ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2560 15:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 12
แบบอักษร

​บทที่ 12

   "ฮ้าว~ ง่วงแล้วอะไปนอนก่อนนะพี่กาย" คิวปิดปากหาว ก่อนจะเก็บเศษขยะบนโต๊ะนิดหน่อยเพราะก่อนหน้านั้นทำความสะอาดไปแล้ว

      "เดี๋ยว!"

      "หือ มีไรเปล่าครับ"

      "กูมีของจะให้"

      "อะไรครับ"

  กริ๊ง! เสียงกริ๊งหน้าบ้านเรียกความสนใจของคนทั้งสอนเป็นอย่างดี

      "รออยู่นี่ เดี๋ยวมา"

    กายพูดเสียงเรียบด้วยใบหน้านิ่งตามปกติก่อนจะเดินออกมาเอาของ

      "จะขอใครแต่งเนี้ยครับ"  พนักงานแซวอย่างล้อๆ

      "เพ้อเจ้อ"

      "เหรอครับ"

    กายตวัดสายตาคมกริบมองพร้อมกับคำพูดที่สามารถหยุดลมหายใจคนตรงหน้าได้ "กูจะบอกพี่มึงว่ามึงไม่ตั้งใจทำงาน"

     "โห้!ไรอะหยอกนิดหยอกหน่อยก็ไม่ได้"

     "ไม่ได้ เตรียมหาข้อแก้ตัวได้เลย"

      "ขี้ฟ้องหวะ"

      "ฟ้องพ่อง! รีบไปเลยมึงก่อนที่กูจะโทรหาพี่มึง"

      "ครับๆไปก่อนนะครับ ขอให้มีความสุขมากๆกับชีวิตคู่ จงใช่เหตุผลปรับความเข้าใจอย่าใช่กำลัง ฝากบอกผู้โชคดีคนนั้นด้วยนะครับว่าฝากเจ้านายผมด้วย"

      ชายหนุ่มร่างสูงตรงหน้าพูดพร้อมเอามือตบบ่าผู้เป็นนายก่อนจะเดินออกไป

      มึงไม่ได้ตายดีแน่ไอ้ธัน กายกัดฟันกรอด พนักงานเมื่อกี้ชื่อว่าธันซึ่งเป็นน้องของธามที่มันเอามาฝากฝึกงานด้วย

       "พี่กาย! คิวง่วงแล้วไปนอนก่อนนะพรุ่งนี้ค่อยให้ก็ได้"

       "เดี๋ยว! มึงหยุดตรงนั้น"

    คิวงงเล็กน้อยก่อนจะยื่นมือไปรับกล่องเล็กจากกายที่ยื่นมาให้

       "ไรอะ"

       "เปิดเองดิ"

    คิวชงักนิ่งค้างเมื่อเปิดมาเจอแหวนคู่ที่อยู่ใกล้กัน กายยื่นมือไปหยิบแหวนอีกวงออกมา

      "กูจะใส่มันเมื่อกูเข้าใจตัวเองว่ากูคิดยังไงกับมึงกันแน่ กู...สับสน"

     คิวที่พึ่งตื่นจากภวังค์ถามอย่างตะกุกตะกัก

      "อ...อะไรนะครับ"

    ที่จริงร่างบางได้ยินชัดทุกคำแต่เพียงแค่ยากแน่ใจให้ชัดว่าตัวเองฟังไม่ผิดจริงๆ

      "......"

      "แต่มันน่าจะแพงหนิครับ!! ผมรับไว้ไม่ได้หรอก"

      "ใครบอกว่าแพง" กายพูดเสียงเรียบเหมือนอย่างเคย ราคาหลักหมื่นหลักแสนพวกนี้คงถูกสำหรับพี่สินะ คิวคิดในใน แต่ก็ทนไม่ได้ที่จะพูดออกไป

      "ก็แน่นะสิราคาพวกนี้คงถูกสำหรับพี่สินะ"

      "ใครบอก ไปถามราคาเด็กน่าปากซอยยังบอกว่าถูกเลย"

      "???"

    คิวทำหน้าสงสัยออกไปอย่างชัดเจนกายเลยช่วยไขข้อสงสัยให้"

      "เมื่อวานโรงเรียนน้องไอ้ธามมันจัดงานกีฬาสี"

       "เอ๊ะ แต่ทำไมมหาลัยผมหยุดอะ"

     "โง่หรือเปล่ามึงอยู่มหาลัยน้องไอ้ธามมันอยู่โรงเรียน อย่าพึ่งขัดดิ"  "เออจริงด้วย เล่าต่อเลยครับ"

      "มึงก็รู้จักไอ้ธามหนิ"

      "ครับ"

      "ใช่มึงก็รู้ว่านิสัยไอ้ธามเป็นยังไงวันนั้นมันไปหลี่หญิงข้างโรงเรียนน้องมันกับไอ้เจ แล้วคาเมลแฟนไอ้เจโรมมันรู้เข้า"

      "แต่พีคาเมลก็คุยกับพี่โรมปกติหนิ"

      "ก็พวกมันคืนดีกันแล้ว เข้าเรื่องต่อ วันนั้นพวกมันไปหลี่หญิงแล้วคาเมลรู้เข้ามันเลยลากไอ้เจกลับบ้านส่วนไอ้เจก็ลากไอ้ธามไปรับโทษฟังเมียไอ้เจด่าด้วย กูเลยต้องไปเป็นผู้ปกครองงานกีฬาสีแทนไอ้ธาม แล้วมันมีร้านแกะสลักแหวนมาตั้งในโรงเรียนเขียนแบบเองยี่สิบ ค่าทำอีกยี่สิบรวมเป็นสี่สิบกูเลยให้ไอ้ธันน้องไอ้ธามช่วยวาดแบบให้"

      ไหนๆก็ไหนๆแล้วกูขอยืมชื่อพวกมึงมาแต่งเรื่องก่อนละกัน

      "โฮ้! ร้านไหนอะขายโคตรถูกเลยครับ แต่แบบสวยมากฝากบอกน้องธันด้วยว่าสวยมาก"

      กูออกแบบเองครับ กูออกแบบเอง กายได้แต่คิดในใจ

      "ใส่เลยไหม"

      "พี่กายไม่ใส่ ผมก็ไม่ใส่ เพราะผมก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน"

      ประโยคหลังร่างบางตอบเสียงแผ่ว เขาจะไม่ใจอ่อนยอมคนร่างสูงหรอก

     ร่างสูงโน้มหน้าลงมาปลายจมูกของทั้งสองชนกันก่อนจะค่อยๆเคลื่อนเข้าหากัน แต่ยังไม่ทันชนกัน...

      "อึก"

     ร่างบางก็รีบปิดปากตนเองทันทีก่อนจะรีบตรงเข้าห้องน้ำ

     "อ้วก อ้วก อือ~"

     "คิว เป็นอะไรไหม"

  กายตามเข้ามาลูบหลังร่างบาง พร้อมกับคำพูดและแววตาที่เป็นห่วง

     "ไม่เป็นไรครับสงสัยดื่มมากไปหน่อย"

     "งั้นมึงอาบน้ำก่อนเหอะเดี๋ยวจะได้พักผ่อน"

     "ครับ"

     "ให้กูช่วยอาบไหม" คำพูดสุดเบสิคของพระเอกในนิยายหลุดจากปากของกาย และแน่นอนมันก็ต้องตามมาด้วยคำพูดสุดเบสิค 'ไอ้บ้า' 'ไปไกลๆเลยไป' 'ไม่ต้อง' 'มีมือมีเท้า' 'ก็ได้ครับ" อย่าหวังว่ามันจะหลุดออกมาจากปากร่างบางโดยเฉพาะอย่างหลัง

       ปั๊ง!

      "ค*ย #*&^/$#"

      เสียงประตูห้องน้ำปิดดังลั่นพร้อมกับเสียงบ่นอุบอิบ แต่เมื่อกี้เขาได้ยินว่าอะไรนะไม่ใช่น่า ร่างบางไม่ใช่คนพูดคำหยาบไอ้กายมึงต้องไปตรวจเช็คหูตัวเองซะแล้ว

      ขณะนั้นหลังประตูห้องน้ำที่มีร่างบางผู้ไม่พูดหยาบ

   "สัส แม่ง ห่า เหว พ่อง"


 #ธาม

      "ไอ้ธัน!"

      "คะ..ครับ โฮ้!พี่  พี่กายเขามาฟ้องอะไรอีกละ ผมหนะตั้งใจทำงานมาก เข้างานตรงเวลา"ซะที่ไหน มันก็ต้องพักผ่อนกันบ้าง

     "กูแค่จะบอกว่าจะเข้าไปดูงานที่ผับ ร้อนตัวนะมึง"

   "อ้าว!เหรอ จริงสิเมื่อกี้ได้ยินแม่เรียกหนิ"

 "รอกูกลับมาก่อนเหอะ"

   ผมตะโกนไล่หลังไป

   ที่เข้มงวดไมใช่อะไรหรอก ก็พ่อนะสิ

 (สี่วันก่อน)

     "ห๊ะ! อะไรนะพ่อ พ่อต้องล้อผมเล่นแน่ๆพูดอีกทีซิ"

     "ไอ้ธาม ตกลงแกจะทำไม่ทำพาไอ้ธันไปฝึกงานซะไม่งั้นบัตรเครดิตแก หึ ก็อย่าหวังว่าจะเห็นมันอีก"

      "พ่อ~.....ก็ได้ครับเดี๋ยวให้ไปเป็นพนักงานที่ผับ"

      "บ้านแกสิ!"

      "งั้นไป"

      "ไม่! แค่ให้ไปเหยียบที่นั้นฉันก็ไม่ให้ไปเด็ดขาด"

      สถานที่ที่พูดอยู่นี้คือสนามแข่งรถ นอกจากผับผมก็มีธุรกิจเกี่ยวกับสนามแข่งรถทั้งถูกกฎหมาย และผิดกฎหมาย และมีธุรกิจอีกอย่างหนึ่งที่คนในครอบครัวผมไม่รู้แล้วจะไม่มีทางรู้ ผมขายอาวุธผิดกฎหมายให้มาเฟีย แก็งค์ของผมถูกจัดอยู่ในระดับA กุมความลับของทุกแก็งค์ใครกล้าหือ จุดจบของมันคือ'ตาย'

ผับ Enchant

     "คุณธามครับ มีมาเฟียสองกลุ่มมาที่นี้ครับ"

     อลันลูกน้องที่ธามให้มาดูร้านว่ามีมาเฟียกลุ่มไหนเข้ามาในร้านบ้าง

เพราะจะต้องระวังเป็นพิเศษ

      "มาเฟียกลุ่มไหน"

      "มาเฟียของกลุ่มมังกรหยกครับ และอีกกลุ่มหนึ่งเป็นมาเฟียใหญ่ระดับA แถวหน้าครับ ผมไม่สามารถทราบข้อมูลของกลุ่มนั้นได้"

      ธามพยักหน้าตอบรับก่อนจะเห็นมาเฟียสองกลุ่มเดินมา อีกกลุ่มตนรู้จักดี แต่อีกกลุ่มไม่เคยเห็น ชายร่างสูงที่เดินก้าวลงบันไดมา ใบหน้าราวกับเทพบุตร สายตาคมดุดันจนหน้ากลัวคอยแผ่รัศมีน่าเกรงขามเสมอ ซึ่งก็ตัวพอๆกับตน

       "คุณธามสวัสดีครับ" หัวหน้าแก็งค์มังกรหยกเอ่ยทักทายอย่างเป็นมิตรธามก็ทักทายตอบ"

    "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ"

    "ครับ จริงสิผมขอแนะนำให้รู้จัก"

   Rrrr Rrrr

    ขณะที่ชายตรงหน้ากำลังจะแนะนำคนข้างหลังให้รู้จักก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเสีย ซึ่งเป็นงานด่วนเลยต้องรีบไป

      "สวัสดีครับผมธาม"

      "ผมคาลอต"

      "คุณธามเป็นหัวหน้าแก็งค์ค้าอาวุธ ระดับ A ให้กับมาเฟียครับและเป็นผู้กุมความลับของผู้ที่มาซื้อขายอาวุธกับเขา ส่วนใหญ่เกือบทุกแก็งค์ก็มาซื้อขายกับเขา รวมถึงแก็งค์เหยี่ยวดำด้วยครับ"

       ลูกน้องข้างกายกระซิบบอกกับผู้เป็นนาย แต่ก็ทำให้ธามได้ยินอย่างชัดเจน

      หึ! แก็งค์นี้เป็นแก็งค์ใหญ่ถ้าได้รู้ความลับก็คงควบคุมแก็งค์นี้ได้เป็นประโยชน์อย่างมากเลยละ

     "เควิน พาทุกคนกลับไปก่อน"

     "แต่นายครับ"

     "กลับไป!  ฝากบอกไอ้กายด้วยว่าเตรียมกำจัดแก็งค์เหยี่ยวได้เลย"

     "ครับ"

 #ไรท์

       "ฉันอยากคุยกับนาย"

    ชายหนุ่มตรงหน้าหันมาบอกหลังจากที่ทุกคนกลับไปแล้ว ธามพาชายหนุ่มขึ้นไปชั้นสามซึ่งเป็นห้องทำงาน และ ที่พักผ่อน

     "คุณคาลอตมีอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ"

     "ฉันยากให้นายร่วมมือกับฉัน"

     "อะไรที่ทำให้คุณอยากให้ผมร่วมมือ"

    "จุดอ่อนของแก็งค์เหยี่ยวดำ"

    "หึ! มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก"

    "นายต้องการอะไร"

    "ความลับของแก็งค์คุณ"

    "จะบ้าเหรอไง!"

    "งั้นก็แล้วแต่คุณ"

    ที่ชายหนุ่มถึงขั้นมาขอให้ร่วมมือขนาดนี้ เพราะแก็งค์เหยี่ยวดำเป็นแก็งค์ที่กำจัดยากและก็รู้ความลับส่วนหนึ่งของแก็งค์ตนด้วย

     "ถ้าฉันแข่งดวลเหล้ากับนายละ"

     ".....ก็ได้ครับกำลังเบื่ออยู่พอดี ถ้าผมชนะบอกความลับมาซะ และถ้าผมแพ้ผมยอมร่วมมือ"

 เวลาผ่านไปทั้งห้องมีเพียงชายหนุ่มสองคนนั้งดวลเหล้ากันจนผ่านไปเกือบห้าขวดได้

      อะไรวะ! คอแข็งซะมัด ธามบ่นในใจเมื่อชายหนุ่มตรงหน้ายังคงไหว

      "คอแข็งเหมือนกันนะครับ"

      "นายก็เหมือนกัน"

      "ผมว่าเราเปลี่ยนเป็นเตกีลาดีกว่า" ธามเอ่ย แต่หารู้ไม่ว่าชายหนุ่มตรงหน้าแพ้เตกีลา

     "ผมว่าเหล้าชนิดนี้ก็ดีอยู่แล้ว"

     "แต่ผมยากดื้มเตกีลา คุณไม่ชอบเหรอ หรือคุณแพ้มัน"

     "ผมไม่ได้แพ้มัน" ร่างสูงโกหกออกไปเพราะไม่สามารถให้ใครรู้จุดอ่อนได้

     "ก็กินมันสิ" ธามยื่นแก้วไปให้คนตรงหน้าคนตรงหน้าชั้งใจอยู่นิดหน่อยก่อนจะยกขึ้นมาดื่ม

     พอดื่มไปได้ซักพักร่างสูงก็เริ่มเปลี่ยนไป

     "เฮ้ย! เป็นอะไรวะ"

     "อึก...อือ"

     "เฮ้ย!"

     ธามตกใจทันทีเมื่อร่างสูงตรงหน้าอยู่ๆก็ลุกขึ้นมาค่อมบนตักตน มือเรียวลูบไร้ไปทั่ว

     ธามพยายามที่จะลุกไปที่ประตูเพื่อเปิดแต่ก็ลุกไม่ได้เมื่อถูกร่างของอีกคนทับอยู่ ร่างสูงประกบจูบลงมาลิ้นร้อนพยายามจะล้วงเข้าไปข้างในมือเรียวปัดป่ายไปทั่ว

     "ช่วย...ช่วยกูด้วย"

    อะไรวะเตกีลานะเว้ยไม่ใช่ยาปลุกเซ็ก

      "ลุกไปนะ!"

    ธามพยายามจะพลักออกแต่ก็ถูกประกบจูบมาอีก อือ กูก็ไม่ได้มีความอดทนสูงนะเว้ย!

      "ลุกไปถ้าคุณ...ไม่อยากเสียใจ"

      "ช่วย...ช่วยหน่อย"

  มือเรียวสัมผัสแก่นกายใหญ่ผ่านกางเกงซึ่งทำให้ความอดทนของธามขาดสะบั้น

      "อึก...อย่ามาโกรธกันทีหลังละ

คาลอต"

     "ไม่..กูไม่ได้..อือ..ชื่อคาลอต มันคือชื่อปลอมของกู  กูชื่อ...กะ..กาเอ็น เรียกกูว่า...เก็น มึงเรียกกูว่า...เก็น สิ"

      "ก..เก็น..อือ"





​ตอนยาวกว่าเดิมแล้วนะ มั้ง

ความคิดเห็น