เชิงร่วมมือกันหรอกครับ พอดีพี่เป็นลูกเลี้ยงที่ดี ต้องช่วยแม่เลี้ยงทำมาหากินน่ะครับ ไม่ดิ้น ไม่ดื้อ และไม่เสียงดังนะครับคนสวย ^^”

“ไอ้สารเลว แกปล่อยฉันนะ!” ฉันดิ้นเพื่อตัวเองจะได้หลุดจากการโดนจับ

“พี่บอกแล้วไงครับว่าห้ามดื้อ ห้ามดิ้น พี่ไม่ชอบคนเสียงดัง เดี๋ยวน้องข้าวฟ่างจะเจ็บตัวเอานะ”

“คิดว่าฉันกลัวแกรึไง ไอ้ผู้ชายสารเลว! แกมันก็เก่งแต่รังแกผู้หญิง! ไอ้หน้าตัวเมีย!”

ปึก!

หมัดหนักๆได้ต่อยเข้ามาที่ท้องฉันอย่างแรง

ตุบ!

ฉันทรุดลงไปนอนกับพื้น ยกมือกุมท้องตัวเองด้วยความจุก พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมา เจ็บมากๆ เจ็บแต่ร้องไม่ออก 

*‘ป๋าช่วยหนูด้วย’*ฉันพูดในใจ และเหมือนพี่เซนได้ยินเสียงฉัน...

ปัง!

เสียงปืนดังมาจากด้านหลัง

“ฮึๆ ตามมาไวดีนิ ลุกขึ้น!” ไอ้บ้าคิมกระชากแขนฉันให้ลุกขึ้น ก่อนจะเอาแขนล็อกคอฉันแล้วเอาปืนจ่อที่หัวฉันเพื่อขู่พี่เซน

“ถ้ามึงเข้ามา เมียมึงหัวกระจุยแน่”

“มึงแน่มากนะ ที่เข้ามาหาเรื่องกูถึงที่” พี่เซนไม่ยอมเดินเข้ามา แต่ก็ยังเล็งปืนมาทางไอ้บ้าคิม สายตาพี่เซนกังวลมาก ฉันรู้ว่าพี่เซนกลัวว่าฉันจะเป็นอันตราย

“ป๋าไม่ต้องห่วงหนู หนูโอเค ยิงมันเลยค่ะ”

“ปากดีนี่เมียมึงอะ กูชักอยากจะรู้ซะแล้วสิว่าจะดีจริงรึเปล่า ฮึ!” ไอ้บ้าคิมกระตุกยิ้มให้พี่เซน ก่อนจะเอามือกระชากผมฉันเพื่อให้ฉันหันหน้าไปหามัน แล้วมันก็ก้มมาจูบปากฉันต่อหน้าพี่เซน

“อื้อออ…” ฉันเม้มปากตัวเองแน่นไม่ยอมให้ไอ้บ้าคิมสอดลิ้นตัวเองเข้ามาในปาก แค่นี้ก็ขยะแขยงมากพอแล้ว

“ไอ้เหี้ยคิม!” พี่เซนตะคอกเสียงดัง

พี่เซนกำลังโมโหที่เห็นฉันโดนไอ้บ้าคิมจูบ แต่เข้ามาช่วยฉันไม่ได้เพราะกลัวว่าไอ้บ้าคิมมันจะยิงฉัน ฉันเลยใช้โอกาสที่ไอ้บ้าคิมมันพยายามจะสอดลิ้นเข้ามาในปาก ยกแขนโอบคอมัน และกระแทกเข่าไปที่เป้ามันอย่างแรง

ปึก!

“โอ๊ย!!” ไอ้บ้าคิมถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงกับพื้นเอามือกุมเป้าตัวเองด้วยสีหน้าเจ็บปวด ฉันรีบวิ่งเข้าไปกอดพี่เซน พอกอดพี่เซนได้ฉันก็ร้องไห้โฮเลย พี่เซนกอดฉันแขนเดียวเพราะอีกแขนถือปืนเล็งไปทางไอ้บ้าคิมอยู่

“ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” พี่เซนถามฉันด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

“หนูโดนตบ โดนต่อยท้อง โดนยิงด้วย หนูเจ็บอ่าป๋า ไหนจะโดนมันจูบอีก ฮื่ออออ…” ฉันร้องไห้กอดพี่เซนแน่น ฉันได้ยินเสียงพี่เซนขบกรามด้วยความโกรธ

ฆ่ามันเลย ฆ่ามันเลยป๋า มันทำร้ายหนู ฮืออออ...

“ลากคอมันไปหลังผับ กูจะจัดการไอ้เหี้ยนี่!”

“ครับคุณเซน!”











#จบตอนแล้วนะคะ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านค่ะ

ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็น