ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หมอหนุ่ม ยกกำลัง2 nc20+

ชื่อตอน : หมอหนุ่ม ยกกำลัง2 nc20+

คำค้น : รุก รับ หมอ เกย์ ไบ หนังสด แอบดู

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 02 มิ.ย. 2560 22:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หมอหนุ่ม ยกกำลัง2 nc20+
แบบอักษร

ลมหายใจที่เยือกเย็นดุจไอน้ำแข็งราดรดอยู่ที่ซอกคอของเกล  ร่างเปลือยเปล่าที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จของเธอยังจะอบอุ่นเสียยิ่งกว่าตัวของเขาเป็นไหนๆ


“ฉันจะออกไปก่อน” เสียงนุ่มๆของเขาดังแผ่วเบา ก่อนที่เขาจะเปิดประตูล็อกเกอร์และแทรกเอาร่างสูงใหญ่ของตนออกไปก่อนจะปิดประตูไล่หลังทันที


คนตัวเล็กยืนตัวสั่นอยู่ในล็อกเกอร์ วันนี้ดูจะไม่ใช่วันที่ดีสำหรับเธอเอาเสียเลย


ทันใดนั้นเองประตูล็อกเกอร์ก็แง้มออกน้อยๆพร้อมกับมือแกร่งของเขาที่ยื่นเอาเสื้อผ้ามาให้เธอ หญิงสาวรับมาในทันทีและดึงประตูนั้นปิดเสียเอง


ในความมืดนั้นเธอสัมผัสได้ถึงความคุ้นเคยของเนื้อผ้าและลักษณะของรูปทรง จะเป็นสิ่งใดไปไม่ได้นอกจากกาวน์ยาวของแพทย์นั้นเอง


‘นั่นสิ เขาสวมกาวน์แพทย์อยู่’ เกลนึกรำพึงกับตนเองขณะกำลังประมวลภาพเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นก่อนจะมาติดแหงกอยู่ในล็อกเกอร์บ้าๆนี่


แขนเล็กค่อยๆสอดเข้าไปในเสื้อตัวโคร่งก่อนจะกระชับขึ้นมาแล้วติดกระดุมให้เรียบร้อย


เสื้อตัวนี้ดูจะเกินพอดีไปเสียหมด แขนที่ยาวลุ่มลามและชายเสื้อที่คุมยาวไปเกือบถึงหน้าแข้ง นับเป็นสิ่งดีเพราะอย่างน้อย มันก็ช่วยอำพรางเรือนร่างของเธอได้อย่างมิดชิด


แม้จะสวมเสื้อผ้ามิดชิดแต่การเผชิญหน้ากับคนที่เคยเห็นเธอเปลือย...ก็เป็นเรื่องที่ทำใจได้ยากอยู่ไม่น้อย  ชั่วอึดใจหนึ่งเกลรวบรวมความกล้าผลักประตูล็อกเกอร์ออก


‘....’ เธอหันซ้ายมองขวาจนทั่วทุกซอกทุกมุม ไม่มีใครอยู่ในห้องเลย นอกจากเธอ ลมหายใจเฮือกใหญ่ถูกปล่อยออกมาอย่างโล่งใจ หากพบหน้าเขาเธอก็คงจะทำตัวไม่ถูกเหมือนกัน 


เธอยกแขนขึ้นมาเสมอจมูกก่อนจะสูดดมกลิ่นหอมประหลาดจากเสื้อตัวนั้นเข้าเต็มปอด


....กลิ่นหอมสะอาดไม่ฉูดฉาดและไม่ฉุน  เธอไม่เคยได้กลิ่นน้ำหอมที่หอมอย่างนี้มาก่อนเลย


เขาเป็นใครกันนะ???





ร่างสูงสืบเท้าจากตึกศัลยกรรมไปยังห้องทำงานของบอสใหญ่ ประตูถูกเปิดกระชากด้วยแรงอารมณ์ แต่คนที่อยู่ในห้องหาได้สะดุ้งตกใจแม้แต่น้อย


“มาเร็วกว่าที่คิดไว้อีกนะ” มิสมาตินมองมายังหมอหนุ่มด้วยแววตาอ้อยอิ่ง


“เดี้ยวนี้จะทำอะไร ไม่ต้องบอกกันแล้วใช่ไหม” เขาพยายามควบคุมน้ำเสียงและความโมโห เมื่อมาอยู่ต่อหน้าเจ้าของโรงพยาบาล!


มิสมาตินถอนหายใจลงด้วยความเหนื่อยล้าเต็มที ค่อยๆพยุงร่างกายอันหนักอึ่งให้ลุกยืนแล้วเดินไปหาหมอหนุ่ม


เธอมองหน้าเขาด้วยแววตาที่ภาคภูมิใจ ก่อนจะยิ้มน้อยๆให้เห็นริ้วรอยแห่งวัยที่ปรากฏชัดบนใบหน้า


“ฉันอยู่กับคุณมานานเหลือเกิน วิน ทำไมฉันจะไม่รู้จักแววตานั้น ตอนที่คุณมองเธอที่งานรับปริญญา” คำตอบของเธอทำให้เขานิ่งอึ่งไปครู่หนึ่ง สบตากับแววตาขุ่นมัวของเธอ ความรู้สึกเจ็บแปรบแจ่มชัดอยู่ในอก


“ผมเพิ่งรู้ว่าเดี้ยวนี้คุณทำตัวเป็นแม่สื่อแม่ชัก ชักคนโน้นมาให้ผม ชักผมไปให้คนโน้น ผมดูเป็นคนไร้ค่าขนาดนั้นแล้วใช่ไหม?” แววตาเจ็บปวดรวดร้าวปรากฏบนนัยน์ตาสีฟ้ากระจ้างของเขา


มิสมาตินหันหลังให้เขาเพราะไม่อาจทนมองความเจ็บปวดนั้นได้


“ฉันอายุมากแล้ว ฉันอยากเห็นคุณมีความสุข”


บรรยากาศในห้องเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมหายใจที่ดังแผ่วเบาอยู่ท่ามกลางความเงียบนั้น


“ฉันพูดจากใจจริง เธอเหมาะกับคุณมาก” น้ำเสียงของเธอเหนื่อยล้าขึ้นทุกที


“ก็ดี!! ในเมื่อคุณยกเธอให้ผมแล้ว ก็รอดูผลที่จะตามมาได้เลย” สิ้นคำพูดร่างสูงนั้นก็เดินจากไปทันที


ความรู้สึกหนาวเหน็บคืบคลานเข้ามาในห้องทำงานของเธอทุกตารางนิ้ว ร่างของหญิงชราล้มลงไปกองกับพื้นตัวบิดงอทุรนทุราย มือกุมท้องเอาไว้แน่น


“ฉันจะต้องจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อน ฉันยังตายไม่ได้” เธอกัดฟันข่มความเจ็บปวดเอาไว้ แม้มันจะมากมายจนเธออยากจะกรีดร้องออกมาก็ตาม





**************************************************************************

ชีวิตการเป็นหมอวันแรกจบไปอย่างทุลักทุเล เกลเลือกพักที่หอนอนของโรงพยาบาล และด้วยความที่แผนกศัลยกรรมมีงบประมาณมากมายเหลือเฝือ หอนอนจึงหรูหราและดูแพงเหมือนได้มาพักในโรงแรมห้าดาว


เกลเลือกเตียงนอนริมขอบหน้าต่าง ยังมีเตียงอีกสามเตียงถัดไปจากเธอ ที่ดูเหมือนมีเจ้าของอยู่แล้ว


“สวัสดิการดีแบบนี้นี่เอง ใครๆถึงอยากมาทำงานกันนัก” เกลพูดกับตัวเองเมื่อใช้สายตากวาดมองจนรอบห้อง สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน


ร่างบางค่อยๆหย่อนก้นลงบนเตียงหนานุ่มดุจขนนกก่อนจะทิ้งตัวลงนอน หันไปมองเสื้อกาวน์ที่แขวนไว้หน้าตู้เสื้อผ้า


วิน เดอลาฟ ชื่อของเขาแสดงความเป็นเจ้าของอยู่บนเสื้อตัวนั้น มองอยู่ครู่เดียวเกลก็เริ่มขัดเขินขึ้นมาเสียอย่างนั้น จนต้องหันหน้ามาทางประตูแทน








กลางดึกคืนนั้นเอง เกลถูกปลุกเพราะเสียงงึมงำในความมืด เธอลืมตาอย่างเกียจคล้านมองไปยังต้นเสียงซึ่งมีเงาตะคุมๆของไครอยู่บนเตียงถัดจากเธอ



ไม่นานตาของเกลก็เริ่มชินกับความมืด เธอเห็นภาพตรงหน้าและการขยับถ่วงท่าได้รางๆ


“หยิบถุงยางใต้หมอนให้หน่อย” เสียงเข้มของคนที่อยู่ด้านบนดังขึ้น ร่างที่ใหญ่ไม่แพ้กันของใครคนหนึ่งซึ่งอยู่ด้านล่างก็ล่วงเข้าไปใต้หมอน หยิบเอาบางอย่างยื่นให้คนออกคำสั่ง


“ถ่างขาอีกหน่อย” ดูเหมือนคนที่อยู่ด้านบนจะถนัดกับการออกคำสั่งเสียเหลือเกิน และเบี้ยล่างก็ดูจะเชื่อฟังทุกคำสั่งของเขาดุจประกาศิต


“ไม่มีเจลเหรอ?” เสียงทุ่มต่ำของอีกคนดังขึ้น


เกลตาโตเป็นไข่ห่านหูก็ผึ่งเต็มที ไม่ผิดแน่สองคนที่กำลังจะทำอะไรสักอย่างต่อหน้าเธอ เป็นผู้ชายทั้งคู่!!!


“หมดแล้ว เอาน้ำลายไปก่อน” คนด้านบนพูดไม่รู้สึกสะทกสะท้าน


“ไอเหี้ย สกปรก” ร่างที่อยู่ด้านล่างทำท่าจะขยับหนี แต่แขนแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของฝ่ายรุกนั้น กดตัวเขาเอาไว้แน่น


“เรื่องมากน่า มาถึงขั้นนี้ก็ต้องเอาแล้วไหม?” รุกยังคงใจเย็นผิดกับรับที่นอนส่ายเป็นกุ้งเต้น


เกลมองดูภาพตรงหน้านิ่ง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงยังทนดู แต่เห็นว่าเป็นเรื่องแปลกดีและไม่เสียหายอะไรที่จะดูต่อจนจบ


“โอยยยยยย ไอสัสเจ็บ” เสียงร้องโหยหวนแม้จะถูกกดหน้าให้จมกับหมอนไปแล้วก็ตาม เอวหนาของเขาขยับเข้าหาก้นของอีกคนอย่างแรง


“ตูดอย่างฟิต เสียวสัส อ่า” คนควบม้าดูจะไม่สนใจฟังเสียงร้องของม้าสักนิดเดียว กระแทกแรงไม่พอยังจะจิกหัวของอีกฝ่ายขึ้นมาอีก


เกลนึกสยองกับการร่วมรักที่ดูจะเถื่อนและซาดิสจนไม่อาจจะทนดูต่อไปได้ ค่อยๆขยับพลิกตัวหันหลังให้การร่วมรักที่เร้าร้อน แม้จะไม่เห็นแต่เสียงก็ยังคงดังจนน่าหนวกหู


“ขออีกรอบ”


“ไม่เอา ง่วง พรุ่งนี้มีผ่าตัดตอนเช้า”


“น่า นิดนึง”


แล้วก็วนไปสเต็ปเดิม ทั้งคืนจนรุ่งสาง  


เกลตื่นในตอนเช้าหลังจากหลับไปพร้อมๆกับคู่ชูชื่น ขอบตาคล่ำบนในหน้าอิดโรยของเกลหันไปมองร่างมนุษย์ที่นอนเตียงถัดไปจากเธอด้วยความเหนื่อยล้า อยากจะกรีดใส่ให้ตื่นมาตอนนี้เหมือนเธอจริงๆ

******************************************************************

เอาใจสาววายนิดนึง ทำไมเกลต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ตลอด 555


ขอบคุณภาพจากเว็บไซต์

http://198.46.224.169/260417-cut--cVZSdEdFakhWMEk.html


ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว