ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่3 ตระกูลเมิ่ง

ชื่อตอน : บทที่3 ตระกูลเมิ่ง

คำค้น : จุติเทพราชันย์แห่งสงคราม

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 277

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2560 23:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่3 ตระกูลเมิ่ง
แบบอักษร

ณ อณาเขตของตระกูลเมิ่ง ภายในอาคารรับรองแขก ขณะที่งานเฉลิมฉลองกำลังดำเนินไปนั้น​ มีกลุ่มคนกลุ่มนึงเดินเข้ามาภายในอาคารแห่งนี้ทันทีที่พวกทหารได้เห็นต่างก็รีบทำความเคารพทันที เบื้องหน้ากลุ่มที่มานั้นปรากฏ ชายวัยกลางคนถึง2คน คนนึงนั้นมีผมสีดำปนขาวเล็กน้อยอยู่ในชุดสีม่วง กลิ่นอายลึกล้ำแผ่ปกคลุมรอบตัวเขา และอีกคนนึงนั้นมีใบหน้าที่คล้ายกันยิ่งนักแต่ยังอ่อนวัยกว่าบุคคลแรกเขาอยู่ในชุดสีม่วงอ่อน กลิ่นอายคล้ายกับชายคนที่มาด้วยกันยิ่งนัก มันทั้งสองคนนี่ก็คือฝาแฝด เมิ่งฟง เมิ่งฟู่ 

ทั้งสองคนนี้หาใช่ใครอื่นไม่แต่เป็น บุตรชายคนโตทั้งสองคน ของอดีตผู้นำตระกูล ผู้ที่ล่วงลับไปแล้วจากเหตุการณ์ไม่คาดฝันในอดีตไม่กี่สิบปีก่อนหน้านี้ เป็นบุตรที่เกิดจากภรรยาอีกคนนึงของเขา เมื่อทั้งสองคนเดินมาถึงด้านในอาคารจัดงานฉลองนั้น มันพลันกล่าวออกมาอย่างอหังการว่า

:: เมิ่งอ่าว เจ้าอยู่ที่ใดเหตุใดถึงไม่มาต้อนรับ ข้าพี่ชายของเจ้า เมิ่งฟง ผู้นี้ เล่า !!! ?

พลันในทันทีที่เสียงถูกส่งออกไป ปรากฏชายผู้นึงรีบเดินเข้ามา ซึ่งหาใช่ใครอื่นไม่ เป็น เมิ่งอ่าว นั่นเอง

:: โอ้ท่านพี่เมิ่งฟง ข้ามิคิดว่าท่านจะให้เกียรติ มาร่วมงานของบุตรชายข้าถึงที่นี่ ข้าจึงมิได้ออกมาต้อนรับด้วยตนเอง ..

จู่ๆ เมิ่งฟู่ที่เดินทางมาด้วยกันกับเมิ่งฟง ก็กล่าวขึ้นมาอย่างมิสบอารมณ์ว่า 

::หึ ! เจ้าได้บุตรชายเช่นนั้นรึ ? 

:: ใช่ ข้าได้ลูกชาย ข้าตั้งชื่อลูกข้าว่า เมิ่งเถียน 

จากนั้นเมิ่งฟงกล่าวแทรกขึ้นมาว่า

;;อีก3ปีข้างหน้าจะมีการตรวจวัดพลังปราณในตระกูลของเราซึ่งจะจัดทุกๆ 5 ปี ถึงตอนนั้นลูกเจ้าคงจะอายุได้ประมาณ 3 ขวบ ข้าหวังว่าคงจะได้เห็นลูกของเจ้าเข้าร่วมด้วยน่ะ เมิ่งเถียน ?

พอเมิ่งเถียนได้ยินเรื่องนี้จึงคิ้วขมวดเข้าหากัน เขารู้ว่าทุกๆ5ปีจะมีการตรวจวัดพลังปราณซึ่งจะมีการแลกเปลี่ยนฝีมือกันเล็กน้อยตามประสาของเด็กๆ แต่ที่เมิ่งเถียนรู้ก็คือลูกของ เมิ่งฟง และเมิ่งฟู่ มีอายุมากกว่า เมิ่งเถียนถึง 3ปี ซึ่งหากใครได้เป็นอันดับ1และ2 ก็จะได้รับรางวัลเป็น หินผลึกลมปราณและเม็ดยาทะลวงชีพจรขั้นต่ำ ซึ่งเป็นสิ่งที่สำคัญมากของผู้ฝึกยุทย์ระผู้ดับฝึกหัด ฉนั้นไม่มีทางเป็นไปได้เลยที่ลูกของเขาเมิ่งเถียนจะได้รับรางวัลนั้น เพราะไม่ว่ายังก็คงจะเป็น ลูกของเมิ่งฟงและเมิ่งฟู่ที่ได้รับรางวัลนั้นแน่ๆ เพราะมันทั้งสองฝึกยุทย์มาก่อนเมิ่งเถียน พอคิดได้เช่นนี้เมิงอ่าวจึงตอบกับไปว่า..

;;คงจะหาเป็นเช่นนั้นไม่ เพราะลูกของข้านั้นยังเด็กนัก 

เมื่อเมิ่งฟงและเมิ่งฟู่ได้ยินเช่นนั้นมันก็ยิ้มอย่างเย้ยหยันพร้อมกล่าวออกมาว่า 

;;เช่นนั้นก็ดี ไปกันเถอะ เมิ่งฟู่ !!

พลันกล่าวจบพวกมันทั้งสองก็หันหลังกลับและเดินจากไป สาเหตุที่มันทั้งสองไม่ได้เป็นประมุขของตระกูลเมิ่งนั้นแน่นอนว่าย่อมเป็นอดีตผู้นำตระกูลรุ่นก่อน รู้ถึงนิสัยที่ละโมภของมันทั้งสองดี แตกต่างจากเมิ่งอ่าวซึ่งเป็นคนที่ซื่อสัตย์และมีจิตใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ด้วยเหตุนี้ เมิ่งฟงและเมิ่งฟู่จึงรู้สึกโกรธและอิจฉาเมิ่วอ่าวยิ่งนักที่ท่านพ่อได้ให้มันเมิ่งอ่าว ซึ่งอายุน้อยกว่าพวกมัน ได้เป็นประมุขตระกูลเมิ่งในปัจจุบันนี้ แทนที่จะเป็นตัวมันเองแท้ๆ

ด้วยเหตุนี้พวกมันทั้งสองจึงซ่องสุมกำลังทหารและพยามฝึกฝนพลังยุทย์ของตนเอง และ ลูกชายของพวกมันให้แข็งแกร่งและหวังว่าสักวันนึงจะได้ยึดอำนาจและขึ้นเป็นใหญ่ในตระกูลได้อย่างแท้จริง

ความคิดเห็น